อสูรมังกรฟ้า เล้งซาน [จบ]

ตอนที่ 38 มังกรสุริยันคงกระพัน

"แร่โลหะที่ใช้ทำอาวุธอักขระน่ะหรือ??" เฟรย่ากล่าว

"ใช่!แต่ข้าไม่เคยเห็นเหมืองแร่โลหะคงกระพัน ใหญ่โตขนาดนี้มาก่อนเลยด้วยจำนวนของมันมีมากขนาดที่พอจะสร้างอาวุธอักขระ ได้นับพันนับหมื่นเลยทีเดียวจากจำนวนเพียงแต่ 1 ใน 100 ส่วนก็เพียงพอจะให้ข้าร่ำรวยเป็นอันดับต้นๆของทวีปนี้ได้เลย"

เล้งซานพยายามจับต้นชนปลายอยู่ชั่วครู่พลางทำหน้าครุ่นคิดถึงบางอย่างออกมาได้จากนั้นม่านตาของมันก็เบิกกว้าง ร่างกายสั่นเทาไปด้วยความตื่นเต้น

"ระ..หรือว่าเจ้านี่เป็น...!!!" ริมฝีมากของเล้งซานสั่นเทา

"เป็น??" 

"มังกรสุริยันคงกระพัน!!" 

เล้งซานมิอาจห้ามปรามความตื่นเต้นออกมาได้มังกรสุริยันคงกระพัน เป็นสัตว์อสูรในตำนานที่เหลือไว้เพียงในบันทึกเท่านั้น!!ซึ่งเล้งซานเคยศึกษาบันทึกมากมายในช่วงวัยเยาว์ ย่อมต้องเคยผ่านตามาอย่างแน่นอน มังกรสุริยันคงกระพันเป็นสัตว์อสูรดึกดำบรรพ์ในอดีตซึ่งไม่มีผู้ใดพบเห็นมาเนิ่นนานหลายพันปีแล้วที่ทวีปมังกรฟ้าแต่เล้งซานกลับมาพบมันที่ทวีปเต่าทมิฬแห่งนี้

"แล้วมันพิเศษอย่างไรหรือ??"เสียงของเฟรย่าดังขึ้น

"มังกรสุริยันคงกระพันมันเป็นสัตว์อสูรสายพันธุ์มังกรที่แข็งแกร่งอย่างมากมันสามารถเติมโตได้อย่างรวดเร็วด้วยการลอกคราบทุกๆ 1 ปีว่ากันว่าหากโตเต็มที่ด้วยอายุหลายพันปี มันอาจมีขนาดยาวหลายร้อยเมตรแต่ความพิเศษของมันคือ คราบที่มันลอกออกมานั้น ก็คือแร่โลหะคงกระพัน!!"

"ถ้าเช่นนั้นเราจะเอายังไงต่อเจาจะสังหารมันหรือ??"

เล้งซานส่ายหน้าเล็กน้อย

"หากเป็นสัตว์อสูรธรรมดาข้าย่อมไม่ลังเลที่จะสังหารมันแต่นี่มันคือมังกรในตำนานการสังหารมันนับเป็นการสูญเสียแหล่งกำเนิดแร่โลหะคงกระพันที่ยิ่งใหญ่ ของมวลมนุษย์ 

อีกอย่างด้วยกำลังของข้าตอนนี้ย่อมมิอาจทำอันตรายมันได้แม้แต่น้อยผิวหนังทั้งหมดของมันคือแร่โลหะคงกระพันยิ่งรวมกันพลังลมปราณชั้นสีเหลืองขั้นสูงของมัน ขวานทลายสวรรค์ของข้า ต่อหน้ามันก็ไม่ต่างอะไรกับไม้จิ้มฟัน"

เล้งซานค่อยๆเดินเข้าไปในถ้ำอย่างช้าๆด้วยความระมัดระวังใจหนึ่งมันก็อยากได้แร่โลหะคงกระพัน ส่วนอีกใจหนึ่งมันก็เกรงกลัวมังกรสุริยันที่หลับไหลอยู่แต่เมื่อเข้ามาใกล้มังกรในระยะหนึ่งร้อยก้าว ด้วยสัมผัสแห่งมังกรของมันตรวจพบสิ่งผิดปรกติบางอย่างเล้งซานหลี่ตามองเล็กน้อยจากนั้นก็รีบสาวเท้าวิ่งไปหามังกรสุริยันคงกระพันทันที!!

"เจ้าโง่จะทำอะไรหน่ะ!!" เฟรย่าตกใจอย่างมากที่เล้งซานวิ่งไปหามังกรเช่นนั้น

เล้งซานมิได้สนใจเสียงของเฟรย่าแต่อย่างใดชั่วพริบตามันก็มาอยู่ตรงหน้าของมังกร แต่ไม่มีทีท่าว่ามังกรจะลืมตาตื่นแต่อย่างใด เล้งซานขมวดคิ้วเล็กน้อยจากนั้นค่อยๆเอามือแตะสัมผัสไปที่ร่างของมังกร

ม่านตาของมันเบิกกว้างแต่ยังมิทันจะได้กล่าวสิ่งใด ขนทั่วร่างก็ลุกชันขึ้นมาทันทีจากพลังอันท่วมทนที่แผ่ขยายออกมาอย่างน่าหวาดหวั่นที่ด้านหลัง

"เจ้ามนุษย์ตัวจ้อย!!เหตุใดมายุ่มย่ามในอาณาเขตของข้า!!!"

