[จบ]Death System จอมเวทย์ท้าความตาย

“นายน้อยครับ คนของเราส่งรายงานมาแล้วครับ”

โรแลนยื่นมือไปหยิบแท็บเล็ตมาเปิดดูด้วยความเร็ว เขาอดไม่ได้ที่จะรู้ผลว่าแอนเดอร์สันตกตายหรือไม่ แต่เมื่อเห็นข้อมูลที่เขียนเอาไว้บนใบหน้าของเขาก็เต็มไปด้วยความวิตกในทันที

“ทำไมมันไม่ตาย”

เขต 5 เป็นเขตที่โรแลนขีดเส้นตายให้กับแอนเดอร์สัน ภายในเขตนี้แอนเดอร์สันจะต้องตาย  รายงานที่ส่งมากลับบอกเอาไว้ว่าแอนเดอร์สันรอดไปได้และตอนนี้เข้าสู่เขต 6 ที่เต็มไปด้วยทะเลทรายแล้ว

“นายน้อย มีข่าวอื่นนอกจากนายน้อย 11 รอดเข้าสู่เขต 6”

“อะไร มีข่าวอะไรอีก”

“ข่าวพรของนายน้อย 11 มีคนปล่อยออกไปสู่สาธารณะ ทำให้ตอนนี้มีหลายคนรู้ว่านายน้อย 11 มีพร 3 อย่างด้วยกัน”

โรแลนกัดฟันเมื่อรู้ว่าแอนเดอร์สันกำลังจะพลิกกระดาน ด้วยการที่มันและแอนเดอร์สันอยู่อันดับติดกันในบรรดาพี่น้อง หากแอนเดอร์สันสามารถรวมกับกลุ่มอำนาจอื่นได้ มันจะเป็นคนแรกที่ถูกแอนเดอร์สันเล่นงาน ไม่เพียงเท่านั้นพี่ชายของมันมีแนวโน้วว่าจะเล่นงานมันด้วยเช่นกัน

“อีกข่าวล่ะ”

“ยานรบของเราเข้าสู่เขต 6 แล้วตอนนี้กำลังตามหาร่องรอยของนายน้อย 11”

“ดี อย่าให้มันรอดไปได้อีก ส่วนเรื่องตระกูลเฟียร์รีบจัดการซะ อะไรก็เกิดขึ้นได้ ฉันกลัวว่าแอนเดอร์สันมันจะไม่ตาย ถ้าหากมันไม่ตายอย่างน้อยทำให้ตระกูลเฟียร์หายไปก็น่าจะดีที่สุด”

“ครับ ผมจะส่งคำสั่งไปให้คนที่รีบผิดชอบเรื่องนี้ลงมือ”

โรแลนมองดูแผนการณ์ที่มันวางเอาไว้ เดิมทีมันคิดจะกำจัดแอนเดอร์สันให้ได้พร้อมกับลดความสามารถในการโจมตีของตระกูลเฟียร์ลงไป เพื่อป้องกันไม่ให้ตระกูลเฟียร์เข้าร่วมกับพี่ชายคนอื่นของมันเพื่อจะกลับมาแก้แค้นมันที่ฆ่าแอนเดอร์สัน แต่ตอนนี้จำเป็นต้องทำให้ตระกูลเฟียร์หายไป ป้องกันไม่ให้แอนเดอร์สันเติบโตระหว่างที่มีข่าวว่าเขามีพร 3 อย่างกระจายไปทั่วสหพันธ์โคเวีย

—-----------------------------

“นายน้อย 6 ข่าวมาแล้วครับ”

“ฉันรู้แล้ว พ่อบ้านที่นำน้ำชามาให้บอกฉันหมดแล้ว”

“ถ้าอย่างนั้นนายน้อยจะสั่งการอะไรไหมครับ”

นายน้อย 6 ของตระกูลแลนเซอร์จิบชามองดูปลาในบ่อด้วยความสบายใจ ระหว่างนี้เองเขาก็กระตุกเบ็ดที่วางเอาไว้พร้อมกับแสดงสีหน้ายินดี

“ไม่ต้อง ไม่ต้องทำอะไรเพราะมีคนที่รีบกว่าเรา ให้พวกนั้นลงมือก่อนแล้วค่อยแจ้งฉัน”

“เข้าใจแล้วครับ”

