ชิงรักชิงร้าย(จบแล้วมีEbook)

    บทที่ 41 ต้องทำให้หึง

    บนโต๊ะรับประทานอาหารงานวันเกิดเจ้าสัวไพบูลย์คุณใหญ่มอบมังกรทองขนาดย่อมให้พ่อตาทำเอาอีกฝ่ายยิ้มหัวพอใจเนยลอบสังเกตคุณพ่อของเธอคุยกับสามี รู้สึกถึงการชิงไหวชิงพริบเจ้าสัวไพบูลย์ปลาบปลื้มกับลูกเขยคนนี้อยู่ไม่น้อยแม้เบื้องลึกจะรู้สึกหนักใจที่สี่เสาหลักของมังกรกรุปล้วนมีความสง่างาม เฉลียวฉลาดโดยเฉพาะเขยเล็กคนนี้ที่ดูจะ ‘ร้าย’ และ ‘ลึก’ กว่าพี่น้องคนอื่นๆ

                คุณลินดาหน้าตึงเล็กน้อยเมื่อน้ำค้างมอบหนังสือที่คุณพ่อเธอเคยปรารภว่าอยากได้แต่ยังไม่ได้ซื้อ ความสัมพันธ์ของแม่เลี้ยงลูกเลี้ยงคู่นี้แม้จะไม่ค่อยดีนักแต่ก็คงไม่เลวร้าย เพียงแต่พี่สาวของเธอไม่ยอมเหยียบคฤหาสน์ตะวันกรุป งานวันเกิดวันนี้คุณพ่อก็เอาใจพี่น้ำค้างด้วยการจัดที่ห้องอาหารในโรงแรม

                “ผมว่าคุณพ่อควรแช่เท้าบ่อยๆ ครับช่วงนี้” คุณเน พี่ชายคนกลางของเนยซื้อเครื่องแช่เท้าไฟฟ้า

            เจ้าสัวไพบูลย์ยิ้มขำกับความช่างสังเกตของลูกชายคนเดียวระยะนี้เขาเดินหน่อยก็รู้สึกปวดฝ่าเท้า “นี่ล่ะของที่พ่อจะได้ใช้”

                เนยเพิ่งมีโอกาสได้คุยกับพี่ชายคนนี้อย่างจริงจังเธอนั่งติดกับคุณเน ชายหนุ่มร่างสูงโปร่ง เธออยากจะนิยามว่าเขาเป็น ตี๋หล่อเขาเป็นคนสุภาพ มีอารมณ์ขันเล็กๆ และมองโลกในแง่ดีไม่น่าแปลกใจที่เขาไม่รู้สึกขัดเคืองที่พี่สาวคนละแม่จะเข้ามาบริหารบริษัทในฐานะที่สูงกว่า

                ‘พี่เนเหมาะจะเป็นตัวเร่งให้เรื่องเร็วขึ้น ไม่งั้นแยมมันก็ไม่ขยับเรื่องคุณสองซะที’ เนยสังเกตเห็นความผิดปกติเล็กๆ ของคุณสองในวันที่ติดในลิฟต์เขาดูเป็นห่วงเป็นใยแยมมากกว่าคนรู้จักต่อจากนั้นเธอมักจะเห็นเขาลอบสังเกตเพื่อนเธอบ่อยๆ ทิศทางของสายตามันบ่งบอกแถมเขายังเปลี่ยนมุมโต๊ะใหม่ให้องศาเยื้องไปทางห้องทำงานของแยมพอดีเนยแอบไปนั่งดูช่วงเที่ยงวันหนึ่งถึงกับต้องร้อง “อ๋อ....แบบนี้นี่เอง”

                เนยนัดพี่ชายกินข้าวเย็นในวันต่อมาเพราะรู้ว่า สามีของเธอมีนัดข้างนอก ลองสำรวจความทรงจำส่วนนี้ดูจึงรู้ว่าพี่ชายรักเธอแต่เพราะเป็นคนพูดน้อยไม่ค่อยแสดงออกเขาจึงเลือกทำตามคำสั่งของคุณพ่อตั้งหน้าตั้งตาเรียนรู้ระบบงานในบริษัทอย่างทุ่มเทหลังจากเรียนจบเขาย้ายไปอยู่คอนโดใกล้ที่ทำงานทำให้สองพี่น้องไม่ได้พบปะกันบ่อยเหมือนเมื่อก่อน พี่ชายของเธอเบื่อหน่ายคุณลินดาซึ่งเป็นคุณแม่จอมจู้จี้ แต่เขาเลือกจะหลีกเลี่ยงโดยเฉพาะเรื่องที่คุณลินดาพยายามให้เขาทำงานแข่งกับน้ำค้างเพื่อชิงตำแหน่งประธานบริษัทแห่งตะวันกรุป

