มายทิชเชอร์คุณครูสุดสวย

“ถังอ้าว เห็นเธอมั้ย?” หยูลู่แนะนำเหลียวชาชาที่กำลังนั่งอยู่ข้างเธอ “ลูกสาวของผู้อำนวยการเหลียวกำลังนั่งอยู่ที่นี่ เธอยังมีชีวิตอยู่ มันยังไม่ถึงรอบให้คุณพูด”

“โอ้?” ถังอ้าวเลิกคิ้ว และยิ้มอย่างเกียจคร้าน “คุณเหลียวยังเด็กและยังเรียนอยู่เลย เรื่องธุรกิจเธอคงไม่เข้าใจ ฉะนั้น มันจะเป็นการดีกว่าที่ยกตำแหน่งประธานนี้ให้ฉันชั่วคราว”

“มันไม่เกี่ยวกัน ถ้าเธอจะไม่เข้าใจ” หยูลู่แสดงท่าทางของผู้หญิงมีความสามารถ และพูด “ฉันสามารถช่วยเธอในฐานะผู้ช่วยได้ จนกระทั่งถึงวันที่เธอกลายเป็นผู้ใหญ่โดยสมบูรณ์”

“หยูลู่” ตาของถังอ้าวดูลึกล้ำ “ฉันรู้ว่าเธอเป็นนักเรียนชั้นยอดจากสถาบันการเงินที่มีชื่อเสียง และเป็นหนึ่งในผู้ถือหุ้น แต่ฉันอยากจะรู้บางสิ่ง การบริหารบริษัท โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ต้าฟากรุ๊ปที่ยิ่งใหญ่อย่างนี้ มันไม่ใช่เกมของครอบครัว”

“ฉันต้องขอโทษด้วย แต่ฉันแค่ทำตามกฎ” หยูลู่พูดต่อ “เหลียวชาชา เธอเป็นครอบครัวโดยตรงของผู้อำนวยการเหลียว สืบทอดทรัพย์สินทั้งหมดของผู้อำนวยการเหลียว ถ้าจะพูดอีกอย่างก็คือ หุ้นในบริษัท 45 เปอร์เซ็นต์เป็นของเหลียวชาชา”

จากนั้น หยูลู่ก็ชี้มาที่ตัวเอง “และฉัน หยูลู่ แม้ว่าฉันจะเป็นแค่พี่เลี้ยง แต่ก็ถือหุ้นไว้ 6 เปอร์เซ็นต์ ไม่ว่าคุณจะทำยังไง ตราบเท่าที่เราทั้งสองคนร่วมมือกัน เหลียวชาชาก็ยังจะเป็นประธานของกลุ่มนี้เสมอ”

“หยูลู่...” ถังอ้าวขมวดคิ้ว แสงเย็นเยียบแวบผ่านตาเขา “มันไม่ใช่เวลาที่จะทำตัวดื้อนะ ฉันรู้ว่าเธอมีหุ้นอยู่ 6 เปอร์เซ็นต์ แต่ถ้าวันหนึ่ง จู่ๆ เธอก็เกิดอุบัติเหตุ เธอคิดว่าหุ้นจำนวนนี้จะไปอยู่ที่ไหน...”

แม้ว่าถังอ้าวจะพูดด้วยน้ำเสียงบางเบา แต่คำขู่ในคำพูดของเขานั้นชัดเจนมาก

ไม่มีใครในห้องส่งเสียงออกมา พวกเขาได้รับคำเตือนและคำขู่ของถังอ้าวเรียบร้อยแล้ว บางคนแม้แต่เดาว่าการตายของผู้อำนวยการเหลียวอาจมีอะไรเกี่ยวข้องกับรองประธานนี้ก็ได้

ถังอ้าวเป็นชายมีความสามารถมาก และเขานั่งในตำแหน่งรองประธานมานานแล้ว แม้ว่าผิวเผินเขามักจะแสดงรอยยิ้มเห็นใจคนอื่น แต่เขากลับวางแผนไว้ลึกนัก เมื่อเหลียวตงไคไปต่างประเทศ เขาก็แอบโยกย้ายลูกน้องที่เหลียวตงไคเชื่อใจออกไป

ในทางส่วนตัว คนเรียกถังอ้าวด้วยชื่อเล่นว่า เสือยิ้ม ที่ถึงแม้จะยิ้มยังไงแต่ก็ยังเป็นเสือ

“ถังอ้าว คุณคิดว่าฉันกลัวคำขู่ของคุณหรือไง?” หยูลู่ยิ้มอย่างมีความสุข ราวกับกำลังมีดอกไม้บานอยู่บนใบหน้าของเธอ

