" อาร์ติเฟกซ์-มีดคู่ตก์ "
ทันทีที่สิ้นเสียงร่าย เกิดแสงสว่างวาบบริเวณฝ่ามือทั้งสองของอาจารย์และปรากฎกระแสลมกรรโชคพัดผ่าน หลังจากนั้นมีสายลมขนาดเล็กห่อหุ่มที่ปลายมือทั้ง2ของอาจารย์อันนา พร้อมกับแสงสีเขียวงดงาม ในตอนนั้นเองก็ปรากฎมีดคู่ขึ้น 2 เล่ม ใบมีดใหญ่ประมาณต้นแขน แถมมีลวดลายสีเขียวคล้ายลายสีเขียวเข้มร่องลอยของเถาวัลย์พาดผ่านบนใบมีด ััได้ถึงออร่าของพลังปริศนาบางอย่างที่อธิบายไม่ถูก
“นี่คืออาร์ติเฟกซ์ของฉันเอง อาร์ติเฟกซ์สายโจมตีประเภทใบมีด”
“ ว้าว !!” เด็กทุกคนต่างประสานเสียงกันด้วยสีหน้าตกตะลึง
“ถ้าหากมีสิ่งนี้เราจะสามารถใช้พลังที่ก้าวข้ามเวทย์มนต์แบบปกติได้ สักวันถ้าเธอได้มัน เธอก็จะรู้รายละเอียดพวกนี้เอง”
“ครับ/ค่ะ”
“ฉะนั้นเพื่อที่จะได้อาวุธพวกนี้ในสักวันตอนนี้พวกเรา มาฝึกเวทย์มนต์ขั้นพื้นฐานกันเถอะ”
เสร็จสิ้นคำพูด มีดทั้ง2 ก็ค่อยๆสลายๆหายไปในที
“เอาล่ะ เดิมทีทุกคนมีพลังเวทย์อยู่ในตัวกันอยู่แล้ว ตอนนี้จะให้ฝึกถึงการััถึงการมีอยู่ของพลังเวทย์กันก่อน ฉะนั้นให้ทุกคนตั้งสมาธิ แล้วััถึงพลังงานที่ไหลเวียนในร่างกาย จากนั้นก็ค่อยๆปล่อยมันออกมา แบบนี้ ”
ปรากฎลูกบอลสีเขียวขนาดเล็กบริเวรฝ่ามือของอาจารย์อันนา
“หนูได้แล้วค่ะ” เอลิเซ่ทำได้คนแรก มีลูกบอลแสงสีขาว ปรากฎขึ้นที่ฝ่ามือของเธอ
“ผมได้แล้วครับ” มีแสงสีแดง ปรากฎขึ้นที่มือของเรเวลตามลำดับ
“ชิ..เ้าคนชั้นล่าง ดันได้หน้าไปซะได้” หลังจากนั้นเด็กอื่นๆก็ทยอยทำกันได้ และปรากฎแสงสีต่างๆมากมาย ทั้งน้ำตาล ฟ้า ดำ เขียว แดง ขาว จนสว่างเต็มไปหมด
“หลังจากนั้นให้ทุกคนเพิ่มพลังเวทย์เข้าไปตรงฝ่ามือ จะสังเกตลูกบอลแสงที่ตัวเองสร้างค่อยๆใหญ่ขึ้นและสว่างขึ้น ให้ฝึกแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆจนกว่าจะเริ่มรู้สึกเวียนหัว แสดงว่าพลังเวทย์ใกล้หมด "
จากนั้นเกิดแสงสว่างวาปของสีต่างๆทั่วบริเวณไปได้สัก30นาที จนมีเด็กหลายคนเริ่มเวียนหัว
“หยุดแค่นี้แหละ เดิมทีพลังเวทย์เป็สิ่งที่เพิ่มขึ้นได้ตามการฝึกฝน พูดง่ายๆคือยิ่งใช้เท่าไร ก็จะยิ่งเพิ่มมากเท่านั้น ร่างกายก็เปรียบเสมือนภาชนะในการกักเก็บพลังเวทย์นั่นเอง แต่ว่ายิ่งพลังเวทย์ในร่างสูงขึ้น อัตราการเพิ่มขึ้นของพลังเวทย์ก็จะยิ่งน้อยลง ซึ่งก็ต้องเปลี่ยนรูปแบบหรือวิธีการฝึกที่เหมาะสมกับพลังเวทย์ระดับนั้นต่อไป ”
“ครับ/ค่ะ” เด็กหลายคนตอบด้วยน้ำเสียงที่แสนเหนื่อยล้า และฟังดูง่วงนอน
“หลังจากนี้อีก7วัน ให้ทุกคนฝึกวิธีนี้อยู่ที่คฤหาสน์ของตัวเองจนสามารถสร้างบอลพลังเวทย์ต่อเนื่องได้อย่างน้อย 3 ชม.โดยไม่ง่วงนอน นั่นแสดงว่าตอนนั้นพวกเธอมีพลังเวทย์พื้นฐานพอที่จะเรียนรู้เวทย์มนต์ขั้นพื้นฐานได้ละ เอาล่ะหลังจากนี้อีก7วันค่อยมาเจอกันอีกทีที่สวนแห่งนี้ ตอนเช้าเวลาเดิม”
“ครับ/ค่ะ”
“ไปกันเถอะ..เรเวล”
“อา..อืม”
ต่างทุกคนต่างกลับคฤหาสน์ของตัวเอง ตามรถม้าแต่ละกันที่มีพ่อบ้านเฉพาะของตนมารับ