                เธอรู้สึกไว้วางใจในตัวพี่ชาย‘นี่คงเป็นคาแรกเตอร์คนดีที่แท้ทรูของนิยายเรื่องนี้สินะนับว่าเป็นตัวรองสุดเฟอร์เฟก อันที่จริงก็ต้องไปหลงรักนางเอกสิ อ่า....ยายแยม’

    แม้จะดูใจร้ายที่ต้องยืมมือพี่ชายคนดีไปสร้างประโยชน์ให้ตัวเองแต่เนยก็มองเห็นว่า ยังไงซะ เรื่องมันต้องเป็นไป

                “พี่เนจำแยมได้ไหมคะ?”

                “อ๋อคนที่ติดลิฟต์กับเนยใช่ไหม?”เขาพยายามนึกหน้าเธอ ชื่อนี้คุณแม่น่าจะบ่นอยู่สองสามครั้งเรื่องที่เธอคนนั้นทำตัวเป็นคู่แข่งกับเนยในการแย่งชิงตำแหน่งสะใภ้รองแห่งมังกรกรุป

                “อันที่จริงเขาน่าสงสารมากเลยนะคะ”เนยเริ่มปูทาง แล้วเล่าเรื่องราวของแยมแบบเกินจริงนิดหน่อยเพิ่มเติมให้น่าสงสารยิ่งขึ้น ทำเอาคนฟังทำหน้านิ่วคิ้วขมวด

                “คุณแอมแย่ขนาดนั้นเลยเหรอ?”เนแทบจะนึกไม่ออกว่า ผู้หญิงสวยเนี้ยบ ร่ำรวย และชีวิตสมบูรณ์แบบขนาดนั้นเหตุใดจึงมีนิสัยกราดเกรี้ยวโหดร้าย

                “แย่ยิ่งกว่านี้อีกเนยว่า เขายังเล่าให้หมด” เนยเชื่อว่าจินตนาการสำคัญกว่าความรู้อย่างที่ไอน์สไตน์ได้กล่าวไว้ ปล่อยให้คุณเนจินตนาการต่อไปจะดีกว่า

                ‘ขั้นตอนต่อไป เชื่อมสองคนพบกัน แล้วต้องวางเป้าหมายให้เห็น’

     

                คุณใหญ่รีบกลับมารอภรรยาที่ห้องไม่นานนักเนยก็เข้ามา

                “พี่ใหญ่ทานข้าวหรือยังคะ?”ภรรยาตัวน้อยเข้ามาโอบเอวพร้อมเบียดตัวเข้ามานั่งตัก จูบคางเขาทั้งซ้ายและขวาใช้มือประคองใบหน้าสามีแล้วยิ้มตาหยีให้

                “ร้ายกาจเนยก็รู้ว่าพี่แพ้ยิ้มแบบนี้” เขายื่นหน้ามาจูบริมฝีปากเธอแรงๆ

                มือสองข้างของเขาเริ่มลูบไล้เนื้อตัวหญิงสาว“รอตั้งนาน”

                สองแขนเธอโอบรอบคอสามี“อย่ามามั่วนะคะ เมดหน้าห้องบอกว่า พี่ใหญ่เพิ่งมาเมื่อกี้นี้เอง”

                “พี่อาบน้ำให้นะ”เขายืนขึ้นทั้งที่อุ้มเธอกระเตงไว้ข้างหน้า เนยใช้สองขาหนีบช่วงเอวเขาไว้แน่นทิ้งกระเป๋าสะพายไว้บนโซฟาเขาทำให้เธอรู้สึกร้อนผ่าวทุกตารางนิ้วบนผิวกายที่เขาสัมผัส

