สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ตอนที่ 165

“เฮ้ย !!!!!!!” สตีฟอุทานออกมาพลางมองไปที่หน้าอกของจีเวลที่มีไฟกลมๆส่องสว่างทะลุเสื้อออกมาอยู่

“ตาลุงนี่เล่นอะไรเนี่ยทำไมเอาไฟมาติดที่หน้าอกตัวเองล่ะ” สตีฟพูดกับตัวเองเบาๆพลางลองยื่นมือออกไป

ก๊อกๆ !! สตีฟลองดีดมันดูเบาๆ

“เป็นเหล็กนี่นา” สตีฟพูดพลางลองเลิกเสื้อของจีเวลขึ้นดู

“นี่มันคอร์พลังงานที่เราเอากลับมาให้นี่นาทำไมเอาไปติดที่หน้าอกฟระ !!” สตีฟพูดอย่างแปลกใจหลังจากเห็นว่าอะไรติดอยู่ที่หน้าอกของจีเวล

“อืม.....” จีเวลค่อยๆลืมตาขึ้นมาก่อนจะเห็นหน้าสตีฟอยู่ห่างจากตนไม่มากนักตอนนั้นเองเขาก็รู้สึกเย็นๆที่ท้องเขาค่อยๆก้มลงมองก่อนจะเห็นสตีฟกำลังเลิกเสื้อเขาขึ้นอยู่

“นายคิดจะลักหลับฉันเหรอสตีฟ” จีเวลถามพลางมองสตีฟด้วยสีหน้าไร้อารมณ์

“คิดบ้าอะไรเนี่ยตาลุงตรูไม่พิศวาสตัวผู้หรอกเฟ้ยแค่สงสัยว่าเอาไฟมาติดที่หน้าอกทำไมเท่านั้น ว่าแต่ทำไม่เอาคอร์พลังงานมาติดที่หน้าอกล่ะหรือว่าขี้เกียจเปิดไฟเลยเอามาติดไว้ใช้แทนไฟฉาย” สตีฟถามพลางคิดในใจ

ตาลุงนี่คิดได้ไงฟระว่าตรูจะลักหลับเหอะๆ สตีฟคิดในใจ

จ๊อก !!!!!!!!! เสียงท้องของจีเวลร้องออกมา

“ทำอะไรให้กินหน่อยสิสตีฟหิวจนไม่มีแรงลุกแล้วเนี่ย” จีเวลพูด

“เห็นตรูเป็นพ่อครัวส่วนตัวหรือไงฟระ ตัวเองก็ออกจะรวยไม่จ้างพ่อครัวดีๆสักคนเล่า” สตีฟบ่นพึมพำแต่ก็เดินเข้าครัวไปทำอาหารมาให้จีเวลกิน

ไม่นานสตีฟก็เดินออกมาพร้อมกับสเต็กจานใหญ่จีเวลที่กำลังนอนอยู่พอได้กลิ่นสเต็กเขาก็รีบลุกขึ้นมากินอย่างมูมมามทันที

แค่กๆ !! จีเวลสำลักออกมาหลังจากรีบกินมากเกินไปทำให้อาหารติดคอ

“กินดีๆสิตาลุงค่อยๆกิน” สตีฟส่ายหน้าเบาๆพลางหยิบน้ำออกมาให้ตาลุงดื่มกว่าจีเวลจะอิ่มก็กินสเต็กที่สตีฟทำไปหลายจาน

“แล้วคราวนี้เรียกมาทำไมอีกล่ะคงไม่ใช่แค่ให้ทำอาหารให้กินอย่างเดียวหรอกนะ” สตีฟถามหลังจากเอาจานไปล้างเรียบร้อยส่วนจีเวลนั้นพออิ่มก็ล้มตัวลงนอนที่โซฟาทันที

“นี่สตีฟพอจะมีกระดูกมังกรอีกมั้ย ถ้าได้เกล็ดมันด้วยก็จะดีมาก” ทันทีที่สตีฟเอ่ยปากถามออกมาจีเวลก็ถามเข้าเรื่องทันทีโดยไม่เกรงใจ

“มีก็มีอยู่หรอกแต่จะเอาไปทำอะไรล่ะที่ให้ไปนั่นก็ทั้งหัวเลยนะ” สตีฟถาม

“มันไม่พอน่ะสิพอดีที่ให้มาใช้หมดแล้ว แต่มันก็ยังไม่พอพึ่งจะสร้างผลงานไปได้ครึ่งเดียวเอง” จีเวลพูด

