อลินตา... หมอผีข้ามภพ

               แม้ว่าท่วงท่าภายนอกอลินตาจะทำนิ่ง แต่ภายในสมาธิประสานงานกับพลังสติ นั่นทำให้อลินตาเห็นนาคทิพย์ชัดเจนทะลุทะลวงอลินตาเอ่ยเสียงเรียบ

                 “ยินดีที่ได้รู้จักค่ะคุณนาคทิพย์ไม่ทราบว่าธุระของคุณที่มารอพบฉันที่นี่คืออะไรคะ?” เมื่อเจอกับเสียงนิ่งเป็นทางการและนาคทิพย์ก็เริ่มสัมผัสได้ถึงพลังบางอย่างที่แผ่ซ่านออกมาจากอีกฝ่ายนาคทิพย์ก็ถึงกับเสียวสันหลังนิดๆ แม้จะสัมผัสได้ไม่มากแต่นาคทิพย์ก็รับรู้ได้ว่าพลังนั่นมหาศาลไม่ใช่น้อยหญิงสาวขาดความมั่นใจไปนิดหน่อย แต่ก็รวบรวมสติกลับมาได้อีกครั้ง

                “ฉันจะมาจ้างเธอให้ไปปราบผีที่บริษัทฉันหน่อย”อลินตาจิบกาแฟ แต่เป๋าและหมิงถึงกับมืออ่อนเกือบทำโทรศัพท์ร่วงอลินตาปรายตาไปมองยังสองลูกน้องก่อนมองมาทางนาคทิพย์ด้วยแววตาคมกริบจากนั้นก็วางถ้วยกาแฟลงแล้วตอบอีกฝ่าย

                “ตอนนี้ฉันไม่สะดวกขอผ่านนะคะ” นาคทิพย์แทบอยากจะลุกไปพ่นพิษใส่อลินตาเพราะตั้งแต่จำความได้ หามีมนุษย์คนใดปฏิเสธเธอสักคนที่อลินตาปฏิเสธไม่ใช่เพราะอยากจะเล่นตัวโก่งราคาแต่ว่านาคทิพย์จะรู้หรือไม่ว่าดวงตาของอลินตามิได้มองเห็นนาคทิพย์เพียงแค่กายเป็นมนุษย์อย่างเดียว

                จริงอยู่ที่กายหยาบอาจจะเป็นผู้หญิงบอบบางน่าทะนุถนอมแต่ทว่ากายละเอียดนาคทิพย์แท้จริงก็คือพญานาคสาวที่แข็งแกร่งยิ่งกว่าบุรุษเพศทั้งประเทศไทยรวมกันเสียอีกแล้วกับอีแค่สัมภเวสีในบริษัทถ้าหล่อนจับกินไปยังง่ายกว่าการแปลงกายเป็นมนุษย์มาจ้างหมอผีอย่างเธอเสียอีกนั่นทำให้อลินตาคิดว่านาคทิพย์มีนัยยะไม่น่าไว้ใจแอบแฝงในการมาจ้างเธออย่างแน่นอนแม้อลินตาบอกปฏิเสธแต่ดูเหมือนว่านาคทิพย์จะไม่ยอมแพ้

                “สองล้าน!!พอใจไหม?” อลินตากอดอกยิ้มเย็น นึกในใจอะไรจะอยากเอาชนะขนาดนั้นหญิงสาวยกถ้วยกาแฟขึ้นจิบก่อนจะบอกเป๋า

                “เป๋าตุงบอกพนักงาน ขอเอสเปรสโซ่ร้อนเข้มๆ อีกสักแก้ว แล้วก็ครัวซองอบเนยฉ่ำๆ สักชิ้นนะ”หมิงที่เล่นโทรศัพท์อยู่ใกล้ๆเหล่ตามองอลินตาก่อนจะพูดจาเชิงหยอกเล่นกับเจ้านายตัวเอง

                “โห.. คุณอลิน ดื่มกาแฟไม่ยั้งเลยนะครับวันนี้สงสัยคืนนี้ไม่ต้องนอนกันพอดี” นาคทิพย์แอบหมั่นใส้หมิงไม่น้อยกับอลินตาเขาดูทะเล้นน่ารักน่าลุ้น แต่พอกับเธอเขากลายเป็นคนเงียบขรึมและที่สำคัญผู้ชายคนนี้ไม่มีทีท่าหลงใหลในตัวเธอเหมือนผู้ชายคนอื่นๆแม้แต่น้อย ไม่แม้แต่จะมองมาทางเธอด้วยซ้ำเมื่อคิดมาถึงตรงนี้นาคทิพย์ก็เกิดอาการไม่ปลื้มอย่างแรงและรู้สึกอยากจะจัดการกับทั้งสามคนนี้ให้เข็ดหลาบ

