--- กลิ่นเืและฝุ่นทรายใต้โคลอสเซียม ---
เสียงโห่ร้องแ่เบาของผู้ชมเบื้องบนอารีน่าจางหายไปนานแล้ว เหลือเพียงเสียงหวีดหวิวของสายลมราตรีพัดพาเอาฝุ่นทรายแห้งแล้งโชยผ่านช่องลมลูกกรงเหล็กดัดเข้ามาในทางเดินใต้ดินอันมืดมิด ทั่วปริมณฑลที่พักนักรบเดนตายใต้ลานประลองโคลอสเซียมอันยิ่งใหญ่ของโรมันจึงเงียบสงัดและเหน็บหนาวจับขั้วหัวใจ
ภายในห้องพักหินแคบ ๆ ที่มีเพียงแสงไฟสลัววูบวาบจากคบเพลิงผนัง **'มาคัส'** ยอดนักรบแกลดิเอเตอร์หนุ่มใหญ่วัยยี่สิบเก้าปี ยืนก้มหน้าชำระล้างคราบเืสีเข้มปนฝุ่นทรายออกจากแผ่นอกและแขนแกร่งตรงอ่างหิน ใบหน้าคมเข้มหล่อเหลาดุดันสไตล์นักรบโรมันแท้มีรอยแผลเป็จาง ๆ ที่แก้ม ท่อนบนเปลือยเปล่าโชว์มัดกล้ามแกร่งหนาแน่นราวสลักจากหินอ่อนและซิกแพคคมชัดสะท้อนแสงไฟแดงก่ำ
มาคัสเป็แชมเปี้ยนไร้พ่ายผู้เก่งกาจทว่าชีวิตเขากลับเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้าทางกายและจิตใจ เขารู้สึกว่าตนเองเป็เพียงสัตว์ป่าคอยมอบความบันเทิงสะใจให้พวกขุนนางลึก ๆ ในจิตใจหนาหนันโหยหาเพียง "พละกำลังชีวิตฟื้นตัวรวดเร็วไม่มีวันพ่ายแพ้" เพื่อเอาชีวิตรอดพ้นความตายและปลดแอกตนเองสู่อิสรภาพ และในค่ำคืนเหน็บหนาวหลังศึกนองเืเช่นนี้ ความอ้างว้างก็รุมเร้าจนเขาอยากกอดกกเนื้อตัวอุ่นนุ่มมาปลอบประโลมจิตใจที่บอบช้ำ
"าแลึกนี้ยังเ็ป... พละกำลังข้าจะเสื่อมถอยลงเมื่อใดกัน" มาคัสพึมพำพรางมองาแถลอกลึกที่สีข้างขวาซึ่งยังมีเืซึมออกมาเล็กน้อย
--- เด็กหนุ่มพเนจรผู้ลี้ภัยผู้คุม ---
*ครูด... ครืน...*
เสียงเคาะไม้ดังแ่เบาสลับรีบร้อนมาจากบานประตูไม้หนาห้องพัก มาคัสสะดุ้ง กรามแกร่งบดเข้าหากัน มือหนาคว้าดาบสั้นกลาดิอุสคู่ใจก้าวเท้าเงียบเชียบไปแง้มเปิดประตูเหล็กออกดู
เมื่อแง้มเปิดออกช้า ๆ ภาพตรงหน้าทำให้ยอดนักรบแกลดิเอเตอร์ใจเต้นระทึกสะท้านไหวในทรวงอย่างรุนแรง
ร่างของเด็กหนุ่มรูปงามคนหนึ่งยืนสั่นสะท้านเทาเนื้อตัวสั่นปานลูกนกตกน้ำ ผิวกายขาวละเอียดอวบแน่นนุ่มนิ่มส่องประกายน้ำนวลตัดกับทางเดินหินสีทึม เสื้อคลุมทูนิคผ้าป่านบางเบาสีขาวเปียกชุ่มด้วยน้ำฝนสลัวขาดวิ่นหลุดรุ่ยจากไหล่เนียน เผยเนินอกอวบอัดเต่งตึงและลาดไหล่ขาวผ่องชวนกอดสะโพกงอนผายแน่นกลมกลึงคอดกิ่วรับกับเอวบาง ต้นขาเนียนขยับหนีซุกสั่นด้วยความกลัว ดวงตากลมอ้อนคู่สวยฉ่ำปรือระคนหวาดกลัวสะกดใจมองมาสบประสาน
