ตอนที่แปดสิบเอ็ด Cottage Industry
ทางหนึ่งผมก็เสียใจที่ต้องมาอยู่ในนครลั่วหยางที่เป็นแหล่งรวมของคนมีอำนาจและเรื่องราวมากมาย
แต่อีกทางหนึ่งผมก็ดีใจที่มาอยู่ในนครลั่วหยางที่เจริญรุ่งเรืองที่สุดในยุคนี้ไม่ว่าอะไรก็มี
ผมสังเกตเห็นพวกคนจากต้าฉินหรือทางแดนไซฮกมาอยู่ในร้านค้าบางแห่งด้วยซ้ำที่ผมต้องไปเชิญตัวพวกเขามา
มีตตำนานการขึ้นครอตำแหน่งของข่ายซา(ซีซาร์)ว่ามีคนจากแดนไกลจากแดนจงหยวนของเราไปร่วมอวยพร
มีคนบอกว่าดินแดนต่างๆนั้น
Interconnect
เกี่ยวข้องสัมพันธ์
มากกว่าที่คิด
ว่าพวกเราไม่ได้อยู่อย่างโดดเดี่ยวประดุจเกาะโดดเดี่ยวท่ามกลางทะเลบ้าคลั่งที่ไร้ผู้คน
แต่เพราะเหตุนี้ล่ะ
นรกคือบุคคลอื่น
Hell is other people
ที่คนอื่นๆจะสร้างปัญหาให้กับเรา
ว่านครลั่วหยางของเราร่ำรวยไม่ว่าใครก็อยากมาแต่เมื่อมีคนมาแล้วเรื่องราวก็เยอะแยะตาม
ในสมัยของสิบขันทีนั้นเทคนิคการหาเงินของพวกเขาคือการ
สร้างความคลุมเครือ
สร้างสถานการณ์ที่กฎอย่างหนึ่งใช้กับคนกลุ่มหนึ่งอย่างหนึ่งอีกกลุ่มหนึ่งอย่างหนึ่ง
ไม่ให้ใครรู้ว่าใครมีอำนาจไม่ให้ใครรู้ว่าใครรับผิดชอบ
ความชั่วร้ายทั้งปวงเกิดขึ้นเพราะความไม่ชัดเจนแน่นอนเช่นนี้
และยิ่งเปิดโอกาสให้เจ้าหน้าที่ของรัฐและขุนนางตีความเอาเองตามอำเภอใจมากเท่าใด
โอกาสทุจริตก็ยิ่งมากขึ้นเท่านั้น
ด้วยอำนาจที่เป็นผู้รักษาความสงบของนครหลวง
ผมได้พยายามจัดการขายของเป้นหมวดหมู่จัดทำบัญชีผู้ค้าขาย แบ่งแยกพื้นที่ขายตามเวลา Zoningรวมถึงกำหนดพนักงานช่วยราชการที่มีสถานะไม่ใช่ขุนนางแต่เป็นระดับผู้ชายใส่ชุดสีเทาคอยเก็บกวาดทำความสะอาด
รวบรวมสิ่งปฏิกูลมาทำปุ๋ยและแอมโมเนียกับระเบิดต่อไป
ในบันทึกประวัติศาสตร์ชราชวงศ์ชิงการต่อสู้กับลัทธิมหาสันติในยุคนั้นทำให้พวกฝาหรังจีแดนไซฮกถึงกับประหลาดใจที่ทางลัทธิมหาสันติ สามารถผลิตกระสุนดินดำ ปืนใหญ่จากปัสสาวะและอุจจาระ
เรียกว่าของที่คนมองว่าไร้ค่านี้
ผมมองว่ามันมีค่ามหาศาล
หากเราอยู่แถวหมู่บ้านชายแดนประชากรน้อยการหาทางผลิตกระสุนดินดำ แอมโมเนียก็คงจะยากกว่านี้มาก
ซึ่งของบางอย่างผมพยายามจะแยกเอาไปสร้าง
โรงงานบ้าน
Cottage Industry
แบบในสมัยราชวงศ์ซ้อง
ที่ตามการคำนวณของนักเศรษฐศาสตร์ว่าอีกนิดเดียวก็จะสามารถเข้าสู่ยุคปฏิวัติอุตสาหกรรมได้แล้ว
กิจการต่างๆที่ผมยึดมาได้
ผมคิดอะไรไม่ออกที่ทำคือ
Division of labor
แบ่งแยกแรงงาน
แบ่งการตีเหล็ก การขึ้นรูป การขุดแร่การลำเลียงเป็นหน่วยย่อยที่ทำหน้าที่โดยเฉพาะ
ทำให้มีผลในการผลิตพวกอาวุธ ชุดเกราะอุปกรณ์ทำการเกษตร มีด ฯลฯ
สิ่งของต่างๆได้เร็วกว่าเดิมหลายเท่า
ว่าราชวงศ์ซ้องแม้หลายคนจะมองว่าอ่อนแอ
แต่หากนับตามมูลค่าทางเศรษฐกิจแล้วเรียกว่ามีการผลิตและเศรษฐกิจที่ก้าวหน้ามากที่สุด
เวลายึดของได้ผมได้ทำบันทกึเอาไว้เรียบร้อย
และส่งพวกของไร้สาระอย่างเงินทองภาพวาด ปะการัง หินหยก ชาดทาสี มรกต ผ้าไหม แพรพรรณฯลฯ
เข้าคลังหลวงอย่างดีไม่มีการทุจริต
แต่ผมได้พยายามยึดข้าทาส แรงงานช่างฝีมือต่างๆเอาไว้เป็นของหน่วยงานดูแลนครหลวง
ว่าทั้งหลายทั้งปวงผมทำการไปโดยไม่ทุจริตเป้าหมายมีอย่างเดียวคือ
สร้างโรงงานอุตสาหกรรมครัวเรือนขนาดย่อยและขนาดกลางให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้