ลวงสวรรค์สู่วิถียุทธคลั่ง [จบ]

เยว่ชิงเซียนที่ดูการต่อสู้อยู่ห่างๆ ตัวนางส่ายหัวออกมาอย่างช่วยไม่ได้ มองดูเด็กหนุ่มผมขาวด้วยสายตาเย็นชา เหมือนว่าเด็กหนุ่มกำลังจะเพลี่ยงพล้ำในอีกไม่ช้า ก่อนนางจะถอนหายใจยาวออกมาไม่คิดจะเข้าไปช่วยอี้เฉินแต่อย่างใด เตรียมที่จะจากไปจากที่แห่งนี้

แต่ในทันใดตัวนางก็ต้องหยุดชะงัก เมื่อสัมผัสถึงพลังกายาที่พุ่งสูงขึ้นมาอย่างรวดเร็ว ราวกับเด็กหนุ่มเป็นคนละคนกัน นางถึงกับหนังตากระตุก ไม่คิดเด็กหนุ่มยังจะเก็บซ่อนพลังไว้อีก

  ทางด้านอี้เฉินที่กำลังจะเพลี่ยงพล้ำ เขาไม่เก็บซ่อนพลังไว้อีกต่อไป สำแดงวิชากายามังกรในทันที แขนทั้งสองข้างของเขาเต็มไปด้วยเกล็ดมังกรสีแดงฉาน ปราณพลังสายฟ้าเองก็ถูกปลดปล่อยออกมาอย่างบ้าคลั่ง จนรอบๆ กายาของเขาเต็มไปด้วย สายฟ้าแลบแปลบปลาบ พลังกายาพลุกพล่านขึ้นมาอย่างรวดเร็ว จวนจะไปแตะอยู่ในขั้นพลังเทวะครึ่งก้าว

ทันใดที่หมัดของ ซูเซ่อ พุ่งเข้าไปต่อยหน้าอกของอี้เฉิน กำปั้นของเขาก็ถูกฝ่ามือของอี้เฉินหยุดเอาไว้ได้ ดวงตาของเขาถึงกับเบิกกว้าง ไม่คิดเด็กหนุ่มจะเก็บซ่อนปราณพลังสายฟ้าไว้ ไม่คิดคนดินแดนเบื้องล่างจะมีปราณพลังสองชนิดเหมือนกับพวกเขาคนดินแดนเบื้องบน

"เจ้าอย่าทำเป็นได้ใจไป"

ซูเซ่อ ไม่รอช้าเขาระเบิดปราณพลังในกายาอีกชนิดหนึ่งออกมาในทันที รอบบริเวณกลับกลายเป็นกลิ่นอายซากศพและความตาย ออร่าแพร่กระจายออกไปทั่วทิศ ก่อรูปเป็นมือซากศพผุบๆ โผล่ๆ ออกมารอบๆ กายาของซูเซ่อ มันก็คือปราณพลังประเภทวิญญาณ

ก่อนซูเซ่อ จะส่งปราณพลังวิญญาณเข้าไปที่กำปั้นที่อี้เฉินหยุดไว้ได้อย่างบ้าคลั่ง หมายจะดันกำปั้นเข้าไปแทงร่างของอี้เฉิน มือของเขาค่อยๆ กลายสภาพเป็นมือปีศาจขนาดใหญ่ ปลายนิ้วมือยาวและแหลมคม พร้อมที่จะฉีกกระชากร่างกายอี้เฉินให้แหลกเละ

 ทั้งสองวัดพลังกันอยู่นาน หลายลมหายใจ รอบๆ สั่นไหวไม่หยุด ปราณพลังทั้งสองเองก็เสียดสีกันอย่างบ้าคลั่งพยายามเข้ากลืนกินกันและกันอย่างไม่ยอมแพ้ ก่อนที่เสียงแตกร้าวจะดังขึ้นมา กำปั้นของอี้เฉินเริ่มมีรอยแตกร้าว เกล็ดมังกรเองก็เริ่มหลุดร่วงไปทีละน้อย เขาถึงกับเม้มปากออกมาด้วยความเจ็บปวด

ซูเซ่อ เองก็ไม่ได้ดีกว่าอี้เฉินไปมากนัก แขนซากศพปิศาจของเขาเองก็เริ่มมีรอยแตกร้าวเป็นทางยาว ก่อนที่พวกเขาทั้งคู่จะถอยออกจากกัน

ซูเซ่อ ร้องคำรามออกมาด้วยความไม่อยากเชื่อ "เจ้าๆ มีพลังกายา มากขนาดนี้ได้อย่างไร หรือว่าเจ้าจะได้รับสิ่งสืบทอดบางอย่าง มา ไม่เช่นนั้นคนดินแดนต่ำต้อยเช่นนี้จะสามารถต่อกรกับพวกเราดินแดนเบื้องบนได้อย่างไร"

