‘เวทย์ไฟ-ซอร์ดเบลด’
“เดี๋ยวก่อนเซเลน่า..หยุดนะ!” เซซิเลียพยายามห้ามเซเลน่า..แต่ว่าไม่ทันแล้ว
เซเลน่าเปลี่ยนถุงมือ1ข้างเป็นดาบแห่งเพลิวเพลิงเข้าไปฟันเรเวลทันที
‘ฟรึบ' เรเวลหลบดาบนั่นได้แบบสบาย
“…!” เซเลน่าเองรู้สึกได้ถึงความผิดปกตินั่น
ไอหมอนี่!..ความเร็วมันเพิ่มขึ้นกว่าเดิมมาก
กะไว้แล้วเชียว…ฉันสังเกตมาตั้งแต่ตอนปฐมนิเทศละ
ค่าสเตตัสของไอผมขาวนี่มันเพิ่มขึ้นมากหลังจากตอนสู้กับเรา..ทั้งที่ยังไม่ได้คลาสอัพเนี่ยนะ!
ไม่หรอก..ไม่ใช่!
หลังจากคิดได้แบบนั้น
“แก!…" เซเลน่าหมุนตัวเข้าประชิดแล้วถีบเรเวลอย่างแรง
“อึก!..” เรเวลยกสองมือไขว้กันเพื่อป้องกันลูกเตะนั้นทันที
เรเวลลอยกระเด็นเนื่องจากกำลังอันมหาศาล..แต่เขากลับตัวกลางอากาศ..แล้วใช้ขาเหยียบที่พื้นเพื่อตั้งหลัก
‘….ครืดดด' เสียงขูดระหว่างรองเท้าบูทกับพื้นลากไปไกลหลายเมตร..จนพื้นเกิดรอยไหม้
“แก..ไอโจรผมขาว…แกคลาสอัพมาตอนไหน!?”
“เอ๋?..คลาสอัพ..ผมยังไม่ได้ทำเลยนะ..สเตตัสผมก็เลเวล15เท่าท่านเนี่ยแหละ”
“อย่ามาทำไขสือนะเฟ้ย!….”
“เรื่องนี้ผมพูดจริงนะ…เดี๋ยวผมแสดงหน้าต่างสเตตัสตัวเองให้ดูก็ได้”
“แกจะใช้พลังล้างสมองฉันหรอ?…ไม่ได้ผลหรอก”
‘เวทย์ไฟ-..’
“อ้ะ!…อะไรกัน” เซเลน่ารีบหันไปเพราะรู้สึกได้ว่ามีใครมากอดตัวเองไว้
“หยุดนะ!…เซเลน่า” เซซิเลียเข้ามากอดตัวเธอไว้เพื่อห้ามไม่ให้เธอโจมตีใส่เรเวล
“อะไรล่ะ..เซซิเลียฉันกำลังช่วยเธออยู่นะ”
“ที่เรเวลพูดเป็นความจริงนะ..แล้วฉันก็ไม่ได้ถูกล้างสมองอะไรทั้งนั้นด้วย…เพราะจริงๆแล้ว.."
เซซิเลียกระซิบข้างหูเซเลน่าด้วยเสียงแผ่วเบา
“จริงๆแล้วฉันหลงรักเขาตั้งแต่แรกพบด้วยซ้ำ..ตั้งแต่ก่อนจะเข้ามาโรงเรียนนี้อีก”
“จะ..จะจริงงั้นหรอ..เซซิเลีย!?” เซเลน่าหน้าแดงทันที..เมื่อได้ยินคำว่าหลงรัก
“อื้ม..” เซซิเลียพยักหน้าพร้อมกับหน้าแดง
“ถ้างั้นพวกเธอคบกันตั้งแต่เมื่อไหร่ล่ะ..ทำไมฉันไม่รู้เลย”
“ก็ตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมาที่ใช้ชีวิตที่โรงเรียนแห่งนี้แถมได้อยู่ห้องเดียวกันกับเขา..ได้ใกล้ชิดเขามากขึ้น..ได้เห็นมุมมองและบุคลิกของเขาหลายอย่าง…ทำให้ฉันชอบและหลงรักเขาหนักกว่าเดิมน่ะ..จนวันเสาร์ที่ผ่านมาฉันหักห้ามใจตัวเองไม่ไหวจึงตัดสินใจสารภาพรักกับเขาไป..”
“ซึ่งเขาก็ตกลงงั้นหรอ!?”
