ในเมืองเหยาเกินครึ่งของกิจการค้าขายล้วนเป็นของคนตระกูลไป๋ จากเริ่มแรกมีแค่เพียงโรงพนันเข่อซิง แล้วขยายเพิ่มเป็นโรงเตี้ยมกับโรงน้ำชา ต่อมาไม่รู้ว่าสตรีม่ายที่ลำลือว่าเป็นเจ้าของ ไปได้สามีใหม่ที่เก่งด้านการค้ามาจากที่ใด ไม่ว่าเขาจะหยิบจับตรงส่วนไหนก็ล้วนเจริญรุ่งเรือง จนขยายกิจการให้เติบโตได้ในช่วงระยะเวลาไม่กี่ปี
ไม่ใช่แค่เพียงคนนอกที่ชื่นชม เฟยฮวาเองก็ยังมองสามีด้วยความปลื้มปีติ นางไม่คาดคิดว่าจากหัวหน้าหน่วยสืบสวน ยามผันตัวเข้าสู่เส้นทางทางการค้า เขาจะทำได้ดีจนนางไม่ต้องทำอันใด แค่มีเขาเพียงผู้เดียวก็สามารถนำพาให้กิจการต่าง ๆ เจริญรุ่งโรจน์ได้อย่างง่ายดาย
เฟยฮวานึกย้อนกลับไปเมื่อครั้งเขาตามหานางจนพบ จิ้นเล่อตัดสินใจไม่หวนกลับเมืองหลวงอีก ละทิ้งหน้าที่การงาน ทิ้งตำแหน่งที่มั่นคงในราชสำนัก เพื่อมาใช้ชีวิตอยู่กับนางที่เมืองเหยาแห่งนี้ แม้ว่านางสัญญาจะไม่หนีจากเขาไปไหนอีก เขาจะมาหาเมื่อไหร่นางพร้อมยินดีต้อนรับเสมอ แต่เขาก็ยังยืนยันที่จะอยู่ด้วยกันไม่ไปไหน
คราแรกฮูหยินผู้เฒ่าย่อมไม่ยินดี คัดค้านอย่างถึงที่สุด จิ้นเล่อจึงส่งบุตรชายหญิงอย่างซูเหวินกับซูเจินไปรับหน้า ให้เด็กทั้งสองช่วยเป็นยาใจให้หญิงชราได้ยอมรับ
และนางไม่คิดว่าจะได้ผลดีเกิดคาด ขนาดที่ฮูหยินผู้เฒ่าเผยเดินทางกลับมาพร้อมกันเพื่อมาอยู่ที่เมืองเหยา ยอมละทิ้งเมืองหลวงไว้ข้างหลังเช่นกัน
"มองเช่นนี้ ไม่กลัวพี่จะพาเข้าห้องหรือ" จิ้นเล่อเห็นภรรยานั่งมองเขาทำงานอยู่พักใหญ่ จึงอดไม่ได้ที่จะหยอกล้อ
"ท่านพี่จะหมกมุ่นเกินไปแล้ว ข้าไปหาลูก ๆ ดีกว่า"
"ได้อย่างไร ปล่อยให้เด็ก ๆ ไปอยู่กับท่านย่า คืนนี้เราได้ใช้เวลากันได้เต็มที่ เอาเป็นว่าไม่ต้องรอถึงคืนนี้ ตอนนี้เลยดีกว่า" จิ้นเล่ออุ้มภรรยาที่ทำท่าจะลุกหนีให้ขึ้นมาอยู่ในอ้อมกอด ก่อนจะใช้เท้าเปิดประตูห้องนอน เพื่อได้ทำตามความต้องการอย่างที่ตั้งใจไว้
**********************
เนื้อหาตอนพิเศษส่วนที่เหลือ อยู่ใน E-book
อยากติดตามความแซ่บต่อเนื่อง เสิร์จชื่อนิยายหรือชื่อนักเขียน Hawthorn ใน Meb ได้เลยจ้า