บทที่ 22 สังหารในพริบตา ผู้บำเพ็ญสร้างรากฐาน ตามข้าออกนอกเมืองมา!
"จะเป็ใครกันนะ? หรือว่า..."
เมื่อััได้ถึงคลื่นพลังจิตที่เผลอเปิดเผยออกมา หลินม่อก็ระแวดระวังขึ้นมาในทันที
แม้ขณะนี้จะอยู่ในย่านการค้าตระกูลเซียวของเมืองชิงอวิ๋น ซึ่งมีผู้บำเพ็ญระดับสร้างรากฐานของตระกูลเซียวคอยเฝ้าอยู่ ผู้ที่ใช้พลังจิตััอาจไม่กล้าลงมือบุ่มบ่าม แต่หากหลินม่อออกจากที่นี่ไปก็ไม่แน่
"ไม่ว่าจะเป็ใคร หากกล้าลงมือ ข้าจะฆ่าไม่ละเว้น!" ประกายเย็นเยียบพุ่งผ่านดวงตา
หลินม่อเก็บกระบี่บิน สวมงอบให้เรียบร้อย แล้วรีบเดินไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว
ไม่นานนัก เขาก็เดินเข้าไปในตรอกแคบ ๆ แห่งหนึ่ง ตรอกนี้ไม่กว้างนัก สองข้างทางมีแต่กำแพง สามารถรองรับคนเดินผ่านได้เพียงคนเดียวอย่างยากลำบาก
ลึกเข้าไปในตรอก มีกลุ่มบ้านร้างตั้งอยู่
"ที่นี่... เหมาะที่สุดสำหรับการฆ่าชิงทรัพย์ ยังไม่ลงมืออีกหรือ?" เสียงทุ้มต่ำของหลินม่อดังออกมาจากใต้งอบ
"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!"
ทันใดนั้น จู่ ๆ ก็มีเสียงหัวเราะอย่างบ้าคลั่งดังขึ้น
เห็นเพียงชายชุดดำคนหนึ่งค่อย ๆ เดินออกมาจากอีกฟากหนึ่งของตรอก
ดวงตาสีดำสนิทดุจน้ำหมึกคู่นั้นฉายแววแห่งความโลภ
"นึกไม่ถึงว่าจะถูกพบตัวเสียได้
เหอะ ๆ... สามารถใช้หินิญญาหนึ่งพันก้อนซื้อกระบี่บินได้ ทรัพย์สินของสหายเต๋าช่างมั่งคั่งจริง ๆ!"
ชายชุดดำเลียริมฝีปาก พลางก้าวเข้ามาใกล้ทีละก้าว
หลินม่อมีสีหน้าเรียบเฉย
กลิ่นอายของอีกฝ่ายทรงพลังมาก อย่างน้อยก็น่าจะอยู่ระดับสร้างรากฐานขั้นที่สี่! นั่นหมายความว่า อีกฝ่ายคือผู้บำเพ็ญระดับสร้างรากฐานขั้นกลาง!!
"ข้านึกว่าเป็ใคร ที่แท้ก็แค่พวกฆ่าคนชิงทรัพย์!
แต่ข้าต้องบอกว่า เ้าช่างโชคร้ายนัก เพราะข้าเองก็เป็พวกฆ่าคนชิงทรัพย์เหมือนกัน"
หลินม่อแสยะยิ้ม ในสีหน้าแฝงไปด้วยเจตนาฆ่า "เข้ามา!"
สิ้นคำพูดนั้น หลินม่อก็สะบัดฝ่ามือ
ตูม!
พลังิญญาะเิออกในทันที และกลายเป็ใบมีดิญญาพุ่งออกจากปลายนิ้ว
ใบมีดิญญาแต่ละเล่มราวกับพายุฝนที่โหมกระหน่ำ ปกคลุมลงมาจนบดบังท้องฟ้า
"วิชาเด็กเล่น! แค่ระดับสร้างรากฐานขั้นที่หนึ่ง! รนหาที่ตายจริง ๆ!"
