เ้าเมืองชิงหลงมองหลงเฟยด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัวและไม่เชื่อ เขาััได้ถึงพลังปีศาจที่แผ่ออกมาจากร่างของหลงเฟย พลังที่บริสุทธิ์และน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าปีศาจตนใดที่เขาเคยพบเจอ
"พลังนี้... เ้าคือม่อหลงจริงๆ อย่างนั้นรึ!" เ้าเมืองชิงหลงะโเสียงสั่น "เป็ไปไม่ได้! าาปีศาจถูกผนึกไปแล้ว!"
หลงเฟยไม่ได้ตอบโต้ เขาก้าวเข้าไปหาเ้าเมืองชิงหลงอย่างช้าๆ ทุกย่างก้าวของเขาเต็มไปด้วยแรงกดดันมหาศาล ทำให้เ้าเมืองชิงหลงต้องถอยร่นไปด้านหลังอย่างไม่รู้ตัว
"เ้าใช้พลังเซียนของเ้ากดขี่ข่มเหงผู้บริสุทธิ์" หลงเฟยเอ่ยเสียงเย็น "เ้าสมควรได้รับการลงโทษ"
เ้าเมืองชิงหลงกัดฟันกรอด เขารู้ดีว่าหากสู้ตรงๆ เขาคงไม่มีทางชนะชายผู้นี้ได้ แต่เขาก็ไม่ยอมแพ้ง่ายๆ
"อย่ามาดูถูกข้า!" เ้าเมืองชิงหลงคำราม เขารวบรวมพลังเซียนทั้งหมดที่มี พลังสีเขียวเข้มพุ่งออกมาจากร่างของเขา ก่อตัวเป็ดาบขนาดใหญ่ที่พุ่งเข้าใส่หลงเฟยอย่างรวดเร็ว
หลงเฟยยังคงยืนนิ่ง เขายกมือขึ้นช้าๆ พลังปีศาจสีแดงเข้มรวมตัวกันที่ฝ่ามือของเขา ก่อตัวเป็โล่พลังงานขนาดใหญ่ที่สามารถต้านทานดาบพลังงานของเ้าเมืองชิงหลงได้อย่างง่ายดาย
"ตูม!"
ดาบพลังงานปะทะกับโล่พลังงาน เกิดเสียงะเิดังกึกก้อง แรงปะทะทำให้ห้องโถงสั่นะเือย่างรุนแรง ผนังและเสาหินเริ่มปริแตก
เ้าเมืองชิงหลงถึงกับหน้าถอดสี เขาไม่คิดว่าพลังของหลงเฟยจะแข็งแกร่งถึงเพียงนี้
"เป็ไปไม่ได้! พลังของเ้า... มันแข็งแกร่งเกินไป!"
หลงเฟยไม่ได้พูดอะไร เขาเพียงแค่สะบัดมือ โล่พลังงานก็พุ่งเข้าใส่เ้าเมืองชิงหลงอย่างรวดเร็ว เ้าเมืองชิงหลงพยายามจะหลบหลีก แต่ก็ไม่ทัน โล่พลังงานพุ่งชนร่างของเขาอย่างจัง ทำให้เขากระเด็นไปกระแทกกับผนังห้องโถงอย่างแรง
"อั่ก!" เ้าเมืองชิงหลงกระอักเืออกมาคำใหญ่ ร่างกายของเขาทรุดลงกับพื้นอย่างหมดสภาพ
หลงเฟยเดินเข้าไปหาเ้าเมืองชิงหลงที่นอนจมกองเือยู่บนพื้น เขาย่อตัวลงมองเ้าเมืองชิงหลงด้วยสายตาที่สงบนิ่ง แต่แฝงไว้ด้วยความเด็ดขาด
"เ้าจะเลือกที่จะสำนึกผิดและชดใช้กรรมที่ก่อไว้ หรือจะเลือกที่จะตาย?" หลงเฟยเอ่ยเสียงเรียบ
เ้าเมืองชิงหลงมองหลงเฟยด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัว เขาไม่เคยคิดว่าจะมีใครที่แข็งแกร่งถึงเพียงนี้ในโลกมนุษย์
"ข้า... ข้ายอมแพ้..." เ้าเมืองชิงหลงกล่าวเสียงแ่ "ข้าจะยอมชดใช้กรรมทั้งหมดที่ข้าก่อไว้"
หลงเฟยพยักหน้า เขารู้ดีว่าการปล่อยให้เ้าเมืองชิงหลงมีชีวิตอยู่และชดใช้กรรมจะดีกว่าการสังหารเขา
"ดี" หลงเฟยเอ่ย "จงจำไว้ว่าพลังที่ยิ่งใหญ่มาพร้อมกับความรับผิดชอบที่ยิ่งใหญ่ หากเ้ายังกล้าที่จะใช้พลังของเ้าในทางที่ผิดอีกครั้ง ข้าจะไม่ลังเลที่จะสังหารเ้า"
เ้าเมืองชิงหลงพยักหน้าอย่างรวดเร็ว เขารู้ดีว่าหลงเฟยไม่ได้พูดเล่น
หลงเฟยหันหลังเดินออกจากห้องโถงใหญ่ ทิ้งให้เ้าเมืองชิงหลงนอนจมกองเือยู่บนพื้น
[ติ๊ง! ภารกิจหลัก: กำจัดเทพเซียนชั่วร้าย สำเร็จแล้ว 1/10!][รางวัล: ปลดผนึกพลังปีศาจ 1% (โดยสุ่มพลัง), แต้มบุญจักรวาล +100!]
