“เจ้านาย... ได้โปรดเมตตาทาสคนนี้... ปล่อยทาสคนนี้ออกไป ขอร้องนะคะ ขอกระชาก... กรี๊ด! ”
องค์ราชินีกำลังอ้อนวอนเยน ขณะที่เธออยู่ในกล่องพันธนาการซึ่งเป็นที่เพาะเลี้ยงของปรสิตนรก สิ่งมีชีวิตที่ชอบจะดื่มสารคัดหลั่งจากร่างกายผู้หญิง ไม่ว่าจะเป็นเหยื่อ ปัสสาวะ น้ำรัก หรืออะไรก็ตาม
ถ้าให้เยนเดา ตอนนี้ร่างกายของเธอคงถูกโลมเลียไปทั่วจนชื้นแฉะ ในขณะเดียวกัน ปรสิตพวกนั้นก็มีเมือกติดอยู่ เมือกพวกนั้นทำหน้าที่เหมือนกับยาปลุกเซ็กอย่างรุนแรง ทำให้หญิงสาวที่ตกเป็นเหยื่อมีความต้องการทางเพศอย่างสูง และอ่อนไหวต่อการสัมผัส ขนาดที่เพียงแค่ลูบไล้ร่องรักขึ้นลงทีสองทีก็ทำให้เสร็จสมไปแล้ว
“อือ… อ่า… ไม่ไหวแล้ว ปวดหัวไปหมดแล้ว ในหัวมันโล่งไปหมด”
ตอนนี้ เยนกำลังมองดูเธออยู่ ตัวเยนไม่ได้ตอบกลับอะไรเธอไป แม้ว่าเธอจะดูทรมานมากก็ตาม
ว่าแต่ ตัวเยนมาถึงจุดนี้ได้อย่างไรกันนะ?
ย้อนกลับไปในตอนที่เยนเป็นเพียงแค่ชาวบ้านธรรมดา ตัวเยนในตอนนั้นได้ทำงานกับกลุ่มที่คอยจับผู้หญิงมาขายเป็นทาส หน้าที่ของเยนคือการเปลี่ยนผู้หญิงพวกนั้นให้เชื่อง ไม่ว่าจะด้วยวิธีใดก็ตาม
ในตอนแรกเยนไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับอาชีพพวกนี้เลยด้วยซ้ำ เยนเป็นเพียงแค่ผู้ชายคนหนึ่ง ที่สนุกสนานกับการได้ย่ำยีทาสสาวและใช้บริการเธอ
จนกระทั่งวันหนึ่ง เหมือนว่าเจ้าของกิจการจะสนใจในตัวเยน เพราะทาสแต่ละคนที่เยนเล่นกับเธอนั้น ล้วนเชื่องและไม่มีการขัดขืนเวลาโดนลูกค้าคนอื่นทรมาน
เจ้าของธุรกิจต้องการให้เยนฝึกทาสให้กับพวกเขา ซึ่งเยนก็คิดว่าดีเลย นอกจากจะได้ใช้บริการกับทาสสาวโดยไม่เสียเงินสักแดงแล้ว ยังได้เงินจากการทำงานแบบนี้อีก เป็นงานในฝันเลยไม่ใช่เหรอ
มีทาสสาวมากมายผ่านมือเยนไป จนกระทั่งวันหนึ่ง…
ในวันนั้น ตัวเยนอยู่ในห้องฝึกทาส กำลังสนุกสนานในการเล่นกับทาสคนหนึ่งที่ถูกมัดมือโยงเอาไว้ด้านบน ทำให้เธอต้องอยู่ในสภาพชูแขนตลอดเวลา
ก่อนหน้านี้เธอค่อนข้างจะพยศ เพียงแค่บอกให้เธออมแก่นกายของเขา เธอก็ทำท่าจะกัดมันแล้ว จนกระทั่งเยนกระชากร่างของทาสคนหนึ่งเข้ามา ก่อนจะเผยให้เห็นทาสคนนั้นที่ไม่มีฟันเลยสักซี่ แล้วบอกกับทาสคนนั้นไปว่า
“คนที่พยายามจะกัดแก่นกายลูกค้า จะต้องเจอบทลงโทษแบบนี้ เธอต้องการจะใช้ชีวิตแบบนี้ใช้ไหม”
เพียงแค่นั้นก็ทำเอาขวัญของทาสที่อยู่ตรงหน้าเยนเสียไปหมด จากนั้นเยนก็พาตัวทาสคนนั้นออกไป แต่ว่า เยนถอนฟันทาสคนนั้นออกจริงเหรอ?