                เธอก้มลงจูบไล้ริมฝีปากล่างของสามีอย่างเรียกร้องเขาพาเธอเดินเปะปะเข้าห้องนอนไปจนถึงห้องน้ำเขาถอดเสื้อผ้าให้เธอในขณะที่ภรรยาจูบวนเวียนทั่วหน้าไล่จนถึงใบหูเธอเม้มติ่งหูเขาดูดดึงเล็กน้อยจนเขามือสั่นเกือบลืมตัวกระชากเสื้อเชิ้ตของเธอออก“เนยจ๋า ทำไมเร่งจัง?” กว่าคุณใหญ่จะอาบน้ำให้ภรรยาเสร็จเขากลับต้องออกแรงทำอย่างอื่นก่อนจนเธอครวญครางด้วยความพอใจ

                “เมียพี่หื่นจังวันนี้”เขาประคองกอดร่างเปลือยเปล่าของเนยจากด้านหลังลูบไล้สบู่อาบน้ำให้ทั้งด้านหลังและด้านหน้า

                เธอเอียงหน้าหันมาเอาปลายจมูกถูไถไปกับซอกคอของสามีส่วนมือก็ลูบไล้ซุกซนไล่ต่ำลงไปเบื้องล่าง “ก็อยากเอาใจพี่ใหญ่บ้างนี่คะแบบนี้ชอบไหม?”

                “ทำแบบนี้อยากได้อะไรหรือเปล่า?”เขาหรี่ตาประคองท้ายทอยให้เธอเงยหน้าขึ้นมารับจูบอันดูดดื่มเธอรู้ว่าสามีอารมณ์เริ่มคุกรุ่นขึ้นอีกครั้ง ยิ่งเคล้าคลึงช่วงล่างเอาใจ“อยากได้อะไรพี่ก็ให้หมดนะ” เสียงเขาแหบพร่า “แต่ไปที่เตียงได้ไหม?”

                เนยหยิบฝักบัวมาล้างตัวในขณะที่เขายังนัวเนียตามเนื้อตัวเธออย่างหลงใหลหันหยิบผ้าเช็ดตัวมาพันตัว และผืนเล็กมาซับหน้าและคอให้เขา“ไม่ต้องใช้หรอกนะผ้าขนหนู”ร่างเปลือยเปล่ากำยำอุ้มภรรยาที่พันผ้าเช็ดตัวตรงดิ่งไปยังเตียงนอนใหญ่“มาเล่นผีผ้าห่มกัน” เขาดึงผ้าห่มมาคลุม เสียงภรรยาตัวน้อยหัวเราะคิกคักจูบตอบอย่างเร่าร้อนไม่แพ้กัน

                เสียงข้อความโทรศัพท์ที่วางไว้หัวเตียงเตือนสองครั้งคุณใหญ่ไม่สนใจจะเปิดดู ยังคงทำกิจกรรมใต้ผ้าห่มกับภรรยา ‘จะเรื่องอะไรก็ช่างเลือกเวลาไม่เหมาะเอง’

                มือใหญ่ยังเคลื่อนไปตามแนวหลังของร่างอวบอิ่ม“ไหนบอกพี่สิ อยากได้อะไร?”

            เนยเงยหน้าขึ้นยิ้มหวาน  “อยากได้คอนโดค่ะ”

            คุณใหญ่ทำหน้างงเขามองไม่เห็นเหตุผลที่ภรรยาจะต้องซื้อคอนโด เนยอ้างว่าเธออยากจะเอาไว้เปลี่ยนบรรยากาศกับเขา สามีตัวโตหรี่ตา ยกยิ้มมุมปาก“ร้ายขึ้นทุกวัน เดี๋ยวนี้คิดแต่เรื่องนี้แล้วใช่ไหม?” เขาเลื่อนมาเคล้นกอดเนื้อนุ่มด้านหน้าจนเธอต้องปราม ให้เขาเบามือ

            “ตกลงว่า พี่ใหญ่จะซื้อให้ไหมล่ะคะ?” เธอเลื่อนมือลงต่ำ ไล้นิ้วเบาๆตามแนวท้องน้อย ทำเอาเขาเกร็งตัว

            “อืม...ก็คงต้องยอม”เขาแนบริมฝีปากชิดใบหู “ทารุณพี่เยอะๆ หน่อยนะ”เขาเย้าแล้วเริ่มไล่ริมฝีปากตามแนวใบหูของภรรยา

             