เมื่อเห็นดังนั้น แววตาของชายชุดดำก็พลันเย็นเยียบ ทว่า ก้นบึ้งของดวงตากลับฉายแววยินดี
ก่อนที่หลินม่อจะลงมือ เขายังไม่แน่ใจในระดับการบำเพ็ญของหลินม่อ แต่ในขณะที่ลงมือ ระดับของหลินม่อก็ถูกเปิดเผยออกมากะทันหัน
ทันใดนั้น พลังิญญาระดับสร้างรากฐานขั้นที่สี่ก็พลุ่งพล่านโหมกระหน่ำ
เขายกมือขึ้นร่ายวิชาโล่ิญญาขึ้นมาป้องกันด้านหน้า พร้อมกับวาดมืออีกครั้ง นิ้วมือพลิกหมุน ก่อนที่กระบี่สีเืเล่มหนึ่งจะปรากฏขึ้นกลางอากาศ
บนตัวกระบี่มีแสงสีเืวนเวียน ให้ความรู้สึกเยือกเย็นและน่าสยดสยอง!
ทันทีที่กระบี่ยาวถูกเรียกออกมา ท่ามกลางหมอกเืที่ม้วนตัว ปราณกระบี่ยาวสามจั้งก็ควบแน่นขึ้นในทันที กลายเป็ัคะนองน้ำสีเืที่น่าสะพรึงกลัวยาวกว่าสิบจั้ง คำรามพุ่งเข้าใส่
"โฮก!"
ัคะนองน้ำแผดร้องคำราม เสียงดังกึกก้องน่าเกรงขาม พุ่งเข้าสังหารหลินม่อโดยตรง
"วิชากระบี่หรือ? หึหึ เ้ามีคุณสมบัติพอจะมาประลองกระบี่ต่อหน้าข้าด้วยรึ!"
สายตาของหลินม่อเย็นเยียบ แม้ว่าเขาจะยังไม่ได้หลอมรวมกระบี่บินของตนเอง แต่ั้แ่ตื่นรู้กายาศักดิ์สิทธิ์เทพกระบี่ กระบี่บินทั่วหล้านี้ สำหรับเขาแล้วก็ไม่ต่างอะไรกับของไร้ค่า เพียงชั่วพริบตาเขาก็ผสานจิตเข้ากับกระบี่บินระดับสองที่เพิ่งซื้อมาได้สำเร็จ
จากนั้น กลิ่นอายที่เฉียบคมอย่างยิ่งก็แผ่ซ่านออกมาจากร่างกายของเขา
บนกำแพงสองข้างทางของตรอกเล็ก ๆ กลับปรากฏรอยร้าวลึกเป็ทางราวกับถูกบางสิ่งตัดขาด และเสื้อผ้าบนตัวของหลินม่อก็ปลิวไสวไม่หยุด ส่งเสียงพึ่บพั่บ!
"ดับสูญ!"
คำเดียวถูกเปล่งออกมา กระบี่บินที่สว่างจ้าในมือพุ่งออกไปในทันที!
แสงกระบี่อันเจิดจ้าส่องสว่างไปทั่วตรอกที่มืดมิด และส่องสว่างไปถึงเกือบครึ่งของเมืองชิงอวิ๋น!
ยิ่งไปกว่านั้น ยังส่องให้เห็นแววตาที่ตื่นตระหนกของผู้บำเพ็ญชุดดำผู้นั้นด้วย
ฉัวะ!
ตุบ!
