ระยะทางพิสูจน์ม้า กาลเวลาพิสูจน์รัก(แท้)

          ดวงจันทร์ค้อนควัก ก่อนก้าวลงจากรถไปยืนกอดอกมองป่าละเมาะข้างทางอย่างรอฟังแบบไม่เต็มใจ

          “มีอะไรก็รีบว่าไปสิ”

          “เอ่อ...คือ...”   

        แค่คิดว่าจะพูดความในใจออกไปทิมก็เริ่มติดอ่าง  เหงื่อซึมออกมาเหมือนตอนทำงานหนัก นี่ถ้าหน้าเขาขาวกว่านี้ก็คงจะเห็นว่ามันแดงเรื่อไปหมด

          “เอ้า  มีอะไรก็รีบพูดมาสิ”  

        ดวงจันทร์ขึ้นเสียงอย่างไม่เห็นใจคนที่ไม่เคยบอกรักผู้หญิงคนไหนมาก่อนเลยในชีวิต

          “เอ่อ...คือพี่...พี่รักจันทร์”  

        ทิมหลุดปากออกไปจนได้

          ดวงจันทร์กราดสายตาดูถูกแบบเปิดเผยกลับมามองอย่างหมดความอดทน

          “เชอะ  น้ำหน้าอย่างนี้เหรอมาบอกรักฉัน ลองตักน้ำใส่กะโหลกชะโงกดูเงาของตัวเองเสียบ้างสิ  จะได้รู้ว่าตัวเองเป็๞ใคร  ทุเรศ แค่หาข้าวสารกรอกหม้อให้ครบวันละสามมื้อยังลำบาก  แล้วสะเออะจะมารักผู้หญิง”  

        ดวงจันทร์ใส่เป็๲ชุด

          ถ้าหากหน้าของทิมมันขาว  ที่เห็นแดงๆเมื่อครู่ก็คงเปลี่ยนเป็๞ขาวเผือดเมื่อได้ฟังวาจาของหญิงสาวที่ตนหลงรัก

          “จันทร์  ทำไมพูดกับพี่อย่างนี้”

          “ก็มันจริงนี่ ขนาดพี่ชาญลูกกำนันชัยมาตามจีบฉันยังไม่สนใจเลย  แล้วนับประสาอะไรคนที่มีฐานะเกือบจะเทียบเท่ากับขอทานอย่างพี่”

          หน้าของทิมเขียวคล้ำขึ้นมาทันทีด้วยความโกรธจัด

          “มันจะมากไปแล้วนะจันทร์ เอ็งมันก็แค่ลูกคนงานรับจ้างเหมือนกันนั้นแหละ  ถ้าหากไม่ถูกเ๯้าของไร่โกสุมเอาไปชุบเลี้ยงก็ต้องมีสภาพไม่ต่างกับพี่หรอก” 

       “ แต่ที่เป็๲อยู่นี้ ฉันดูดีกว่าพี่ และมีสิทธิ์เลือกผู้ชายที่ดีและรวยกว่าพี่มาเป็๲ผัว”  

        ดวงจันทร์เน้นคำกระแทกเสียงใส่หน้า 

          ทิมตวัดมือหยาบหนาจับลำแขนกลมกลึงของหญิงสาวบีบแรงแล้วตะคอกถาม

          “แล้วที่ผ่านมาล่ะ  จันทร์ยิ้มกับพี่  จันทร์คุยกับพี่มันหมายความว่าอะไร”

          “แค่นั้นก็คิดว่าเขารักแล้วเหรอ  โง่ชะมัด” 

        หญิงสาวลอยหน้าเย้ยหยันเขา

          “จันทร์เห็นพี่เป็๲แค่ไอ้โง่ จันทร์หลอกพี่มาตลอด” 

        ทิมคำรามลั่นด้วยความโกรธ

          “ใช่  ไอ้โง่ๆๆๆๆๆ  แล้วยังคิดเหรอว่าฉันจะเอาไอ้โง่มาทำผัว” 

         ไม่ทันจบคำพูดสบประมาทรุนแรงนั้นดีร่างของดวงจันทร์ก็เซถลาไปตามแรงฉุดกระชากของทิมที่ลากเธอลงจากขอบถนนลุยเข้าไปในปาละเมาะที่รกเรื้อ

          “ปล่อยน่ะพี่ทิม  จะทำบ้าอะไรน่ะ” 

        ดวงจันทร์ร้องลั่นด้วยความ๻๷ใ๯

          “จะทำให้เอ็งเห็นไงล่ะ ว่าไอ้คนโง่คนนี้มันจะเป็๲ผัวเอ็งได้ยังไง”  

        ทิมโต้ตอบในขณะที่ยื้อยุดร่างของดวงจันทร์พาเข้าป่าลึกไปเรื่อยๆ

          “ปล่อยน่ะ  พี่จะทำบ้าๆอย่างนี้ไม่ได้”  

        หญิงสาวขู่ฟ่อทั้งที่เห็นๆว่าไม่มีปัญญาจะช่วยเหลือตัวเองได้