    อี้เฉินส่ายหัว "ก็จริงที่ข้าได้สิ่งสืบทอดบางอย่าง มา แต่ที่ข้ามาถึงจุดนี้ได้ก็เพราะตัวของข้าเอง" ก่อนเขาจะสำแดงวิชาอสูรคลั่งขึ้นมา หมายจบการต่อสู้ครั้งนี้โดยไว ทันทีที่เขาสำแดงวิชาอสูรคลั่ง กายาของเขาก็แดงฉานคล้ายกับเหล็กถูกเผาไฟจนร้อนขึ้นมาในทันใด พลังกายาพลุ่งพล่านอย่างรุนแรง ดั่งคลื่นมหาสมุทรซัดสาด

เพียงอี้เฉินก้าวเดินก็ทำให้ ซูเซ่อ รู้สึกถึงแรงกดดัน เหมือนเขาอยู่ต่อหน้าอสูรร้ายอย่างไรอย่างนั้น ดวงตาของเขาฉายแววหวาดหวั่น แต่ก็ไม่คิดยอมแพ้อี้เฉินแต่อย่างใด

ทันใดที่เขาเห็นอาภรณ์ของอี้เฉินขยับไหว ตัวอี้เฉินก็มาโผล่อยู่ด้านหน้าของเขาอย่างฉับพลัน ก่อนอี้เฉินจะง้างกำปั้นต่อยเข้าใส่สีข้างของ ซูเซ่อ อย่างแรง

เสียง"ตู้ม"ดังก้อง ร่างของซูเซ่อ ถึงกับบิดงอ รอยกระเด็นออกไปอย่างรวดเร็ว ก่อนที่จะไปตกลงที่พื้นเบื้องล่าง กระอักเลือดออกมาคำใหญ่ ยังดีที่เขาหยุดร่างไว้ได้ทัน มิเช่นนั้น ร่างของเขาได้ตกลงไปภายในรอยแตกร้าว ถูกฟ้าดินบีบอัดเป็นแน่

"เจ้า เจ้า ช่างโอหังนักถึงกับกล้าให้ข้ามาเหยียบยังพื้นดินเบื้องล่าง"

ซูเซ่อในยามนี้เขาเดือดดาลเป็นอย่างมากไม่คิดอี้เฉินยังจะเพิ่มพลังกายาขึ้นไปได้อีก กายาของเขาเริ่มมีรอยแตกร้าวไม่อาจต่อสู้ด้านกายากับอี้เฉินได้อีกต่อไป พลังกายาของเด็กหนุ่มผมขาวสูงกว่าตัวเขาไปแล้วหลายเท่า หากไม่ได้เกาะซากศพป้องกันร่างบางส่วนไว้ตัวเขาได้บาดเจ็บหนักไปแล้วเป็นแน่

ซูเซ่อ ระเบิดปราณพลังวิญญาณ ออกมาอย่างบ้าคลั่ง ไม่เล่นกับอี้เฉินอีกต่อไป คิดกลั่นหลอม กายาอี้เฉินให้เป็นหยดเลือด บริสุทธิ์แล้วนำกลับไปสร้างโอสถ เขายกมือผสานอินกลางอากาศ คำรามออกมาก้องฟ้า "เตาหลอมซากศพ"

ด้านหลังของเขาอยู่ๆ ก็มีวงแหวนขนาดใหญ่ เต็มไปด้วยอักขระสีดำทมิฬหมุนวนอย่างบ้าคลั่ง ก่อนจะมีมือปิศาจขนาดใหญ่ที่เน่าเปื่อย หลายร้อยหลายพันมือพุ่งถาโถมเข้าใส่อี้เฉิน รอบบริเวณอี้เฉินมืดครึ้มในทันใด ถูกฝ่ามือนับร้อยนับพันปิดกั้นไว้อย่างสมบูรณ์ ฝ่ามือพวกนี้มันเหมือนพยายามที่จะกักขังอี้เฉินไว้ภายใน

 ตัวอี้เฉินที่เห็นถึงกับหน้ามืดทะมึน เขาพยายามที่จะหลบหนีออกไปให้ได้ ในยามนี้รอบตัวเขาเหมือนมีคลื่นฝ่ามือขนาดยักษ์ท่วมท้นท้องฟ้าซัดสาดมาที่ตัวเขา เขาหนีอยู่ไม่นาน ก็ถูกฝ่ามือปิดฟ้าบดบังพื้นดิน ปิดกั้นตัวของเขาไว้อย่างสมบูรณ์ ก่อนที่ร่างของเขาจะถูกตรึงไว้ภายในฝ่ามือพวกนั้นไร้ทางต่อต้านอีกต่อไป ภายในฝ่ามือที่เน่าเปื่อย มันช่างคล้ายกับเตาหลอมขนาดใหญ่ ภายในเต็มไปด้วยเพลิงสีดำทมิฬปลดปล่อยออกมา อุณหภูมิภายในพุ่งขึ้นสูงขึ้นอย่างฉับพลัน

