ตำนานดาบเกมออนไลน์

เย่ฮวาเดินออกจากร้านอาหาร ตรงไปที่ร้านเฟอร์นิเจอร์ ที่สามารถซื้อเฟอร์นิเจอร์ งานไม้และสิ่งต่าง ๆ ได้ในราคาถูก เพราะสิ่งเหล่านี้ไม่ได้มีประโยชน์สำหรับผู้เล่น

ชายร่างใหญ่ในร้านเฟอร์นิเจอร์กำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้ก้มหน้าก้มตาแกว่งขาฮัมเพลงเบา ๆ ในลำคอ จากที่เห็นดูเหมือนเขาจะชิวมาก

เมื่อก้าวไปข้างหน้าและกำลังจะพูด ชายร่างใหญ่ก็ใช้นิ้วของตัวเองยัดไปที่รูจมูกพร้อมกับแคะบางอย่าง จากนั้นก็เงยหน้าขึ้น พร้อมกับเอานิ้วยัดใส่ปากก่อนจะดูดดัง จ๊วบ

เย่ฮวา ถึงกับสตั๊นไปสองสามวินาที ... แทบเกือบจะอ้วกออกมา~~~

แล้ว ต้าฮั่น ก็สังเกตเห็นเขา จึงรีบลุกขึ้นยืนแล้วพูดว่า "ไง! หนุ่มรูปงามต้องการสิ่งใด ? ร้านเอ้อต้านงานไม้ของเราเป็นร้านไม้ที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในเมืองชิงสุ่ย สินค้าทุกชิ้นคุ้มค่าคุ้มราคา ขอเพียงนายบอกสิ่งที่นายต้องการ ตราบใดที่ร้านฉันมี ฉันจะขายให้! "

เขา ยิ้มตอบ: "ผมต้องการโต๊ะไม้ขนาดใหญ่และประตูไม้ที่แข็งแรง"

ชายร่างใหญ่พยักหน้าแล้วพูดว่า "ได้เลย รอฉันแป๊ป!"

หลังจากพูดจบ ชายร่างใหญ่ก็หยิบขวานใต้เท้าขึ้นมา ก่อนจะเดินตรงไปที่งานไม้ด้านหลัง แล้วเขาก็ได้ยินเสียงตะโกนคำรามของอีกฝ่าย "สู้โว้ย!"

เมื่อขวานเหล็กฟาดลงมา...แต่ทว่าโต๊ะและประตูไม้กลับไม่เป็นอะไร แม่เจ้า! วิธีทดสอบแบบนี้ไม่จำเป็นต้องทำก็ได้มั้ง!

หลังจากที่ใช้ขวานสับประตูไม้และโต๊ะไม้ ชายร่างใหญ่นามว่าต้าฮั่นก็พูดว่า: "โต๊ะราคา 30 เหรียญเงิน ส่วนประตู 40 เหรียญเงิน "

เย่ฮวาหยิบเหรียญเงินออกมา 70 เหรียญ แล้วส่งให้ชายร่างใหญ่ ปัจจุบันเขามีเหรียญเงินเหลืออยู่ไม่กี่เหรียญ แถมยังมีหนี้จำนวนสามเหรียญทอง หลังจากจ่ายเงินเขาก็เก็บโต๊ะไม้และประตูไม้เข้าไปในกระเป๋าสัมภาระ ไอเท็มสองชิ้นนี้ใช้พื้นที่ในกระเป๋าสัมภาระถึง 10 ช่อง

เพื่อไม่ให้เสียเวลา เป้าหมายที่เขาจะมุ่งหน้าไปคือ ภูเขาแสงแดด!

หุบเขาแสงแดด อยู่ไม่ไกลจากหุบเขาเมฆาอัคคี ในแผนที่มีมอนสเตอร์ระดับต่ำตลอดทาง ทำให้เขาสามารถข้ามแผนที่เหล่านี้ได้อย่างง่ายดาย แต่แผนที่ของภูเขาแสงแดดมันเป็นเหมือนภาพ เพราะมันตั้งอยู่ใจกลางของแผนที่ที่ราบสูงหลัวเซี่ย ระดับของมอนสเตอร์ก็ไม่ได้ต่ำจนเกินไป

วัวหลัวเซี่ย เป็นเหมือนลักษณะพิเศษของที่ราบสูงหลัวเซี่ย ปกติเย่ฮวาก็ชอบเนื้อวัวเอามากๆ ถ้าเห็นวัวคงไม่สามารถต้านทานได้ แต่มันดันไม่มีวิธีที่จะแร่เนื้อวัวในเกม