                “ฉันคิดว่าคุณนาคทิพย์เก็บเงินสองล้านเอาไว้เถอะค่ะเพราะถึงยังไงฉันก็ปฏิเสธอยู่ดี” อลินตาตอบอย่างใจเย็นพร้อมกันนั้นก็ยกถ้วยกาแฟที่พนักงานในร้านนำมาเสิร์ฟขึ้นซดอย่างไม่กลัวเสียภาพลักษณ์กันเลยทีเดียวจากนั้นก็หยิบครัวซองกัดหมับเข้าให้ อื้อหือ ฉ่ำเนยสุดๆ กรอบนอกนุ่มในทั้งยังหอมกรุ่นกลิ่นเนยสดแท้ๆอีกด้วย นี่แสดงว่าทางร้านพิถีพิถันในการทำขนมมากอลินตานึกชมในใจส่วนนาคทิพย์นั่งเดือดปุดๆ อารมณ์แห่งความเกรี้ยวกราดปะทุขึ้นทุกขณะพลันดวงตาของนาคทิพย์ก็ค่อยๆ เขียวเข้มเปล่งประกายอย่างไม่ปิดบัง

                และแน่นอนถึงจะทำเนียนเพราะคิดว่าตนสามารถปกปิดตัวตนจากมนุษย์บนโลกใบนี้ได้แต่นาคทิพย์หารู้ไม่ว่าอลินตามิใช่มนุษย์ธรรมดาทั่วไป อลินตาเห็นชัดเจนว่านาคทิพย์มีรัศมีแววตาเป็นสีเขียวมรกตและยังมีรัศมีรอบกายเป็นสีเขียวอีกด้วยอลินตาเห็นดวงตาคู่นั้นแล้วพลันก็นึกไปถึงดวงตาคู่หนึ่งในป่าใหญ่ที่เมืองเชียงภูแสน

                ทำไมมีดวงตานาคราชเช่นเดียวกัน!ดวงตาของนาคีสาวน้อยตนนี้ช่างเหมือนดวงตาของเจ้าภูแสนมากเหลือเกินเจ้าภูแสนเกี่ยวข้องอะไรกับนาคทิพย์หรือเปล่า?และที่สำคัญเจ้าภูแสน มีดวงตาของพญานาคราชได้อย่างไร!? ที่จริงอลินตาสงสัยเรื่องนี้นานแล้วแต่มาวันนี้ความสงสัยนั้นเริ่มเป็นความมั่นใจแล้วว่าเจ้าภูแสนมีความเกี่ยวข้องกับเรื่องของพญานาคแน่ๆขณะที่อลินตากำลังคิดอยู่นั้น นาคทิพย์ก็เอ่ยแทรกทะลุความคิดของอลินตาขึ้นมาอย่างรวดเร็ว

                “จะเอาเท่าไหร่?”ถามเสียงห้วน เพราะดูเหมือนว่าอลินตาจะไม่ได้ฮือฮากับยอดเงินที่เธอเสนอให้เลยอะไรกัน เงินตั้งสองล้านไม่สนใจเลยรึไง?อลินตาไม่ตอบนาคทิพย์ แม้อลินตาจะอยากรู้เรื่องของนาคทิพย์และเจ้าภูแสนแต่เธอก็ใจเย็นพอที่จะไม่วู่วามให้เสียการ และอีกอย่างคนอารมณ์ร้อนอย่างนาคทิพย์ต้องโดนดัดนิสัยให้เข็ด!

                “สิบล้านพอใจไหม!?”นาคทิพย์กระแทกเสียงถามระรัว เพื่ออยากให้อลินตาตอบตนเองอลินตายิ้มก่อนจะหันไปทางหมิงอีกครั้ง แล้วสั่งลูกน้องของตน

                “หมิงเต๋อโทรหาเนตรนภาหน่อยสิมาถึงรึยัง ฉันต้องการพักผ่อนที่บ้านด้วยความเป็นส่วนตัว”อลินตาสั่งลูกน้องก่อนจะปรายตามาทางนาคทิพย์แล้วพูดกับหญิงสาวน้ำเสียงนิ่งๆแต่จริงจังที่สุด

                “จะสิบล้านหรือว่ายี่สิบล้านฉันก็ผ่านไม่รับงานนี้ค่ะ” นอกจากน้ำเสียงจะจริงจังเวอร์วังแล้วสีหน้าของอลินตายามเอาจริงนี่คือสะกดคนปัญหาเยอะให้สะดุ้งได้ไม่น้อยอลินตาไม่รอให้นาคทิพย์เถียงข้างๆ คูๆ หญิงสาวพูดขึ้นสกัดอีกฝ่ายอย่างรวดเร็ว

