ตอนที่หก Grinding
พฤติกรรมของการที่ต้องเก็บเลเวล แม้แต่ผมที่ไม่ใช้นักเล่นเกมส์มืออาชีพที่ต้องอ่านค่าข้อมูลมหาศาลหรือพวกที่หลุดโลกไปแล้วที่ขุดเจาะข้อมูลของเกมส์มาเผยแพร่ก็ทำให้รู้ว่า การวางแผนในการใช้เวลาที่มีประสิทธิภาพมากที่สุดจึงจะเรียกได้ว่าพอจะมีหวังเอาชนะคนอื่นๆบ้าง
แต่เวลาที่มีประสิทธิในการเก็บเลเวลสัมพันธ์กับความปลอดภัยว่าหากโลกความจริงไม่ใช่เกมส์ การพ่ายแพ้ผลลัพธ์อาจจะแย่ยิ่งกว่าความตายนั่นเอง
ตามในเกมส์หากเราแพ้จะแค่ออกมาจากโรงพยาบาลและจ่ายเงินค่าโรงพยาบาลเพราะโลกนี้ไม่มีสวัสดิการประกันสุขภาพถ้วนหน้า
แถมพ่อแม่ของเราก็ไม่ยอมจ่ายให้อีกต่างหากต้องควักออกจากเงินในกระเป๋าของเราเอง
แต่นั่นอาจจะเป็แค่ระบบของเกมส์ที่้าลงโทษคนที่แพ้ในการเสียค่าพลัง ค่าประสบการณ์และเงินติดตัวของตนเอง
ก็ไม่ใช่อะไรที่รับไม่ได้
ปัญหาคือ ผมไม่คิดว่าตนเองอาจจะรอดไปถึงโรงพยาบาลหากไม่มีคนมาช่วยหรือช่วยไม่ทันนั่นเอง
แถมมันมีบางอีเวนท์ที่โรงพยาบาลใช้ไม่ได้อีกต่างหาก
แต่แน่นอนเมื่อเป็เกมส์กาชะก็ต้องรักษาความสนุกในการเล่นของคนที่จ่ายเงินเอาไว้ ไม่ใช่เป็เกมส์ที่เล่นยากและตายไปเลยคนก็คงจะหมดอารมณ์
แต่นี่คือเกมส์ที่เราสามารถพาไวฟุสวยๆ ฮัสแบนโดะหล่อ ไปเดทตามที่ต่างๆเก็บมินิเกมส์เพิ่มค่าความสัมพันธ์ต่างหาก
การเสียเงินหรือเสียข้าวของแลกกับการได้ไปในฉากเดทใหม่ๆก็ไม่ใช่เรืองที่รับไม่ได้..หากเป็เกมส์ล่ะก็นะ
แต่หากเป็โลกแห่งความจริงล่ะก็
ผมคงไม่ยอมตายแม้สักครั้งแน่ๆเพราไม่กล้าเสี่ยงและจ่ายเงินทั้งหมดเพื่อเปย์ค่าทักษะแดละสกิลต่างๆได้ทันทีไม่ลัง
Investing not spending
มันคือการลงทุนไม่ใช่การใช้จ่ายให้เสียเงินเปลืองเปล่า
หากผมสามารถเพิ่มพลังชีวิตและพลังเวทย์ได้ในโลกความจริงแลกกับเงินตราก็ผมก็จะเอาสินทรัพย์ไปจำนองกับธนาคารและมาเปย์กับเกมส์แห่งาานี้ทันทีไม่รีรอ
เพราผมคุ้นๆว่ามันมีพวกแก๊งค์ที่รีดไถเงินเพื่อเอาไปสร้าง”แคลน” กลุ่มปาร์ตี้ที่แข็งแกร่งมากขึ้น ทำให้ต้องมีฉากพวกนักเลงมาคอยยไล่จับไล่ตีเด็กใหม่บีบบังคับให้เข้า”แคลน”ของตนเอง
หมายความว่า
“โหมดฝึกซ้อม”ที่ทางระบบเกมส์แห่งาาให้ผมอยู่ตอนนี้คือที่ที่ปลอดภัยที่สุดแล้ว
ดังนั้นผมจึงต้อง grinding อีกนั่นล่ะ
ผมไม่ยอมออกจากโลกแห่งเงา มิติแห่งมายาแต่เลือกที่จะสู้กับ[โอตะ]อีกหลายๆครั้ง
เป็เคล็ดที่เรียกว่าเล็กๆน้อยๆ
เพราะการเอาชนะคนที่เหมือนกับตัวเราทุกอย่างนั้น แปลว่ามันจะยากขึ้นหากเรามีค่าสถานะสูงแล้วเมื่อปลายเกมส์
เอาชนะมันทั้งหมดตอนที่เรายังกระจอกอยู่นี่ล่ะถึงจะเรียกว่าดีที่สุดเท่าที่เราจะหาโอกาสได้แล้ว
ระหว่าเสี่ยงชีวิตไปสู้กับสัตว์ประหลาดในโลกแห่งเงาในดันเจี้ยนลับที่ผมรู้เพื่อเก็บเลเวล
สู้กับ[โอตะ]ที่เป็ตัวที่กระจอกที่สุดเพราะก็อปปี้มาจากตัวผมเองนี่ล่ะดีที่สุดแล้ว
แถมผมยังมี”เพชร”อีกต่างหาก สามารถฟื้นฟูค่าพลังหรือไม่ก็เพิ่มค่าสถานะของผมได้
แต่ผมไม่เพิ่มค่าสถานะก่อนสู้กับ[โอตะ]หรอกนะเพราะว่า[โอตะ]ก็จะมีค่าพลังเพิ่มขึ้นมาเช่นกัน
หากเพชรหมดจริงๆล่ะก็ ผมก็จะใช้เงินเชื่อมต่อกับตลาดขายของในเกมส์ ที่สามารถใช้ได้ทุกที่แม้ว่าจะอยู่ใต้มหาสมุทรหรืออยู่บนสถานีอวกาศ
คุ้นๆว่าเนื้อเื่ของระบบเกมส์แห่งาานี้คือ “ไกอา” จิติญญาของโลก้าเลือกสรรคนเข้าสู่ยุคต่อไปหรืออะไรนี่ล่ะ
และผมก็มองไปที่รูปร่างเงาดำที่ก่อตัวขึ้นอีกครั้ง
เตรียมพบการต่อสู้ที่ดุเดือดเืพล่านของคนที่กระจอกพอพอกันทั้งสองฝ่าย
ฮว้ากกกกก
[โอตะ]
วิ่งเข้ามาอย่างตุ้ยนุ้ยแต่ความเร็วเพิ่มขึ้นเล็กน้อย
เอิ้ว.ววว
ผมส่งเสียงพยายามหลบอย่างควบคุมพลังมานาที่เท้าไม่ค่อยจะได้
การต่อสู้ของผู้ที่มีฝีมือสูสีกันของทั้งสองฝ่ายยังดำเนินไปอีกยาวนาน