“เหอะๆขนาดนั้นยังไม่พอนี่จะสร้างเครื่องบินหรือไงฟระ” สตีฟพูด

“ไม่ใช่เครื่องบินมันเป็นอะไรที่เจ๋งกว่านั้นมากสร้างเสร็จแล้วจะยกให้แล้วกันว่าไงล่ะสตีฟ” จีเวลยังอุบเงียบเอาไว้เขากะว่าจะเอาสิ่งที่เขาสร้างเอาไว้เซอร์ไพรส์สตีฟ

“หึ !! ทำเป็นมีลับลมคมในเอาไปอีกครึ่งตัวแล้วกันพอมั้ย” สตีฟถาม

“ถ้าได้ครึ่งตัวก็ดีเลยขอบใจนะสตีฟเอาไว้จะจ่ายเงินให้” จีเวลพยักหน้า

“เรื่องเงินไม่ต้องหรอกน่าแค่ที่มีอยู่ตอนนี้ก็ไม่รู้จะเอาไปใช้ยังไงแล้วส่วนไอ้เจ้าซากมังกรนี่เก็บเอาไว้ก็ไม่รู้จะทำอะไร จะขายก็เสียดายสู้ให้คนที่เอามันไปทำประโยชน์ได้ดีกว่า” สตีฟปฏิเสธที่จะเอาเงินจากจีเวล

“ว่าแต่จะใส่ผ้าปิดปากทำไม ???” จีเวลสงสัยมาสักพักแล้วหลังจากเห็นสตีฟมีหน้ากากปิดอยู่ที่ปากแต่เนื่องจากกำลังหิวเลยไม่ได้คิดจะถาม

“ไม่สบายนิดหน่อยช่างเถอะน่า” สตีฟไม่อยากตอบว่าเขาแพ้ท้องจึงตอบกลับไปว่าไม่สบาย

“นอนต่อสักหน่อยเถอะเดี๋ยวจะเอากระดูกไปทิ้งไว้ให้ที่ห้องใต้ดินเหมือนเดิมดูสิตาโหลเชียว หัดทำงานให้มันพอดีๆบ้าง คนบ้าอะไรทำงานสิบวันไม่หลับไม่นอน แถมไม่กินอีกต่างหากถึงจะเลเวลเยอะขนาดไหนแต่ถ้าหิวมากๆก็ตายได้นะเฟ้ย” สตีฟเตือนจีเวลก่อนจะเดินลงไปห้องใต้ดิน

“หือห้องใต้ดินมันแปลกไปหรือเปล่าเนี่ยทำไมไม่มีเครื่องมืออะไรเลยหรืออยู่ในช่วงรีโนเวตใหม่หว่า” เมื่อสตีฟเดินลงมาก็แปลกใจเพราะจากที่เคยมีเครื่องมือเกะกะเต็มไปหมดตอนนี้มันกลับกลายเป็นเพียงห้องโล่งๆเท่านั้น

“แต่ก็ดีเหมือนกันจะได้เอาซากมังกรออกมาวางได้ง่ายๆ เอาเกล็ดด้วยสินะ” สตีฟพูดก่อนจะหยิบซากกระดูกมังกรและเกล็ดที่เลาะแล้วออกมาให้จีเวล

ตึง !! เสียงกระดูกและเกล็ดมังกรดำกองใหญ่ถูกวางจนแทบจะกินเนื้อที่กว่าสามในสี่ส่วนของห้อง

“เท่านี้คงพอมั้งไม่รู้หรอกนะจะสร้างอะไรแต่หวังว่าจะทำอะไรที่มันคุ้มค่าล่ะ” สตีฟพูดตอนนี้นิสัยงกเงินๆทองๆเขาเริ่มจะหายไปแล้วก็นะตอนนี้เขารวยเป็นเศรษฐีหมื่นล้านแล้วนี่นาแถมตอนนี้เขาก็ไม่รู้จะเอาเงินไปทำอะไรด้วย

