ฉันคือเซียวหนิงเอ๋อ แต่ไม่ใช่สาวสวยเมื่อ3วันก่อนอีกแล้ว! ที่เก็บตัว! ขี้อาย ตัดสินใจยกคู่หมั้นของมือสองของตนให้น้องสาวต่างแม่! .. ยอมดื่มน้ำชามียาพิษ! ทั้งที่รู้ว่ามีพิษก็ยังดื่ม..
ทั้งยังคิดจะตายด้วย! อ่า หนิงเอ๋อ เธอช่างโง่นัก ..
เธอถูกเลี้ยงมาโดยความคิดหัวโบราณซินะ! ก็เลยไม่รู้ว่าเธอน่ะสาวงามล่มเมืองตัวจริง! คนมากความสามารถเช่นเธอเนี่ย สามารถเฉิดฉายได้เพียงใดก็ได้ในยุคสมัยนี้! แน่นอนว่า ถ้าเป็ยุคชิงแท้ๆ การกดขี่เพศหญิงก็เป็เื่ธรรมดา! แต่นี่มันยุคชิงเพี้ยนๆ รึจะเรียกว่า โลกเสมือนในยุคชิงเสมือนก็ได้
ที่มีเศรษฐินี! ขุนนางสตรี! และ4จักรพรรดินี! ที่เคียงคู่จักรพรรดิคังซี มันเปิดโอกาสสำหรับสตรี ให้เธอก้าวไปไขว่คว้าดวงดาวมาไว้ในมือได้ทีเดียวเชียวนะ!
เอาล่ะ หนิงเอ๋อ เธอหลับให้สบาย อยู่ในสรวง์ดั่งที่เธอคาดหวังมาหลายปีเสียเถอะนะ! ฉันจะเป็ทั้งพลอยและเซียวหนิงเอ๋อ ฉันพาชีวิตในร่างกายของเรานี้ไปเป็ไปดาวค้างฟ้า! ส่งแสงเจิดจ้า เปล่งประกาย ให้พวกคนต่ำต้อยได้แต่รีบวิ่งหาแว่นกันแดดมาใส่ซะไม่ทันกันเลยทีเดียว! วะ ฮะ ฮ่าๆ คิดแล้วสะใจแม่จริงๆ
อา .. ฝันที่เป็จริง ตอนนี้ฉันสวยแล้ว .. ไม่ซิ นี่มันเกินกว่าฝันแล้ว นอกจากจะสวยสุดๆ ยังหุ่นดีมากๆ แค่คิด ตัวฉันยังแทบน้ำลายจะไหลให้ตัวฉันเองเลย! .. ทั้งเก่งงานฝีมือ ศิลปะ ดนตรี ทำอาหาร ภาษา และวิทยายุทธ ฯลฯ โอ แม่เ้า! .. แม่เ้าปะคุ้ณรุนช่อง อะไรมันจะเลิศเลอเฟอร์เฟคขนาดนี้! .. นี่ฉันแค่ช่วยชีวิตแม่กับน้องสาวเองนะ ทำไมมันเหมือนได้ตั๋วมาเกิดใหม่ชนิดพิเศษ ที่มีราคาต้องสั่งสมบารมีมาหลายๆ ชาติได้ล่ะเนี่ย วะ 5555 สะใจแม่จริงๆ ^_^
ฉันเพ้อเจ้อไปมา จนหลุดเสียงหัวเราะ แล้วเปาเอ้อของฉันก็ค่อยสะดุ้งตื่นขึ้น
เปาเอ้อ เรียก “คุณหนู คุณหนูเ้าค่ะ! .. คุณหนูเป็อย่างไรบ้างเ้าค่ะ?”
เวลานี้ ดวงอาทิตย์ขึ้นสูงแล้ว แต่ด้วยที่เปาเอ้อกึ่งหลับกึ่งตื่นตลอดทั้ง2วัน2คืนคอยดูแลฉัน เธอจึงคล้ายคนไม่ค่อยได้นอนนัก
ฉันพิจารณาน้ำเสียงที่อ่อนแรง อันเต็มไปด้วยความจริงใจ และห่วงใย! ก็รู้สึกน้ำตามันจะล้นขึ้นมาทันที! .. นานเท่าใดแล้ว ที่ฉันไม่ได้รับความห่วงใยเช่นนี้ และตัวหนิงเอ๋อคนเก่า ก็ไม่ค่อยจะสังเกตอารมณ์กับพฤติกรรมคนรอบข้างกับเขาด้วย มีแต่ก้มหน้าก้มตาฝึกฝนฝีมือตนเอง จะเรียกว่าขาดมนุษยสัมพันธ์เลยก็ว่าได้!
ฉันนิ่งไปครู่นึง แล้วค่อยเอ่ยปาก “ข้าดีขึ้นมากแล้ว ขอบใจเปาเอ้อของข้าจริงๆ ที่ช่วยดูแลข้ามาหลายวันนี้”
เปาเอ้อ ไม่สนใจฟังฉันนัก รีบแตะเข้ากับหน้าผากของฉัน แล้วก็ทำหน้าพอใจ
เปาเอ้อ “ตอนนี้ไข้ของคุณหนูลดลงมากแล้ว ตอนนี้คุณหนูปวดที่ใด อย่างไรบ้างหรือไม่เ้าค่ะ?”
ฉันยิ้ม “ข้าดีขึ้นมากแล้ว ยังปวดตามร่างกายอยู่เล็กน้อยเท่านั้น”
ตอนนี้เปาเอ้อรู้ได้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ “คุณหนู อา คุณหนู ท่านดูจะ...”
2K
![[YAOI] Developer โปรเจกต์พัฒนารัก](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1601965455_85435102.webp)
