Factory In Love ตอน ทํานายรัก พิทักษ์ใจ

เมื่อเวลาเที่ยวผ่านพ้นไป งานที่ยิ่งใหญ่กำลังจะเข้ามา...

เ๹ื่๪๫การตรวจขอรางวัล TPM ที่ไอ้น้องเกมส์เคยบอกผมไว้ หากใครอยากรู้ข้อมูลเกี่ยวกับ TPM แนะนำให้คนหาใน google ได้เลยครับ ส่วนที่ผมมีความเกี่ยวข้องคือส่วนเกี่ยวกับ การฝึกอบรมพนักงานทั้งพัฒนาความรู้พนักงานเก่า เพื่อสอนพนักงานใหม่ และการฝึกอบรมพนักงานใหม่เพื่อให้ทำงานได้อย่างปลอดภัยและมีคุณภาพ เช้าวันจันทร์ที่ควรจะสดใส แต่เป็๞เช้าวันจันทร์ที่วุ่นวายสำหรับผม โดนเรียกประชุมและสั่งงานเยอะมาก ไม่มีเวลาจะตอบไลน์ไอ้เ๯้าบ่าวเลย ขนาดเวลากินข้าวเที่ยงยังมีแค่ไม่ถึง 15 นาที

ทั้งวันผมยุ่งอยู่กับการลงหน้างานเ๱ื่๵๹การทำหลักสูตรเพื่อฝึกอบรมพนักงานใหม่ เกี่ยวกับการใช้เครื่องจักรภายในโรงงาน จริงๆในแผนกบุคคลจะมีพี่ที่ทำเกี่ยวกับการฝึกอบรมพนักงานอยู่แล้ว แต่ว่าพี่เขาก็ค่อนข้างยุ่งเหมือนกัน เพราะต้องรวบรวมข้อมูลการฝึกอบรมพนักงานย้อนหลังหลายปี ผมจึงต้องลงมาดูหน้างานแทนพี่เขา 

เ๹ื่๪๫การฝึกอบรมพนักงานที่ผมทำจะมีผู้เกี่ยวข้องหลักๆอยู่ 3 คน คือ 1.ผม 2.ไอ้เกมส์ ที่เป็๞ จป.วิชาชีพ ดูแลเกี่ยวกับการฝึกอบรมเพื่อให้พนักงานปลอดภัยในการทำงาน ยิ่งในกรณีพนักงานใหม่ ยิ่งต้องระมัดระวังเป็๞พิเศษ เพราะเครื่องจักรในโรงงานอุตสาหกรรมค่อนข้างใหญ่ มีความเสี่ยงที่จะเกิดอุบัติเหตุค่อนข้างสูง หากพนักงานไม่มีความรู้เ๹ื่๪๫เครื่องจักรนั้นๆ และ 3.ไอ้เมฆ วิศวกรประจำไลน์เบียร์กระป๋องหรือเรียกสั้นๆว่า Line Can โดยการทำข้อมูลในครั้งนี้ จะต้องลงลึกที่ Line Can ด้วย

ไอ้เกมส์กับไอ้เมฆก็ทะเลาะกันได้ทั้งวัน บางทีผมก็สงสัยเหมือนกันว่าทุกวันนี้มันอยู่ด้วยกันได้ยังไงเนี่ย กลางคืนก็นอนด้วยกัน เช้ามาทำงานก็เจอกันอีก ขัดกันได้ทุกเ๱ื่๵๹ ผมล่ะหน่าย 

“พี่ตาม ผมว่าท้ายไลน์นี่แหละ ควรเป็๞เคสศึกษาสุด” ไอ้เกมส์เอ่ยปากบอกผม

“มึงรู้ได้ไงไอ้ตัวดี ท้ายไลน์ไม่เคยเกิดอุบัติเหตุเลย มึงไปดูเครื่องปิดฝามั๊ย” ไอ้เมฆแย้งได้เกมส์ขึ้นมาทันใด 

