“ท่านรอข้าในเรือนก่อนสักครู่ ข้าจะออกไปดูข้างนอกว่ามีอะไรพอที่จะนำมาทำอาหารได้บ้าง “
่บ่ายหลังจากทำความสะอาดพื้นที่ภายในเรือนเสร็จเรียบร้อย ฮวาอันได้เอ่ยขอสามีออกไปสำรวจด้านนอกเพื่อหาพืชและสัตว์ป่ากลับมาทำเป็อาหาร
” ขอบใจเ้ามากที่ยอมแต่งเป็ภรรยาของข้า เ้าคงลำบากมากสินะ???
เขาพยักหน้าและได้เอ่ยปากพูดคุยกับนางเป็ครั้งแรก
ทันทีที่ได้ยินเสียงสุขุมของสามี ฮวาอันถึงกับทำหน้าตื่นตะลึง ก่อนหน้านี้กลับคิดเอาเองว่าเขารังเกียจนาง
อี้หยางขยับร่างกายยืนขึ้น เขาใช้มือคลำดูของรอบๆตัว แล้วจึงค่อยๆก้าวขาเดินอย่างระมัดระวังไปยังห้องครัว ฮวาอันเดินตามเขาเข้าไป เขาคุกเข่าลงไปบนพื้นครัว พลางใช้มือคลำบริเวณรอบๆแผ่นไม้แผ่นหนึ่ง
มันมีความแตกต่างจากไม้แผ่นอื่น เขาเริ่มใช้มืองัดแผ่นไม้นั้นออก ฮวาอันชะเง้อมองตามสามี นางมองเห็นข้างในเป็หลุมและมีก้อนดินกลมๆ วางไว้เต็มหลุมนั้น
แต่เขากลับใช้มือเอื้อมลงไปหยิบมันขึ้นมาแล้วยื่นให้กับนาง
“นี่คืออะไรหรือ??? ท่านหยิบก้อนดินให้ข้าทำไม???
อี้หยางส่งก้อนดินแข็งๆ นั้นให้ภรรยาของเขาประมาณห้าถึงหกก้อนแล้วจึงปิดแผ่นไม้นั้นลงที่เดิม
” ไม่ใช่ก้อนดิน “
อี้หยางสั่งให้ฮวาอันไปตักน้ำใส่ถังมาให้เขาอีกครั้ง นางจึงเดินไปหยิบถังไม้หลังเรือน แล้วกลับไปยังบ่อน้ำเพื่อทำตามคำสั่งของสามี
ครั้งนี้นางหยิบถังไม้ติดมือมาสองอัน พลางคิดว่าตักเผื่อไว้อีกถังเพื่อที่จะไว้ใช้ดื่มด้วย ฮวาอันสงสัยเล็กน้อยว่าก้อนดินนั้นแท้จริงแล้วคืออะไร
เมื่อตักน้ำใส่ถังไม้ทั้งสองจนเต็มแล้วจึงหิ้วกลับเข้าไปในเรือน ถังน้ำสองถูกวางลงบนพื้นเรือน อี้หยางสั่งให้เอาก้อนดินนั้นไปแช่น้ำเอาไว้ก่อน
ฮวาอันลงมือนำก้อนดินทั้งหกไปวางลงในชามใบใหญ่แล้วเทน้ำจากถังไม้ลงไปแช่ไว้ นางใช้มือเท้าคางนั่งบนตั่ง สายตาดำขลับจ้องมองดูก้อนดินนั้นอย่างไม่ละสายตา
ไม่นานนักในที่สุดก้อนดินที่ดูแข็งคล้ายหินก็ละลายออกบางส่วน เผยให้เห็นผิวของด้านใน นางรีบหยิบมันขึ้นมาดูมองดูใกล้ๆ มันคือเปลือกไข่สีขาว นางไม่แน่ใจว่าคือไข่อะไร จึงได้เอ่ยถามสามีของตน
“นี่คือไข่อะไรหรือ กินได้หรือไม่??
” กินได้สิ มันคือไข่เป็ดที่ใช้ดินเกลือพอกเปลือกไว้ เดือนก่อนข้านำไข่เป็ดมาจากฝั่งเยอะไปหน่อย เสียดายก็เลยเก็บไว้ด้วยวิธีนี้”
ฮวาอันรู้สึกทึ่งอยู่ไม่น้อย เขาคิดเื่ฉลาดแบบนี้ได้อย่างไรกัน
ทันใดนั้นนางได้ลุดพรวดขึ้น แววตาเป็ประกาย แน่นอนว่านางนึกเื่ดีๆขึ้นได้
“ท่านรอข้าประเดี๋ยววันนี้ข้าจะทำซุปไข่เป็ดนี้ให้ท่านกิน ถ้ามีเห็ดหอมๆ ด้วยละก็....”
