Thunder God Emperor จักรพรรดิอัสนีเทพเจ้า

ภาคที่1 ตอนที่37 โหดเหี้ยม

บึ้ม!

เสียงระเบิดดังโครมครามพลังรบของเฟิงอี้ทำให้คนสำนักปื๋อฉางและสำนักม่วงเมฆาขมวดคิ้วเคร่งขรึม

“คนผู้นี้มันอันใดกัน?”หลางกูเหมินหรือบุรุษอาภรณ์สีดำที่ใส่หน้ากากสีเงินเอาไว้เอ่ยขึ้นมาด้วยเสียงราบเรียบกระบี่สามเล่มของเขาพลันถูกดึงออกมาจากฝักสองเล่ม

“ไป”เมื่อเอ่ยจบกะบี่สองเล่มก็พลันถูกปล่อยออกมาจากมือแต่ทว่ากระบี่มิได้หล่นลงพื้นมันกลับล่องลอยอยู่ในอากาศได้อย่างน่าอัศจรรย์​

ฟิ้ว! ฟิ้ว!

กระบี่ที่ล่องลอยสองเล่มพลันพุ่งพรวดผ่านอากาศไปอย่างรวดเร็วเป้าหมายของมันคือเฟิงอี้อย่างมิต้องสงสัย

“มังกรทมิฬคู่ท่องนภา…”หลางกูเหมินเอ่ยปากเพียงมีกี่ประโยคทันใดนั้นกระบี่ที่พุ่งพรวดออกไปก็พลันแผ่ออร่าสีดำทมิฬออกมาเปลี่ยนเป็นรูปมังกรสีดำทมิฬสองตัวที่มีความยาวราวยี่สิบเมตร

กร๊าซ!

เสียงมังกรคำรามกัมปนาททำให้เฟิงอี้ใบหน้าแปรเปลี่ยนไปเป็นเคร่งขรึมในทันที

“มิธรรมดา"เฟิงอี้ใบหน้าเคร่งขรึมแต่ทว่าก็มิได้หวาดกลัวแต่อย่างใดทันใดนั้นกระบี่ที่อยู่ในมือของเฟิงอี้ก็พลันถูกซัดออกไปเบื้องหน้า

“วิหคอัสนี"เมื่อเอ่ยขึ้นกระบี่ที่เฟิงอี้ซัดออกไปก็พลันแผ่กระจายเส้นสายอัสนีสีทองออกมามิขาดสายก่อนจักแปรเปลี่ยนเป็นวิหคอัสนีตัวหนึ่งซึ่งตัวสูงใหญ่ราวหกเมตรแต่ทว่าลำตัวของมันใหญ่กว่ามังกรคู่สีดำทมิฬมากนัก

แก๊ว!

เสียงคำรามลั่นของวิหคอัสนีดังลั่นกัมปนาทมิแพ้กับมังกรสีดำทมิฬคู่เลยแม้แต่น้อย

สวบ!

มังกรคู่สีดำทมิฬ​และวิหคอัสนีสีทองพลันเข้าปะทะกันวิหคอัสนีพลันสะบัดปีกอัสนีสีทองของมันก็เกิดคลื่นลมพร้อมกับเส้นสายอัสนีที่พุ่งพรวดออกไปหลายเส้นสาย

นี่คือการสำแดงจิตแห่งกระบี่ออกมาซึ่งผู้ใช้กระบี่ส่วนมากแล้วจักสามารถใช้ได้กันแทบจักทั้งหมดเมื่อเข้าถึงวิถีกระบี่ที่ลึกล้ำขึ้น

จิตกระบี่นั้นมีเจตจำนงที่ทรงพลังเป็นอย่างมากแต่ทว่าก็มีข้อเสียอีกอย่างหนึ่งคือทำให้ผลาญพลังจิตวิญญาณเมื่อใช้ออกมาเป็นจำนวนมากดังนั้นแล้วเฟิงอี้จึงมิได้สำแดงมันออกมาง่ายๆหากมิเจอผู้อื่นใช้เจตจำนงกระบี่มาจู่โจม

วิชาอัสนีแยกสวรรค์ของเฟิงอี้นั้นก็มีการดึงจิตกระบี่ออกมาใช้เช่นเดียวกันแต่ทว่าเป็นแค่เศษเสี่ยวของจิตกระบี่เท่านั้นมันก็เหมือนกับว่าเป็นคมเล็บของวิหคอัสนีเท่านั้นมิได้สำแดงออกมาทั้งหมด

แต่ทว่าตอนนี้เฟิงอี้สำแดงจิตกระบี่ออกมาทั้งร่างของวิหคซึ่งผลาญพลังจิตวิญญาณไปมิน้อยเลย

ตูม! ตูม!