"ช่วย... ช่วยข้าด้วยท่านนักรบ... ข้าหนีทหารคุมทาสมาหลงทางสับสนหาทางออกไม่เจอ..." น้ำเสียงนุ่มหวานหยดเยิ้มสะท้านสั่นกระซิบเว้าวอน
เขาคือ 'มารตี' แปลงโฉมจำแลงร่างเป็เด็กหนุ่มนามว่า **'ลูกัส'**
กลิ่นอายฟีโรโมนหอมหวานคล้ายน้ำมันมะกอกผสมกลิ่นแป้งดอกไม้ป่าหอมอวลโชยรินออกมาจากกายชื้นน้ำของลูกัส กลิ่นนั้นหอมลึกซึ้งสะกดจิตใจเพียงสูดดมครั้งเดียว เืในกายของมาคัสก็พลันเดือดพล่านลุ่มหลงกิเลสราคะอย่างรวดเร็ว ความระแวงสงสัยสลายหายไปหมดสิ้น มาคัสรีบกระชากดึงร่างอวบหยุ่นนุ่มนิ่มเข้ามาในห้องกอดโอบไว้กระชับแล้วปิดประตูปิดลงกลอนเหล็กหนาแน่นทันที
ห้องพักหินแคบ ๆ บัดนี้เมื่อมีร่างอวบอัดยั่วยวนตัณหาของลูกัสเบียดชิด ความร้อนรัญจวนใจก็เริ่มอบอวลจนมาคัสรู้สึกร้อนรุ่มสั่นสะท้านไปทั้งกาย
--- ััอุ่นร้อนเยียวยาแผลศึก ---
"ขอบคุณท่านนักรบผู้เมตตา... ข้ากลัวเหลือเกินครับ..." ลูกัสเอ่ยเสียงกระเส่าเบาหวิว พลางก้าวเท้าเข้ามาชิดหน้าอกกว้างเปลือยเปล่าของแกลดิเอเตอร์หนุ่ม สองเต้าอกอวบหยุ่นแน่นเบียดบดลอนท้องซิกแพคของมาคัสจนมาคัสสะดุ้งรู้สึกได้ถึงความนุ่มละมุนสู้ผิวเนื้อกาย
"เดี๋ยวก่อน... เช็ดเนื้อเช็ดตัวเสียก่อนเถิดเด็กน้อย ประเดี๋ยวไข้หนาวจะจับเอา" มาคัสเอ่ยเสียงแหบแห้งพร่ามัวสะกดกิเลสราคะร้อนรุ่ม เขาหยิบผ้าแห้งค่อย ๆ เช็ดซับหยาดน้ำบนลาดไหล่บางและคอระหงส์ของลูกัสอย่างแ่เบา ััผิวนุ่มเนียนปานใยไหมเนียนนุ่มทำเอาแกลดิเอเตอร์หนุ่มใหญ่ป่าเถื่อนมือสั่นระรัวจนแทบคุมท่วงท่าไม่ได้
ลูกัสสบตากับมาคัสด้วยแววตาหยาดเยิ้มฉ่ำปรือ ั์ตาเปล่งแสงมนตราสีม่วงอ่อนลื่นไหลสะกดใจ มือเรียวนุ่มเอื้อมไปจับมือหนาขรุขระของมาคัส ค่อย ๆ เลื่อนมือนั้นมาแนบบนหน้าอกอวบเต่งตึงบดบี้จนมาคัสสะดุ้งเสียววาบไปทั่วหัวใจ ก่อนที่ลูกัสจะยื่นมือไปแตะััาแฉกรรจ์ที่สีข้างของมาคัสอย่างแ่เบา ัันั้นทำให้าแพลันร้อนวาบและสมานตัวปิดสนิทอย่างอภินิหารทันที
"ท่านนักรบจ๋า... ลูกัสหนาวไปทั้งตัวแล้ว... ช่วยทำให้ร่างกายลูกัสอบอุ่นและปลอดภัยด้วยเนื้อตัวร้อน ๆ ของท่านเถิดครับ..." ลูกัสอ้อนเสียงสั่นพลางกระซิบชิดใบหูเลียเม้มเบา ๆ