เมื่อเทียบกับมอนสเตอร์ในระดับเดียวกัน พลังโจมตีของวัวหลัวเซี่ยค่อนข้างต่ำ ทว่าการป้องกันและพลังชีวิตสูงมาก การจะฆ่ามันไม่ใช่เรื่องลำบาก เพียงแต่ต้องใช้เวลานาน

เย่ฮวาต้องไปที่ภูเขาแสงแดด เพื่อตามหาพืช หญ้าสว่าง 10 ต้น จึงไม่สามารถเสียเวลาไปกับวัวเหล่านี้ ทำให้เขาพยายามหลีกเลี่ยง วัวหลัวเซี่ย ให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ถึงกระนั้นก็ยังฆ่ามันระหว่างทางไปถึงสิบตัว

ในที่สุดก็มาถึงภูเขาแสงแดด และนี้จะทำให้เขาสามารถเรียนรู้ทักษะอาชีพรองได้ แม้จะรู้สึกว่าตาเฒ่า กู่เฉิน นิสัยแย่ไม่น่าเชื่อถือ แต่ NPC ไม่สามารถหลอกผู้เล่น นอกจากนี้ข้อมูลก็ได้บอกว่าเขาเป็นปรมาจารย์ปรุงยา

เอาละ! ถึงแม้จะไม่อยากทำ แต่ภารกิจต้องมาก่อนถ้าเถลไถลในวันนี้ พรุ่งนี้คงต้องมานั่งกังวล ดังนั้นควรจะทำอะไรเป็นขั้นเป็นตอน

ก่อนอื่นต้องดูค่าคุณสมบัติของมอนสเตอร์ในภูเขาแสงแดดซะก่อน ——

【แมลงแสงส่อง】

Lv: 25

โจมตี: 237-298

ป้องกัน: 70

พลังชีวิต: 2500

ข้อมูล: แมลงนี้มีความพิเศษสามารถใช้แสงเป็นพลังงานให้กับตัวเอง พวกมันมีถิ่นอาศัยอยู่ในภูเขาแสงแดด พวกมันอ่อนโยนต่อธรรมชาติ แต่ตราบใดที่มีคนรุกล้ำเข้ามาในภูเขาแสงแดด เพื่อจะแย่งชิงหญ้าสว่าง พวกมันจะเข้าโจมตีทันที สามารถเรียกได้ว่าพวกมันคือผู้พิกษ์ภูเขาแสงแดด

...

มอนสเตอร์เลเวล 25 ส่วนเย่ฮวามีเลเวล 20 เท่านั้น หากเจ้าแมลงแสงส่องมีเลเวลที่สูงกว่านี้อีกเพียงเล็กน้อย เขาคงไม่สามารถดูค่าคุณสมบัติของมันได้

พลังโจมตีของแมลงแสงส่อง ค่อนข้างสูง จำเป็นจะต้องรีบฆ่ามันให้เร็ว เขาไม่รอช้าชักดาบสลายวิญญาณออกมาจนเกิดเสียง "ฉิ้ง~" พร้อมกับตรงไปยังแมลงแสงส่อง ตอนนี้ใกล้จะอัพเลเวลแล้ว บางทีการตามหาหญ้าสว่างอาจจะทำให้เลเวลเขาเพิ่มเป็น 21

เย่ฮวาก้าวไปข้างหน้าพร้อมกับลงมืออย่างรวดเร็ว ด้วยค่าสเตตัสในปัจจุบัน เขาไม่จำเป็นต้องกลัวมอนสเตอร์เหล่านี้ นอกจากนี้ยังไม่มีใครอยู่ที่นี่ สามารถจำลองทดสอบฝึกฝนรูปแบบการเคลื่อนไหวของเกม ที่ได้จากกวาจื่อ ตั้งแต่ที่มาตั้งรกรากอยู่ในเมืองชิงสุ่ย นอกจากจะเก็บเลเวล เขายังสอนเย่ฮวาเกี่ยวกับการรูปแบบการเคลื่อนไหวในเกม แน่นอนว่าตัวเขาไม่ละเลยการฝึกฝน ในกรณีที่เกิดความผิดพลาดอย่างมากเจ้ากวาจื่อก็แค่หัวเราะเยาะ สภาพแวดล้อมที่นี่จึงเหมาะสม