คำว่า ไอ้ตัวดี ส่วนใหญ่เพื่อนๆจะใช้เรียกแทนไอ้เกมส์ครับ เพราะชื่อจริงมันชื่อ เดียร์ นามสกุล ดิฐวัฒน์ ใช่ครับ Dear ที่แปลว่าที่รัก คือ D ทั้งหน้าและหลังเลย ผมก็ไม่เข้าใจบุพการีมันเหมือน ถ้าจะชื่อพยางค์เดียว แล้วจะมีชื่อเล่นกับชื่อจริงไว้ทำไม

“กูรู้ว่าไอ้เครื่องปิดฝามันเกิดอุบัติเหตุจากการบาดบ่อย แต่เราก็ใช่ถุงมือกันบาดแล้วไง หน้าที่ก็แค่บอกพนักงานในไลน์มึง ให้ใส่ถุงมือ แต่ไอ้การยกของท้ายไลน์เนี่ย มันก่อให้เกิดโรคจากการทำงานในอนาคตได้ ถ้ามึงยกของไม่ถูกวิธี” ไอ้ตัวD ร่ายยาวตอบกลับ “ปัจจุบันกูก็เห็นพนักงานไม่กี่คนที่ยกของถูกหลักกายศาสตร์”

“เมฆว่าไง” ผมถามน้องไป จริงๆการตัดสินใจต้องฟังไอ้เฆมเป็๞หลัก เพราะมันเป็๞เ๯้าของพื้นที่

“พี่ตามก็ฟังแต่มัน” ไอ้ตัวDพูดด้วยความน้อยใจ

“กูก็ฟังมึง ไอ้ตัวD กูกำลังจะคิดต่อเนี่ย ว่าจะเอาไง” ไอ้เฆมขึ้นเสียงใส่ไอ้เกมส์อีกแล้ว

“พวกมึงทั้งคู่ มึงเงียบกันเลย” ผมพูดไปด้วยความโมโห

“ไอ้เกมส์ มึงไปหาสถิติย้อนหลังสัก 5-10 ปี ว่าการเกิดอุบัติเหตุทั้งหมดของ Line Can เนี่ย มันเกิดตรงเครื่องไหนบ้าง จะได้โฟกัสกันได้ถูกจุด รวมถึงผลตรวจสุขภาพปีล่าสุดของพนักงาน Line Can ด้วย ชื่อเดี๋ยวกูส่งให้ ส่วนกูก็จะหาผลตรวจสุขภาพก่อนเข้างานด้วย จะได้เอามาเปรียบเทียบกัน ส่วนเมฆ พี่อยากให้เราหาหลักสูตรเกี่ยวกับการทุ่นแรง คือพี่ว่า ถ้าการยกของให้ถูกหลักมันทำได้ยาก งั้นเราสอนให้พนักงานรู้จักใช้เครื่องมือเพื่อทุ่นแรงดีมั๊ย” ไอ้เกมส์และไอ้เมฆดูท่าทางเห็นด้วย 

“วันนี้ต่างคนต่างหาข้อมูลก่อน พรุ่งนี้ค่อยเอามารวมกัน โอเคไหม” ผมถามความคิดเห็นของทั้คู่อีกรอบ

“พี่ตาม พรุ่งนี้ผมมีประชุมแผนการเดินเบียร์ครับ ๰่๭๫เช้า จะว่างทำก็ตอนบ่าย” ไอ้เมฆแย้งขึ้นมา

“กูก็มีงานเหมือนกัน๰่๥๹บ่าย มีประชุมคณะกรรมการความปลอดภัย” ไอ้เกมส์แย้งขึ้นมาอย่างไว

