ตำนานผู้วิเศษ

"เจ้าเป็นชายไม่ดี" เสียงอีฝานดัง ตอนนี้ข้างๆ นาง มีเด็กหญิงใบหน้าน่ารัก กอดขานางและพูดเช่นนาง พร้อมเอามือชี้มาที่ตัวเซี่ยซีหานมัน

"เจ้าเป็นคนไม่ดี" เสียงของจื้อเยว่ดูไร้เดียงสาและน่าฟังเหลือเกินสำหรับเซี่ยซีหาน

เมื่อเซี่ยซีหานเห็นจื้อเยว่ มันทำให้ตัวเขานึกถึงน้องสาวที่แสนเอาแต่ใจในอดีต ตอนที่นางยังเด็กนางก็น่ารักแบบนี้

เซี่ยซีหานขำขันในใจ ณ ที่ตรงนี้ ยังมีใครเป็นคนดีเท่ามันอีก นี่มาช่วยพวกนางโดยไม่หวังผลตอบแทนใดๆ เลยนะ นอกจากนั้นยังต้องต่อสู้กับสัตว์ประหลาดในร่างมนุษย์อย่างปิ๋งเสิ่ง!!!ผู้วิเศษที่แท้จริง และมันเกือบตายหากไม่ได้ภาพนิมิตช่วยเหลือ เซี่ยซีหานมันจะไม่มีทางฆ่าปิ๋งเสิ่งผู้วิเศษแห่งความหนาวเหน็บได้

เซี่ยซีหานหัวเราะ ก่อนเขาจะทอดรองเท้าของตัวเองออก จับเชือกมัดรองเท้าสองข้างเป็นพวง และเอารองเท้าห้อยคอของตัวเอง

ตอนนี้เซี่ยซีหานไม่มีเวลารักษาภาพลักษณ์ของผู้วิเศษที่สง่างามและลึกลับอีกต่อไป

เท้าของเซี่ยซีหานเหยียบไปที่พื้นดิน พลังโอน่าของเซี่ยซีหานฟื้นคืนเร็วขึ้นเกือบสามถึงสี่เท่าตัว นี่คือจุดเด่นที่สุดของธาตุดินและไม้ของเซี่ยซีหาน ที่มีพลังแห่งการฟื้นตัวในระดับสูง ของแค่ตัวเซี่ยซีหานหยั่งถึงหรือสัมผัสกับแผ่นดินได้ พลังของมันคล้ายจะดูไร้จุดจบ มันฟื้นพลังโอน่าของตัวเองได้ราวกับท่อดูดน้ำขนาดใหญ่

ที่ศพของปิ๋งเสิ่ง เซี่ยซีหานไม่รอช้า มันเริ่มปล้นทุกอย่างในทันที

"!!!นี่เจ้าโจรด้วย นอกจากเจ้าเป็นชายไม่ดีที่ฆ่าท่านปิ๋งเสิ่ง แต่เจ้าก็ยังปล้นคนตาย" อีฝานมองเซี่ยซีหานราวกับเป็นคนชั่วช้า

"โจร ชายไม่ดี ปล้นคนตาย" เสียงของเด็กหญิงจื้อเยว่ดังตามหลังมา นางทำให้เซี่ยซีหานรู้สึกสมเพชตัวเอง

แต่เซี่ยซีหานไม่มีเวลาตอบโต้

เซี่ยซีหานรีบหยิบของสำคัญในตัวของผู้วิเศษเช่นปิ๋งเสิ่ง อย่างน้อยๆ มันก็รู้ว่า ของหลายชิ้นทำอะไรจากภาพนิมิต

ผ้าคลุมสามารถสะท้อนการโจมตีทางกายภาพได้อย่างน้อยๆ หนึ่งครั้ง แต่ในภาพนิมิต สิ่งนี้ปิ๋งเสิ่งใช้มันกับเซี่ยซีหานเพียงครั้งเดียว มันน่าจะมีเงื่อนไขในการใช้งานบางอย่าง มันอยากรู้เหลือเกินว่าสิ่งนี้ทำอะไรได้ และมีความสามารถอะไรอีก

ไม่รู้ว่าระบบรับรู้ความคิดของเซี่ยซีหานรึเปล่า

ทันทีที่มันสงสัยและมือจับผ้าคลุมสีน้ำตาลของปิ๋งเสิ่ง เสียงระบบก็ดัง

- ["ผ้าคลุมแห่งการโต้กลับ มันคือผ้าคลุมที่สร้างด้วยหนังของ 'อสูรวัวคลั่ง' ซึ่งมีความสามารถพิเศษคือ มันสามารถดูดซับการโจมตีทางกายภาพ และปะทุมันกลับคืนไปสู่ผู้โจมตีมันได้ มนุษย์ที่เป็น 'ผู้สร้าง' ได้นำคุณสมบัตินี้ของหนังอสูรวัวคลั่ง และใช้ทักษะวงจรเวทมนตร์ผสมผสานกลับวัตถุดิบอื่นๆ อีกราวยี่สิบสี่ชนิด สร้าง 'ผ้าคลุมแห่งการโต้กลับ' ขึ้นมา มันยังไม่นับเป็นสมบัติชั้นสูงหรือแม้แต่ระดับกลางด้วยซ้ำ"] -

