จักรพรรดิคนที่ 11

        ค่ำคืนแล้วค่ำคืนเล่าที่ภาพเงาของอาซาเซลยังคงตามหลอกหลอนในห้วงความคิด เสียงคำพูดเย็นชาของมันดังก้องย้ำถึงความอ่อนแอ: "แกมันก็แค่... ขยะ" คำพูดนั้นกัดกินจิตใจของหลี่ชิงอย่างไม่หยุดยั้ง มันเป็นเชื้อเพลิงที่โหมกระพือเปลวไฟแห่งความมุ่งมั่น แรงแค้นที่ฝังลึกในกระดูกผสานกับความอัปยศอดสูและแรงขับดันจากขีดจำกัดที่ถูกเผยออกมา หล่อหลอมให้หลี่ชิงกลายเป็นดั่งภูผาหินที่พร้อมจะผงาดขึ้นอย่างองอาจ 

        เขารู้แล้วว่าพลังโจมตีของเขาอาจจะสูงเสียดฟ้าและสามารถทำลายล้างได้ในพริบตา แต่หากไม่สามารถจบการต่อสู้ได้อย่างรวดเร็ว หรือไม่สามารถรับการโจมตีที่ต่อเนื่องจากศัตรูที่เหนือกว่าได้ เขาก็ไม่ต่างอะไรกับนักดาบผู้เปราะบางคนหนึ่งที่พร้อมจะแตกสลายได้ทุกเมื่อ

        เขาใช้เวลาช่วงสั้นๆ ในการฟื้นฟูร่างกายในถ้ำลับที่มืดมิดและเงียบสงัดของเขา ซึ่งเป็นสถานที่ที่เขาใช้หลบซ่อนตัวมาตลอดหลายปี เมื่อกายพร้อม ใจพร้อม เขาก็เริ่มต้นเส้นทางแห่งการหลอมรวมพลังที่หนักหน่วงยิ่งกว่าที่เคย ด้วยความมุ่งมั่นที่จะก้าวข้ามขีดจำกัดในด้านพลังป้องกันและความเร็วในการจบการต่อสู้ให้ได้

        เขาไม่ได้เลือกดันเจี้ยนที่มีชื่อเสียงหรือเป็นที่รู้จักในวงกว้าง แต่เลือกสถานที่ที่อันตรายที่สุดหลายแห่งที่ฮันเตอร์ส่วนใหญ่หลีกเลี่ยง เพราะมันคือ 'ดินแดนแห่งการทดสอบ' ที่แท้จริงของเขา ที่ซึ่งเขาจะสามารถผลักดันตัวเองให้ถึงขีดสุดและหลอมรวมพลังให้แข็งแกร่งยิ่งขึ้นไปอีก

        'ป่าต้องสาปแห่งวิญญาณ' คือสนามฝึกแห่งแรก หมอกสีเขียวอมม่วงลอยคละคลุ้งบดบังทัศนวิสัยจนแทบมองไม่เห็นอะไรเกินสิบเมตร กลิ่นอายแห่งความตายและเชื้อราที่เน่าเปื่อยคละคลุ้งไปทั่วผืนป่า สภาพแวดล้อมที่มืดมิดและวังเวงราวกับเป็นภาพสะท้อนของจิตใจที่บิดเบี้ยวของผู้ที่เคยมาจบชีวิตลง 

        ณ ที่แห่งนี้ หลี่ชิงต้องเผชิญหน้ากับ 'วิญญาณนักรบคลั่ง' เลเวล 78 จำนวนมากที่ปรากฏตัวขึ้นจากหมอกอย่างไร้ร่องรอย พวกมันเป็นวิญญาณที่กระหายเลือด ว่องไว และสามารถสร้างภาพหลอนที่หลอกล่อจิตใจได้อย่างน่าสะพรึง

