จงเรียกข้าว่าจอมราชัน

หัวหน้า ข้านั้นสนใจที่จะทำภารกิจนี้แต่คงต้องรอหลังจากที่ข้าเสร็จธุระกับงานต่อสู้ระหว่าง 6 อาณาจักรเสียก่อนและข้าจะมารับงานนี้ไปทำอย่างแน่นอน

"เจ้าคิดดีแล้วอย่างงั้นหรือเจ้าหนูภารกิจนี้มันอันตรายเป็นอย่างมากขนาดนักผจญภัยแรงค์s หลายๆคนที่ถูกส่งออกไปทำข้ายังไม่เห็นใครที่สามารถที่จะมีชีวิตรอดกลับมาได้สักคนข้ากลัวว่าเจ้านั้นจะเอาชีวิตของตัวเองไปทิ้งเสียป่าวๆอนาคตของเจ้านั้นยังอีกไกลนัก ข้าว่าเจ้าอย่าไปเสี่ยงกับภารกิจนี่เลย…

"แต่ท่านเป็นคนเล่าให้ข้าฟังเกี่ยวกับภารกิจนี้เองก็ใช่รึ!! ข้าเชื่อว่าในส่วนลึกของจิตใจหัวหน้านั้นคงจะแอบคาดหวังอยู่ว่าตัวข้านั้นจะต้องทำภารกิจนี้สำเร็จไม่งั้นท่านคงจะไม่เล่าเรื่องนี้ให้แก่ข้าฟังเป็นอันขาด…

"หืม…ข้ายอมรับนะว่า ตัวข้านั้นคิดเช่นนั้นจริงๆ คิดว่าเจ้าอาจจะเป็นคนแรกในรอบ100 ปีนี้ก็ได้ที่จะสามารถเคลียภารกิจนี้สำเร็จเพราะข้าเห็นความพิเศษในตัวเจ้าหลายๆอย่าง….แต่การเดิมพันในครั้งนี้มันก็สูงเกินไปอยู่ดีหากเจ้าตายไปล่ะก็คงจะเป็นการสูญเสียครั้งใหญ่ของทั้ง2 อาณาจักรเป็นแน่ ข้าเชื่อว่าสัก 10 ปีข้างหน้านี้ตัวเจ้าจะต้องนำความเจริญรุ่งเรืองของอาณาจักรทั้งสองหรือไม่จะต้องเกิดระลอกคลื่นครั้งใหญ่ในอนาคตอันใกล้ข้าเชื่อมั่นเป็นอย่างยิ่งว่าเจ้าจะเป็นราชาที่เข็มแข็งเสียยิ่งกว่าซันซัสแห่ง อาราเธียร์ เสียอีกแต่ในการที่จะเดิมพันในครั้งนี้ตัวข้าไม่กล้าที่จะเสี่ยงเลยจริงๆ

"แต่ข้าว่ามันคุ้มเสียยิ่งกว่าคุ้มนะเพราะภายในทวีปมืดตอนนี้ทุกอย่างล้วนเป็นปริศนาเราไม่รู้ว่าภายในนั้นมันมีอะไรอยู่ เช่น สัตว์อสูร , สมุนไพรหายาก,เผ่าพันธุ์ที่พวกเราไม่รู้จักหากข้าไปสำรวจแล้วมีชีวิตรอดกลับมาได้ผลตอบแทนยิ่งไม่ต้องพูดถึงเลยแต่หากภายในที่แห่งนั้นมันร้ายยิ่งกว่าดีพวกเราก็ลืมๆมันไปซ่ะคิดว่าทวีปมืดนี้ไม่มีตัวตนอยู่บนแผนที่โลก

               แต่ถ้าหากพวกเราไม่ทำอะไรเลยมัวแต่หวาดกลัวอยู่อย่างนี้เราพวกเราจะรู้ได้อย่างไรว่าภายในนั้นมันมีอะไรอยู่ไม่ว่าจะกี่ร้อยปีกี่พันปีก็จะไม่มีใครรู้อะไรเหมือนเดิมดังนั้นนอกจากที่จะทำภารกิจนี้แล้วตัวข้าเองก็ต้องการที่จะเห็นด้วยตาของข้าเองว่าแท้จริงแล้วมันคือสิ่งใดกันที่ถึงกับสร้างความหวาดกลัวกับคนทุกคนได้

"เห้อ…ตามใจเจ้าแล้วกันเจ้าหนุ่มข้าขอเลือกเดิมพันกับเจ้าด้วยถ้าหากว่าเจ้าไม่กลับมาข้าจะขอลาออกจากการเป็นหัวหน้ากิลนักผจญภัยเสีย….