             น้ำค้างไม่ได้สนใจเรื่องเนกับเนยเพราะมัวแต่หมกมุ่นกับการชิงโครงการย่อยในโครงการขนส่งทางทะเลซึ่งหลังจากล้วงความลับจากคุณสามได้ เธอสามารถชิงโครงการย่อยมาได้หนึ่งโครงการจึงกระเหี้ยนกระหือรือที่อยากจะได้ความลับจากอีกฝ่ายมากยิ่งขึ้นเมื่อไม่เห็นคุณสองมีความเคลื่อนไหวเรื่องผู้หญิง เธอจึงวางใจละเขาไว้ก่อนหันไปหาทางล่อลวงคุณสามเพื่อผลงานตรงหน้า

                “เจอกันที่เดิมนะคะคุณสาม” เธอยิ้มหวาน “มีนักร้องมาใหม่ซะด้วย เดี๋ยวน้ำเป็นเจ้ามือเองค่ะ”

                คุณสามยักคิ้วเขายังต้องเล่นบทหนุ่มเพลย์บอยให้แม่เสือสาวรู้สึกไว้วางใจ “คราวนี้ผมไปรับคุณดีกว่าจะได้ไม่ต้องห่วงเรื่องรถขากลับ”

                น้ำค้างยิ้มรับให้เขาเตรียมคนขับรถก็ดีเหมือนกัน พอดื่มเต็มที่แล้วจะได้ไม่ต้องเสี่ยงอันตราย ‘คราวนี้ต้องได้มากกว่าเดิมสักหน่อยว่าแต่อาจจะต้องเตรียมผู้หญิงมาล่อ เพิ่มความเย้ายวน’เธอกดโทรศัพท์สั่งการทันที

                คุณสามกระพริบตาถี่เมื่อเห็นน้ำค้างนั่งอยู่กับหญิงสาวหุ่นเร้าใจ‘โอว....นี่เหยื่อล่อหรอกรึอกเป็นอก เอวเป็นเอวเลยทีเดียว เข้าใจจัดหานะ’

                “นี่เพื่อนน้ำเองค่ะคุณสาม เมญ่า” เธอหันไปแนะนำให้เพื่อนตนเองรู้จักกับคุณสาม ชายยิ้มตาวาวทำเอาสองสาวลอบสบตากัน ‘สำเร็จ!’

                “คุณหล่อกว่าที่ยายน้ำบอกเมญ่าอีกค่ะ”ผู้มาใหม่จริตแพรวพราว

            คุณสามยิ้มกริ่ม“คุณเมญ่าเป็นนางแบบหรือเปล่าครับ? เอ๊! ผมก็ว่าคุ้นหน้าอยู่นะน่าจะบนปกหนังสือสักเล่ม”

            “เคยถ่ายแบบรับเชิญค่ะแต่ไม่ใช่นางแบบอาชีพ” เธอยกแก้วไวน์ขึ้นวนด้วยท่วงท่าเก๋ไก๋

            คืนนั้นสองสาวพยายามมอมคุณสามแต่แทนที่เขาดื่มหนักแล้วจะพูดเรื่องงานเหมือนที่เคยเขากลับเมาแล้วหลับไปทำเอาน้ำค้างกับเมญ่าต้องแบกชายหนุ่มไปส่งที่รถส่วนเธอต้องติดรถเมญ่าให้กลับไปส่งที่คฤหาสน์

            “แปลกนะ ปกติเขาคอแข็งจะตาย”น้ำค้างหน้าเสีย กว่าเธอจะเกลี้ยกล่อมเมญ่าให้มาช่วยได้

            “ฉันเสียเที่ยว ชิ!อุตส่าห์จะได้สัมผัสหนุ่มหล่อเฉี่ยว หุ่นแซ่บขนาดนี้ แถมยังเป็นทายาทมหาเศรษฐีอีก”เมญ่าบ่นยิ้มๆ เธอติดใจคุณสาม “นี่มันสเปกฉันเลย หล่อร้าย กระชากใจ”

            “เอาน่า! คราวหน้าฉันนัดให้ใหม่”

            คุณสามที่นอนบนเบาะหลังเมื่อรถเคลื่อนออกจากผับได้ไกลพอประมาณ เขาก็ลุกขึ้นถอนหายใจ ‘เสียดายแต่ต้องเลือกกินอดใจไว้ไอ้เสือ ถ้ากินชิ้นเล็กแล้ว จะอดกินชิ้นใหญ่’เขากลัวว่า หากอีกฝ่ายรุกแรงเขาอาจจะเอาตัวไม่รอด คุณสามนึกถึงเรื่องกินรวบ ‘ต้องปรึกษาพี่ใหญ่’