“ฉันบอกทนายของฉันไปแล้วว่า หุ้น 6 เปอร์เซ็นต์ของฉันได้มอบให้กับเพื่อนของฉันแล้ว”

หยูลู่พูด เดินออกไป และตบเข้าที่ไหล่ของเหลียวชาชา

เหลียวชาชาเช็ดน้ำตา พยักหน้าอย่างมาดมั่น และยืนขึ้น

“ใช่แล้ว พี่ลู่ลู่ได้บริจาคหุ้นของเธอให้คู่หมั้นของฉันแล้ว หุ้นของฉัน 45 เปอร์เซ็นต์ก็ได้ส่งไปให้เขารักษาชั่วคราวแล้ว ถ้ามีบางสิ่งเกิดขึ้นกับฉัน หุ้นพวกนี้จะกลายเป็นของเขาโดยสมบูรณ์ เมื่อตอนนั้นมาถึง เขาก็จะกลายเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่สุด”

“คู่หมั้นของเธอ?” หน้าของถังอ้าวในที่สุดก็เปลี่ยน เขาจ้องเหลียวชาชาอย่างมืดครึ้ม “เธอหมั้นเมื่อไหร่? ชายคนนี้เป็นใคร?”

ฉินเฉาประหลาดใจ ชาชาน้อยมีคู่หมั้น? หึหึ ด้วยอารมณ์ของเธอ ใครจะกล้าแต่งกับเธอ? เขาจะไม่ถูกเธอรังแกหรอกเหรอ

แต่ จากนั้น เหลียวชาชาจู่ๆ ก็เข้ามาใกล้ฉินเฉา และดึงมือเขาอย่างอ่อนโยน “คู่หมั้นของฉันคือเขา ฉินเฉา”

“หา...” ขาฉินเฉาจู่ๆ ก็อ่อน และแทบสะดุดพื้น เฮ้ อย่าลากฉันเข้าไปสิ!

“เขา? เขาเป็นคู่หมั้นเธอ? บอดี้การ์ดเนี่ยนะ?” ถังอ้าวหัวเราะ “หลานรัก อย่าทำให้ขำหน่อยเลย เราเป็นบริษัทขนาดใหญ่ ไม่ใช่ที่ที่เด็กจะมาเล่นพ่อแม่ลูก เธอจะเอาบอดี้การ์ดมานั่งในตำแหน่งประธานได้ยังไง”

“ลุงถัง ถ้าคุณไม่เชื่อ งั้นก็ฆ่าเขาสิ เมื่อเขาตาย บริษัทนี้จะเป็นของคุณ” น้ำเสียงของเหลียวชาชาเย็นชา เสียดลึกไปถึงกระดูกฉินเฉา ดูเหมือนว่าการตายของเหลียวตงไคจะมีผลกระทบกับเธออย่างมาก

แม้ว่าสองสาวจะไม่เคยพูดเรื่องมอบหุ้นให้เขา ฉินเฉาก็ไม่ได้ตกใจอะไร ถึงยังไง พวกเธอทั้งคู่ก็เป็นผู้หญิง หลังจากการตายของเหลียวตงไค ร่มขนาดใหญ่ที่คอยปกป้องพวกเธอพังทลายลง ตอนนี้ ฉินเฉาเป็นเพียงผู้ปกป้องหนึ่งเดียวของพวกเธอ

โดยเฉพาะ เมื่อฉินเฉาไม่แสดงความสนใจในเงินทอง เมื่อหยูลู่รู้ว่าฉินเฉาแม้แต่ยกมันดาล่าบาร์ที่มีกำไรมหาศาลให้กับอู๋ซิ่นโดยไม่กะพริบตา เธอก็เข้าใจว่าเงินไม่ได้ครอบงำฉินเฉา

ยิ่งกว่านั้น ฉินเฉายังช่วยเธอและเหลียวชาชาตั้งหลายครั้ง ดังนั้นตัวตนและความสามารถของเขานั้นเด่นชัดในสายตาของเธอ

ข้อเสียของเขาคือเขาเป็นคนลามก...ชายที่สมบูรณ์แบบทุกสิ่ง แต่เขาไม่มีภูมิคุ้มกันต่อหญิงสาว แม้แต่บราวันนั้น เขาก็ยังอธิบายให้เธอไม่เคลียร์เลย

คำพูดของเหลียวชาชาทำให้ทุกคนในห้องหนาวเหน็บ พวกเขาอดจ้องไปทางฉินเฉาไม่ได้ ท่าทางของชายคนนี้ดูธรรมดา เขามีความสามารถวิเศษอะไรถึงทำให้เหลียวชาชาและหยูลู่ไว้ใจเขามากขนาดนี้ มากถึงขนาดประกาศว่าให้ฆ่าเขา