แล้วเจ้าจะไปทำภารกิจนี้กับใครกันเซย์ริน

"ข้าต้องการที่จะไปเพียงคนเดียวเท่านั้นเพราะข้าไม่มีความมั่นใจมากพอที่จะสามารถรักษาชีวิตของคนอื่นได้

"หมายความว่ายังไง ค่ะ ท่านเซย์ข้าเป็นคนชวนท่านมาทำภารกิจ นะ ก็ต้องพาข้าไปด้วยสิยูริไม่พอใจเป็นอย่างมากที่เด็กหนุ่มนั้นจะเดินทางไปด้วยตัวคนเดียวเธอเองก็มีความรู้สึกผิดอยู่ส่วนลึกของจิตใจหากไม่เป็นเพราะเธอที่มาชวนเซย์รินเรื่องแบบนี้มันจึงไม่มีทางที่จะเกิดขึ้นได้เป็นแน่

"ยูริ ฟังข้านะ ในสถานที่ที่พวกเรานั้นไม่รู้จักนั้น มันเต็มเปียมไปด้วยภัยอันตรายเราไม่รู้ว่าเหตุการณ์ข้างหน้านั้นมันจะเกิดอะไรขึ้นมาบ้างถึงข้าจะมีความแข็งแกร่งมากพอ แต่มันก็ไม่มากพอที่จะปกป้องเจ้าได้และตัวข้าเองก็ไม่ต้องการที่จะสูญเสียเจ้าไปความรู้สึกของข้าในตอนนี้นั้นเจ้าก็เสมือนครอบครัวของข้าคนนึงเพราะอย่างนี้ตัวข้าจะไม่ยอมที่จะสูญเสียเจ้าไปเป็นอันขาดหวังว่าเจ้านั้นจะเข้าใจความรู้สึกของข้า…

"ครอบครัวอย่างงั้นเหรอ…สองแก้มของยูริ ถึงกับแดงกล่ำออกมาเมื่อได้ยินคำพูดเช่นนี้ของเด็กหนุ่ม

"ก็ได้ข้าจะรอท่านอยู่ที่นี่แต่ห้ามตายเด็ดขาด ไม่อย่างงั้นข้าจะขอตายตามท่านไป…

"วางใจเถอะข้าไม่มีทางที่จะเป็นอะไรเด็ดขาดข้าจะให้กัสอยู่เป็นเพื่อนเล่นของเจ้าด้วยในยามที่ข้าไม่อยู่

"ว่าไงนะนี่ท่านจะให้ข้าอยู่กับยัยนี่งั้นรึ…. ท่านช่างโหดร้ายยิ่งนักท่านเซย์ริน !!

"ข้าว่าพวกเราเลิกพูดถึงเรื่องเครียดๆพวกนี้กันเถอะเพราะข้ายังมีเวลาอีกมากที่จะอยู่กับพวกเจ้าในระหว่างก่อนถึงงานประลองทั้ง 6 อาณาจักร

หลังจากนั้นทางกลุ่มของเซย์รินก็กลับมาถึงที่ห้องพักของตน

"กัสจะเกิดอะไรขึ้นหากตัวเจ้านั้นภายในอนาคตมีระดับพลังที่สูงขึ้นมันจะส่งผลอะไรบ้างจากทักษะมายาของเจ้า

ภาพมายาเหล่านั้นก็จะกลายเป็นความจริงยังไงล่ะนายท่านหากข้าเปลี่ยนร่างเป็นมังกรร่างกายของข้าจะมีความแข็งแกร่งเหมือนดั่งมังกรและข้าก็สามารถที่จะใช้ทักษะของมันได้ด้วยแต่เป็นแค่ทักษะในระดับกลางเท่านั้นนะทักษะขั้นสูงสุดไม่สามารถที่จะใช้ได้ช่างน่าเสียดายยิ่งนัก…เหมือนสวรรค์ช่างกลั่นแกล้งข้าที่ไม่สามารถสร้างภาพมายาก๊อปทักษะได้ทั้งหมด….

