"คือว่า...ห้องนั้นมันมี 'ผี' อยู่น่ะค่ะ" คุณ พนง.พูดเื่อะไรออกมาเนี่ย
"ผะ...'ผี' งั้นเหรอ !!!" ยัยผมบ๊อบใ
"เดี๋ยวก่อนนะ ผีมันมีอยู่จริงซะที่ไหนกันล่ะ" ยัยผมบ๊อบพูดเสียงตะกุกตะกัก
"มันมีอยู่จริงๆค่ะ อยู่ที่ห้องห้องนั้น" คุณ พนง.พูดพร้อมทำหน้าเป็กังวล
"แล้วทำไมคุณถึงเอาห้องแบบนั้นมาให้คนเค้าเช่ากันเล่า" ยัยผมบ๊อบถาม
"คือว่า...ดูเหมือนว่าเค้าจะไม่ได้ทำร้ายใครน่ะค่ะ เพียงแค่โผล่มาบ้างเป็ครั้งคราว" คุณ พนง.พูด
"แล้วทำไมถึงโผล่มากันล่ะ เดี๋ยวสิ แค่มีผีอยู่ที่นี่ก็แปลกเกินไปละ มันเข้ามาได้ยังไงกันน่ะ" ยัยผมบ๊อบถามรัวๆ
"คือว่า... รู้สึกว่าผีตนนั้นจะเคยเป็นักผจญภัยสังกัดของสมาคมน่ะค่ะ แต่ว่าเป็เมื่อราวๆ 100 ปีก่อน ซึ่งดิชั้นก็ไม่ทราบสาเหตุเหมือนกันว่าทำไมเค้าถึงมาอยู่ที่นี่" คุณ พนง.ตอบพร้อมสีหน้าไม่ดี
"อ้อ เคยเป็นักผจญภัยสินะ งั้นเค้าจะปรากฏตัวมาทำไมล่ะ ทำไมถึงไม่ไปผุดไปเกิดซักที" ยัยผมบ๊อบพูด
"เื่นั้นดิชั้นก็ไม่รู้หรอกนะคะ" คุณ พนง.ก้มหน้า
"งั้นก็คงต้องไปถามให้รู้แล้วรู้รอดกันล่ะ ช่วยปลดประตูห้องนั้นให้ชั้นด้วยค่ะ" ยัยผมบ๊อบพูด
"เอ่อ....คือ" คุณ พนง.ทำท่าทางเป็กังวล
"ทำไมล่ะ หรือว่าคุณไม่อยากไล่ผีตนนั้นออกไป" ยัยผมบ๊อบถาม
"ถ้าเป็ไปได้ก็อยากอยู่หรอกนะคะ" คุณ พนง.พูดตะกุกตะกัก
"งั้นก็ดีแล้วนี่ ปลดประตูห้องนั่นให้ชั้นเข้าไปจัดการมันไง" ยัยผมบ๊อบย้ำอีกรอบ
"เข้าใจแล้วค่ะ ชั้นจะปลดกุญแจห้องให้นะคะ" ในที่สุดคุณ พนง.ก็ยอมยัยผมบ๊อบ
"ดีล่ะ" ยัยผมบ๊อบพูดพร้อมเดินขึ้นบันไดไป
"จะเป็อะไรมั้ยน้า" คุณ พนง.พึมพำ
...........
