เกิดใหม่เป็นไอ้เจิด

ตอนที่หนึ่งร้อยหก Redundancy

หากมีเรื่องที่ไททานิคและ เจมส์คาเมรอน สอนผมเอาไว้คือ เรือจะไม่มีวันจมแค่ไหน

เราต้องมีของสำรองเอาไว้เพื่อเอาตัวรอดเสมอ

อย่างเจมส์คาเมรอนด้วยบทเรียนจากไททานิค

เวลาเขาสร้างเรือดำน้ำของตนเองเขาพยายามจะแยกระบบต่างๆเอาไว้

ไม่ให้เวลาระบบหนึ่งเสียแล้วระบบอื่นๆจะเสียทั้งหมด

ผมก็แนะนำอาจารย์คงไปอย่างนั้นเช่นกันว่าหากเรือเหาะโดนโจมตีพัง

ให้อย่างน้อยค่อยๆพังทีละส่วนและให้แต่ละคนมีเวลาหนีออกจากเรือแบบไททานิคแบบมีเรือชูชีพเพียงพอ

มีตำนานเล่าว่าที่เรือไททานิคมีเรือไม่พอเพราพวกเขาเชื่อว่าไม่มีวันจมจริงเรือที่เตรียมไว้เลยเป็นเรือที่พอต่อช่วยเหลือเรือลำอื่นแต่ไม่ใช่เรือของตนเอง

ผมลงจอดเรือให้พวกไอ้ห้อยไอ้โหนที่กลัวการบินบนฟ้าลงไปพักอยู่ที่พื้นก่อน

และผมลองเครื่องบินอีกอย่าง

ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ

ผมขยับแขนตนเองไปมาด้วยกระด้งราวกับคนบ้า

แต่ในโลกนี้ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ

ผมค่อยๆลอยบนฟ้าได้แต่ต้องแลกมากับการที่ต้องขยับกระด้งไปมาตลอดเวลา

ผมค่อยๆลอยเหนือพื้นดินด้วยกระด้งลงอาคมที่อาจารย์คงไปได้มาจากกระหัง

ผมสอบถามก่อนว่า

กระด้งนี่ไม่ใช่ของที่ถ้าหากเอามาใช้จะกลายเป็นทายาทกระหังสืบต่อแบบกลืนน้ำลายกระสือแน่นะ?

อาจารย์คงก้บอกว่าไม่มีอย่างนั้น

ผมถึงกับเกาหัวว่าตกลงกระหังนี่มันเป็นนักประดิษฐ์สิ่งของอาคมหรือนี่?

แต่ท่าทางหมอผีต่างๆจะใช้ระบบขี่คอผีแทนเพราะเหนื่อยน้อยกว่า