จำนวนเงินมากมายขนาดนี้นั้นสำหรับสตีฟแล้วเขาสามารถใช้มันได้หลายชาติเลยล่ะ

หลังจากทิ้งซากมังกรดำให้จีเวลเรียบร้อยสตีฟก็ขึ้นมาข้างบนก่อนจะเห็นว่าจีเวลหลับไปแล้วเขาจัดการเดินเข้าไปในครัวเพื่อทำอาหารทิ้งไว้ให้จีเวลหม้อใหญ่ๆก่อนจะเขียนโน๊ตมาแปะไว้ที่หน้าผากของจีเวล

อาหารอยู่ในครัวหิวก็ไปกินที่เหลือเก็บใส่กระเป๋ามิติเอาไว้ !!! สตีฟเขียนโน๊ตเอาไว้ก่อนจะแปะมันลงที่หน้าผากของจีเวล

แปะ !! สตีฟแปะกระดาษลงที่หน้าผากของจีเวลซึ่งอาหารที่เขาทำเอาไว้นั้นมันมากซะจนกินได้สองถึงสามสัปดาห์เลยทีเดียว

หลังจากเสร็จธุระสตีฟก็เดินออกจากบ้านของจีเวลเพื่อมุ่งหน้ากลับบ้านทันที

กลางดึก

“อือ...กี่โมงแล้วเนี่ยมืดแล้วงั้นเหรอ !!” จีเวลค่อยๆลืมตาขึ้นมาก่อนจะเห็นว่ารอบๆตัวนั้นมืดไปแล้ว

แปะ !! แปะ !! จีเวลปรบมือสองครั้งก่อนไฟทั่วบ้านจะสว่างขึ้นทันทีเขาหยิบมือถือออกมาดูก่อนจะเห็นว่าเป็นเวลาเที่ยงคืนกว่าๆแล้ว

“เราหลับไปช่วงสายๆสินะ” จีเวลพูดตอนนั้นเองเขาก็เห็นอะไรบางอย่างสะท้อนผ่านจอมือถือของเขา

“กระดาษอะไรเนี่ย” จีเวลยกมือขึ้นมาแกะกระดาษออกจากหน้าผากของตนก่อนจะเห็นว่ามีอะไรบางอย่างเขียนอยู่บนนั้นและเมื่อพอเขาอ่านมันเขาก็อดยิ้มออกมาไม่ได้

“ฮ่ะๆ ให้ตายสิถึงจะบ่นนู่นบ่นนี่แต่ก็เป็นห่วงเราสินะ เอาล่ะไปหาอะไรลงท้องสักหน่อยแล้วลงไปห้องใต้ดินดีกว่า รอก่อนนะสตีฟฉันจะสร้างชุดเกราะให้เสร็จเร็วที่สุดรอรับของขวัญชิ้นโตจากจีเวล สตาร์คคนนี้ได้เลย” จีเวลพูดอย่างมาดมั่นก่อนจะเดินเข้าไปในครัวเพื่อตักอาหารที่สตีฟทำไว้มากินและเมื่อจัดการอาหารจนอิ่มท้องจีเวลก็มุ่งหน้าลงห้องใต้ดินอีกครั้ง

“โอ้วแม่เจ้านี่ครึ่งตัวงั้นเหรอเนี่ย จำนวนกระดูกมากขนาดนี้เผลออาจจะทำออกมาได้สองชุดเลยด้วยซ้ำ” จีเวลอุทานออกมาหลังจากเห็นจำนวนกระดูกที่ถูกวางไว้จนกินพื้นที่ห้องใต้ดินไปจนเกือบหมด

“จาวิสปิดตายห้องใต้ดินซะจากนี้ห้ามใครรบกวนฉัน” จีเวลออกเสียงสั่งจาวิส

ครับเจ้านาย !! จาวิสตอบกลับมาก่อนกำแพงเหล็กหนาหลายนิ้วจะค่อยๆเลื่อนลงมาปิด

ครืด !! ตึง !! เสียงกำแพงเหล็กถูกปิดลงก่อนจีเวลจะเดินเข้าไปหากระดูกมังกรและหยิบมันขึ้นมา

“เอาล่ะมาเริ่มบีบอัดกันเถอะ” จีเวลฉีกยิ้มออกมาก่อนจะเริ่มใช้สกิลตนเพื่อบีบอัดกระดูกมังกรให้เล็กลงเพื่อให้สามารถใช้งานได้ทันที ตอนนี้เขามีกระดูกมังกรจำนวนมากแถมยังมีอาหารที่สตีฟเตรียมเอาไว้ให้อีกชุดใหญ่เขาสามารถอยู่ในห้องใต้ดินนี่เพื่อทำงานได้เป็นเดือนๆ

