บทที่2 โลกในความฝัน
หลินเย่วชิงรีบขับรถออกมาจากร้านขายของเก่าทันที ภาพที่เกิดขึ้นกับความรู้สึกเมื่อสักครู่ยังคงสับสนเธอไม่แน่ใจว่าแหวนที่แมวตัวนั้นนำมากับกระจกโบราณแผ่นนั้นจะมีความเกี่ยวพันกันหรือไม่เธอรีบบึ่งรถออกมาจากที่นั่นอย่างรวดเร็ว คอนโดของเธอตั้งอยู่ในที่ราบสูงเมื่อมาถึงเธอรีบขนกระจกลงจากรถขึ้นไปที่ห้องทันทีคอนโดชั้นที่ 6 เป็มุมที่สามารถมองเห็นเมืองปักกิ่งได้อย่างสวยงามพอสมควร หลิวเย่วชิงจัดวางกระจกใกล้กับหน้าต่างของคอนโดของเธออย่างเร่งรีบ เพื่ออยากจะลองบางอย่างให้ต่อเนื่อง เธอกำลังคิดว่าภาพที่เกิดขึ้นถึงสองครั้งเมื่อสักครู่มันคือจินตนาการที่เธอคิดไปเองหรือเกิดจากพลังวิเศษของกระจก ในใจตอนนี้สับสนที่สุด หลังจากจัดวางกระจกเรียบร้อยหลินเย่วชิงยืนมองกระจกแผ่นนั้นอยู่ห่าง ๆ และลังเล มือของเธอจับริมฝีปากตัวเองอย่างไม่มั่นใจ แน่นอนเธอไม่กล้าหาญพอจะเอาตัวเองเข้าไปพิสูจน์ว่ากระจกแผ่นนี้จะมีปาฏิหาริย์จริงหรือไม่
“ใช่...!แหวน...เธอลืมแหวนไปสนิทเลย” เสียงบ่นพึมพำอยู่คนเดียวจากนั้นเธอก็หยิบกระเป๋าแล้วหาแหวนประหลาดวงนั้น “โอ้...มันยังอยู่ที่นี่” เธอหายใจอย่างโล่งอก อย่างน้อยลูกแก้วเล็ก ๆ ที่อยู่ในหัวแหวนหากเกิดอะไรขึ้นเธอคงจะควบคุมมันได้ หลังจากนั่งมองกระจกไปมาอยู่นาน ด้วยความเหนื่อยล้ามาทั้งวัน เธอนั้นแทบไม่ได้พักเลย หลินเย่วชิงเผลอหลับไปตอนไหนไม่รู้ จนพระอาทิตย์เริ่มคล้อยลงและจมหายไปในหมู่ตึกระฟ้าที่มองสุดสายตาของกรุงปักกิ่ง
ไม่นานแสงสีเขียวในวงแหวนแห่งเวลาก็สว่างจ้าออกมาจากกระจกบานนั้น แสงของมันค่อย ๆ แผ่ขยายมายังวงแหวนเล็ก ๆ ที่อยู่ในมือของหลินเย่วชิง ราวกับว่าของทั้งสองสิ่งนั้นกำลังไหลเชื่อมเข้าหากันอย่างประหลาดจากนั้นความฝันของหลินเย่วชิงก็ล่องลอยไป และเื่ราวในฝันก็พาหมออัจฉริยะผู้มีความสามารถทั้งด้านการแพทย์แผนปัจจุบันและแผนโบราณ ต้องเผชิญหน้ากับชะตากรรมที่เปลี่ยนแปลงชีวิตเมื่อฝันของเธอพาหมอสาวย้อนเวลากลับไปในอดีตตัวของเธอคือสาวน้อยชาวบ้านที่มีลูกถึงแฝดสามคน ในฝันเธอต้องพบกับความทุกข์ยากลำบากและที่แย่ยิ่งกว่านั้น...ลูก ๆ ทั้งสามก็กำลังป่วยหนักและยังไม่รู้ว่าชะตาชีวิตจะเป็เช่นไร!