เปล่าเลย ทาสคนนี้เป็นทาสที่เยนฝึกมาแล้ว และเธอก็เชื่องกับเยน พร้อมจะทำตามคำสั่งอย่างไม่ลังเล เธอสามารถใช้เวทมนตร์ลวงตาได้ ดังนั้นเยนจึงพาเธอเข้ามาเล่นละครตบตาเพื่อให้ทาสสาวคนนั้นหวาดกลัว ปากของหญิงสาวที่ถูกถอดฟันหมดนั้นเป็นเพียงแค่ภาพลวงตาเท่านั้น
“ขอบใจมาก คืนนี้ก็ทำงานให้เต็มที่ล่ะ เข้าใจไหม”
“รับทราบค่ะเจ้านาย แต่ว่า เจ้านายไม่คิดจะกลับมาเล่นกับทาสคนนี้บ้างเหรอคะ”
“ขอโทษที แต่ว่าฉันมีทาสอีกหลายคนต้องฝึก แต่ว่าถ้าเกิดว่างเมื่อไร ฉันจะไปหาเธอนะ”
“จริงเหรอคะ ทาสคนนี้จะตั้งตารอเลย จะพยายามทำงานให้เต็มที่ ต้องสนองความต้องการลูกค้าให้ดีที่สุด เพื่อที่วันหนึ่งเจ้านายจะได้กลับมาเล่นกับทาสอีกนะคะ”
ทาสสาวคนนั้นพูดจบก็ก้มหัวให้กับเยนเล็กน้อยก่อนจะเดินจากไป ส่วนเยนก็เดินกลับเข้าไปในห้องทรมานอีกครั้ง
“เอาล่ะ จะฝึกเธอต่อไปยังไงดีนะ ถ้าเธอยังพยศอยู่แบบนี้มันจะเป็นปัญหากับลูกค้าได้”
“ฉันไม่พยศแล้ว ได้โปรด อย่าถอนฟันฉันเลยนะ จะใช้ร่องรักหรือว่าประตูหลังของฉันก็ได้ แต่ได้โปรด เก็บฟันฉันไว้เถอะนะ”
“แน่ใจเหรอ เธออาจจะพูดเพื่อให้ฉันไว้ใจ พอฉันยอมให้เธออมแก่นกายของฉัน เธอก็จะกัดแก่นกายแล้วหนีออกไปจากที่นี่ก็ได้”
“ไม่มีทาง สาบานได้เลย ฉันจะอมแก่นกายของนาย พร้อมจะทำทุกอย่างที่นายสั่ง ขอแค่อย่าให้ฉันเป็นแบบเธอคนนั้นเลยนะ”
เหมือนว่าทาสคนนี้จะหวาดกลัวได้ที่แล้ว เยนเลยปลดเชือกที่มัดเธอลง เธอทรุดลงไปนั่งกับพื้น ไม่แปลกเลย เพราะเยนมัดเธอเอาไว้ในสภาพนี้ตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว แถมเธอยังไม่ได้นอนเลย เพราะเยนคอยสั่งให้คนมาปลุกเธอตลอด
ตอนนี้ ร่างกายของเธอคงเหนื่อยล้า หวังเพียงแค่ได้นอนพักก็เพียงพอแล้ว หากการตอบสนองความต้องการชายหนุ่มจะทำให้เธอได้พัก เธอก็ยอม
“ลุกขึ้น ถ้าไม่สั่ง เธอก็ห้ามนอน”
เยนบอกกับทาสสาวที่กำลังจะล้มตัวลงนอนกับพื้นโดยไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น ทันใดนั้นเธอก็ลุกพรวดขึ้นมาทันที เหมือนว่าจะได้ผลสินะ เธอคนนี้กลายเป็นทาสเชื่องๆ คนหนึ่งแล้ว
“อมมันซะ”
เยนควักแก่นกายของตัวเองเองออกมา แก่นกายที่แข็งตัวมาตั้งแต่เริ่มการทรมานทาสคนนี้ และตอนนี้มันก็กำลังจะได้รับการปลดปล่อย
