เทพเซียนกระบี่หวนคืน

"พระเจ้า มันก็เป็นเพียงแค่เศษสวะหากข้าเจอเจ้าอีกครั้งรับรองคมกระบี่ของข้าจะต้องแทงเข้าตรงกลางของหัวใจเจ้าให้จงได้"เสียงคำรามของบุรุษที่เคยเป็นเทพเซียนกระบี่ผู้ที่ทำให้ทั้ง 8 ดินแดนสั่นสะเทือนและสุดท้ายผู้ที่คิดจะเป็นศัตรูกับพระเจ้า
หง เฟยหลง

เฟยหลงได้เดินเข้าไปยังหน้าหลุมศพของภรรยาของเขา มันนั้นหาได้มีสิ่งใดที่ผิดแปลกไป จากเดิมเมื่อแสนปีที่แล้วเลยเขตแดนที่พระเจ้าผู้สร้างขึ้นนั้น คนฝึกตนที่ธรรมดาทั่วไปไม่สามารถที่จะทำลายมันได้อย่างแน่นอน ในสถานที่แห่งนี้ที่พระเจ้าสร้างขึ้นมานั้นก็เพื่อที่จะสนองเจตนารมณ์ที่ต้องการจะทำลายจักรวาลมันเป็นได้ดังระเบิดเวลาที่รอวันปะทุ
เฟยหลงได้เดินไปเรื่อยๆจนเขาได้ไปหยุดยังจุดจุดหนึ่งซึ่งมีดอกไม้บานสะพรั่งสวยงาม เฟยหลงได้นำสิ่งหนึ่งออกมาจากกำไลมิติของเขามันเป็นกระบี่ที่รูปร่างสวยงามสีดำเงาสนิท แร่ที่ทำกระบี่นี้นั้นทำมาจากสิ่งที่เรียกว่าโลหะเหล็กธรรมดาทั่วไป แต่เมื่อมันได้ผ่านการฆ่าฟันมามากมายและผ่านการใช้งานของเทพกระบี่จึงไม่ต้องแปลกใจว่าทำไมกระบี่ถึงได้มีสีดำเงาสนิทเช่นนี้ ความอันตรายที่สามารถจะทำลายหนึ่งดินแดนได้อย่างไม่ยากเย็น ความล้ำค่าที่ขอแค่มันปรากฏอยู่ในที่ใดสงครามก็จะปะทุขึ้นแต่สำหรับเฟยหลงนั้นมันก็เป็นเพียงแค่อาวุธสังหารที่เขานั้นไม่อยากจะจับต้องมันอีก
“เจ้าดื่มเลือดมามากพอแล้วต่อให้เจ้าจะหลับหลายมากกว่าแสนปีเจ้านั้นก็ไม่ควรที่จะมีตัวตนอยู่ในจักรวาลแห่งนี้มันควรที่จะหายไปตลอดกาล”
เฟยหลงนำกิ่งไม้ดำสนิทออกมา แล้วเขาก็ได้ใช้พลังปราณเพื่อห่อหุ้มไปที่กิ่งไม้สีดำนั้นและแล้วสิ่งไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นเขานำไม้สีดำฟาดใส่กระบี่อย่างรุนแรงจนกระบี่สีดำสนิทเล่มนั้นแตกออกเป็นเสี่ยงไม่สามารถที่จะประกอบได้เป็นเฉกเช่นเดิม
“ใช้กิ่งไม้กิ่งนี้เพื่อสังหารตัวตนพระเจ้านั้น จนกว่าข้าจะเดินทางไปยังดินแดนที่เรียกกันว่าดินแดนเทพเจ้าอย่าพึ่งตายเสียก่อนละ มิเกล”
เฟยหลงนั้นได้ตัดสินใจแล้วเขาจะเดินทางออกตามล่าเพื่อฆ่าผู้ที่อ้างตัวเป็นพระเจ้าตนนั้น แต่คงจะใช้เวลาอีกหลายสิบหลายร้อยปีกว่าเขา จะมีความสามารถพอที่จะเดินทางไปยังดินแดนเทพ เขาจำเป็นที่จะต้องฝึกให้ตัวเองก้าวข้ามผ่านเทพเซียนจักรพรรดิไปให้ได้เสียก่อนตามตำราโบราณที่กล่าวขานกันมาตั้งแต่จักรวาลถือกำเนิด ระดับพลังที่ตัวตนใน 8 ดินแดนเคยไปสูงสูงสุดนั่นคือเทพเซียนและเทพมารจักรพรรดิแต่ในเอกภพนั้นยิ่งใหญ่กว่าจักรวาลนับร้อยล้านเท่ามีมิติมากมายหลากหลายจนเรียกได้ว่าเป็นอนันต์ที่ไม่มีวันสิ้นสุด แต่เหนือคำว่าอนันต์นั้นคือดินแดนของเทพพระเจ้ามันนั้นมีความลึกลับซับซ้อนมากกว่าที่คนธรรมดาจะคิดได้ เฟยหลงนั้นรู้ว่าเขานั้นหาได้แข็งแกร่งที่สุดในเอกภพ เพราะจริงๆเอกภพที่กว้างใหญ่นั้นเขาอาจจะเป็นเพียงแค่เศษฝุ่นทรายในสายตาของคนในมิติอื่นก็เป็นได้และคนที่อ้างตัวว่าเป็นพระเจ้าอาจจะเป็นหนึ่งในคนของดินแดนเทพเขาจึงจำเป็นที่ต้องฝึกฝนพลังให้ตัวเองและแข็งแกร่งมากกว่านี้ขึ้นไปอีกนับสิบเท่าล้านเท่า
“หวังว่าเจ้าจะ ฟื้นขึ้นได้ในอีกเร็ววันคนรักข้า”