“หึหึ หลานรัก บางทีเธออาจจะเสียใจ ดังนั้นเธอจึงทำการตัดสินใจเร็วไป” ถังอ้าวพูดพร้อมรอยยิ้ม แต่ตาของเขาสะท้อนประกายต้องการฆ่า

“ลุงถัง” เหลียวชาชาลากแขนฉินเฉามาจนถึงตรงหน้าถังอ้าว “โปรดกลับที่ตำแหน่งของคุณ นี่เป็นที่นั่งของคู่หมั้นของฉัน ถ้าคุณมีอะไรจะพูด คุณสามารถพูดกับเขาได้”

เมื่อเธอพูดเสร็จ หน้าของถังอ้าวกลายเป็นน่าเกลียด

“ดี ดี” แต่ต่อหน้าผู้ถือหุ้นจำนวนมากนี้ เขาไม่สามารถทำตัวไร้เหตุผลได้ เขาทำได้แค่แสร้งทำเป็นมีมารยาท แต่เขาเพ่งสายตาของเขาไปที่ฉินเฉา มันมีความไม่ยินยอมมีแต่ความมุ่งร้ายอยู่ในนั้น

“ที่รัก” เหลียวชาชาทำตัวติดฉินเฉาและทำราวกับเป็นสะใภ้ที่เชื่อฟัง “โปรดนั่ง นี่เป็นตำแหน่งของคุณ”

ฉินเฉาลังเล จริงๆ แล้วเขาอยากจะเป็นแค่ยามธรรมดา และฝึกตนไปพร้อมกับซูจีอย่างมีความสุข และเป็นเซียนคู่รัก แต่ดูเหมือนว่า มันมีมือขนาดใหญ่ผลักเขาเข้าไปในตำแหน่งที่อันตรายเพิ่มขึ้นทุกที

แต่เมื่อเขาเห็นร่องรอยของความวิงวอนขอร้องในสายตาของเหลียวชาชา ใจของเขาก็อ่อนยวบ

ช่างมันเถอะ ถ้านี่เพื่อเหลียวชาชา ฉันก็ช่วยเธอสักหน่อยละกัน ความสัมพันธ์พวกนี้ดูเหมือนจะยิ่งยุ่งเหยิง หลังจากเป็นแฟนของอู๋ซิ่น ฉันยังเป็นคู่หมั้นของเหลียวชาชาอีก

ถ้าซูจีและพี่สาวเธอรู้ว่าเขากลายเป็นสามีของคนอื่นที่นี่ พวกเธอคงจะลากฉันกลับไปและเค้นคอฉันจนตาย

แต่ตอนนี้ ฉันกำลังถูกบังคับให้ทำบางสิ่งที่อยู่คนละทางกับความสามารถ หลังจากจัดการปัญหาที่นี่ ฉันก็แค่รอจนกระทั่งสัญญาหมดและจากนั้นก็กลับไปเมืองซู่หนาน ทำงานในฐานะยามของฉันต่อ และมองดูซูจีเต้น

ถ้าซูเฟยรู้ว่าการติดต่อธุรกิจนี้ ทำให้เขาตกลงสู่หนี้รักอย่างสถานการณ์แบบนี้ เธอจะต้องเสียใจกับการตัดสินใจของเธอแน่

ฉินเฉามองไปที่ทุกคนรอบๆ ห้องประชุม และพบว่าพวกเขาก็กำลังมองมาที่เขาด้วยสายแปลกๆ ส่วนมากมองมาที่เขาด้วยสายตาเหยียดหยาม คิดว่าเขาก็แค่เด็กเลี้ยงของเหลียวชาชา

ใจของเขาจู่ๆ ก็สงบลง รู้สึกราวกับทุกคนตรงหน้าเขาเป็นแค่มนุษย์ธรรมดา แม้ว่าพวกเขาทุกคนจะใส่สูท และสวมเดรส แต่เก้าปี สิบปี หลังจากนั้น พวกเขาก็ไม่ใช่อะไรนอกจากกระดูกขาวกองหนึ่ง

ฉันคือผู้ฝึกตน มีชีวิตอิสระและอยู่อย่างภาคภูมิ

ปัจจุบัน หลังจากอยู่กับเหลียวชาชามานาน เขาได้ตกอยู่ภายใต้อิทธิพลของวัตถุ มันเหมือนกับว่าจิตใจของเขาได้เบี่ยงเบนไปจากเส้นทางการฝึกตน ชีวิตของเขาเต็มไปด้วยเรื่องทางโลก

หลังจากนั้น ฉันต้องใช้เวลาฝึกตนให้มากไว้

หลังจากคิดเรื่องนี้ จิตใจของฉินเฉาก็ผ่อนคลาย และเขาก็ค่อยๆ นั่งลงที่เก้าอี้ประธานอย่างช้าๆ