"อะไร นะถึงขนาดนี้แล้วเจ้ายังขี้โกงไม่พออีก….รึ เซย์รินถึงกับ บ่นอุบอิบ ออกมา

"แต่มันก็มีข้อเสียที่ร้ายแรงอยู่หากภายในตอนนั้นข้าสร้างภาพมายากลายเป็นแมลงตัวเล็กๆแล้วเกิดถูกเหยียบเข้าข้าก็จะตายโดยทันทีเพราะร่างกายเลือดเนื้อของข้าก็จะเสมือนแมลงตนนั้น

"ถ้าถึงเวลาที่ข้าต้องออกเดินทางเจ้าจงฝึกฝนตนเองเพื่อความแข็งแกร่งซ่ะนั้นก็เพื่อตัวเจ้าเอง

"เข้าใจแล้วนายท่านรับลองว่าท่านจะต้องไม่ผิดหวัง

เช้าวันต่อมา ณ งานประลอง

                 ภายในวันนี้นั้นจะเป็นการประลองในรอบสุดท้ายเพื่อที่จะทราบว่าผู้ที่มีความแข็งแกร่งสูงสุดของเหล่านักเรียนจอมเวทแห่งอาณาจักร คราว ปีนี้นั้นจะเป็นผู้ใดแต่ถึงจะเป็นอย่างนั้นแต่ก็มีคนหลายคนที่พอจะเดาออกว่าปีนี้นั้นจะต้องไม่ใช่คิงอย่างแน่นอนเพราะข่าวเรื่องที่มีนักเรียนจอมเวทผู้หนึ่งที่มีความสามารถที่ยากจะเกินจินตนาการถึงมีความสามารถที่ล้มผู้อาวุโสคุมกฎได้ภายในพริบตา

เพียงแค่การโจมตีเดียวเท่านั้นต่อให้เป็นคิงเองอย่าว่าแต่การโจมตีผู้อาวุโสคุมกฎแม้แต่ทำการตั้งรับก็ยังทำไม่ได้แค่นี้ก็สามารถวัดฝีมือของคนทั้งสองแล้วว่าต่างกันคนละโลกขนาดไหนและข่าวของเรื่องนี้มันก็ดังอยู่ภายในอาณาจักรคราวมานานแล้วไม่เพียงเท่านั้นเหล่าพ่อค้าจากต่างอาณาจักรที่มาทำการซื้อขายที่นี่

               เมื่อพวกมันได้ยินข่าวนี้เข้าก็สร้างความตกตะลึงให้แก่พวกมันเป็นอย่างมากพวกมันจึงไม่มีทางที่จะพลาดเลยเมื่อกลับไปยังที่อาณาจักรของตนมันก็ไปเล่าข่าวลือให้กับคนอื่นๆฟังและข่าวนี้มันอาจจะดูเป็นข่าวที่เก่าแล้วสำหรับอาณาจักรคราวแต่สำหรับพวก 5 อาณาจักรที่เหลือกับสร้างความตกตะลึงให้แก่พวกมันเป็นอย่างมาก

                แต่ถึงแม้จะเป็นอย่างนั้นพวกมันจึงเลือกที่จะเชื่อครึ่งและไม่เชื่อครึ่งกับข่าวลือที่ไม่มีที่มาที่ไปได้แต่ก็เพื่อความไม่ประมาททางแต่ล่ะอาณาจักรจึงทุ้มเทมากกว่าเดิมเพื่อให้คนของตนนั้นเก่งขึ้นและแกร่งยิ่งขึ้นหากข่าวลือเป็นจริงล่ะก็คาวนี้พวกมันคงจะย่อยยับเป็นแน่เพราะดันมาดูถูกอาณาจักรนี้ไว้เยอะ….