“เอ็งสองคนเงียบกันก่อน กูก็มีสัมภาษณ์คนเข้าทำงานเหมือนกันพรุ่งนี้ งั้นทำหลังเลิกงานดีมั้ย กูจะขนของมานอนห้องพวกเอ็ง” ผมเสนอความคิดเพื่อหยุดยั้งการปะทะอีกหนึ่งรอบ 

“ได้ครับพี่ตาม” ไอ้เกมส์กับไอ้เมฆ พูดออกมาพร้อมกัน แหมที่งี้ล่ะสามัคคีเลยน้า 

กว่าจะรู้ตัวอีกทีก็เกือบหกโมงเย็น ไอ้เกมส์เดินออกมาส่งผมหน้าป้อม รปภ. เห็นไอ้เ๯้าบ่าวกำลังยืนรอผมอยู่

“ขอโทษวะมึง กูไปดูหน้างานในไลน์ผลิตมา รอนานเลยดิ” ผมรีบอธิบายให้คุณตำรวจฟังเพราะกลัวมันโมโหที่รอนอน แต่มันไม่ฟังผมเลย มองไปแต่ทางไอ้เกมส์

“ใครวะ” เ๯้าตัวพูดออกมาเสียงห้วนๆ 

“อ่อ น้องที่มอกูชื่อเกมส์ มาทำงานเป็๲ จป. อยู่แผนกเดียวกันกับกูเนี่ย มึงพึ่งเคยเห็นนี่หว่า” ผมรีบตอบคำถามกลับไป 

“สวัสดีครับพี่เ๯้าบ่าว” ไอ้เกมส์ก็ไหว้ด้วยท่าทางนอบน้อม แล้วเดินกลับเข้าไปในโรงงาน 

“วันนี้กูจะขับรถกูขับนะ พรุ่งนี้จะมานอนนี่ งานยุ่งวะ เดี๋ยวเจอกันที่ห้อง” ผมบอกไอ้เ๽้าบ่าวไป

เมื่อผมเดินทางกลับมาถึงแฟลตตำรวจ ไอ้เ๽้าบ่าวก็เตรียมการสำหรับทานข้าวเรียบร้อยแล้ว มันยังดูแลผมดีเหมือนเดิม ผมนั่งลงที่โต๊ะอาหาร เพื่อรีบที่จะทานข้าว หลังจากทานข้าวอาบน้ำเสร็จ ผมก็รีบเก็บเสื้อผ้าทั้งชุดนอนและชุดทำงาน เพื่อใส่พรุ่งนี้และวันถัดไป 

หลังจากผมกับไอ้เ๯้าบ่าวขึ้นนอนบนเตียงแล้ว อยู่ดีๆไอ้เ๯้าบ่าวมันถามผมออกมา “ที่บอกจะนอนโรงงาน นี่นอนกับไอ้เกมส์นี่ป่าววะ”

“ใช่ ก็ต้องทำงานด้วยกัน” 

“กูยังจีบมึงอยู่นะ”

“อ่อ มึงหึงกูกับไอ้เกมส์หราาาา”

...

“มึงไม่ต้องหึงหรอก ตี๋ๆอย่างไอ้เกมส์ไม่ใช่สเปคกู”

“แล้วสเปคมึงแบบไหน เท่ห์ๆเข้มๆอย่างกูป่ะ”

“พร่อง กูชอบใสๆน่ารักโว้ย”

“โทษทีนะ กูเป็๞ให้มึงไม่ได้”

“มันก็ไม่ใช่ทั้งหมดหรอกมึง บางทีมันก็มีปัจจัยอื่นๆอีก”

“พรุ่งนี้ก็ไม่ได้นอนกับมึงอะดิ คิดถึงแย่เลย”

“แหม มึง คืนเดียวมั๊ยล่ะ”

“นั่นแหละ งั้นคืนนี้กูขอนอนกอดมึงนะ”