เกิดการระเบิดที่รุนแรงดังขึ้นวิหคอัสนีและมังกรสีดำทมิฬ​เข้าตู่สู้กันจนหิมะระเบิดกระเด็นออกไปทั่วทิศทั่วทาง

“สังหารเสีย”คนของสำนักปื๋อฉางมิทราบว่าฟื้นตัวตั้งแต่เมื่อใดกู่ตงเฉาหลางหม่าตุงพลันพุ่งเข้าประชิดตัวของเฟิงอี้พร้อมๆกันค้อนอันหนักแน่นแผ่กระจายพลังสีน้ำตาลเข้มออกไปทั่วสารทิศ​ในบริเวณที่เฟิงอี้ยืนอยู่

กู่ตงมีจี้สีเงินห้อยอยู่ที่ข้อมือเปล่งประกายออกมาเจิดจรัสกลิ่นอายทำลายล้างพุ่งแผ่กระจายเข้าหาเฟิงอี้อย่างไร้ปราณีมือของนางราวกับว่ากลายเป็นกรงเล็บของปีศาจสีเงินอันแหลมคมพุ่งเสียดแทงเข้าหาเฟิงอี้

เฉาหลางแทงหอกเข้ามาหมายมุ่งจักเสียบศีรษะของเฟิงอี้ให้แยกออกเป็นสองส่วนพลังทำลายล้างอันเฉียบคมแผ่กระจายออกมาอยู่ตลอด

“อ่อนหัด ถอยไป!”เฟิงอี้คำรามและชั่วพริบตานั้นเฟิงอี้พลันเคลื่อนไหวฝ่ามือด้วยความรวดเร็วและซัดออกไปอย่างต่อเนื่อง

เฟิงอี้รัวฝ่ามือดุจดั่งอัสนีคลั่ง

ปัง! ปัง! ปัง! ปัง!

เฟิงอี้ใช้ฝ่ามือปัดป้องการโจมตีทั้งหมดที่พุ่งเข้ามามากมายด้วยประสบการณ์การต่อสู้ที่ลึกล้ำเฟิงอี้สามารถจับจุดอ่อนของการโจมตีของหม่าตุงกู่ตงเฉาหลางได้มิยากเย็นเท่าใดนัก

ผลัวะ! ผลัวะ ผลัว!

“อั๊ก”หม่าตุงกู่ตงเฉาหลางถึงฝ่ามือที่ซัดเข้ามาอย่างต่อเนื่องและรวดเร็วพริ้วไหวดุดันของเฟิงอี้กระแทกจนลอยออกไปหลายเมตรและกระอักโลหิตออกมาอย่างมิอาจต้านทานได้

“ตายเสีย!”หลังจากที่กู่ตงและหม่าตุงเฉาหลางลอยออกไปเฟิงอี้ก็มิได้อยู่เฉยพลันเคลื่อนกายเข้าประชิดร่างของกู่ตงก่อนที่จักเอ่ยเสียงเย็นเหยียบขึ้น

สวบ!

ไร้ความปราณีแม้แต่กับบุปผางามผู้งามหยาดเยิ้มฝ่ามือของเฟิงอี้พลันปลดปล่อยกลิ่นอายทำลายล้างออกมาเส้นสายอัสนีสีทองพุ่งพรวดฝ่ามือของเฟิงอี้แทงทะลุหน้าอกอันเย้ายวนของกู่ตงจนโลหิตสาดกระเซ็นออกมา

และหน้าอกอันเย้ายวนบริเวณนั้นก็คือบริเวณหัวใจของมนุษย์เฟิงอี้บดขยี้หัวใจของกู่ตงจนแหลกเหลวไปอย่างโหดเหี้ยมไร้ปราณี!

จบ…โปรดติดตามตอนต่อไป…

ไรท์ : ท่านคิดเหมือนข้าหรือไม่ B1

B1 : ข้าพยามมิคิดนะแต่ก็อดคิดมิได้จริงๆ

B2 : บุปผามิถนอมหรือว่าเขาจักเป็นพวกไม้ป่าเดียวกัน…-///-

ไรท์ : …

B1 : …

ไรท์ และ B1 : พวกข้ามิได้คิดเรื่องนั้น! พวกข้าหมายถึงเฟิงอี้มันแต๊ะอั๋งสตรีต่างหาก…