ในฝัน...คือ่ต้นยุคปี 80 ซึ่งเป็ยุคทองของการเริ่มต้นสร้างฐานะ หลินเย่วชิงที่เตรียมตัวมาอย่างดีเพื่อใช้ชีวิตให้สุขสบายในยุคที่เธอฝันเอาไว้และ้าความสงบ กลับต้องพบกับเื่เซอร์ไพรส์สุดยิ่งใหญ่ นั่นคือภารกิจรักษาสามีที่ได้รับาเ็สาหัส จากา การรักษาไม่ใช่แค่การดูแลคนไข้ธรรมดา เพราะหากเธอไม่สามารถช่วยชีวิตเขาได้ เหตุการณ์สำคัญในประวัติศาสตร์อาจจะถูกเปลี่ยนแปลงไปอย่างสิ้นเชิง ข้อมูลทั้งหุ้น ประกันชีวิต คริปโต ทองคำ สิ่งที่เธอตั้งใจจะใช้ประโยชน์กับมันก็จะไม่มีความหมายอีกต่อไป ทุกสิ่งทุกอย่างเธอนั้นควบคุมมันไม่ได้อีกแล้ว
ในฝันหลินชิงเย่วไม่รู้จะทำอย่างไรดี? “เมี๊ยว เมี๊ยว เมี๊ยว” เสียงของแมวตัวนั้นทำให้หลินเย่วชิงสะดุ้งตื่นขึ้นทันที..! เธอรู้เหนื่อยหอบและหายใจแทบไม่ทันเธอหันไปหาเ้าของเสียงที่ปลุกเธอขึ้นมา และเ้าแมวสีดำตัวนั้นก็นั่งอยู่ริมหน้าต่างและมันยังร้องอยู่ไม่หยุดเหมือนมันกำลังขอความช่วยเหลืออะไรบางอย่าง
“เ้าเหมียวเ้ามาที่นี่ได้อย่างไรหรือเ้าแอบขึ้นรถมา?” เธอเดินตรงไปแล้วเปิดหน้าต่างแมวตัวนั้นก็ะโเข้ามาในห้องและเดินเข้ามาถูตัวกับขาของเธอ” หลินเย่วชิงอุ้มแมวตัวนั้นขึ้นมาทำไมหิวเหรอฉันไม่มีอาหารแมวหรอกนะ” เธอบ่นพึมพำ “อย่าบอกนะว่าเ้าจะมาเอาแหวนวงนั้นคืนไป” จากนั้นเธอก็ตรงไปเปิดตู้เย็นหยิบน้ำขึ้นมาดื่มอย่างกระหายและมองนาฬิกาที่ผนังห้อง “ห๊า...นี่เราหลับไปเกือบห้าชั่วโมงเลยเหรอ...ทำไมฝันถึงได้ชัดเจนแบบนี้” จากนั้นเธอก็รีบเปลี่ยนเสื้อเพื่อจะออกไปซื้ออาหารแมวเพราะหน้าคอนโดมีร้านยังเปิดถึงเที่ยงคืนและหาอะไรมารองท้องด้วย
ขณะที่กำลังเดินไปร้านสะดวกซื้อ แต่ในสมองกลับคิดถึงเื่ราวในฝันตลอดเวลา หลินชิงเย่วจำได้แม่นมันคือฝันที่เธอนั้นเคยเห็นมาก่อน มันเป็ฝันซ้ำ ๆ และต่อเนื่องจนเธอจำครอบครัวนั้นได้เกือบทั้งหมด แล้ววันนี้กระจกบานนั้นก็ทำให้เธอฝันถึงครอบครัวนั้นอีกแล้วนี่คือครั้งที่สาม ในความฝันแบบเดิม ๆ ในฝัน เหว่ยหลงเป็ลูกชายคนที่สองของครอบครัวตระกูลเห่วย ซึ่งเป็ชาวนายากจนอยู่ที่หมู่บ้านหลี่เหอ ครอบครัวนี้มีสมาชิกหลายคนมาก ด้วยความยากจนทำให้เหว่ยหลงสมัครเป็ทหารเพื่อส่งเงินมาช่วยเหลือครอบครัว ส่วนหลินเย่วชิงที่ยังเป็นักเรียนและถูกส่งมาจากเซี่ยงไฮ้ เธอต้องทำงานหนักและอดมื้อกินมื้อจนตอนนี้ร่างกายของเธอทรุดโทรมเป็อย่างมาก