ในขณะที่นางกำลังจะวิ่งออกไปจากเรือนนั้นสามีของนางกลับส่งเสียงเรียก และได้ยื่นสมุดเล่มหนึ่งที่ถือติดตัวยื่นให้นาง
“เดี๋ยวก่อน นี่คือสมุดบันทึกของเกาะ ในนี้มีแผนที่ มีบันทึกลักษณะพืชผักทุกชนิดที่กินได้และกินไม่ได้”
“อ้อ!! ขอบคุณสามี” นางรับมาด้วยความรีบเร่ง
“ถ้าเช่นนั้นข้าขอออกไปดูก่อนนะ ว่ามีเห็ดเกิดขึ้นบ้างหรือเปล่า” ???
“อืม”
สามีของนางนั่งคอยอยู่ในเรือน
ฮวาอันเดินออกไปทางรั้วด้านหลังเรือน แต่ไม่ลืมที่จะหยิบตระกร้าสานติดมือไปด้วย นางเริ่มก้มมองไปที่พื้นดินสีดำ ที่มีหญ้าขึ้นปกคลุมเบาบาง รอบข้างมีไม้ยืนต้นเกิดขึ้นตามธรรมชาติ นางช้อนตาขึ้นมองบนต้นไม้ไม่มีแม้แต่นกบินมาเกาะกิ่งไม้เลยสักตัว
พลางคิดว่าสัตว์สักชนิดยังไม่มีแล้วคนจะอยู่รอดได้อย่างไร นางเริ่มเปิดสมุดบันทึก ดูแผนที่ พื้นที่ของเกาะนี้ก็ใหญ่ดีอยู่หรอก แต่บนบกนี้แปลกที่ไม่มีสิ่งมีชีวิตอาศัยอยู่เลย นอกเสียจากปลาในน้ำ
ฮวาอันเดินไปข้างหน้าเรื่อยๆ จนเจอเห็ดกลุ่มหนึ่งขึ้นอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ มีสีน้ำตาล โคนเห็ดอวบอ้วน ถ้าทำนำไปทำซุปคงหอมและกรอบมากแน่ๆ นางไม่รอช้ารีบเดินเข้าไปใกล้ก้มมองดูอย่างประหลาด
ไม่เคยเจอเห็ดชนิดนี้เลย นางจึงรีบเปิดสมุดบันทึกในนั้นมีรูปวาดของเห็ดนี้ไว้อยู่
“เจอแล้วเห็ดนี้กินได้แต่ยังไม่มีชื่อเห็ดบันทึกเอาไว้ “
ฮวาอันเริ่มเก็บเห็ดใส่ตระกร้าที่นำมาด้วย เมื่อเก็บเห็ดเสร็จแล้วนางปรายตามองไปรอบๆ เกาะอีกครั้ง
บังเอิญเจอกอไผ่เล็กๆ นางนึกถึงสามีขึ้นมาทันทีว่าอยากนำต้นไผ่นี้ทำไม้เท้าให้เขา จะได้สะดวกมากขึ้นเวลาเดินไปไหนมาไหน
” เอาไว้พรุ่งนี้แล้วกัน วันนี้ข้าหิวจนจะทนไม่ไหวอยู่แล้ว “
กลับมาถึงเรือนพบว่าสามีของนางกำลังใช้ไม้เขี่ยเก็บฟืนอยู่รอบๆรั้ว ฮวาอันเห็นดังนั้นจึงรีบเข้าไปช่วยสามี
“ข้าบอกให้ท่านรออยู่ในเรือน หากเป็อะไรไปข้าจะทำอย่างไร”
“ข้าแค่ออกมาเก็บฟื้นไม่ได้ออกไปที่ไหนไกลสักหน่อย”
“เอามานี่ ข้าจะทำเอง” ฮวาอันรีบแย่งไม้ฟืนที่ถืออยู่ในมือสามีมาถือไว้เอง และได้เดินเก็บฟืนรอบๆรั้วจนเต็มหอบ
มืออีกข้างหอบฟืนมือและมีตระกร้าเห็ดคล้องแขนส่วนมืออีกข้างไว้ให้สามีจับแล้วเดินตาม
“ท่านไปนั่งรอก่อนข้าจะทำอาหารให้กิน”
นางบอกสามีและได้วางฟืนกับตะกร้าเห็ดลงภายในครัว นางเริ่มจากการไปตักน้ำมาล้างเห็ดจนสะอาด แล้วจึงมองหาอุปกรณ์ทำครัวอย่างอื่นด้วย นาง้าทัพพีกับมีด ฮวาอันจัดการหั่นเห็ดให้ชิ้นเล็กลง
เมื่อุปกรณ์และวัตถุดิบพร้อมแล้วนางจึงเริ่มลงมือ ก่อไฟในครัวก่อนแล้วจึงจัดการตั้งกระทะเพื่อต้มซุปนั้น ยังดีที่ในครัวยังมีเครื่องปรุ่งเก่าๆ ที่ยังพอใช้ได้ นางนึกในใจว่าวันนี้มีอะไรก็กินไปก่อนก็แล้วกัน พรุ่งนี้ค่อยออกสำรวจรอบเกาะนี้อย่างจริงจัง
2K