ยังไม่ทันจะได้ปฏิเสธ เ๽้าตัวก็เอาแขนตัวเองสอดมาที่คอของผม ให้ผมหนุนแทนหมอน สวนแขนอีกข้างก็วางไว้ตรงเอวผมแน่น จะขยับออกก็ขยับไม่ได้ เพราะว่าขาของไอ้คุณตำรวจมาวางทับขาผมไว้อีก โอ้ย สภาพเมียชัดๆ ห่านี่ แกล้งกูจังนะเมิง

พอต้องขับรถมาทำงานเองมันไม่ชินยังไงก็ไม่รู้ มาช้าด้วย เพราะผมเองไม่ยอมตื่น ทั้งๆที่ไอ้เ๯้าบ่าวเรียกตั้งหลายครั้ง ก็คนมันคิดว่าแยกรถกันขับไปทำงานอาจจะตื่นสายได้นิดหน่อย สุดท้ายมันต้องอุ้มผมไปอาบน้ำ และเป็๞อีกครั้งที่ผมได้ใกล้ชิดเ๯้าบ่าวน้อยๆของมัน โอ้ยช่างเหอะ ตอนนี้ไม่มีเวลาคิดเ๹ื่๪๫นี้ จะไม่ทันอยู่แล้ว

... แตะบัตรเวลา 8.00 น. เปะ อายเขามั๊ยเนี่ย เป็๲บุคคลแต่มาทำงานเกือบสาย

มาถึงน้องๆที่ผมนัดสัมภาษณ์งานไว้ก็มารอก็หลายคนแล้ว โถ่ชีวิต แป๊บนะครับน้องๆ พี่ขับรถไปเก็บแป๊บนึง 

วันนี้เป็๲การคัดเลือกผู้สมัครเพื่อมาทำงานในตำแหน่งช่าง น้องๆจบ ปวส. สายงานช่างมา ท่าทางก็จะโหดๆหน่อย พอผมถึงที่ทำงานก็รีบเชิญน้องผู้สมัครเข้าห้องประชุมเลย และรีบให้ทำข้อสอบใช้เวลาประมาณ 2 ชม. สำหรับการทำข้อสอบ และหลังจากนั้นถึงจะเริ่มสัมภาษณ์ เพราะฉะนั้นผมมีเวลา 2 ชม. ในการหาข้อมูลที่รับปากกับไอ้เกมส์ ไอ้เมฆ ไว้ คงไม่ได้คุมน้องทำข้อสอบแล้วแหละ จะลอกกันก็ต้องปล่อย โอ้ยเศร้า 

จะสิบโมงแล้ว หัวหน้างานก็มารอที่จะมาสัมภาษณ์ กว่าจะหาข้อมูลครบก็เกือบๆสิบโมง ดีนะยังทัน ทีนี้เข้าห้องไปก็ต้องตรวจข้อสอบระหว่างสัมภาษณ์แหละ หัวหน้างานอยากถามอะไร เชิญถามเลยครับ ผมจะนั่งเงียบๆ เพื่อซัพพอร์ตแล้วกัน 

แล้ววันนี้ก็ดันเจองานยาก ตำแหน่งช่างด้วยน้า ดีๆเก่งๆก็มีหลายคน กวนตีนก็มีหลายคน เดี๋ยวๆ ถ้ากวนตีนพี่มากพี่แจ้งตำรวจจับนะ!!

เอ้า คิดถึงไอ้เ๯้าบ่าวซะงั้น !!!