แสงกระบี่วาบผ่าน ศีรษะของผู้บำเพ็ญชุดดำลอยขึ้นสู่ท้องฟ้า
ศีรษะที่ขาดสะบั้นหมุนคว้างไปมา ก่อนจะตกลงกระแทกพื้นอย่างแรง เืสาดกระจาย ร่างไร้หัวล้มลงกองกับพื้น
"เฮ้อ... สร้างรากฐานขั้นที่สี่... ก็แค่นี้เอง"
หนึ่งกระบี่สังหารศัตรู เขาผ่อนลมหายใจยาว
หลินม่อเก็บถุงเก็บของของผู้บำเพ็ญชุดดำอย่างชำนาญ ก่อนจะใช้วิชาไฟจัดการกับศพ แล้วร่างก็หายวับไปในทันที
กระบี่เมื่อครู่ก่อให้เกิดความโกลาหลครั้งใหญ่เกินไป ต้องดึงดูดผู้บำเพ็ญเพียรคนอื่น ๆ มาแน่นอน เพื่อไม่ให้เกิดปัญหาอื่นตามมา หลินม่อคิดว่ารีบจากไปจะดีกว่า
แต่หารู้ไม่ว่า ทันทีที่เขาจากไป ร่างหนึ่งที่อยู่ในอาการตื่นตระหนกก็ค่อย ๆ ปรากฏขึ้นในตรอก
"ตาย... ตายแล้ว... ตายแล้ว! สังหารในพริบตา!
แค่กระบี่เดียวก็สังหารผู้บำเพ็ญเพียรระดับสร้างรากฐานขั้นที่สี่ได้เลยหรือ?
นี่มัน..."
รูม่านตาของซูฉี่เหวินหดเกร็ง สายตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว
การต่อสู้เมื่อครู่เขาเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดด้วยตาตนเอง กลิ่นอายระดับบำเพ็ญของหลินม่อถูกเปิดเผยออกมาหมดสิ้น
สร้างรากฐานขั้นที่หนึ่ง กลับสังหารสร้างรากฐานขั้นที่สี่ได้ในพริบตา!
แม้ว่าด้วยระดับบำเพ็ญสร้างรากฐานขั้นที่เก้าของเขา จะสามารถสังหารผู้บำเพ็ญสร้างรากฐานขั้นที่สี่ได้อย่างรวดเร็ว แต่ก็ไม่สามารถทำได้ด้วยอานุภาพเช่นเดียวกับหลินม่อ
"โจมตีเดียวปลิดชีพ! น่าสะพรึงกลัวเกินไปแล้ว!"
ซูฉี่เหวินแทบไม่เชื่อสายตา
หลินม่อถูกคนดักปล้น
เดิมทีเขาตั้งใจจะคอยซุ่มดูอยู่ห่าง ๆ ความตั้งใจเดิมของเขาคือการเป็นกกระจอกที่รออยู่ข้างหลัง รอให้ทั้งสองฝ่ายสู้จนหมดแรงแล้วค่อยปรากฏตัวเพื่อชุบมือเปิบ แต่ใครจะรู้ว่า หลินม่อจะสังหารผู้บำเพ็ญชุดดำคนนั้นได้ในกระบวนท่าเดียว!
"ควรทำอย่างไรดี? ตอนนี้มั่นใจได้แล้วว่าซูฉี่เซิ่งต้องตายด้วยน้ำมือของเขา
กระบี่บินที่เขาขายออกไป ข้ารู้จักมันดีเกินไป
แต่ความสามารถของข้ากับเ้าเด็กนี่ เกรงว่าคงจะสูสีกัน!"
ซูฉี่เหวินรู้สึกลังเล เดิมทีเขาอยากรู้ความลับของหลินม่อมาก แต่เมื่อเห็นพลังที่หลินม่อแสดงออกมา เขากลับรู้สึกหวั่นเกรงขึ้นมาเล็กน้อย
ชั่วขณะหนึ่งไม่รู้ว่าควรจะตามไป หรือจะกลับไปวางแผนใหม่? โดยที่ไม่รู้เลยว่า ในขณะที่ซูฉี่เหวินกำลังลังเล ที่ปลายตรอก แสงกระบี่ที่คุ้นเคยสายหนึ่งพลันพุ่งเข้าหาซูฉี่เหวินอย่างกะทันหัน แสงกระบี่นี้รวดเร็วอย่างยิ่ง และถึงตัวเขาในชั่วพริบตา!
"อะไรกัน?!"