- ["นั่นเพราะทักษะของผู้สร้าง 'ผ้าคลุมแห่งการโต้กลับ' นั้นน้อยเกินไป เขายังไม่เข้าใจทักษะวงจรเวทมนตร์อย่างลึกซึ้งมากเพียงพอ ทำให้มันเป็นสมบัติวิเศษระดับ 2 อัญมณีและ 1 ดารา ★☆☆☆☆ เท่านั้น"] -

- ["ป้องกันการโจมตีที่มีความรุนแรงหรือทำลายศักยภาพร่างกายไม่เกิน 5,000 หน่วย โดยประมาท มากกว่านี่จะไม่เกิดการสะท้อนกลับ นอกจากนั้นทุกๆ การสะท้อนกลับแผงวงจรเวทมนตร์ที่ฝังอยู่ในผ้าคลุมจำต้องซึมซับพลังธรรมชาติใหม่ อาจจะกินเวลา 5 ถึง 10 นาที เพื่อการใช้คุณสมบัติได้อีกครั้ง"] -

ดวงตาเซี่ยซีหานเป็นประกาย มันพบว่าระบบของมัน !!!ยอดเยี่ยม

นอกจากบอกคุณสมบัติของสมบัติวิเศษ แต่มันยังแทบอธิบายถึงกระบวนการผลิต

ตอนนี้ในหัวของเซี่ยซีหานจึงได้แต่คิด ทำไมเมื่อก่อนถึงไม่มีข้อความแจ้งเตือนแบบนี้ ไม่ใช่ว่ามันไม่เคยจับสมบัติวิเศษซะที่ไหน และระบบราวกับรับรู้ความคิดของมัน

- ["ในอดีตเจ้าไร้ทักษะ 'วงจรเวทย์' ระบบจึงไม่สนับสนุนคำอธิบายต่อสมบัติวิเศษใดๆ ต่อเจ้า อย่างที่เคยบอกเจ้าไป ระบบจะไม่มอบพลังวิเศษใดๆ ให้เจ้า นอกจากคำอธิบายและการชี้แนะ และคำอธิบายและการชี้แนะนั้น จะเป็นไปเมื่อเจ้ามีศักยภาพในสิ่งนั้นๆ"] -

'เยี่ยม' เซี่ยซีหานคิดในใจ แม้ระบบจะดูปากร้ายไปนิด แต่มันก็ใจดีกว่าที่เซี่ยซีหานคิดเอาไว้ สำหรับมัน คำอธิบายของระบบนั้นคือส่วนที่โกงที่สุดของตัวมัน

นอกจากนั้น แม้ระบบจะบอกว่าไม่ให้อะไรกับเซี่ยซีหาน แต่จริงๆ เซี่ยซีหานรู้ว่า 'ศักยภาพ' ของตัวมัน และ 'องค์ปัญญา' นั้น เติบโตอย่างเหนือขีดจำกัด อาจจะเรียกว่าโกงคนอื่นก็ได้ สิ่งเหล่านี้ระบบมอบให้มัน แต่ระบบที่น่ารักปากแข็งและมันพูดเพียงว่า มอบเพียงคำอธิบายให้เซี่ยซีหาน

ราวกับระบบรับรู้ว่า เซี่ยซีหานแอบหลงรักระบบนิดๆ

มันจึงปรากฏกล่องข้อความที่คล้ายหญิงสาวที่เขินอาย

- ["'ศักยภาพ' 'อายุ' และ 'องค์ปัญญา' คือสิ่งที่จะทำให้เจ้าเท่าเทียมกับผู้อื่นในโลกใบนี้ หากเจ้าโง่จนเกินไป อ่อนแอจนเกินไป และอายุสั้นจนเกินไป ข้าจะไม่เลือกเจ้า"] -

เซี่ยซีหานขมวดคิ้ว คำว่า 'ข้าจะไม่เลือกเจ้า' นั้น คล้ายจะมีความหมายบางอย่าง ในฐานะผู้ได้รับระบบติดตั้ง แม้เซี่ยซีหานจะไม่พยายามคิด แต่อย่างไรมันก็ต้องคิด มันได้ระบบนี้มาได้ด้วยเงื่อนไขอะไร และมันมาที่นี่ทำไม ใครส่งมันมา