ฆ่าแมลงแสงส่อง พร้อมๆกับออกค้นหาไปตามภูเขา

ในไม่ช้า เขาก็ได้พบกับเป้าหมาย มันคือหญ้าสีเขียวที่มีน้ำค้างเกาะเล็กน้อย อีกทั้งยังมีแสงส่องกะพริบสดใส การที่มีมันเติบโตบนที่ราบสูงหลัวเซี่ย จึงทำให้วัวเหล่านั้นกลายเป็นวัวหลัวเซี่ย

ใกล้ๆกับหญ้าสว่าง มีแมลงแสงส่องบินอยู่สามตัว

พอหยิบก้อนกรวดขึ้นมา จากนั้นเขาก็เริ่มแผนการล่อมาฆ่าทีละตัว

...

ในที่สุดภายใต้ความพยายามอย่างไม่ลดละ แมลงแสงส่องแสงเหล่านั้นก็ถูกเขาฆ่า เห็นได้ชัดว่าค่าประสบการณ์ที่ได้จากมอนสเตอร์เหล่านี้ดีมาก ทำให้ค่าประสบการณ์ที่สะสมอยู่ที่ 92% ของเลเวล 20

เย่ฮวาเดินตรงไปยัง หญ้าสว่าง พร้อมกับก้มตัวลง หยิบพลั่วเล็ก ๆ ออกมาจากกระเป๋าสัมภาระด้านหลัง โชคดีที่เขาอ่านข้อมูลอาชีพรองของ หลิงเกิง มาก่อนหน้านี้ นักปรุงยาต้องการเงื่อนไขในการเคลียสองข้อ หนึ่งในนั้นคือการหาสมุนไพร ซึ่งต้องใช้พลั่วเล็กๆด้ามนี้ มิฉะนั้นแม้ว่าจะเห็นสมุนไพรอยู่ตรงหน้า แต่ก็ไม่สามารถเก็บมันมาได้ ดังนั้นตอนที่กลับไปเมืองชิงสุ่ย เขาจึงได้ซื้อพลั่วด้ามเล็กมาในราคา 1 เหรียญเงิน

【ทักษะเก็บสมุนไพร (ขั้นฝึกหัด)】 : เป็นทักษะที่จะได้รับโดยอัตโนมัติ เมื่อคุณเลือกเป็นนักปรุงยา ทักษะนี้สามารถใช้ในการรวบรวมสมุนไพรตามที่ภารกิจได้ระบุไว้ เมื่อภารกิจล้มเหลวหรือยกเลิกทักษะก็จะหายไป

...

ด้วยทักษะนี้และพลั่วด้ามเล็ก ๆ เย่ฮวาจึงสามารถรวบรวมพืชชนิดนี้ได้ เขาใช้พลั่วขุดไปรอบๆผิวดินใกล้กับหญ้า หลังจากที่ใช้พลั่วขุดไปถึงราก ก็ทำการงัดหญ้าออกมา

"ระบบแจ้งเตือน: ขอแสดงความยินดีที่ได้รับ 【หญ้าสว่าง】 *1ea"

เยี่ยม แบบนี้ค่อยมีกำลังใจทำภารกิจ! แม้ว่าจะยังเหลืออีก 9 ชิ้น ก็ตาม

เย่ฮวา ลงมือฆ่าแมลงแสงส่องไม่หยุดพัก ผ่านไปราวๆสิบนาทีต่อมา เชาก็ต้องตกใจเนื่องจากได้ยินเสียงคนดังขึ้น

หลังจากจัดการแมลงแสงส่องแล้ว เขาก็เดินไปตามเสียงและสงสัยว่านั่นอาจเป็น NPC ที่พบได้ด้วยความบังเอิญ NPC ส่วนใหญ่ที่อยู่ในแผนที่แบบนี้มักจะมีภารกิจมอบให้ เรื่องนี้ กวาจื่อ เป็นคนบอกเอาไว้

หลังจากที่เดินไปหลายสิบเมตร เขาก็มองเห็นจุดสีเทาสองจุดบนแผนที่ย่อ! เป็นผู้เล่น!