สีหน้าของซูฉี่เหวินเปลี่ยนไปอย่างมาก รีบทะยานร่างขึ้นหลบการโจมตีที่ถึงแก่ชีวิตนี้ไปได้อย่างหวุดหวิด และใบหน้าคมชัดของหลินม่อก็ปรากฏออกมาจากความมืด
"ช่างกล้านัก!"
ซูฉี่เหวินโกรธจัด
แค่ระดับสร้างรากฐานขั้นที่หนึ่ง กล้าลอบโจมตีเขา เื่เช่นนี้มีหรือที่เขาจะไม่โกรธ
ทว่า ก็ยังอดเกรงกลัวในพลังการต่อสู้ที่น่าสะพรึงกลัวของหลินม่อไม่ได้
ชั่วขณะหนึ่งจึงไม่กล้าขยับเขยื้อน ตอนนี้ทั้งกลัวทั้งโกรธ จนตัวแข็งทื่ออยู่กลางอากาศ
"นึกไม่ถึงเลยว่า คนที่สะกดรอยตามข้าจะเป็ท่านผู้าุโใหญ่
มีธุระอะไรก็พูดออกมาตรง ๆ ไม่ดีกว่าหรือ?
ทำไมต้องทำตัวลับ ๆ ล่อ ๆ แบบนี้" เสียงของหลินม่อแหบพร่า ในน้ำเสียงแฝงไปด้วยเจตนาฆ่าที่ไม่อาจสะกดกั้น
การกระทำของซูฉี่เหวินถือว่ารนหาที่ตายแล้ว เมื่อรวมกับการประเมินของระบบแล้ว หลินม่อจึงไม่มีเหตุผลใดที่จะปล่อยอีกฝ่ายไป
"สร้างรากฐานขั้นที่เก้า... แต่กลับรู้สึกว่าไม่ได้แข็งแกร่งเท่าไหร่
หรือจะ... ลองดูหน่อย?"
หลินม่อตั้งสมาธิ แล้วจ้องมองซูฉี่เหวินอย่างลึกซึ้ง
"ในเมื่อท่านกล้าตามข้ามา ก็จงแสดงความสามารถตามข้าออกไปนอกเมือง
ท่านวางใจเถิด หากวันนี้ท่านสามารถฆ่าข้าได้... ด้วยโชควาสนาของข้า จะช่วยให้ท่านบรรลุแกนทองคำได้อย่างแน่นอน!"
หลินม่อทิ้งคำพูดนี้ไว้ แล้วร่างก็ไม่หยุดนิ่งอีกต่อไป
พลังิญญาทั่วร่างะเิออกมา พุ่งทะยานออกไปนอกเมืองชิงอวิ๋น!
และคำพูดของเขาก็ทำให้แววตาของซูฉี่เหวินทอประกายร้อนแรงขึ้นมาทันที! ทั่วทั้งร่างตื่นเต้นไม่หยุด
แม้จะรู้ดีว่านี่คือการล่อลวงของหลินม่อ แต่ก็ยังอดไม่ได้ที่จะรู้สึกหวั่นไหวในใจอย่างรุนแรง
หากสามารถบรรลุแกนทองคำได้ สำหรับซูฉี่เหวินแล้ว ย่อมเป็ข่าวดีที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิต
ปีนี้เขาอายุหนึ่งร้อยเจ็ดสิบห้าปี เหลือเวลาอีกอย่างมากที่สุดเพียงห้าสิบปีก่อนจะถึงอายุขัย
ชีวิตนี้เดิมทีเห็นว่าไร้หวังที่จะบรรลุแกนทองคำ แต่การปรากฏตัวของหลินม่อทำให้เขาเห็นความหวัง
เมื่อคิดได้ดังนี้ สีหน้าของซูฉี่เหวินก็พลันเปลี่ยนเป็อำมหิตทันที
"ใช่แล้ว หากไม่บรรลุแกนทองคำ ไม่ช้าก็เร็วคงต้องตาย!
ลองเสี่ยงดูสักตั้ง!"
2K