ทาสสาวคนนั้นกันฟันกรามแน่น เหมือนเธอกำลังต่อสู้กับจิตใจของตัวเอง ลักษณะที่ขัดขืนของเธอทำให้เยนยิ่งมีอารมณ์ขึ้นไปอีก เยนจิกเส้นผมของเธอ ก่อนจะเอาใบหน้านวลเนียนของเธอมาแนบกับแก่นกายอุ่นของเยน
“ถ้าเกิดมาอมมันยังยากเกินไป ฉันจะให้เวลาทำใจ ดมมันซะ ดมมันจนกว่าเธอจะชอบมัน เพราะเธอต้องรองรับบริการลูกค้าแบบนี้อีกมาก รู้เอาไว้”
ทาสสาวคนนั้นพยายามดันตัวออก มือของเธอดันหน้าขาของเยน แต่น่าเสียดาย เธอสู้แรงของเยนไม่ได้ อีกทั้งการที่เธอถูกมัดในท่าที่บังคับให้ยืนตลอดเวลา เรี่ยวแรงในร่างกายของเธอตอนนี้คงไม่เหลือแล้ว สุดท้าย ใบหน้าของเธอก็แนบไปกับแก่นกายของเยนอย่างไม่อาจขัดขืน
“ชอบมันไหม”
เยนเอ่ยถาม ทาสสาวยังคงกัดฟันกรามแน่น แต่เธอก็ต้องสูดหายใจ และพูดออกมาด้วยใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม รอยยิ้มแห่งความฝืนทน ใบหน้าของเธอเกร็งไปหมด ดูไม่ใช่รอยยิ้มที่มีความสุขเลย
“ชอบค่ะ ทาสคนนี้ชอบแก่นกายของเจ้านายมากๆ เลยค่ะ”
เธอว่า แต่เยนรู้อยู่แล้ว เธอไม่มีทางชอบมันหรอก แต่เขาสนใจที่ไหน หน้าที่ของเยนคือการฝึกเธอให้เชื่อง ดังนั้น ไม่ว่าเธอจะตลบตะแลงยังไง แต่แค่การกระทำของเธอมันซื่อตรงก็เพียงพอ
“ถ้าชอบก็อมมันซะ อย่าให้โดนฟันล่ะ ไม่งั้นเธอคงรู้ใช่ไหมว่าจะต้องเจออะไร” เยนออกคำสั่งไปพร้อมกับคำขู่ คำพูดนั้นทำให้ทาสสาวนึกถึงทาสคนหนึ่งที่ถูกถอนฟันจนหมด เธอไม่อยากเป็นแบบนั้น ความหวาดกลัวแล่นขึ้นมาถึงกระดูกสันหลัง มือไม้เธอสั่นไปหมด
เยนปล่อยเส้นผมของเธอเพื่อให้เธอเป็นอิสระ เธอถอยใบหน้าออกจากแก่นกายเยน สีหน้าของเธอแสดงความรังเกียจออกมาเล็กน้อย แต่ก็เพียงชั่ววินาทีเท่านั้น
“ถ้าอย่างนั้น ขออนุญาต ทาสชั้นต่ำคนนี้ ขอโลมเลียแก่นกายนายเหนือหัวนะเจ้าคะ”
ทาสสาวเอ่ยออกมาด้วยความฝืนทน อย่างน้อยเธอก็รู้ ว่าต้องทำอย่างไรให้ชายหนุ่มพอใจ ตอนนี้จะอย่างไรก็ได้ ขอแค่เธอไม่โดนถอนฟันเหมือนกับหญิงสาวคนนั้นก็เพียงพอ
ทาสด้านเยนก็พึงพอใจเป็นอย่างมากกับการกระทำของหญิงสาว แต่ว่ามีอย่างหนึ่งขัดใจเข้าอยู่
“แค่เลียมันไม่ทำให้เสร็จได้หรอกนะ อมมันเข้าไปซะ”
“แต่ว่า แก่นกายของเจ้านายใหญ่เกินไป ถ้าเกิดอมมันไปล่ะก็ มันจะแทงเข้ามาในคอของฉัน”
“เรื่องนั้นฉันต้องสนใจด้วยเหรอ?”