เนื่องจากเป็นผู้เล่น หากเขาเลือกเดินหน้าไปต่อ ถ้าไปเจอผู้เล่นที่ต้องการรางวัลจากวิหารสังหาร แบบนั้นคงเป็นปัญหา ไม่จำเป็นต้องถามว่าเขาจะเอาชนะผู้เล่นสองคนนั้นได้หรือไม่ ขอแค่ตำแหน่งเขาถูกเปิดเผย บรรดาผู้เล่นจำนวนมากจะต้องแห่กันมา แบบนั้นคงยากจะไปต่อได้ แล้วภารกิจคงไม่สำเร็จ!

ให้ตายสิ! นี่กำลังทำอะไรอยู่! เลเวลของอีกฝ่ายก็ไม่ถือว่าต่ำ ไม่รู้ว่าจุดบนแผนที่ย่อจะซ่อนจากผู้เล่นสองคนนั้นได้หรือเปล่า อันที่จริงเขาปิดการแสดงตำแหน่งเอาไว้ เว้นแต่ว่าพวกเขาจะมีเลเวล 20 หรือสูงกว่า

"ใคร!"

เสียงของเด็กผู้หญิงดังเข้ามาในหู มันเต็มไปด้วยน้ำเสียงพร้อมต่อสู้ ดูท่าว่าอีกฝ่ายจะรู้ตัว งั้นคงต้องรอดูสถานการณ์ไปก่อน เพราะเขาไม่สามารถออกจากแผนที่ก่อนภารกิจจะเสร็จสิ้น

เย่ฮวาหันกลับและมองไปในทิศทางของผู้เล่นสองคนพอสังเกตุก็พบว่าเป็น นักเวทย์เผ่ามนุษย์และนักธนูเผ่าเอลฟ์

[ซีเย่โหย่วฉวง] (นักธนูขั้นต้น) Lv: 20

[จือหลานหลิ่วเหนียน] (นักเวทย์ขั้นต้น) Lv: 20

...

ซีเย่โหย่วฉวง หยิบธนูขึ้นมาแล้วมองมาที่เขา ทว่าจือหลานหลิ่วเหนียนกลับโบกมือให้เธอลดธนูลง

จือหลานหลิ่วเหนียน กล่าวออกมาว่า: "ต้องขอโทษด้วย เรากลัวว่าจะเจอผู้เล่นที่เป็นศัตรู ดังนั้นเราจึงต้องหยุดนาย "

เขาส่ายหัวและพูดว่า "ไม่เป็นไร ฉันมาที่นี่เพื่อเก็บเลเวลและทำภารกิจ ถ้าไม่มีธุระอะไรแล้วฉันขอตัวนะ"

จือหลานหลิ่วเหนียน: "เดี๋ยวก่อน!"

เย่ฮวา หันหลังกลับและถามว่า "มีอะไรงั้นหรอ"

"ไหนๆนายก็มาเก็บเลเวลที่นี่ พวกเราสามารถร่วมปาร์ตี้กันได้ เพราะยังไงพวกเราก็ขาดผู้เล่นคอยแทงค์ ถ้ามีนายร่วมปาร์ตี้จะต้องฆ่ามอนสเตอร์ได้เร็วขึ้นแน่นอน" จือหลานหลิ่วเหนียน เชิญชวนด้วยรอยยิ้ม

เขาทบทวนเกี่ยวกับมันและพยักหน้า "งั้นก็เรามาร่วมทีมกัน"

"ดี ฉันจะดึงนายเข้า!"

หลังจากที่พูดจบ ก็ได้รับคำเชิญให้เข้าร่วมปาร์ตี้ ผ่านไปได้พักหนึ่งหลังจากคลิ๊กหน้าต่างยอมรับ ซีเย่โหย่วฉวง ก็เอ่ยปากถามว่า: "นายบอกว่านายกำลังทำภารกิจอยู่ มันคืออะไรงั้นหรอ เราอยู่ที่นี่ฆ่ามอนสเตอร์อยู่นานเผื่อพอจะช่วยอะไรได้"

เย่ฮวา พูดว่า: "ฉันทำภารกิจเปลี่ยนอาชีพรอง เพื่อเป็นนักปรุงยา ตอนนี้ฉันกำลังตามหาสมุนไพรที่ชื่อว่า หญ้าสว่าง"

ซีเย่โหย่วฉวง เปิดปากของเธอแล้วพูดว่า "นายกำลังตามหาหญ้าสว่าง อยู่เหรอ?"