“ก็ถึงจะยากสักหน่อย..แต่ว่าสุดท้ายเขาก็ยอมคบกันฉันน่ะ…ซึ่งตอนนั้นฉันดีใจมากๆเลยนะเซเลน่า"
“อย่างงั้นเองหรอกหรอ” เซเลน่ามีท่าที่สงบลง
หลังจากนั้น..ไม่นานเด็กหนุ่มก็เดินเข้ามาใกล้..เรียกอาร์ติเฟกซ์ของตัวเองออกมา..แล้วแสดงค่าสเตตัสของตัวเองให้เซเลน่าดู
---------------------------------------------
:หอกศักดิ์สิทธิ์แห่งวีรบุรุษ:
ผู้ครอบครอง:เรเวล(เผ่ามนุษย์) LV15
ค่าเอกสิทธิ์(ระดับความหายาก): เทวทัณฑ์
พลังชีวิต 40,000/40,000
พลังเวทย์ 73,250/73,250
สกิล:
.
.
Exp 0/0 #
--------------------------------------------
“ท่านเซเลน่าเห็นมั้ยครับ..ว่าตอนนี้เลเวลของผมก็ยังอยู่ที่เลเวล15เหมือนเดิม”
“เห็นมั้ยเซเลน่า..ฉะนั้นเลิกหาเรื่องเรเวลแล้วไปเข้าเรียนกันเถอะ”
“เข้าใจแล้วเซซิเลีย” เซเลน่ายิ้มให้เซซิเลียทันที
ตอนนั้นทั้งเรเวลและเซซิเลียต่างดีใจที่ในที่สุดเซเลน่าก็ยอมเข้าใจ
“ฉันเข้าใจว่าเธอชอบไอผมขาวนี่ก็เป็นเรื่องของเธอ…ส่วนฉัน…"
ตอนนั้นเซเลน่าทำเสียงเข้มทันที
"จะฆ่าไอผมขาวนี่มันก็เรื่องของฉัน!!”
“อึ้ย!..” เรเวลหน้าซีด
ตอนนั้นเองเซเลน่าสะบัดตัวออกจากเซซิเลีย…แล้วพุ่งโจมตีใส่เรเวลทันที
“ดะ..เดี๋ยวก่อนเซเลน่า!!..”
“วะ..เหวอออ..” เรเวลหลบการโจมตีของเซเลน่าแบบร้อนรนแล้ววิ่งหนีเซเลน่าไปในทันที
“ย้ากกก..หยุดเดี๋ยวนี้นะ…..แกมาตัดสินกับฉันเดี๋ยวนี้นะ..ไอผมขาว!!!!”
เซเลน่าวิ่งไล่ตามเรเวลจนหายไปไกลลับสายตา
“ยะ..แย่แล้ว!..” ตอนนั้นเองเซซิเลียกำลังจะวิ่งตามไป
“เดี๋ยวก่อนนักเรียน..ตอนนี้ได้เวลาเข้าเรียนแล้วนะ”
“เอ๊ะ!....แต่ว่า” เซซิเลียทำหน้าลำบากใจเพราะเป็นห่วงเด็กหนุ่มผมขาวกับเพื่อนของเธอซึ่งยังไม่เข้าเรียนในตอนนี้
ตอนนั้นเองมีเด็กอีกหลายคนในห้องSเดินออกจากห้องมา
“มีเรื่องอะไรงั้นหรอคะ?..เห็นเอะอะตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว ”
“แล้วเจ้ากระต่ายไปไหนล่ะ..ทำไมยังไม่เข้าเรียนอีก”
“นั่นสิ..ปกติผมไม่เคยเห็นเรเวลมาเรียนสายเลยนะ?…ถึงแม้ว่าตอนผมตื่นมาตอนเช้าจะยังเห็นเขานอนอยู่ก็เถอะ..แต่นี่มันได้เวลาเข้าเรียนภาคทฤษฎีแล้ว..”