“นายท่าน…”
ทาสสาวเงยหน้ามองเจ้านายของตัวเองอย่างอ้อนวอน แต่ในแววตาของชายหนุ่ม ไม่แม้แต่จะมีความปรานีอยู่เลย ทำให้หญิงสาวหลุบตาลง และสุดหายใจเหมือนเตรียมเผชิญกับความเจ็บปวดและความอัปยศ
“เข้าใจแล้วค่ะ จะอมมันเข้าไปเดี๋ยวนี้”
ทาสสาวเอ่ยออกมาด้วยความจำยอม เธอยอมอมแก่นกายของชายหนุ่ม แต่นั่นก็เพียงครึ่งเดียวเท่านั้น เพียงครึ่งเดียวแก่นกายของชายหนุ่มก็แตะบริเวณลิ้นไก่ของเธอ ความรู้สึกแรกคือกลิ่นเหม็นคาวจากแก่นกายชาย ตามมาด้วยความรู้สึกอยากจะอ้วกเหมือนกับโดนล้วงคอ
แต่ว่า ถ้าเกิดเธอคายมันออกมา ถ้าเธอทำให้ชายคนนี้ไม่พอใจ เธอจะต้องเจอกับอะไรก็ไม่อาจรู้ อาจจะเป็นอะไรที่ทรมานมากกว่าถูกจับถอนฟันก็ได้ ดังนั้น เธอจึงกล้ำกลืนฝืนทนอมแก่นกายชาย ใช้ริมฝีปากอวบอิ่มรูดมันขึ้นลงปรนเปรอชายหนุ่ม โดยหวังว่าเขาจะพอใจ
แต่ว่าสำหรับเยนแล้วมันไม่ใช่ เพียงแค่กายโลมเลียแก่นกายนั้นยังไม่พอ สำหรับเขาแล้ว ความทรมานของทาสเป็นเชื้อไฟราคะอย่างดี เมื่อเขาเห็นทาสของตัวเองยอมอมแก่นกายของเขาแล้ว เขาจิกเส้นผมของทาสตัวเองด้วยสองมือ เพื่อควบคุมศีรษะของเธอ
“เจ็บนะคะเจ้านาย”
ทาสสาวเอ่ยออกมาพร้อมกับเงยหน้ามองเจ้านายของตัวเอง แต่น่าเสียดาย ปากของเธอคับแน่นไปด้วยแก่นกาย ทำให้เสียงที่เอ่ยออกมาฟังไม่ได้ศัพท์ และทันใดนั้น ราวกับว่านรกขุมที่สองของเธอกำลังจะเริ่มขึ้น
ชายหนุ่มจับศีรษะของหญิงสาวดันออก ซึ่งทาสสาวก็ไม่ได้ขัดขืนแต่อย่างใด เพียงแต่แปลกใจว่า ตนเองทำอะไรให้ไม่เป็นที่พอใจกับเจ้านายของตนรึเปล่า แต่ทันใดนั้น
พรวด!
ศีรษะของหญิงสาวถูกจับกระแทกเข้ามา จนใบหน้าของเธอกระแทกกับหน้าท้องของชายหนุ่ม ปากของเธอยังคงรูดแก่นกายของเขาเอาไว้ เพียงแต่ว่าตอนนี้ แก่นกายของเขาได้เข้าไปในลำคอของหญิงสาวเป็นที่เรียบร้อยแล้ว
แน่นอนว่าการทำแบบนั้นย่อมสร้างความทรมานให้กับหญิงสาว
“อื้อ… อื้อ…”
หญิงสาวพยายามดิ้นราวกับเป็นการปฏิเส แต่ชายหนุ่มก็เอ่ยขึ้นมา
“ยังจะพยศอีกเหรอ เหมือนว่าเธออยากจะถูกถอนฟันจริงๆ สินะ”
เพียงแค่เอ่ยไปเช่นนั้น ทาสสาวก็มีอาการสงบเสงี่ยมทันนี้ เธอทำตัวเหมือนกับเป็นเพียงสิ่งของ ไม่มีชีวิต แม้ว่าตอนนี้ภายในลำคอของเธอจะคับแน่นไปด้วยแก่นกายของชายหนุ่ม และในที่สุด เขาก็หลั่งน้ำรักออกมา น้ำรักเหนียวข้นเกาะอยู่ในลำคอของเธอ มันทะลักราวกับว่าจะทำให้เธอสำลักน้ำตาย จนเธอต้องดันตัวเองออกมา แล้วพ่นน้ำเชื้อของชายหนุ่มออก
“แค่กๆ … แค่กๆ …”
เธอคายน้ำรักของชายหนุ่มออกมา แต่การกระทำนั้นก็สร้างความไม่พอใจให้กับเจ้านายของเธอ
เพี๊ยะ!
