เช้าวันต่อมา ผม ราอูล วาเลนเทียร์ และทหารอีกสิบนาย ก็ออกเดินทางเพื่อ ปราบจอมปีศาจม่อเทียน
ตลอดการเดินทางที่เต็มไปด้วยขวากหนามสารพัดจะอันตราย แต่ผม และพรรคพวก ก็สามารถผ่านมันมาได้ จนมาถึงหน้าปราสาทของจอมาาปีศาจได้ ภายใน 6เดือน
" นี่เราจะไม่ไป หมู่บ้านจอมปราชญ์ก่อนเหรอ " วาเลนเทียร์ กล่าวเตือนผมแต่ราอูลกลับส่ายหน้าแล้วให้ผมเป็คนตัดสินใจ
ยิ่งจอมาาปีศาจ ม่อเทียนอยู่นานเท่าไหร่ ชาวบ้านก็จะยิ่งเดือดร้อนเท่านั้น ผมจึงตัดสินใจไม่ไปหาจอมปราชญ์ ฮารุโตะ ที่กำลังรอพวกเราอยู่
" ลุยกันเลย " ผมพูดด้วยความฮึกเหิม
เพียงสิ้นเสียงะโของผม อัศวินสาว ราอูล ก็ะโสั่งทหารที่ดีที่สุดของอิเดเรีย 10 นาย ว่า "บุก"
ในปราสาทของ จอมาาปีศาจม่อเทียน มีเพียง อัศวินเกราะเหล็กที่มีดีแค่พลังป้องกัน พวกเราสามารถผ่านพวกมันไปได้อย่างไม่ยากเย็นเท่าไรนัก จนกระทั่งถึงห้องบอส และที่นั่น ก็มีอัศวินเกราะแดงยืนอยู่ มันคือจอมาาปีศาจม่อเทียน
ผมกับ ราอูล โผเข้าโจมตีมันก่อนเป็กลุ่มแรก ตามด้วยเวทย์ เมเทโอ สโตรม ของวาเลนเทียร์ พวกเราประสานงานกันได้อย่างกับคู่ขาที่นอนด้วยกันมานาน
เพียงชั่วเวลา 4ก้านธูป เราก็สามารถปราบจอมาาปีศาจม่อเทียนลงได้ มันฟุบลง และHP เหลือ0 พวกเราจึงร้องะโดีใจกันใหญ่
ในขณะที่ทุกคนกำลังดีใจและไม่ระวังตัว จอมปีศาจม่อเทียน ก็ลุกขึ้นมาแทงราอูลจากข้างหลัง
" ไม่นะ " ผมร้องะโ
" ท่านผู้ก...กล้าาาา " ราอูล พยายามเหมือนจะพูดอะไรออกมา แต่ก็พูดไม่ออก เธอหายใจรวยรินและกำลังจะตาย
และตอนนั้นเองที่จอมปีศาจ ม่อเทียนแสยะยิ้ม แล้วพูดว่า
" ในสมองของข้ามีแกนเวทย์อยู่ ถ้าหากไม่ทำลายมันละก็ ข้าก็จะสามารถฟื้นคืนชีพได้เรื่อยๆ " มันพูดพร้อมกับกรีดท้องของ ราอูล ทีละน้อย และสิ่งที่ปรากฏ ต่อสายตาพวกเรา คือ ศพเด็กทารก ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าลูกผมเอง
ตอนนั้น โทสะเข้ามาบังตาผมให้กระโจนเข้าใส่มันอย่างไม่ยั้งคิด และวินาทีนั้นเอง มันก็สวนดาบกลับมาพร้อมกับโยนศพของราอูลใส่ผม ซึ่งผมไม่อาจฟันศพของเธอได้ เพราะเธอเป็ภรรยาผม ผมจึงอ้าแขนรับดาบ แต่แล้วคนที่ผมไม่คิดว่าจะะโมาช่วยผม ก็ะโออกมาช่วยเธอก็คือวาเลนเทียร์นั่นเอง เธอผลักผมให้พ้นจากวิถีดาบของ ม่อเทียน และเอาตัวเองเข้าแลก
ฉัวะ เสียงฟันโดนตัววาเลนเทียร์อย่างแรงจนตัวเธอขาดสองท่อน ทำให้ผมได้สติ ผมรีบรับร่างท่อนบนของเธอไว้ และตอนนั้นเอง วาเลนเทียร์ก็เผยความในใจของเธอออกมา ก่อนจะตาย
" ฉันรักเธอ ชุน ฉันรักเธอมาั้แ่วันแรกที่เราพบกัน "
ผมกอดศพ ของวาเลนเทียร์ แล้วร้องไห้ ผมยังไม่ทันจะบอกรักเธอก่อนเธอสิ้นใจ
" เด็กโง่ ถ้าชั้นรู้ตัวก่อนหน้านี้ ชั้นคงบอกรักเธอไปนานแล้ว " ผมกล่าวทั้งน้ำตา ซึ่งตอนนี้ ผมอยากจะตายให้มันรู้แล้วรู้รอดไป ไม่อยากอยู่แล้ว
ท่ามกลางห้องบอส เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะด้วยความสะใจของจอมปีศาจ ม่อเทียน มันค่อยๆฆ่าทหารที่วิ่งออกสู้กับมัน ทีละคน ทีละคนจนหมด และกำลังเดินเข้ามาราวกับ ยมฑูตที่จะเอาชีวิตผม
ฉัวะ!!! นั่นคือ เสียงสุดท้ายที่ผมได้ยิน ก่อนที่หัวของผมจะลอยออกจากร่าง และปลิวไปติดอยู่ที่ขอบหน้าต่าง
กลุ่มผู้กล้า แพ้และตาย ยกปาร์ตี้ นั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้น
และในขณะที่ความรู้สึกของผมกำลังจะหมดไป เ้าเหรียญทองก็เปล่งแสงพร้อมกับเสียงผู้หญิงคนหนึ่งดังออกมา
[ ให้ตายสิ นี่ชั้นต้องย้อนเวลาให้นายจนได้ ]
************************************************************************************โปรดติดตามตอนต่อไป
4K