มาคัสลมหายใจสะดุด ราคะและกามารมณ์ครอบงำจิติญญานักรบแกร่งจนพังทลาย ลูกัสเอื้อมมือดึงเสื้อทูนิคบางชื้นของตนโยนลงสู่พื้นห้องหิน เผยร่างกายเปลือยเปล่าอวบสะพรั่งนุ่มนวลชวนสอดใส่ชวนฟัด อกอวบตึงชูยอดชมพูสั่นระริก สะโพกผายงอนงามงดงามขาวผุดผ่องบดเบียดเข้าหาขอบขาแกร่งของมาคัสกระตุ้นความดิบเถื่อน
"ลูกัส... เ้าช่างงดงามราวกับเทพกามเทพแปลงกายลงมาป้อนรักให้ข้า" มาคัสพึมพำอย่างลุ่มหลงหลงใหลไซ้จูบไปทั่วซอกคอ
"หากท่านช่วยกอดรักลูกัส มอบััอุ่นร้อนกระแทกกระทั้นสวาทบนเตียงหนังสัตว์ป่าผืนหนานี้... พละกำลังนักรบฟื้นคืนและร่างกายไร้พ่ายในสนามรบจะสถิตแก่ท่านตลอดกาล ลูกัสจะมอบให้ท่านเองครับผัวขา..." ลูกัสเผยยิ้มยั่วยวน ลากตัวเขาลงไปนอนราบบนฟูกหนังสัตว์ป่าหนานุ่มข้างแท่นล้างตัว
--- รสรักบดเค้นเืและทราย ---
แสงไฟคบเพลิงสีแดงสลัวสะท้อนเรือนร่างเปลือยเปล่าสองร่างเสียดสีเนื้อนุ่มและกล้ามแกร่ง มาคัสโน้มตัวคร่อมทับร่างอวบอิ่มของลูกัส ก้มลงซุกไซ้ซอกคอขาวระหงดูดเม้มผิวเนียนเนื้อนุ่มจนเกิดรอยรักสีเข้ม ปากหนาบดจูบกลีบปากอวบอิ่มอย่างรุนแรงกระหายอยาก ลิ้นหนาสอดลึกเข้าไปเกี่ยวกระหวัดลิ้นเล็กอย่างเชี่ยวชาญเกี่ยวกวาดความหวาน มะลิครางอื้ออึงในลำคอ อกกว้างสะท้อนกล้ามใหญ่กระทบก้อนเนื้อเต้าอกอวบหยุ่นจนบดบี้ตึงแน่น
มือหนาเค้นขยำหน้าอกและก้นอวบแน่นล้นนิ้ว บีบเค้นเนื้อก้นและเอวคอดจนปลิ้นตามซอกนิ้ว ปลายนิ้วโป้งขยี้ปัดผ่านยอดถันสีหวานชูชันจนลูกัสแอ่นกายรับครางกระเส่าเสียวซ่าน "อ๊า... พี่มาคัสขา... เสียว... บีบตูดบีบอกลูกัสแรง ๆ เลยครับผัวขา"
มาคัสทนความเสียวสั่นรัญจวนใจไม่ไหว ปลดอาภรณ์ชิ้นสุดท้ายออก เผยแก่นกายแกร่งอวบหนาใหญ่ยาวปานท่อนกระบองเหล็กแข็งเป๊กชี้เด่นแดงก่ำปูดโปนด้วยเส้นเืร้อนผ่าว ลูกัสปรือตามองแท่งรักนั้นด้วยจิตกระสันซ่านปรารถนา เธอกางเรียวขาอวบตึงทั้งสองข้างกว้างออก เผยช่องทางรักสีหวานอวบอูมที่มีน้ำกามหล่อลื่นหลั่งไหลชุ่มกลีบเนื้อเนียนละเอียดแฉะใสชวนเสียวเยิ้มหยด
มาคัสคุกเข่าระหว่างขาเรียวเนียน จับหัวแก่นกายจ่อปากทางรักเปียกชุ่ม บดหัวหยักถูไถบดขยี้ปุ่มกระสันเม็ดเสียวจนลูกัสสะโพกร่อนรั้นแอ่นรับสั่นสะท้านครางเสียงสั่นระรัวถี่ "อูย... เสียวตูดรูรักเหลือเกินผัวขา... แทงตัวตนใหญ่ยาวของผัวเข้ามาในรูรักของลูกัสเลยครับ... เอาให้มิดโคนควยใหญ่ของพี่มาคัสเลยจ้ะผัวขา! อัดกระแทกเข้ามาแรง ๆ เลยครับ!"