ตรึมมมม

เสียงดังสนั่นนี้เป็นเสียงของร่างอันมหึมาที่ร่อนลงมายังปากถ้ำ แน่นอนว่ามันคือมังกรสุริยันคงกระพันอีกหนึ่งตัวที่แข็งแกร่ง!!ความยาวของมันนั้นมากกว่าตัวที่นอนอยู่กว่าครึ่งช่วงปีกที่กางขยายราวกับปกปิดท้องฟ้าทั้งหมดที่ด้านหลังลำตัวสีแดงฉานแสดงได้ถึงอำนาจที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในหุบเขาหมื่นพฤกษาแห่งนี้!!

"บัดซบ!!เฟรย่าเหตุใดท่านมิเตือนข้าล่วงหน้า"

"มังกรตัวนี้มันปิดกั้นพลังของมันตั้งแต่ระยะไกลทำให้เราไม่อาจจับสัมผัสถึงมันได้ มันคงได้กลิ่นของเจ้าจึงได้ทำเช่นนั้น"

เพียงแค่พลังที่แผ่ขยายออกมาเล้งซานก็แทบจะประคองตัวให้ยืนอยู่ไม่ไหวแม้จะอยู่ชั้นลมปราณสีเหลืองขั้นสูงสุดเช่นเดียวกับ อี้หลงเทียนแห่งพรรคกระบี่เหินแต่ความพลังของมนุษย์และสัตว์อสูรนั้นแต่งต่างกันอย่างสิ้นเชิง!!อีกทั้งมันยังเป็นถึงสัตว์อสูร สายพันธุ์มังกร เป็น 1 ใน 4 สายพันธุ์สัตว์อสูรที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกใบนี้ย่อมไม่อาจนำมาเปรียบเทียบกับสัตว์อสูรธรรมดาได้

เล้งซานหน้าซีดเผือดมันสูดลมหายใจเข้าและค่อยๆปล่อยออก เพื่อเรียกความสงบและสมาธิในใจกลับมาจากนั้นอักขระทั่วร่างกายก็เปล่งแสงออกมาอย่างเจิดจ้า เปิดใช้วิญญาณมังกรในทันทีความเร็วของมันในตอนนี้นั้นเมื่อหลอมรวมกับอักขระร่างกายและกล้ามเนื้อแห่งมังกรมันสร้างภาพติดตาที่ราวกับแยกร่างออกมาให้เห็นนับสิบร่างกระจายออกไปทั่วถ้ำแห่งนี้ร่างทั้งสิบร่างวิ่งสวนเข้าไปที่ทางออกโดยหมายใช้ภาพลวงต่อนี้หลอกล่อมังกรและทะยานออกไปนอกถ้ำในทันที

"มนุษย์นั้นช่างโง่เง่า" 

มังกรสุริยันสะบัดหางหนึ่งครา แต่กวาดเอาร่างทั้งสิบร่างของเล้งซาน ที่อยู่ด้านหน้าทั้งหมดความเร็วของหางมังกรมิต่างจากความเร็วของเล้งซานแม้แต่น้อย

ตูมมมมมมมมม

"อ๊ากกกกกกกกกกก" 

ร่างทั้งสิบกระแทกเข้ากับผนังถ้ำอย่างจัง ความรุนแรงของมันทำให้หน้าผาแห่งนี้ทั้งหมดถึงกับสั่นสะเทือน!!ร่างทั้งสิบค่อยๆหายไปคนเหลือเพียงร่างเดียวของเล้งซานนอนแน่นิ่งกระอักเลือดคำโตออกจากปากกระดูกของเล้งซานหักเกือบทั่วทั้งร่างในการสะบัดหางเพียวครั้งเดียว!!อวัยวะภายในบาดเจ็บสาหัส เล้งซานแทบจะครองสติไว้ไม่อยู่การจากโจมตีในครั้งนี้

"เจ้าหาที่ตายเองนะเจ้ามนุษย์หากเจ้าไม่เข้ามายุ่มยามในเขตของข้า ก็ไม่ต้องพบจุดจบเช่นนี้ตายซะ!!!"

มังกรสุริยันยกขาหน้าของมันขึ้น หวังตะปบบดขยี้เล้งซานให้ตายตกภายใต้อุ้มเท้าของมัน 

"ขะ...ข้าสามารถรักษา ภะ...ภรรยาของท่านได้"

ด้วยลมหายใจที่โรยรินเล้งซานฝืนร่างกาย เพื่อกล่าวอย่างแผวเบา...