เฟยหลงเขาก็ได้หยิบกิ่งไม้สีดำของเขาขึ้นมาและฟาดฟันไปใดอาณาเขตของพระเจ้าทำให้มานั้นแตก กระจายกลายเป็นผุยผง นั่นจึงทำให้รู้ว่าตลอดระยะเวลาแสน ปีที่ผ่านมานั้น เฟยหลงแข็งแกร่งขึ้นไปมากกว่าตอนที่เขาเป็นเทพเซียนจักรพรรดิขั้นที่ 7 ซึ่งการฝึกของเขานั้นก็ไม่มีใครทราบว่าทำได้เช่นไรการอ้างตัวว่าไปสำนึกผิดยังที่ดินแดนอ่อนแอนั้นอาจจะเป็นข้ออ้างอย่างหนึ่งของเขาก็เป็นได้เพื่อฝึกฝนทำให้คนที่เคยทำเขาเจ็บต้องเจ็บกว่าล้านเท่า
“แม้เครียดแค้นจะไม่ใช่สิ่งที่ดีที่สุดแต่ข้าจะขอทำมัน”
หลังจากที่เฟยหลงพูดจบการร่ายรำกระบี่วิชาในตำนานที่เขานับเป็นคนสร้างขึ้นมาก็ได้เริ่มเกิดขึ้นฟ้าร้องสนั่นหวั่นไหวเมฆฝนที่เริ่มก่อตัวขึ้นอย่างช้าๆ
นภาก่อเกิด ท่าแรกเริ่มของเพลงกระบี่เฟยหลงเป็นการทำสมาธิเพื่อรวบรวมพลังหลังจากนั้นได้ปักกระบี่ลงพื้นให้เห็นรัศมีของอาณาเขตที่ไร้สิ้น
พิรุณโปรยปรายท่าที่2ของเฟยหลงนั้นได้ฟาดฟันกระบี่ออกไปเป็นคลื่นดังกับเมฆฝนบนฟ้าที่ตกลงมาบนพื้นดินจนไม่สามารถที่จะนับจำนวนได้
เมฆาล่องลอย ท่าที่ 3 นั้นเป็นการสะบัดกระบี่อย่างอิสระซึ่งไร้ท่าทางที่แน่นอนหากคู่ต่อสู้ฟันอาวุธลงมาก็สามารถปรับสภาพรับการโจมตีของคู่ต่อสู้ได้ทันท่วงที
วายุคลั่ง ท่าที่ 4 นั้น เป็นท่าที่โจมตีโหมกระหน่ำดั่งพายุหมุนที่จะพัดพาความคมของกระบี่หมุนเป็นวงกลมเพื่อโจมตีฝ่ายตรงข้ามให้แหลกสลายกลายเป็นผุยผง
อัสนีพิโรธ ท่าที่ 5 นั้นเป็นท่าที่ปลดปล่อยกระแสปราณออกมาจากกระบี่อย่างน่ากลัว มันสามารถโจมตีได้อย่างรุนแรงและ สามารถที่จะสั่งหารกองทัพที่มีทหารมากกว่าล้านคนได้อย่างไม่ยากเย็น
อรุณสาดแสง ท่าที่ 6 เป็นท่าที่สงบนิ่ง แต่หากมีสิ่งใดมากระตุ้นมันนั้นมันก็พร้อมที่จะสาดแสงส่องและโจมตีคู่ต่อสู้อย่างบ้าคลั่ง
มายาเมฆา ถ้าที่ 7 นั้นจะเป็นธาตุที่โจมตีทางด้านจิตใจโดยเฉพาะทำให้คู่ต่อสู้เห็นภาพหลอนจิตใจไม่แข็งพอคนผู้นั้นก็จะถูกโจมตีจนจิตใจบอบช้ำและสิ้นใจตายในที่สุด
เพลงกระบี่ที่มีชื่อว่าเพลงกระบี่น่านฟ้าเป็นเพลงกระบี่ที่เฟยหลงนั่นคิดค้นขึ้นมาเอง หลังจากที่เฟยหลงได้ร่ายรำเพลงกระบี่ทั้ง 7 กระบวนท่าครบแล้วเกาะล้างที่เคยมีพื้นทรายทั่วทั้งหมด ตอนนี้กลับกลายเป็นหลุมบ่อขนาดใหญ่ทั่วทั้งเกาะบางส่วนก็จมหายไปในทะเลมันเปรียบได้ดั่งความโกรธเกรี้ยวของเทพสงคราม
เพียงแค่กิ่งไม้ธรรมดาสามารถที่จะโจมตีทั้งเกาะนี้ได้อย่างไม่ยากเย็นอีกทั้งในตอนนี้ เฟยหลงหาได้ใช้พลังของเขาอย่างเต็มที่เขาใช้มันไปเพียงแค่ 1 ส่วน 10,000 ของพลังทั้งหมดก็เท่านั้น แต่ความโกรธเกรี้ยวและหนักหน่วงนั้นล้วนเป็นของจริง
แต่หลุมศพของ หง ต้าหนิงยังคงอยู่ดีไร้รอยใดๆทั้งสิ้น
นภาที่โอบอ้อม แล้วอ่อนน้อมแม้ยิ่งใหญ่
ทั่วหล้าแม้กว้างไกล แต่มิได้ไร้นภา

จบครับ ติชมได้ครับ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 20 เพลงกระบี่

นิยายแนะนำ

เทพเซียนกระบี่หวนคืน

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 20 เพลงกระบี่

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้