เขาพยักหน้าแล้วพูดว่า "เธอรู้จักด้วยหรอ"

ซีเย่โหย่วฉวง วางนิ้วชี้ลงบนริมฝีปากสีชมพูของเธอระหว่างทำสีหน้าขบคิดก่อนจะพูดว่า: "เราเห็นมันในระหว่างที่เก็บเลเวล แต่เราไม่ได้เลือกนักปรุงยาเป็นอาชีพรอง ดังนั้นเราจึงไม่ได้สนใจมากนัก"

"จริงเหรอ เธอช่วยพาฉันไปดูหน่อยได้มั้ย" เย่ฮวา พูดด้วยความประหลาดใจ

ซีเย่โหย่วฉวง พยักหน้ารับ กวาดตามองไปยังบริเวณรอบๆ ก่อนจะชี้ไปยังทิศทางหนึ่ง: "เรามาจากทางนั่น หญ้าสว่างก็น่าจะอยู่บริเวณที่เราเพิ่งผ่านมา"

เขาหัวเราะเบา ๆ และพูดขึ้นว่า "งั้น ... ไปกันเถอะ ... "

"ตกลง!"

ท่ามกลางภูเขาแสงแดดอันเงียบสงบ นักดาบขั้นต้นผู้หล่อเหลาก็เดินไปพร้อมกับสองสาว

แม้ว่าเย่ฮวาจะรู้ข้อมูลสิ่งต่างๆของเกม แต่เรื่องพลังของผู้เล่นรู้เพียงเล็กน้อย อย่างข้อมูลผู้เล่นคนสำคัญในอาณาจักรก็รู้แค่ไม่มาก เหมือนเขาจะเคยเห็น ID ผู้เล่นสายโจมตีไกลจากที่ไหนสักที่ แต่ดันจำไม่ได้

ไม่ช้าแมลงแสงส่องก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า แน่นอนว่าพวกเขาก้าวไปเผชิญหน้าเพื่อจัดการมัน!

เย่ฮวาพุ่งไปที่แมลงส่องแสง ทว่าลูกศรของซีเย่โหย่วฉวงและสกิลบอลไฟของจือหลานหลิ่วเหนียน พุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว พริบตาเดียวมันก็ปะทะใส่แมลงแสงส่อง

"221"

"238"

ความเร็วในการตอบสนองของผู้เล่นสายโจมตีไกล ทั้งสองคงไม่จำเป็นต้องสาธยายถึง แน่นอนพวกเธอเป็นผู้เล่นเลเวล 20 กันทั้งหมด ดังนั้นผู้เล่นที่มีเลเวล 20 ย่อมต้องมีความแข็งแกร่งเป็นธรรมดา คงไม่มีใครเหมือนกับเขาที่อาศัยโชคในการอัพเลเวลอย่างรวดเร็ว

ทันทีที่มาถึงด้านหน้าของแมลงแสงส่อง เย่ฮวาก็ง้างดาบยาวในมือ พร้อมกับปลดปล่อยสกิลการโจมตี ฟาดฟันต่อเนื่องและกระแทก

"127"

"115"

"131"

"287"

ค่าความเสียหายที่เกิดจากสองสกิลนี้ทำให้ค่าพลังชีวิตของแมลงแสงส่องลดลงฮวบฮาบ ในเวลานั้นการโจมตีจากระยะไกลของทั้งสองก็ปล่อยออกมา ส่วนเขาก็รีบทำหน้าที่ต้านทานแมลงแสงส่อง ——

"92"

ในเวลาเดียวกันเขาก็พลิกข้อมือข้างที่กระชับดาบยาวตวัดกลับไป ทำให้คมดาบเชือดเฉือนใส่ร่างแมลงแสงส่อง

"251"

เมื่อมีสายแทงค์สมัครเล่นอย่างเย่ฮวาอยู่ สองผู้เล่นสายโจมตีไกลที่อยู่ด้านหลังก็สามารถดึงขีดความสามารถของตนเองออกมาโจมตีได้อย่างราบรื่น ไม่นานพวกเขาก็สามารถฆ่าแมลงแสงส่องภายใต้การโจมตีต่อเนื่องของทั้งสาม

จู่ๆ ซีเย่โหย่วฉวง ก็ร้องอุทานด้วยความตกใจหลังจากแมลงแสงส่องร่วงลง: "ฉันนึกออกแล้ว! อีเย่กู่โจว! นักดาบที่วิหารสังหารตั้งค่าหัว 5 เหรียญทองถ้าฆ่าเขาได้สำเร็จ! ที่แท้ก็นายนี่เอง!"

..............................