เสียงระบบดังก้องขึ้นในหัวของหลงเฟย ทำให้เขายิ้มออกมาเล็กน้อย อย่างน้อยเขาก็เริ่มต้นภารกิจได้ดี
เมื่อหลงเฟยกลับมาถึงโรงเตี๊ยม เขาก็พบว่าไป๋เยว่และหลิงเอ๋อร์กำลังรอเขาอยู่ด้วยความเป็ห่วง
"ท่านพ่อ! ท่านไม่เป็อะไรใช่ไหมเ้าคะ?" หลิงเอ๋อร์วิ่งเข้ามาหาเขาด้วยความเป็ห่วง
หลงเฟยย่อตัวลงกอดหลิงเอ๋อร์เบาๆ "พ่อไม่เป็อะไรลูก พ่อจัดการเรียบร้อยแล้ว"
ไป๋เยว่มองหลงเฟยด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความโล่งใจ เธอเดินเข้ามาใกล้เขา ก่อนจะเอ่ยเสียงแ่
"ข้า... ข้าขอโทษที่เมื่อคืนข้าหวาดกลัวท่าน"
หลงเฟยยิ้มบางๆ "ไม่เป็ไร ข้าเข้าใจ"
ในเช้าวันรุ่งขึ้น ข่าวการเปลี่ยนแปลงของเ้าเมืองชิงหลงก็แพร่กระจายไปทั่วเมือง เ้าเมืองชิงหลงที่เคยโเี้กลับกลายเป็คนดี เขาเริ่มชดใช้กรรมที่ก่อไว้ ช่วยเหลือชาวบ้านที่เคยถูกกดขี่ข่มเหง ทำให้ชาวเมืองชิงหลงกลับมามีความสุขอีกครั้ง
หลงเฟยและไป๋เยว่พร้อมด้วยหลิงเอ๋อร์ตัดสินใจที่จะพักอยู่ในเมืองชิงหลงอีกสองสามวัน เพื่อดูสถานการณ์และให้แน่ใจว่าเ้าเมืองชิงหลงจะทำตามสัญญา
ระหว่างที่อยู่ในเมืองชิงหลง หลงเฟยก็ได้ใช้เวลาอยู่กับหลิงเอ๋อร์มากขึ้น เขาเล่าเื่ราวจากโลกเดิมให้เธอฟัง สอนเธอเกี่ยวกับสิ่งต่างๆ ที่เขาเคยเรียนรู้มา และหลิงเอ๋อร์ก็ดูจะมีความสุขมากที่ได้อยู่กับเขา
ไป๋เยว่มองภาพของหลงเฟยและหลิงเอ๋อร์ด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อน เธอเห็นความอ่อนโยนและความอบอุ่นในตัวหลงเฟย ซึ่งแตกต่างจากภาพของาาปีศาจที่เธอเคยได้ยินมา เธอเริ่มที่จะเชื่อใจเขามากขึ้นทีละน้อย
คืนหนึ่ง หลงเฟยกำลังนั่งสมาธิอยู่ภายในห้องพักของโรงเตี๊ยม เขาพยายามที่จะทำความเข้าใจกับพลังปีศาจที่ถูกปลดผนึกออกมา เขาพบว่าพลังนั้นไม่ได้เป็เพียงพลังทำลายล้าง แต่ยังสามารถใช้ในการสร้างสรรค์สิ่งต่างๆ ได้อีกด้วย
[ติ๊ง! ตรวจพบพลังปีศาจที่ถูกปลดผนึก: พลังแห่งการควบคุมจิติญญา (ระดับเริ่มต้น)!]
เสียงระบบดังก้องขึ้นในหัวของหลงเฟย ทำให้เขาใเล็กน้อย พลังแห่งการควบคุมจิติญญา? นี่มันพลังที่อันตรายมาก ถ้าใช้ในทางที่ผิด
แต่หลงเฟยก็รู้ดีว่าพลังทุกอย่างมีทั้งด้านดีและด้านร้าย ขึ้นอยู่กับผู้ใช้ เขาสาบานกับตัวเองว่าจะไม่ใช้พลังนี้ในทางที่ผิดเด็ดขาด
ในเช้าวันรุ่งขึ้น หลงเฟยและไป๋เยว่พร้อมด้วยหลิงเอ๋อร์ก็ออกเดินทางจากเมืองชิงหลง มุ่งหน้าสู่เมืองต่อไป เพื่อทำภารกิจกำจัดเทพเซียนชั่วร้ายให้สำเร็จ
การเดินทางครั้งนี้จะนำพาพวกเขาไปพบกับอะไรบ้าง? และพลังของาาปีศาจม่อหลงจะตื่นขึ้นมาอย่างสมบูรณ์เมื่อใด?
[โปรดติดตามตอนต่อไป]