จนกายาของอี้เฉินเริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน ร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด "เจ้า เจ้า! อย่าให้ข้าหลุดออกไปได้ นะไม่เช่นนั้นข้าจะออกไปฆ่าเจ้าด้วยมือของข้า"

ซูเซ่อยกยิ้ม "ก่อนที่เจ้าจะพูดมันออกมา ข้าว่าเจ้ารอดการกลั่นหลอมเลือด ครั้งนี้ของข้าไปให้ได้ก่อน"

อี้เฉินร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด "อ๊ากๆ เจ้า เจ้า!!!" กายาหลายๆ ส่วนของเขามอดไหม้ออกไปอย่างรวดเร็ว

แม้แต่เมี่ยนจือในยามนี้ตัวนางก็ไม่อาจทำอะไรได้ เหมือนภายในนี้จะถูกปิดกั้นไว้อย่างสมบูรณ์ไร้การแทรกแซงจากภายนอกและภายใน ตัวอี้เฉินต้องหลุดออกไปด้วยตัวเองเท่านั้น ซึ่งมันยากมากที่เขาจะรอดชีวิตในยามนี้

   ไม่นานกายาของอี้เฉินก็เริ่มพังทลาย ดวงตาของเขาค่อยๆ ปิดลงทีละน้อย จวนจะหมดสติลงไปทุกที ร่างกายหลายๆ ส่วนเริ่มทนต่อการหลอมละลายไม่ไหวอีกต่อไป เลือดเองก็หลั่งไหลออกมาจากกายาไม่หยุดสลายกลายเป็นอายเลือด ทันใดที่ดวงตาของเขาปิดสนิท เต๋าที่เขาได้เคยอ่านก็เริ่มทำงานขับเคลื่อนกายาของเขาขึ้นมาในทันที ผลเต๋าเองก็ค่อยๆ เติบโตขึ้นมา ภายในทะเลความรู้ของอี้เฉิน ต้นไม้ใจกลางทะเลความรู้ของอี้เฉินอยู่ๆ ก็ออกผลขึ้นมาในทันใด

   อยู่ๆ กายาอี้เฉินที่กำลังจะมอดไหม้กลายเป็นเถ้าธุลี ก็ส่องแสงสีทองขึ้นมาพร่างพราว ค่อยๆ สร้างกายาของเขาขึ้นมาใหม่อีกครั้งทีละน้อย รอบๆ ฝ่ามือยักษ์ที่ปิดกั้นเป็นเตาหลอมเริ่มไม่เสถียรอีกต่อไป อยู่ๆ มันก็สั่นไหวออกมาไม่หยุด

อี้เฉินถึงกับเบิกตากว้าง เต๋าที่เขาได้เรียนรู้มันก็คือเต๋าแห่งกันเกิดใหม่ ถึงมันจะไม่สามารถเพิ่มพลังโจมตีให้กับเขาได้แต่มันก็สามารถรักษาชีวิตของเขาในยามนี้ไว้ได้ ตัวเขาระเบิดปราณพลังออกมาอย่างบ้าคลั่งขับเคลื่อนเต๋าแห่งการเกิดใหม่เต็มกำลังหมายมั่นสร้างร่างเนื้อขึ้นมาใหม่อีกครั้ง ในยามนี้กายาเขาไม่ถูกหลอมละลายอีกต่อไป อักขระเต๋าส่องแสงสีทองพร่างพราวบนตัวเขาปิดกั้นเปลวเพลิงทมิฬไว้อย่างสมบูรณ์

ซูเซ่อ ที่ควบคุมฝ่ามือยักษ์ทั้งหมดอยู่ตัวเขาถึงกับ ตาเบิกกว้างอ้าปากค้างไม่อยากเชื่อว่า เตาหลอมขนาดยักษ์ที่เขาสร้างอยู่ๆ จะไม่เสถียรขึ้นมา "มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่" แต่ในทันใดเตาหลอมขนาดยักษ์ก็สั่นไหวอย่างรุนแรงก่อนที่ ซูเซ่อ จะกระอักเลือดออกมาคำใหญ่ไม่สามารถควบคุมมันได้อีกต่อไป

เสียง"ตู้ม"ดังก้องฟ้า เตาหลอมซากศพที่เขาสร้าง ถึงกับระเบิดออกในทันใด เศษปราณพลังกระจัดกระจายไปทั่วทิศ รอบบริเวณเต็มไปด้วยฝุ่นควันรอยคละคลุ้ง

ซูเซ่อ เขาถึงกับหนังตากระตุกอย่างรุนแรง "ข้าทำอะไรผิดวิธีไปงั้นหรือ เหตุใดมันถึงระเบิดออกมาเช่นนี้"