กว่าจะได้พักเที่ยงก็เกือบ 12.40 น. หัวหน้างานก็ถามไม่หยุด ถามเก่งสุด รับน้องมาเป็๞ช่าง ไม่ใช่เป็๞ผู้บริหาร เบาได้เบานะครับ เวลาทานข้าวจะไม่มีแล้ว บ่ายโมงก็ต้องมาฟาดฟันคารมกันต่อ ผมผิดเองแหละครับ รับแค่ 2 อัตรา เรียกมาสัมภาษณ์ 11 คน กว่าจะคุยกันครบก็เกือบห้าโมงเย็น มีเวลานั่งพักแป๊บนึงก็จะเลิกงานแล้ว ดูไลน์หน่อยแล้วกัน คุณตำรวจทักมาหลายข้อความเลย ส่งกลับไปหน่อยแล้วกันให้กลับแฟลตดีๆ ซึ่งมันเดินไม่กี่ก้าวก็ถึง แต่ก็อยากจะส่งอะ ดูออกป่ะล่ะว่าคิดถึง 

ไอ้เกมส์ก็กลับมาจากประชุมพอดี หึๆ สภาพไม่ต่างจากผมเลย 

“ไปพี่ตาม กินข้าวที่โรงอาหารเนอะ” เ๯้าตัวพูดพร้อมหยิบกระเป๋าแบบขึ้นบนบ่า

“เออ ง่ายๆ รีบกินจะได้รีบไปทำงานต่อ” ผมรีบตอบกลับไป

ผม ไอ้เกมส์ รวมถึงไอ้เมฆ ที่มาเจอกันที่โรงอาหารรีบกินข้าวเย็นเพื่อปะทังชีวิต และรีบกลับไปทำงานต่อกันที่ห้องไอ้เกมส์ 

ไอ้เกมส์กับไอ้เมฆอยู่ห้องเดียว โดยห้องค่อนข้างใหญ่ ติดแอร์มีเครื่องอำนวยความสะดวกครบครัน เตียงของมันอยู่คนละฝั่งโดยมีตู้เสื้อผ้ากลั้นกลางไว้ ตอนนี้หอพักได้ถูกซ่อมแซมและทาสีใหม่ ทำให้น่าอยู่ ไม่น่ากลัวเหมือนตอนที่ผมเข้าอยู่ น้องๆเขาอยู่หอกันหลายคน อาจจะเป็๲เพราะสะดวกเ๱ื่๵๹การเดินทาง ตอนเช้าไม่ต้องฝ่าฟันรถติด เพราะหอพักอยู่รั้วเดียวกับโรงงานเลย แต่แบ่งเป็๲สัดส่วน ที่พักอาศัยอย่างชัดเจน บางคนก็ใช้จักรยาน บางคนก็เดิน ไม่ไกลมากกับเครื่องบันทึกเวลาทำงาน 

พอถึงห้อง พวกผมทั้ง 3 คนก็เปิดคอมของตัวเองเริ่มทำงานเลย ทุกอย่างผ่านไปด้วยดี จนเกือบจะสองทุ่มแล้ว

Azzzzzzzzzz.... 

เสียงมือถือผม ไอ้คุณตำรวจโทรมา VDO Call มาด้วย 

พอรับสาย จากภาพเห็นได้ชัดว่ามันอยู่บนเตียงเตรียมนอนแล้ว 

“มีอะไรมึง กูทำงาน” ผมรับสายแล้วบอกเ๯้าตัวไป

“กูคิดถึง กูขอดูมึงทำงานหน่อย”

“โอ้ย รบกวนน้องๆ มันใช้สมาธิกัน”

“ก็สัญญา กูจะดูมึงอยู่นิ่งๆ ไม่ให้มีเสียงรบกวนเลย เดี๋ยวกูปิดไมค์เลย”

“ตามใจมึงแล้วกัน” ผมตอบกลับไปแล้ววางโทรศัพท์ไว้ที่หน้าจอคอม พลางทำงานไปด้วย 

เ๽้าบ่าวก็เป็๲เด็กดี ดูอยู่เงียบๆ น่าจะปิดไมค์อย่างที่มันว่าแหละ ผ่านไปสักเกือบชั่วโมง ไอ้เ๽้าบ่าวก็ขอวางเพื่อไปนอน มีการบอกฝันดีแล้วฝันดีอีก ส่งข้อความมาอีก

อี๋ ผมล่ะอายน้องๆ