สวบ... อึก!
"โอ๊ยย! อ๊า!"
แก่นกายแกร่งใหญ่ั์ทะลวงผ่านร่องกามแคบคับแน่นรูรักของลูกัสรวดเดียวจนสุดโคน โคนขาบดเบียดเนื้อต่อเนื้อดังปั่กแน่นปึ้ก รูรักบีบรัดรัดรึงท่อนรักแ่าประหนึ่งจะดูดกลืนตัวตนของยอดนักรบ มาคัสครางซี้ดสั่นระริกเสียวสะท้านหัวเอ็นกายก้มลงซุกไซ้หน้าอกอวบดูดกินยอดปทุมถันกวาดกลืนน้ำลายสลับซ้ายขวาอย่างกระหายหื่น สะโพกหนาเริ่มขยับสับสอบเข้าออกเน้น ๆ เป็จังหวะหนักหน่วงดุดันและร้อนแรงขึ้นเรื่อย ๆ ร่างของลูกัสโยกคลอนตามแรงส่งดังระงมทั่วห้องพักหินที่สั่นะเืตามแรงอารมณ์ความสิเน่หาและคราบฝุ่นทราย
ตับ! ตับ! ตับ! ตับ!
"ซี้ด... รูตูดของเ้าตอดควยพี่แน่นเหลือเกินลูกัส... ซี้ด... เสียวหัวใจจะขาดแล้วแม่คุณ! รูหีเ้าช่างร้อนผ่าวตอดรับหัวเอ็นข้าดีแท้!" มาคัสสบถดิบหยาบกามารมณ์สั่นสะท้านเร่งสะโพกขยับซอยยับ
"อ๊า อ๊ะ พี่มาคัสขา... อัดกระแทกกามเข้ามาลึก ๆ เลยครับ... เอาให้รูรักลูกัสฉีกยับเยินไปเลยผัวขา! อูย... ควยผัวใหญ่ยาวร้อนผ่าวครูดชนจุดเสียวข้างในจนเสร็จระรัวแล้วครับ... ซี้ด... กระแทกเข้ามาแรง ๆ เลยจ้ะผัวจ๋า! กระเด้าเข้ามาถี่ ๆ อีก!" มารตีร้องครางส่งเสียงครางกระเส่ายั่วยวนสะกดใจ ยิ่งปลุกความคลั่งไคล้ในเพศรสในกายมาคัสให้เตลิดเปิดเปิงรัวเร็วพุ่งชนขอบกำแพงราคะดุดันป่าเถื่อน
มาคัสจับขาทั้งสองข้างของลูกัสพาดเอวหนา ยกสะโพกงอนงามผายขึ้นลอยเด่นสู้แรงขยับกระแทกกระทั้นซอยรัวไม่ยั้ง เสียงเนื้อกระทบกันดังพั่บ ๆ ลั่นห้องพักใต้โคลอสเซียม ทรวงอกคู่งามของลูกัสโยนคลอนกระเพื่อมส่ายไปมาตามแรงส่งปานคลื่นพายุคลั่ง มาคัสโหมกระหน่ำแรงสะโพกสอบซอยกระเด้าเข้าออกรวดเร็วป่าเถื่อนไร้ความปราณี บดขยี้ปุ่มกระสันเม็ดแดงเด่นจนน้ำกามขาวใสพุ่งกระฉอกไหลย้อนออกมาตามง่ามขาเปียกโชกนองเต็มหนังเสือ
พั่บ พั่บ พั่บ พั่บ ปั่ก!