วันหนึ่งเมื่อเธอเดินอยู่ในหมู่บ้านก็ถูกนักเลงในหมู่บ้านรุมตบตี ขณะที่เหว่ยหลงที่เพิ่งกลับมาเยี่ยมบ้านพบเหตุการณ์เข้าพอดี เขาจึงเข้าไปช่วยเธอเอาไว้ และในเหตุการณ์ครั้งนั้นก็ทำให้ทั้งสองคนก็เกิดชอบคอกัน หลังจากนั้นอีกหนึ่งปีทั้งคู่ก็แต่งงานกัน แต่ด้วยคนในครอบครัวมีมากเกินไปพวกเขาจึงขอแยกออกมา และไปอาศัยอยู่ในบ้านหลังเล็กๆ ตรงชายเขาที่พ่อเขาปลูกเอาไว้พร้อมเงินอีกเล็กน้อย หลังจากแต่งงานได้ไม่นานเหว่ยหลงก็ต้องกลับประจำการที่ค่ายทหารอีกครั้ง ไม่นานหลินเย่วชิงก็รู้ว่าเธอเองกำลังตั้งครรภ์
"นี่มันต้องบ้าไปแล้วจริงๆ ...ฉันแทบจะจำมันได้ราวกับฉากในซีรีส์เลย" เธอพึมพำ ขณะที่มองแหวนที่อยู่ในมือด้วยความรู้สึกที่ทั้งตื่นเต้นและหวาดหวั่น จังหวะนั้นเอง โทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้น หลินเย่วชิงสะดุ้งเฮือกก่อนจะรีบหยิบมันขึ้นมาจากกระเป๋าเสื้อ "ฮัลโหล?อ้าว หมอหวังเหรอนี่จะห้าทุ่มเข้าไปแล้ว?มีอะไรหรือเปล่าคะ? " เสียงของหมอหวังดังขึ้นมาจากปลายสาย "หมอหลิน! พรุ่งนี้อย่าลืมนัดนะ พวกเราจะไปทานข้าวกันจำได้ไหม? " หลินเย่วชิงหัวเราะเบาๆ เพื่อคลายความเครียด "จำได้สิหมอหวัง ขอบคุณที่เตือนนะ... ตอนนี้ฉันกำลังงงกับอะไรบางอย่างอยู่เลยล่ะ" หมอหวังหัวเราะกลับ "เอาน่า อย่าคิดมากนะหมอหลิน สู้ๆ!"
หลังจากวางสาย หลินเย่วชิงมองแหวนในมืออีกครั้ง พร้อมกับถอนหายใจลึก "เอาล่ะ หลินเย่วชิง ถ้าแกกลัวขนาดนี้ก็ไม่มีทางรู้ความจริงได้แน่ ๆ " เธอจะต้องตัดสินใจจะทำอะไรบางอย่างเพื่อหาคำตอบ เธอพาตัวเองมาถึงร้านขายอาหารแมวตอนไหนไม่รู้เพราะในหัวยังอยู่กับครอบครัวของตระกูลเหว่ย ก่อนจะหยิบอาหารแมวใส่ตะกร้าสี่ห้ากล่องจากนั้นก็ไปคิดเงินที่เคาน์เตอร์ แต่ในสมองของเธอยังสลัดภาพเ่าั้ออกไม่หมดเธอแวะร้านสะดวกซื้อและหาอะไรไปกินเล็กน้อยก่อนจะหยิบเบียร์2กระป๋องเพื่อลดความเครียสสักหน่อยกลับไปยังไม่รู้ว่าจะเจออะไรอีกบ้าง
กาต้มน้ำร้อนเดือดกำลังดีหลินเย่วชิงแกะบะหมี่ใส่ถ้วยก่อนจะลาดด้วยน้ำร้อน ไม่นานมันก็ส่งกลิ่นหอมกรุ่นไปทั่วห้อง เบียร์กระป๋องแรกถูกเปิดในขณะที่เ้าเหมียวสีดำก็กำลังเอร็ดอร่อยกับอาหารที่เธอนำมาให้ เธอนั่งลงกับพื้นและดันโซฟาออกไปเพื่อวางบะหมี่กับเบียร์บนโต๊ะ สายตาจ้องมองกระจกบานนั้นอีกครั้ง หลินเย่วชิงกำลังคิดอีกอย่าง ถ้าหากเธอต้องย้อนไปอยู่ในตระกูลเหว่ยจริง ๆ แล้วเธอจะต้องทำอย่างไรแต่ความฝันในแบบเดิม ๆ หลาย ๆ ครั้งทำให้เธอต้องคิดถึงความเป็ไปได้ ในความฝันที่ผ่านมาไม่รู้จริงๆ ว่าจะย้อนไปในโลกยุคนั้นได้อย่างไร แต่กระจกบานนี้กำลังทำให้เธอนั้นเปลี่ยนความคิด ครั้งนี้เธอจะต้องพิสูจน์บางอย่างให้แน่ใจว่าความฝันกับความจริงสำหรับเธอนั้นมันคือเื่ที่เป็ไปได้...ประตูมิติของวงแหวนจักรวาลในกระจกบานนี้น่าจะเป็คำตอบที่จะพาเธอไปในโลกแห่งความฝันนั้นได้อย่างแน่นอน...!