        หลี่ชิงเคลื่อนที่ไปในป่าอย่างเงียบเชียบราวกับเป็นส่วนหนึ่งของหมอกยามราตรี ดาบเหล็กดาราในมือของเขาสะท้อนแสงจันทร์ที่ลอดผ่านม่านหมอกมาได้เพียงเล็กน้อย ภาพหลอนที่วิญญาณนักรบคลั่งสร้างขึ้นไม่อาจหลอกล่อเขาได้อีกต่อไป ประสาทสัมผัสของเขาเฉียบคมกว่าเคย เขาสัมผัสได้ถึงการสั่นสะเทือนเพียงเล็กน้อยในอากาศ การเคลื่อนที่ของพลังงานวิญญาณ และแม้กระทั่งคลื่นความคิดที่กระหายเลือดของพวกมัน

        "เป็นแค่เงาที่ว่างเปล่า... ไม่สามารถหยุดยั้งฉันได้หรอก" หลี่ชิงพึมพำกับตัวเอง เสียงของเขาแหบพร่าท่ามกลางความเงียบงันในป่า เขาหลบหลีกการโจมตีของวิญญาณนักรบคลั่งที่พุ่งเข้ามาจากทุกทิศทางด้วย [ดาบเงาลวงตา] ร่างของเขาพร่าเลือนไปราวกับเงาที่เต้นรำ หลบหลีกหอกวิญญาณที่พุ่งตรงเข้าหาได้อย่างฉิวเฉียด

        ดาบของเขาแปรเปลี่ยนเป็นสายฟ้า เขากวาด [มหาคลื่นดาบพิฆาต] ผสานกับ [จิตดาบราชันย์] ที่ถูกเปิดใช้งาน คลื่นดาบสีเงินบริสุทธิ์ดังก้องไปทั่วป่าต้องสาปอย่างรุนแรง แสงดาบสาดซัดเข้าปะทะร่างของวิญญาณนักรบคลั่งนับสิบตัวที่เข้ามารุมล้อม พวกมันกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดโหยหวนก่อนจะสลายหายไปในพริบตา ราวกับถูกแสงแดดแผดเผา แรงปะทะจากสกิลของเขานั้นรุนแรงจนอากาศรอบตัวบิดเบี้ยว 

        ต้นไม้ขนาดใหญ่ที่ยืนอยู่ใกล้ๆ ถึงกับสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง พลังงานดาบที่บิดเบี้ยวจากสกิลยังคงค้างอยู่ในอากาศ ลดความสามารถในการฟื้นตัวของพวกมัน ทำให้มั่นใจว่าพวกมันจะไม่กลับมาอีก

        การต่อสู้แต่ละครั้งจบลงอย่างรวดเร็วและเด็ดขาด หลี่ชิงไม่เปิดโอกาสให้ศัตรูได้ตอบโต้กลับอย่างเต็มที่ เขาเคลื่อนที่อย่างมีประสิทธิภาพ ประหยัดพลังงาน และลดความเสี่ยงที่จะได้รับความเสียหายให้มากที่สุด เพราะทุกบาดแผลที่ได้รับหมายถึงการเสียเวลาในการฟื้นฟูและเสียทรัพยากรที่จำกัด

        เขาใช้เวลาหลายวันใน 'ป่าต้องสาปแห่งวิญญาณ' ราวกับถูกครอบงำด้วยความกระหายที่จะแข็งแกร่งขึ้น ร่างกายของเขาไม่รู้จักคำว่าเหน็ดเหนื่อย จิตใจของเขามุ่งมั่นอยู่กับการผลักดันขีดจำกัด เลเวลของเขาพุ่งขึ้นอย่างต่อเนื่องราวกับจรวดที่ทะยานสู่ฟากฟ้า จนบรรลุเลเวล 79 ได้อย่างรวดเร็ว การพัฒนาที่รวดเร็วนี้ทำให้เขาประหลาดใจตัวเองเล็กน้อย แต่ก็เป็นเครื่องยืนยันว่าเส้นทางที่เขาเลือกนั้นถูกต้องแล้ว