“คะ…คือว่า..” เซซิเลียทำหน้าลำบากใจพร้อมกับเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้ฟัง
“หาาาา!?….ว่ายังไงนะ..เรเวลถูกท่านเซเลน่าวิ่งไล่งั้นหรอ!” รูอันตกใจทันที
“วะ..วะ..วะ..ว่ายังไงน๊าาาา…เจ้ากระต่ายนั่นมันคบกับเธอ…เอ้ย..ท่านอย่างงั้นหรอ!!” ลูน่าตกใจอย่างมากที่รู้ว่าเรเวลกับเซซิเลียคบกัน
“คะ..คือว่าเรื่องนั้นช่างมันก่อนเถอะค่ะ..ตอนนี้ต้องรีบตามตัวเรเวลกับเซเลน่ากลับมาให้ได้ก่อนที่จะเกิดเรื่องใหญ่”
“เฮ้อออ..” อาจารย์ประจำวิชาถอนหายใจในทันที
“อาจารย์ครับจะทำยังไงดีหรอครับ ?” รูอันรีบถามอาจารย์
“ช่วยไม่ได้..งั้นให้พวกเธอไปตามพวกเขาทั้งคู่กลับมาแล้วกัน”
“ครับ/ค่ะ”
------------------------------------------------
“หยุดเดี๋ยวนี้นะเฟ้ยยยยยย!!!!!!!!”
“อึ้ยยยยย….ใครมันจะหยุดล่ะ…นี่มันในโรงเรียนนะครับ..แถมอาจารย์ใหญ่ก็สั่งแล้วไม่ใช่หรอว่าห้ามมีเรื่องกันในโรงเรียนน่ะ”
“อาจารย์ใหญ่เขาสั่งเฉพาะห้องB กับแกต่างหาก ไม่ได้สั่งราชวงศ์อย่างฉันสักหน่อย…ฉะนั้นมาสู้กับฉันเดี๋ยวนี้เลยนะะะะะะะะะะะ”
เด็กสาวผมแดงวิ่งไล่เด็กหนุ่มผมขาวแบบเอาเป็นเอาตาย
ชั้น4..ชั้น3…ชั้น2…ชั้น1…
ย้ายจากอาคารนี้ไปอาคารถัดไป..และจากอาคารถัดไปก็ไปยังอาคารถัดไปอีก
“ชิ..ทางตัน!..” เรเวลเลี้ยวซ้ายแล้วกระโดดออกนอกหน้าต่างทันที
“อย่าหนีนะเฟ้ย..” เซเลน่ากระโดดตาม
นักเรียนในห้องอื่นและชั้นปีอื่นรวมทั้งอาจารย์ต่างตกใจแล้วออกมามองข้างนอกทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น
------------------------------------------
“แย่แล้ว!..เซเลน่าตอนนี้เลือดขึ้นหน้าจนไม่สนอะไรแล้ว..ฉะนั้นเราต้องหยุดเธอไม่ให้ทำร้ายเรเวล ไม่งั้นหากพวกเขาสู้กันในโรงเรียนนี้พวกเขาคงถูกลงโทษทั้งคู่แน่”
ด้วยความเป็นห่วงเด็กหนุ่มอันเป็นที่รักและเพื่อนสนิทในวัยเด็กของตน...เซซิเลียจึงตัดสินใจเรียกอาร์ติเฟกซ์ของตัวเองออกมาทันที
‘อาร์ติเฟกซ์-แว่นตาแห่งอิกดราซิล'
แสงสว่างสีเขียวจ้าปรากฎขึ้น
พลังเวทย์ของเซซิเลียเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาลในชั่วพริบตา
ปรากฎอาร์ติเฟกซ์แว่นตาแบบข้างเดียวขึ้นที่ตาด้านซ้ายของเซซิเลียทันที
โดยแว่นตามีลวดลายสีเหลืองสลับเขียวเรียงร้อยกันอย่างสวยงามคล้ายลายของเถาวัลย์..พร้อมกับเปล่งแสงสีเขียวอ่อนๆออกมา
“ถ้าจะหยุดเซเลน่าคงต้องใช้สิ่งนี้เท่านั้น”
‘เวทย์พืช-เมล็ดต้นไม้โลก’ หลังสิ้นเสียงร่าย..ฝ่ามืออันอ่อนนุ่มของเซซิเลียเปล่งแสงสีเขียวอ่อนพร้อมกับมีเมล็ดพืชสีเขียวขนาดประมาณ 2 cm ปรากฎขึ้นที่ฝ่ามือทันที
เซซิเลียกำเมล็ดนั้นไว้แน่น..พร้อมกับวิ่งต่อไป
“ถ้าหากใช้เมล็ดนี้ได้ถูกจังหวะละก็….”
196K
![บ้านสกุลหลินมีปฐมเทพหญิง [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1731470069_52932225.webp)
![พิชิตฝันเหยี่ยวั่งออนไลน์ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1731468932_96882450.webp)