"กรี๊ด! เสียว... เสียวรูตูดจะทนไม่ไหวแล้วพี่มาคัส... ลูกัสเสร็จสมแล้วครับ... อ๊า ๆ ๆ! แตกแล้ว รูรักน้ำแตกสวาทแล่นแล้วครับ!"
"พี่ก็จะแตกแล้วลูกัส! แตกใส่รูรักเ้าเลยนะโว้ย! ซี้ด... อูย... ซี้ดดด!"
มาคัสขยับกระแทกสะโพกสอบซอยสะโพกถี่กระชั้นชุดสุดท้ายอย่างพายุบ้าโหมซัด กระทุ้งโคนท่อนเนื้ออุ่นใหญ่จมลึกแนบชิดคาไว้แน่นเกร็งสะโพกคาโคน ก่อนจะฉีดพ่นน้ำรักอุ่นร้อนขาวข้นปริมาณมหาศาลทะลักทะลวงเข้าสู่ร่องกามช่องทางนุ่มลึกของลูกัสระลอกแล้วระลอกเล่าจนร้อนระอุซ่านเสียวสั่นคลอนหัวเอ็น ลูกัสตัวเกร็งกระตุกกอดรัดไหล่แกร่งเขาแน่นเสร็จสมอารมณ์รักไปพร้อม ๆ กันชวนฝัน น้ำรักเอ่อล้นไหลชุ่มง่ามขาหยดหยาดเปียกเปรอะหนังเสือโคร่งแดงก่ำ
--- พรแห่งร่างกายไร้พ่ายชั่วนิรันดร์ ---
พายุฝุ่นทรายภายนอกแ่เบาลง แสงดาริกาสลัวเริ่มเล็ดลอดเข้ามาผ่านลูกกรงเหล็กดัด สองร่างนอนกอดก่ายตระกองกอดกันอุ่นร้อนสะท้อนแสงไฟคบเพลิง มาคัสนอนซบใบหน้าดุดันลงบนยอดอกอวบหยุ่นนุ่มนิ่มของลูกัส หายใจแ่เบาโรยริน ใบหน้ามีรอยยิ้มปิติอิ่มเอมใจอย่างหมดจด ปลดแอกความเดียดฉันท์ ความเหนื่อยล้าทางกาย และความหวาดกลัวตายที่แบกรับมาตลอดชีวิตแกลดิเอเตอร์แชมเปี้ยน
ลูกัส (มารตี) ลูบไล้หลังแกร่งที่เปี่ยมแผลเป็และเส้นผมหยิกของมาคัสเบา ๆ ดวงตาสีม่วงฉายประกายแววมนตราวารีเข้มเจิดจ้าลึกลับ ยามค่ำคืนสลัดคราบมนุษย์ เธอซับสูดกลืนไอพลังราคะสีชมพูเข้มที่แผ่ออกจากร่างกายมาคัสเข้าสู่จิติญญาตนอย่างหิวกระหายกอบโกยราคะบริสุทธิ์ แต้มสะสมพลังราคะสะสมของเธอเพิ่มขึ้นอีก 100 แต้มกลายเป็ 700 แต้มเต็มบริบูรณ์ เดินทางเข้าสู่ระดับขั้นที่เจ็ดของเทพกาลเวลา
ในยามหลับลึก มาคัสรู้สึกถึงความอุ่นระอุและกระแสพลังชีวิตไหลพล่านสมานทุกอณูเซลล์กล้ามเนื้อ พละกำลังฟื้นฟูรวดเร็วและร่างกายไร้พ่ายสถิตอยู่ในกายเขาอย่างมั่นคงถาวร พร้อมความอบอุ่นจิตใจหมดสิ้นความกังวลความตายไปชั่วชีวิต
มารตีขยับตัวลุกขึ้นยืนช้า ๆ จัดแจงสวมใส่เสื้อผ้าเรียบร้อย ร่างกายเปล่งประกายน้ำนวลเจิดจ้ายิ่งขึ้นจากการสะสมพลังแต้มที่เจ็ด เธอเลื่อนประตูบานใหญ่ก้าวเดินออกหายลับไปกับสายลมราตรีและเงาของโคลอสเซียมั์...
90K