        จากนั้น หลี่ชิงก็มุ่งหน้าสู่ 'หุบเหวแห่งการทำลายล้าง' ดันเจี้ยนแรงค์ A+ อีกแห่งที่ขึ้นชื่อเรื่องความโหดร้ายของมอนสเตอร์กลายพันธุ์ ที่นี่คือสถานที่แห่งความบ้าคลั่ง อากาศเต็มไปด้วยกลิ่นคาวเลือดและกลิ่นเหม็นเน่าของเนื้อที่กำลังย่อยสลาย พร้อมด้วยซากปรักหักพังของเมืองโบราณที่ถูกทำลายล้าง บรรยากาศโดยรอบเงียบสงัดและเต็มไปด้วยความตึงเครียด ราวกับว่าทุกสิ่งกำลังรอคอยการปะทุของหายนะที่ซ่อนอยู่เบื้องลึก

        เขาเผชิญหน้ากับ 'อสูรกลายพันธุ์' เลเวล 80 รูปร่างของมันบิดเบี้ยวและน่าเกลียดน่ากลัว มีกรงเล็บที่แหลมคมราวกับมีดโกน และสามารถพ่นของเหลวพิษร้ายแรงที่สามารถละลายโลหะได้ อสูรกลายพันธุ์โจมตีอย่างบ้าคลั่งและรุนแรง มันพุ่งเข้ามาพร้อมกับเสียงคำรามที่สั่นสะเทือนไปทั่วหุบเหว ทำให้ผนังถ้ำสั่นสะท้าน เสียงฝีเท้าที่หนักหน่วงของมันดังกึกก้องสะท้อนไปมา

        'ต้องจบให้เร็วที่สุด... ไม่มีเวลาให้แกมาแสดงพลังพิษน่ารังเกียจนั่นหรอก' หลี่ชิงคิดในใจ แววตาของเขาเย็นชาและมุ่งมั่นกว่าที่เคย เขาไม่ต้องการการต่อสู้ที่ยืดเยื้อกับมอนสเตอร์ประเภทนี้ เพราะพิษของมันเป็นอันตรายอย่างยิ่งต่อเขาที่ไม่ได้มีพลังป้องกันโดดเด่น และอาจทำให้เขาติดพิษจนเสียเปรียบได้

        เขาเปิดใช้งาน [จิตดาบราชันย์] กดดันอสูรกลายพันธุ์ที่กำลังพุ่งเข้ามา ทำให้มันชะงักไปเล็กน้อย ราวกับถูกมือที่มองไม่เห็นบีบคั้น มันคำรามด้วยความสับสนเพียงเสี้ยววินาที จากนั้นเขาใช้ [ดาบเงาลวงตา] พุ่งทะยานเข้าหาอสูรกลายพันธุ์ด้วยความเร็วที่เหนือกว่าที่มันจะตอบโต้ได้ ร่างของเขาพร่าเลือนหายไปก่อนจะปรากฏตัวขึ้นที่ด้านหลังของอสูร

ฉึบ! ฉึบ! ฉึบ!

        ดาบเหล็กดาราของเขาสับลงไปบนร่างของอสูรกลายพันธุ์อย่างรวดเร็วและแม่นยำ สร้างบาดแผลลึกหลายแห่งบนผิวหนังที่แข็งกระด้างของมัน กงเล็บของมันขูดกับดาบสร้างประกายไฟอย่างรุนแรง หลี่ชิงไม่หยุดยั้ง เขายังคงใช้ [เพลงดาบวายุ] โจมตีต่อเนื่องเข้าที่จุดอ่อนที่เขาค้นพบในระหว่างการต่อสู้ก่อนหน้า ดาบของเขาแปรเปลี่ยนเป็นเส้นแสงสีเงินที่พันรอบตัวอสูรกลายพันธุ์ ทำให้มันไม่มีโอกาสแม้แต่จะตอบโต้กลับได้อย่างมีประสิทธิภาพ มันทำได้เพียงร้องคำรามด้วยความเจ็บปวดและพยายามจะสะบัดร่างที่บิดเบี้ยวของมัน

กรรรรรรรรรรร!!!