เพียงเขานั่งลง ถังอ้าว รองประธานผู้นั่งอยู่ข้างขวาของเขา มองมาที่เขาด้วยท่าทางอยากฆ่า สำหรับเขา ฉินเฉาเป็นแค่เด็ก หลังจากรอคอยอย่างอดทนมานานปี เขาในที่สุดก็กำจัดหินขวางเท้าของเขาไปได้ แต่เจ้าหนูนี้กลับเข้ามาและแย่งเอาที่นั่งอย่างชอบธรรมของเขาไป

ถ้าเขาเป็นเหมือนคนอื่นๆ เขาคงกระอักเลือด

“ตอนนี้ คุณฉินเป็นประธานแล้ว ถ้างั้น ได้โปรดประกาศ แผนงานของคุณเพื่อบริษัทหน่อยครับ” ถังอ้าวร้ายลึก แม้ว่าเขาจะมีรอยยิ้มอบอุ่นแขวนอยู่บนใบหน้า แต่ในใจของเขาเต็มไปด้วยความปรารถนาที่ต้องการฆ่า

“เราเป็นกลุ่มที่ใหญ่ที่สุดในเมืองตงชวน ดังนั้น แผนงานของคุณจะหมุนไปทั่วเศรษฐกิจเมืองตงชวน ผู้อำนวยการ โปรดอย่าตัดสินใจส่งๆ ....”

ถังอ้าวถามฉินเฉาด้วยท่าทางเป็นมิตร เจตนาหลอกเขา

“ใช่ ใช่ ผู้อำนวยการ บอกเราเกี่ยวกับแผนของคุณ!”

“ผู้อำนวยการ ที่ดินตรงถนนซิงหลงนั่น เราจะเอาหรือไม่?”

“ผู้อำนวยการ AXA กรุ๊ป มีแผนที่จะเข้ามาร่วมมือ คุณคิดว่านี่เป็นไปได้มั้ย?”

ด้วยการนำของถังอ้าว ผู้ถือหุ้นและผู้บริหารรีบตามน้ำ และโยนคำถามของพวกเขาใส่ฉินเฉา ด้วยหวังว่าจะไล่เขาออกไปได้

ฮึ่ม เด็กอย่างเธอและคู่หมั้นจะไปรู้เรื่องธุรกิจได้ยังไง? เรามาดูกัน พวกแกจะจัดการกับเหตุการณ์นี้ยังไง ถังอ้าวแอบเยาะเย้ย ต้องการจะเห็นฉินเฉาทำตัวโง่

ภายใต้สายตาเย้ยหยันของฝูงคน ฉินเฉาไม่เร่งรีบ เขาหยิบเอาไฟแช็ก และบุหรี่ซองละ 5 หยวนออกมา หยิบออกมาอันหนึ่งและจุดมันอย่างช้าๆ

แชะ! หลังจากแสงไฟหายไป เขาก็สูบบุหรี่และไม่สนใจคำกล่าวของกลุ่มคนใดๆ

“ผู้อำนวยการ แผนนี้...”

“ผู้อำนวยการ! เรื่องนี้....”

“ผู้อำนวยการ...”

น้ำเสียงของคนกลุ่มนี้เสียงดังและไม่มีระเบียบราวกับผู้คนในตลาด

ปัง! ฉินเฉาจู่ๆ ก็ตบโต๊ะหินอ่อน ภายใต้สายตาตกตะลึงของผู้คน โต๊ะหินอ่อน ตรงจุดที่ฉินเฉาตบ เริ่มเผยรอยแตกมาให้เห็น

รอยแตกเริ่มกระจายออกไปเรากับงูเลื้อย ไม่นาน รอยแตกก็ไปทั่วทั้งโต๊ะ ในที่สุด โต๊ะท่าทางมีราคาสูงนี้ก็แตกเป็นเสี่ยง และตกลงพื้น พร้อมเสียงดังและฝุ่นตลบ

“นี่...นี่...” ถังอ้าวท่าทางโง่งม เขารู้สึกว่าฉินเฉาราวกับนักมายากล ที่แสดงโชว์ หรือว่าเขาทำโต๊ะมาก่อน?

“ดีมาก ทุกคนเงียบแล้ว” ฉินเฉาดีดก้นบุหรี่ และภายใต้สายตาหวาดกลัวของกลุ่มคน พูดด้วยรอยยิ้ม “ฉันเป็นคนตรงๆ ถ้าพวกคุณคิดว่าไม่พอใจในตัวฉัน พวกคุณสามารถบอกฉันได้ตรงๆ และฉันจะไปพูดด้วยตัวเอง หึหึ....”

จบตอน