เซี่ยซีหานแกล้งพยายามคิด แต่ดูเหมือนระบบจะรู้ทัน ไม่มีกล้องข้อความใดๆ ปรากฏ ทุกอย่างเงียบ มันเงียบมากๆ

'ระบบไม่หลงกลข้า ฮะฮาฮ่า' เซี่ยซีหานหัวเราะในใจ มันคิดจะใช้โอกาสนี้ ไขความลับของระบบสักหน่อย แต่ดูท่าจะไม่ได้ผล

เซี่ยซีหานรีบหยิบของชิ้นต่อไปขึ้นมา รูปปั้นนางเงือกที่งดงาม ที่สองมือของนางไขว้กันและปิดหู

- [" รูปปั้นเงือกขาว เจ้าหญิงแห่งท้องทะเล 'ปีศาจไร้เสียง' เหล่านางเงือก พวกนางคือผู้สืบเชื้อสายแห่งเทพมหาสมุทร เผ่าพันธุ์แห่งเงือกนั้นมีหลากหลายเชื้อสาย แต่ไม่ว่าพวกนางจะเป็นนางเงือกจากเผ่าพันธุ์ใด เสียงของนางเงือกก็ทำให้ผู้คนลุ่มหลงได้เสมอ ยกเว้นเงือกขาวเผ่าพันธุ์ที่ได้ขายจิตวิญญาณให้แก่เทพมาร พวกนางมีความกระหายอันไร้ที่สิ้นสุด หลงใหลในความงดงามและคาดหวังความเป็นนิรันดร์ พวกนางเลือกที่จะทิ้งเสียงที่ก้องกังวานและไพเราะ เพื่อให้ได้อำนาจแห่งนิรันดร์ของอมนุษย์ เสียงของพวกนางที่ควรดังและกล่อมเกลาจิตใจผู้คนที่ได้ฟังเสียงของพวกนาง แต่เงือกขาวกับไร้เสียง ทุกครั้งที่นางอ้าปากจะมีคมเขี้ยวแหลมมากมายปรากฏ กลิ่นเหม็นเหมือนซากศพคละคลุ้ง แม้แต่ในท้องทะเลกลิ่นเหม็นจากปากของนางก็ทำให้อาเจียนได้ "] -

- ["พวกนางเหี่ยวเฉาและเศร้าใจ หลังจากการขายวิญญาณให้แก่เทพมาร พวกนางทุกตนงดงามราวกับเทพี ผิวกายของพวกนางราวกับหินอ่อนที่ขาวบริสุทธิ์ ช่วงชีวิตของพวกนางยืนยาว แต่ก็ต้องเปลี่ยวเหงาและหลบซ่อนตัวไปตลอดกาล มหาสมุทรรังเกียจนาง มัจฉา วาฬ ปลายักษ์ จ้าวสมุทร ครึ่งมนุษย์ในท้องน้ำ ทุกคนปรารถนาจะฆ่าพวกนาง ด้วยรังเกียจนิสัยอันเน่าเหม็น หลังจากขายวิญญาณให้เทพมาร พวกนางต้องกินหัวใจและลำไส้ของทารกเพื่อคงความเยาว์วัยของตัวเอง และนั่นคือสาเหตุแห่งความเกลียดชังของท้องทะเลต่อพวกนาง  ชื่อหนึ่งของพวกนางคือ 'ปีศาจสีขาวปล้นบุตรแห่งท้องทะเล' "] -

- ["เมื่อพวกนางตาย กระดูกของพวกนางจะมีอำนาจ แห่ง 'ผู้ทอดทิ้งเสียงอันกังวาน' เงือกขาวนางจะไม่พูด และจะไม่พูดตลอดไป พวกนางจะไม่อ้าปากให้ใครเห็น นอกจากตอนกินและฆ่า นางเอียงอายในปากและฟันของพวกนาง โดยเฉพาะต่อบุรุษที่พวกนางหลงใหล แม้พวกนางจะขายวิญญาณให้เทพมาร แต่พวกนางก็ยังมีจิตใจแห่งสตรีและปรารถนาแห่งการสืบพันธุ์ และการทอดทิ้งเสียงของพวกนาง ทำให้พวกนางได้รับอำนาจใหม่ อำนาจแห่ง 'ผู้ไร้เสียง' ว่ากันว่า เมื่อ 'ปีศาจสีขาวปล้นบุตรแห่งท้องทะเล' ออกล่าผู้คนจะไม่ได้ยินเสียงใดๆ แม้พวกเขาจะพูดคุยกันอยู่ตรงหน้า แผ่นดินจะถล่ม พวกเขาก็จะไม่ได้ยินเสียง นั่นเพราะเหล่านางเงือกขาวได้ขโมยเสียงไปหมดแล้ว"] -

...