        อสูรกลายพันธุ์ร้องคำรามด้วยความเจ็บปวดสุดแสน ร่างกายของมันสั่นสะท้านอย่างรุนแรง พยายามจะพ่นพิษใส่ แต่หลี่ชิงก็เร็วกว่าเสมอ ดาบของเขาฟันเข้าที่คอของมันอย่างรุนแรงและเด็ดขาด เสียงของเนื้อและกระดูกที่ถูกตัดขาดดังก้องไปทั่วถ้ำ ร่างของมันล้มลงกระแทกพื้นแน่นิ่งไป หลี่ชิงจัดการมันได้อย่างรวดเร็ว โดยใช้เวลาเพียงไม่กี่นาทีเท่านั้น มันเป็นข้อพิสูจน์ว่าทักษะการจบการต่อสู้ของเขาพัฒนาขึ้นอย่างก้าวกระโดด และเขาสามารถควบคุมสนามรบได้อย่างสมบูรณ์แบบ แม้จะอยู่ภายใต้ข้อจำกัด 70% ของพลังที่เปิดเผย

        การสังหารอสูรกลายพันธุ์มอบค่าประสบการณ์มหาศาลให้กับหลี่ชิง และทันใดนั้นเอง เสียงที่เขาคุ้นเคย ที่เป็นเสมือนเสียงแห่งสวรรค์สำหรับฮันเตอร์ทุกคนก็ดังก้องขึ้นในหู เสียงนั้นดังกังวานยาวนานกว่าครั้งไหนๆ ราวกับเป็นการประกาศถึงความสำเร็จอันยิ่งใหญ่

ติ๊ง! ติ๊ง! ติ๊ง! 

[คุณได้รับค่าประสบการณ์จำนวนมหาศาล!!!]

 [เลเวลอัพ! คุณบรรลุเลเวล 80!!!]

[ปลดล็อคช่องสกิลที่แปด!] 

[ได้รับแต้มสถานะคงเหลือ: 5 แต้ม!]

 [ได้รับสกิลใหม่: ดาบตัดมิติ !]

        หลี่ชิงยืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ท่ามกลางซากปรักหักพังของอสูรกลายพันธุ์ที่ยังคงมีกลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งไปทั่ว ความรู้สึกของพลังที่พุ่งพล่านในร่างกายนั้นรุนแรงกว่าที่เคยเป็นมา เขารู้สึกว่าได้ก้าวข้ามขีดจำกัดของตัวเองไปอีกขั้นอย่างแท้จริง เลือดในกายของเขาร้อนระอุด้วยพลังที่บริสุทธิ์ที่กำลังหลอมรวมเข้ากับทุกอณูของร่างกาย

        การบรรลุเลเวล 80 ไม่ได้เป็นเพียงตัวเลขที่บ่งบอกถึงความก้าวหน้า แต่ยังเป็นจุดเปลี่ยนที่ทำให้หลี่ชิงสัมผัสได้ถึงแก่นแท้ของพลังที่ไหลเวียนอยู่ในร่างกาย เขารู้สึกว่าทุกอณูของกล้ามเนื้อและจิตวิญญาณถูกหลอมรวมเข้ากับคมดาบอย่างสมบูรณ์ การต่อสู้ที่หนักหน่วงและประสบการณ์เฉียดตายมากมาย โดยเฉพาะจากการเผชิญหน้ากับ 'อาซาเซล' นั้นได้หล่อหลอมให้เขาเป็นดั่งเหล็กกล้าที่ผ่านการตีขึ้นรูปครั้งแล้วครั้งเล่า

'เลเวล 80... ในที่สุดก็มาถึงจุดนี้แล้ว' เขาพึมพำกับตัวเอง ริมฝีปากเผยรอยยิ้มเล็กน้อยที่มองไม่เห็นภายใต้ฮู้ด มันเป็นรอยยิ้มแห่งความพึงพอใจที่ไม่ได้มีให้เห็นบ่อยนัก

        เลเวล 80 ถือเป็น 'จุดสูงสุด' ของฮันเตอร์ทั่วไป มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นในโลกที่สามารถไปถึงระดับนี้ได้ ฮันเตอร์ส่วนใหญ่จะไปหยุดอยู่ที่เลเวล 70-75 การบรรลุเลเวล 80 นั้นหมายความว่าเขาได้ก้าวเข้าสู่ขอบเขตที่เหนือกว่าฮันเตอร์แรงค์ A ระดับสูงส่วนใหญ่แล้ว และเป็นจุดที่หลายคนจะเรียกเขาว่า'ยอดฝีมือที่ไม่อาจหยั่งถึง'...