ชายหนุ่มตบใบหน้าของหญิงสาวอย่างแรง ไม่มีการออมแรงเลยแม้แต่น้อย ร่างของหญิงสาวล้มลงไปนอนกับพื้นตามแรงตบ แก้มขาวนวลของเธอมีรอยประทับสีแดง ความปวดแสบเกิดขึ้นกับใบหน้าของเธอ
ทาสสาวร้องไห้ ทำไมเธอถึงต้องมาเจอชะตากรรมแบบนี้ด้วย เธอถามกับโชคชะตาของตัวเอง แต่ก็ไม่มีเสียงใดตอบกลับมา สิ่งเดียวที่เธอได้รับ ก็คือมือของชายหนุ่มที่เข้ามาจิกเส้นผมของเธอ เพื่อให้ใบหน้าของเธอยกขึ้นมา ชายหนุ่มก้มหน้าเข้ามาใกล้ ก่อนจะส่งเสียงตวาดด้วยความโมโห
“สำหรับทาสอย่างแกน้ำเชื้อเป็นของมีค่า ห้ามให้มันหยดลงพื้นแม้แต่หยดเดียว เลียมันเดียวนี่”
พร้อมกับคำพูดนั้น เยนก็ชี้ไปยังคราบน้ำรักของเขาที่เลอะอยู่ตามพื้น อันมาจากปากของหญิงสาวที่คายมันออก ทาสสาวมองมันด้วยความพะอืดพะอม
“แต่ว่า มันอยู่บนพื้นนะคะเจ้านาย”
“นี่เธอกล้าเถียงฉันเหรอ”
“ม ไม่ค่ะ ไม่อาจค่ะเจ้านาย ทาสคนนี้จะทำตามคำสั่งเจ้านายเดี๋ยวนี้เลยค่ะ”
ทาสสาวหวาดจนตัวสั่น เธอก้มลงไปกับพื้น ใช้ลิ้นเลียน้ำรักที่เปื้อนอยู่ตามพื้นอย่างว่าง่าย ขณะเดียวกันก็ร้องไห้ไปด้วย จิตใจของเธอตอนนี้แตกสลาย การกระทำของเธอเหมือนไม่ใช่มนุษย์ด้วยซ้ำ
เยนปล่อยให้ทาสสาวของตัวเองเลียน้ำรักที่อยู่บนพื้นจนหมด จนกระทั่งทาสสาวนั่งชันเข่าหันมาทางเขา ก่อนจะอ้าปากให้ดูเผยให้เห็นปากของเธอที่ไม่มีน้ำรักเหลือเลยแม้แต่น้อย บ่งบอกว่าเธอกลืนมันไปหมดแล้ว
“เด็กดี”
เยนลูบหัวทาสสาวของตัวเอง ทาสสาวรู้สึกว่าตัวเองจะทำให้เจ้านายพอใจได้ ดังนั้นเธอจึงเอ่ยถาม
“ทาสคนนี้ทำให้เจ้านายพอใจใช่ไหมคะ ถ้าเช่นนั้น ขอให้ทาสคนนี้ได้นอนพักได้ไหมคะ ทาสไม่ได้นอนมาตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว”
ดวงตาของเธอตอนนี้แทบจะเปิดเพียงครึ่งเดียว บ่งบอกถึงความเหนื่อยล้า แต่คำตอบของเยนก็คือความเงียบ เขาจิกเส้นผมของทาสสาว ก่อนจะลากเธอไปกับพื้น จากนั้นก็ปล่อยเธอลง
“ได้ หลังจากที่เธอทำงานเสร็จล่ะนะ”
เยนว่าก่อนจะหยิบขื่อไม้ออกมา สิ่งนั้นเป็นลักษณะแผ่นไว้ยาวสามารถแบ่งได้เป็นสองส่วน โดยมีช่องสามช่องสำหรับนำคอ และข้อมือทั้งสองของทาสใส่เขาไป เพื่อเป็นการพันธนาการ เยนนำมันมาให้กับทาสสาว เธอตกอยู่ในสภาพไม่อาจขัดขืนอีกครั้ง แต่เหมือนว่านั่นยังไม่พอใจกับเยน
เยนมัดเชือกที่ข้อเท้าของทาสสาว ก่อนจะโยงเชือกไปกับห่วงเหล็กที่ห้อยมาจากเพดาน จากนั้นก็ดึงรอกเพื่อพาให้ห่วงเหล็กสูงขึ้น นั่นทำให้ทาสสาวถูกมัดและยกขึ้นไปในสภาพห้อยหัว ตัวเธอในตอนนี้กำลังสับสน