                “คุณนาคทิพย์คะฉันมาที่นี่เพื่อรับมรดกของฉันซึ่งมูลค่ารวมที่ฉันจะได้รับนับรวมก็ร้อยๆ ล้านฉันคงไม่เสียเวลามานั่งรับงานปราบผีให้เหนื่อยหรอกค่ะอีกอย่าง ฉันตั้งใจมาอยู่กับญาติฉันและพักผ่อน แต่ถ้าคุณยังเสนอเงินมากขึ้นไปเรื่อยๆมันก็ทำให้ฉันสงสัยว่าคุณมีอะไรแอบแฝงในงานครั้งนี้หรือเปล่า ถ้าคุณบริสุทธิ์ใจและอยากจะทัศนาฝีมือฉันด้วยตาตัวเองคุณก็ควรรอเพราะฉันไม่ชอบให้ใครมาบังคับ” นาคทิพย์สันหลังร้อนชนิดเกินต้านเพราะที่อลินตาพูดออกมามันหมายความว่าหญิงสาวรู้ทันความคิดของนาคทิพย์ทุกอย่างเริ่มต้นก็ร้ายไม่เบาเสียแล้วแม่คนนี้

                “ฉันจะรอมันเป็นงานไม่ยากหรอกค่ะ แค่ผีเร่ร่อนตัวหนึ่งเท่านั้นฉันรู้สึกมันจะมาวุ่นวายกับฉันเกินไป” อลินตายิ้มก่อนจะซดกาแฟจนหมดแก้วแล้วพูดนิ่งๆ

                “ผีเร่ร่อนตนนั้นมาแค่สร้างความวุ่นวายแต่ก็ไม่ได้ทำให้คุณกลัว และรู้สึกว่าคุณก็อยู่กับเค้าได้ไม่เดือดร้อนอะไรด้วยฉันคิดว่าอยู่กันแบบประนีประนอมจะดีที่สุด อีกอย่างระดับคุณ...” อลินตาจ้องเขม็งมาที่นาคทิพย์ตรงๆ

                “ผีเร่ร่อนที่พลังวิญญาณปกติทั่วไปน่าจะเอาอยู่นะคะ..” อลินตาพูดยังไม่ทันจบดี หมิงก็แทรกขึ้น

                “คุณอลินครับนั่นคุณเนตรมารับเราแล้วครับ” อลินตาหันมองไปยังจุดหมายปลายทางก่อนจะหันกลับมามองยังนาคทิพย์อีกครั้ง

                “เอาเป็นว่าไม่ว่าจุดประสงค์ที่จริงของคุณจะเป็นอะไร แต่ฉันต้องขอโทษด้วยนะคะฉันรับงานของคุณไม่ได้ เพราะในช่วงที่อยู่ที่นี่ ฉันต้องเคลียร์มรดกตกทอดของฉันให้เป็นที่เป็นทางแต่ถ้าคุณยังคิดจะตื้อก็ขอเชิญที่บ้านฉัน เรือนรูปจันทร์ค่ะ” พูดจบอลินตาก็ลุกยืนขึ้น แล้วสับขาเดินออกจากร้านกาแฟไปราวกับพญาหงส์เหินนาคทิพย์แม้จะโมโห แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ สองลูกน้องหมิงและเป๋า เห็นเจ้านายเดินออกไปก็หันมายิ้มและค้อมหัวให้กับนาคทิพย์ตามมารยาทก่อนที่จะรีบวิ่งตามเจ้านายตัวเองออกไปอย่างรวดเร็วไม่แม้แต่จะหันมองกลับมาด้วยซ้ำ

                นาคทิพย์แทบอยากจะระเบิดอารมณ์แต่เพราะผู้คนยังเยอะเกินไป จึงทำได้แต่นั่งนิ่งอยู่กับที่ด้วยความขุ่นเคืองแต่กระนั้นเจ้าหล่อนก็คงจะลืมตัวไปกระมังว่าแก้วที่เจ้าหล่อนถือมาด้วยน้ำในแก้วมันเดือดปุดๆ จนประทุ ทำให้แก้วแตกคนในร้านถึงกับส่งเสียงกรี๊ดกร๊าดกันเป็นทิวแถว

                อลินตาสับขาเดินออกมาแต่ก็แอบยิ้มเล็กๆกับสิ่งที่เกิดขึ้นเบื้องหลังเธอ อยากจะรู้จักกันมันต้องเจอบททดสอบก่อนสินาคทิพย์แต่ตอนนี้ฉันเป็นฝ่ายอยากรู้จักกับเธอแล้วล่ะ เธอเป็นพญานาคในเขตไหน!และรู้จักกับเจ้าภูแสนหรือไม่! และทำไมเจ้าภูแสนถึงมีตาสีเขียวราวกับพญานาคราช!เอาเป็นว่ารอฉันจัดการเรื่องมรดกให้เรียบร้อยก่อน แล้วตามฉันมานะแม่นาคีน้อยนาคทิพย์!!!