หนึ่งเดือนต่อมา

“ตรูหายแล้วโว๊ย !!!!!!!!!” สตีฟร้องออกมาอย่างดีใจทันทีที่เขาออกมาจากห้องตรวจเขานั้นต้องทนทรมานกับอาการแพ้ท้องมานานนับเดือนในที่สุดอาการของเขาก็หายแล้ว

“เบาๆสิสตีฟที่นี่โรงพยาบาลนะคนมองใหญ่แล้วเห็นมั้ย” ซาร่าเตือนสตีฟตอนนี้เธอกับสตีฟกำลังจะมุ่งหน้าไปห้องอัลตร้าซาวด์ต่อ

“ทะ ทะ โทษที” สตีฟยกมือขึ้นเกาหัวพลางหัวเราะแห้งๆ

ตอนนี้ซาร่าก็ท้องได้สามเดือนกว่าๆเกือบจะสี่เดือนแล้วท้องของซาร่าเริ่มจะโตจนสังเกตุได้ชัดแล้วว่ากำลังท้องอยู่

ห้องอัลตร้าซาวด์

“อืม....” เสียงหมอฮึมฮัมในลำคอพลางทำหน้านิ่วคิ้วขมวดจนสตีฟและซาร่าเริ่มมีสีหน้าเครียดตาม

ทำไมหมอต้องทำหน้าเครียดขนาดนั้นฟระ หรือว่าลูกตรูพิการก็ไม่นี่ดูจากจอก็แขนขาครบนี่หว่าแต่ทำไมลูกเราตัวเล็กจัง ไม่สิต้องตัวเล็กอยู่แล้วก็พึ่งจะใกล้สี่เดือนเองนี่นาลูกเรายังโตได้อีกเยอะ สตีฟคิดในใจเขานั้นหลังจากรู้ว่าตัวเองกำลังจะเป็นพ่อคนเขาก็เริ่มหาหนังสือเกี่ยวกับเด็กและเกี่ยวกับการตั้งครรภ์มาอ่าน แถมตอนนี้เขาก็เริ่มฝึกทำอาหารสำหรับเด็กแล้วด้วย

ถึงตอนเริ่มฝึกจะโดนซาร่าแกล้งแซวว่าบ้าเห่อเพราะกว่าลูกของเขาจะกินอาหารได้อย่างน้อยๆก็ต้องหกเดือนขึ้นไปแถมอาหารที่กินก็เป็นอาหารชนิดเหลวซึ่งทำไม่ยากเท่าไหร่

แต่ก็นะเขาอยากทำนี่นานี่ลูกคนแรกของเขากับซาร่าเลยนะ

“คุณหมอเป็นอะไรไปคะหรือว่าลูกของเรามีอะไรผิดปกติ” ซาร่าที่อดทนรอหมอพูดออกมาไม่ไหวถามขึ้นทันที

“อืม.....” ดูเหมือนหมอจะไม่ได้ฟังที่ซาร่าถามดวงตาเขายังคงจ้องอยู่ที่หน้าจอและทำหน้าคร่ำเครียดซึ่งพอหมอทำแบบนี้นั้นทำให้ซาร่าและสตีฟยิ่งกังวลเข้าไปใหญ่

“หมอลูกผมเป็นอะไรบอกมาสิอย่ามัวแต่ทำหน้าเครียด !!” สตีฟเอ่ยถามเสียงดัง

“อ๊ะโทษทีครับหมอจดจ่อมากไปหน่อย” หมอได้สติหลังจากได้ยินเสียงของสตีฟ

“ครับว่าแต่ลูกผมเป็นผู้หญิงหรือผู้ชายครับแล้วลูกผมเป็นไงบ้างทำไมหมอต้องจดจ่อขนาดนั้นล่ะ” สตีฟถาม

“ลูกคุณเป็น..............”

จบ...

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 165 อัลตร้าซาวด์ !!

คล้ายกับเรื่องสุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก ที่คุณอ่าน

สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 165 อัลตร้าซาวด์ !!

คล้ายกับเรื่องสุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้