            คุณใหญ่เดินออกจากห้องนอนมาต้อนรับน้องชายที่ห้องรับแขก

            “นายทำไมต้องมากวนพี่ ดึกๆ ดื่นๆฮะ” มือที่เสยผมดูหงิดหงิดเล็กๆ

            “ไม่ได้อยู่ในช่วงสำคัญหรอกใช่มะ?” น้องชายกระเซ้า จวนจะเที่ยงคืนเขาส่งข้อความมาแจ้งเอาไว้ พี่ชายจึงตอบรับให้เข้ามาหาที่ห้องได้

            “เนยหลับไปสักพักแล้ว”เมื่อเอ่ยชื่อภรรยา ดวงตาพี่ชายมีประกายสุขสม หลังจบเกมผีผ้าห่มไปสองรอบเขาถึงมาเปิดดูข้อความในโทรศัพท์ น้องชายตัวดีบอกว่าจะเข้ามาคุยด้วยตอนเที่ยงคืน

            “อืม...ทำร้ายคนโสด” หนุ่มเพลย์บอยแสร้งตีหน้าเศร้า

            “มีอะไรว่ามา”คุณสามปรึกษาเรื่องของน้ำค้าง

            “ตกลงนายชอบเขาแล้ว? ไหนว่า เขาจะมาล่อเจ้าสอง”  คุณใหญ่ขมวดคิ้วเขาเห็นน้ำค้างนัดคุณสองไปทานกลางวันหลายครั้ง นึกว่าสองคนนั้นมีความคืบหน้า “นายตกหลุมเขาแล้วล่ะสิ”

            “โธ่! ครั้งก่อนพี่ใหญ่บอกให้ผมปล่อยข่าวเองนะ”  เขาหมายถึงข้อมูลที่ทำให้น้ำค้างได้โครงการย่อยไปทำดวงตาที่เป็นประกายพราวทำเอาพี่ชายอมยิ้ม อาการนี้เขาเป็นมาก่อน

            “นั่นเพราะฉันเห็นว่าตะวันกรุปสมควรได้ไปต่างหาก แต่จะให้ตรงๆ ก็ดูง่ายไป ให้เขาออกแรงกันบ้าง”คุณใหญ่นึกถึงเจ้าสัวไพบูลย์ ฝ่ายนั้นมีท่าทางผิดหวังในคราวแรกที่รู้ว่าเขากับเนยมีอะไรกันแล้ว ไม่ใช่เจ้าสองอย่างที่หวังไว้ แต่ในงานวันเกิดกลับแสดงความชื่นชมยินดีนี่คงเป็นเพราะรู้ว่า เขากุมโครงการระดับหมื่นล้านเอาไว้

            คุณใหญ่มองดูน้องชายที่กำลังจะหาวิธีจัดการกับแม่เสือสาวแห่งตะวันกรุป

            “ถ้านายอยากกินแม่เสือก็ต้องใช้เหยื่อล่อให้มากหน่อย ไม่น่าจะง่ายเหมือนกระต่ายน้อยของฉัน”

            “ยังไงดีพี่ใหญ่”

            “รายนี้น่าจะเป็นแนวตบจูบ”พี่ชายหัวเราะร่วน “นายก็เป็นเสือหนุ่มนี่นา ทำไมไม่ลอง”

            “มอมมา มอมกลับไม่โกง”ดวงตาคุณสามเป็นประกายวาววับ “มีที่ลับๆ ให้ผมยืมใช้บ้างไหม?”

            “เอาลับแค่ไหน?”

            “เอาแบบไม่ให้ใครตามเจอแล้วเขาก็ออกไปไม่ได้”

            “มี”

            คุณสามผงะ พี่ชายคนโตของเขาน่ากลัวกว่าที่คิดเขาแค่พูดเล่นๆ เหมือนในหนังสืบสวน ที่ไหนได้กลับมีให้เฉย “ห้ะ!.....ที่ไหน”

            คุณใหญ่เดินเข้าไปในห้องนอนแล้วออกมาพร้อมกับการ์ดสีดำ มีลายเส้นสีทองสองเส้นด้านข้าง “เดี๋ยวพาไปดู” 

               

    *************************************