“เจ้านายจะทำอะไรกับทาสเหรอคะ”
ทาสสาวถามด้วยความไม่เข้าใจ แต่เยนก็ยังไหล่
“ฉันเหรอ เปล่าเลย คนพวกนั้นต่างหาก เข้ามาได้แล้ว”
เยนพูดตบก็ออกเสียงเหมือนกับเป็นการเชื้อเชิญ ทันใดนั้นบานประตูก็เปิดออก เผยให้เห็นชายฉกรรจ์ร่างกำยำมากมายเดินเข้ามาในห้อง หญิงสาวสับสนกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น แต่เยนก็ช่วยอธิบาย
“ยัยนี่อมแก่นกายได้แล้ว ฝากพวกแกจัดการต่อจากฉันด้วย ถ้ายัยนี่พยศเมื่อไรให้มาบอกฉันทันที ฉันจะถอนฟันยัยนี่ด้วยตัวของฉันเองเลย”
เยนว่าพร้อมกับหันไปมองทาสสาวด้วยดวงตาที่บ่งบอกว่าเขาพูดจริงทำจริง ในขณะเดียวกัน ดวงตาของทาสสาวก็สั่นไหวไปด้วยความกลัว
“ไม่นะคะเจ้านาย ทาสคนนี้ไม่ได้นอนมาทั้งคืน ได้โปรดให้ทาสคนนี้พักเถอะนะคะ”
ทาสสาวเอ่ยออกมา แต่เสียงนั้นก็ทำได้เพียงแค่ไล่หลังเขามาเท่านั้น เยนเดินออกมา ก่อนจะปิดประตู ตามด้วยเสียงกรีดร้องของหญิงสาว
“ไม่เอาแล้ว เจ้านาย ช่วยด้วย ช่วยทาสคนนี้ด้วยค่ะ อุ๊บ! ”
และเหมือนว่าของเล่นที่ฝึกผ่านการฝึกฝนจากเยนจะเป็นที่นิยมไม่น้อย หากฟังจากเสียงกรีดร้องไม่ได้ศัพย์ของทาสสาวคนนั้นน่ะนะ
“ยังทำหน้าที่ได้ดีเหมือนเดิมเลยนะ เยน”
ชายหนุ่มคนหนึ่งพูดขึ้น หลังจากที่เยนเดินออกมาจากห้อง เมื่อหันไปทางต้นเสียง ก็พบกับชายชราคนหนึ่งหากแต่มีร่างกายกำยำดูแข็งแรงกว่าผู้ชายทั่วไปเสียอีก ยิ้มรับให้กับชายคนนั้น
“งานแบบนี้ไม่นับว่าเป็นงานเลยครับ เหมือนได้สนองความต้องการของตัวเองมากกว่า”
“เหรอ ได้ยินแบบนั้นฉันก็ดีใจ ฉันเลือกคนมาฝึกทาสไม่ผิดจริงๆ ว่าแต่ ตอนนี้นายเหนื่อยรึยังล่ะ”
“ก็นิดหน่อยครับ ต้องคอยปลุกยัยทาสคนนั้นไม่ให้หลับ แถมคอยกดดันทางจิตใจด้วยวิถีต่างๆ นานา ถ้าเป็นไปได้ตอนนี้ผมก็อยากนอนพักเหมือนกัน”
“เหรอ เอาเถอะ ยังไงนายก็เหนื่อยมามากแล้ว แต่ว่า หลังจากนายพร้อม ฉันมีงานหนึ่งให้นายทำ”
“งานเหรอครับ คงไม่ใช่งานธรรมดาใช่ไหม ปกติคุณจะไม่มาพูดกับผมโดยตรงแบบนี้ แต่จะส่งลูกน้องมาพูดคุยกับผมมากกว่า”
“อืม ก็ตามนั้นล่ะ พอดีมีทาสพยศคนหนึ่งที่อยากให้นายจัดการ แต่ว่ายัยนี่ร้ายใช้ได้เลย ไม่รู้ว่านายจะสนใจไหม”
“ใครกันเหรอครับ นังตัวดีที่ว่านั่น”
คำพูดนั้นทำให้ชายชรายิ้มขึ้น ก่อนจะเอ่ยออกมา
“องค์หญิงของเผ่าเอลฟ์น่ะสิ”
---------------------------------
ถ้าสนุกอย่าลืมคอมเม้นกันด้วยนะครับ
รักคนอ่านยิ่งกว่าอาหารสามมื้อ #ฝนเล็บ