ยัยผมบ๊อบเดินมาถึงหน้าห้องของผม
"นี่นายเลเวล 9 เปิดประตูให้ชั้นหน่อยซิ" ยัยผมบ๊อบะโเรียกผม
"หาาาาา นี่เธอยังไม่ออกไปทำภารกิจอีกรึ ?" ผมะโมาจากในห้อง
"ชั้นรอนายอยู่ที่ชั้นล่างมาได้ซักพักแล้ว เห็นเค้าบอกว่านายยังไม่ออกมาซักทีก็เลยมาตามน่ะ" ยัยผมบ๊อบะโตอบกลับ
"เอ่อ...งั้นเหรอ ขอโทษที เดี๋ยวอีกซักพักชั้นออกไปนะ" ผมะโกลับออกมา
"ไม่ได้หรอก ชั้นรับภารกิจมาแล้ว นายต้องออกมาเดี๋ยวนี้" ยัยผมบ๊อบะโเข้ามา
"หาาาาาาาาาาา แล้วภารกิจของเธอมันเกี่ยวอะไรกับชั้นเล่า"ผมะโถามกลับ
"ภารกิจมันเขียนว่าใช้สำหรับ 1-2 คน เพราะงั้นชั้นเลยตัดสินใจที่จะให้นายมาช่วยชั้นทำภารกิจยังไงเล่า" ยัยผมบ๊อบบอกเหตุผลไป
"นี่หล่อนนนนนนนนน ไม่คิดจะถามชั้นซักคำเลยรึไงฟะ !!!" ผมะโทั้งที่ยังอยู่ในห้อง
"ไม่รู้ล่ะ ชั้นตัดสินใจแล้ว เพราะงั้นนายรีบๆออกมาได้แล้ว" ยัยผมบ๊อบเร่ง
"โว๊ยยยยยย นอนอยู่ดีๆก็มีงานมาให้แต่เช้าเลย" ผมบ่นเสียงดังออกมา
"นี่นาย ถ้านายไม่ออกมาล่ะก็ ชั้นจะเข้าไปเองนะ" ยัยผมบ๊อบขู่
"เธอเข้ามาไม่ได้หรอก เค้าใส่รหัสให้แต่ชั้น" ผมตอบกลับไป
"งั้นเหรอ ชั้นลงไปขอให้เค้าปลดรหัสให้ชั้นแล้วย่ะ" ยัยผมบ๊อบตอบกลับ
"นี่เธออออออออออ เธอบ้าไปแล้วเหรอออออออออ" ผมะโกลับ
"ไม่รู้ล่ะ เปิดละนะ" พูดจบยัยผมบ๊อบก็เปิดประตูห้องผมโดยไม่ขออนุญาต
"อะ...." ยัยผมบ๊อบค้างไปซักครู่นึง
สภาพที่หล่อนเห็นคือตัวผมที่กำลังนุ่งผ้าขนหนูตัวเดียวยืนอยู่หน้าประตูเพราะวิ่งมาดึงกลอนประตูไม่ทัน สภาพขอบตาคล้ำสุดขีดที่ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเมื่อคืนไม่ได้นอน
ปึงงงงงงงงงงง ทันทีที่เห็นสภาพนั่นเข้าไปยัยผมบ๊อบปิดประตูใส่ผมเสียงดังสนั่น
"ทำบ้าอะไรของนายน่ะ แต่งตัวซะทีสิยะ" ยัยผมบ๊อบะโเข้าไปพร้อมกับหน้าแดงฉ่า
"หล่อนก็อย่ามาเปิดประตูห้องคนอื่นตามใจชอบสิฟะ !!!" ผมะโกลับมา
"บ้าชะมัด" ผมพึมพำ
................
10 นาทีต่อมา
ผมเปิดประตูห้องออกมาเห็นหน้ายัยผมบ๊อบที่กำลังยืนเท้าสะเอวอยู่
"ไง" ผมทักก่อน
"เอ่อ...ไง" ยัยผมบ๊อบหลบตาทักผมกลับ
"ไหน มีเื่อะไร" ผมถาม
"คือชั้นรับภารกิจมา แล้วมันเขียนว่าจำเป็ต้องใช้ 2 คน ชั้นเลยกะจะชวนนายไปทำภารกิจกับชั้นด้วย" ยัยผมบ๊อบอธิบาย
ผมจ้องยัยนี่ด้วยสีหน้าแบบ 'เฮ้อ จะให้ตูไปให้ได้เลยสินะ'
"เข้าใจล่ะ แต่ตอนนี้ลงไปหาข้าวเช้ากินก่อนแล้วค่อยไปทำภารกิจ โอเคนะ ?" ผมถาม
"โอเค" ยัยผมบ๊อบตอบ
............
บนโต๊ะอาหาร
"เมื่อคืนชั้นได้ยินเสียงนายดังลั่นเลย" ยัยผมบ๊อบพูดไปด้วยเคี้ยวไปด้วย
"งั้นเหรอ ชั้นละเมอน่ะ" ผมตอบแบบผ่านๆ
"นายพูดว่า ออกไปนะ อย่าเข้ามา ด้วย" ยัยผมบ๊อบพูดต่อ
"ก็ชั้นละเมอนี่" ผมตอบแบบผ่านๆอีกรอบ
"เมื่อเช้าคุณ พนง.บอกชั้นว่าที่ห้องของนายมีผีด้วยล่ะ" ยัยผมบ๊อบพูดต่อ
"งั้นเหรอ คุณ พนง.รู้อยู่แต่แรกแล้วยังงั้นเหรอ !!!" ผมหันขวับไปมองหน้ายัยผมบ๊อบด้วยความเร็วแสง
114
![อสูรทลายสวรรค์ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1637318281_60815496.webp)