นายน้อย 6 หย่อนเบ็ดอีกครั้งพลางมองปลาที่มีอยู่เต็มบ่อ แม้การตกปลาของเขาจะไม่ได้มีความท้าทายอะไรก็ตาม แต่เขาก็ยังสนใจมากอยู่ดีว่าปลามากมายที่อยู่ในบ่อแห่งนี้ จะมีมากน้อยแค่ไหนที่กินเบ็ดไร้เหยื่อของเขา

—---------------------------

“โห ใช้เวลาอีกครึ่งเดือนเลยเหรอถึงจะผ่านทะเลทรายนี้ไปได้”

แอนเดอร์สันถอนหายใจออกมาเบาๆ เมื่อเขารู้ว่าระยะทางจากแผนที่ในมือมันกำลังคำนวณเวลาหากเขาใช้ความเร็วเท่ากับนักเวทย์ 700 ปีในการเดินข้ามไปอีกเขต ทั้งที่เขาเดินเป็นเส้นตรงระยะทางของมันกลับไกลเช่นเดิม ถึงอย่างนั้นเขากลับมองเห็นเมืองในแผนที่จึงระบุลงไปว่าจะแวะพักที่นั่นก่อน การเดินทางเข้าสู่เขต 7 อาจจะมีอันตรายเกิดขึ้นเขาจึงต้องเดินทางไปหาข้อมูลจากในเมืองที่อยู่ใกล้กับเขต 7

ฟิ้ว!

“เสียงอะไร”

ทะเลทรายเต็มไปด้วยอากาศร้อนจัดและลมพัดแรง ตลอดวันที่เดินทางแอนเดอร์สันคุ้นเคยกับเสียงของมัน แต่ตอนนี้กลับมีเสียงบางอย่าง ทำให้เขาหันมองไปรอบๆตัวก่อนจะพบเข้ากับจุดสีดำบนท้องฟ้ากำลังเคลื่อนตัวเข้ามา

“ไม่จริงใช่ไหม”

จุดสีดำบนท้องฟ้าที่ค่อยๆเคลื่อนตัวเข้ามาเรื่อยๆเริ่มปรากฎเป็นรูปร่างที่ชัดเจน แอนเดอร์สันที่เห็นรูปร่างที่แท้จริงของจุดทั้งหมด 5 จุดเขาถึงขั้นยืนอึ้งเพราะมียานรบมุ่งหน้ามายังทิศทางของเขา เมื่อรู้ว่ามันอาจจะเป็นยานรบของเหล่าพี่ชายแอนเดอร์สันก็ได้เบิกตากว้างมากว่าเดิมขึ้นไปอีก เมื่อมองเห็นลำแสงสีฟ้าพุ่งเป็นเส้นตรงมายังตำแหน่งที่เขายืน

“บ้าเอ๊ย!”

กระดาษเวทย์ธาตุดินนำออกมากระตุ้นให้เกิดการทำงาน ทันทีที่เวทย์บนกระดาษร่ายออกมานั้นกำแพงขนาดใหญ่ก็ได้ปรากฎด้านหน้าของแอนเดอร์สันป้องกันลำแสงสีฟ้าจากยานที่พุ่งเข้ามาโจมตี

บรึ้ม!

“ยืนยัน  การโจมตีเข้าเป้า!”

ฝุ่นควันลอยตลบไปไกล เม็ดทรายสีเหลืองในจุดที่ลำแสงพลาสม่าพุ่งชนล้วนกระจัดกระจายลอยขึ้นไปบนท้องฟ้า ยานทั้ง 5 ที่ตามหาแอนเดอร์สันจนเจอต่างก็ใช้งานเรดาร์ตรวจสอบหาเขาที่อยู่ในจุดโจมตี

“เป้าหมายยังมีชีวิต”

“ส่งหน่วยกวาดล้างลงไป”

นักเวทย์สวมชุดเกราะสีดำจำนวน 10 คนกระโจนออกจากยานรบหนึ่งลำ ด้วยคำสั่งที่เอ่ยออกไปนั้นยานรบแต่ละลำก็ได้ปลดปล่อยทหารของตัวเองออกมา แอนเดอร์สันที่มองผ่านเม็ดทรายที่กระจัดกระจายไปทั่วฟ้าพบว่ามีนักเวทย์ติดอาวุธหนักที่มีพลังมากพอจะฆ่านักเวทย์ 800 ปีเดินทางมาหา เขาก็เริ่มออกวิ่งในทันที  ด้วยพลังของพวกมันในตอนนี้เขาไม่สามารถต่อสู้ตรงๆได้

“เป้าหมายกำลังวิ่งหนี ขอคำสั่งด่วน” นักเวทย์ในชุดเกราะรายงานไปยังยานรบเพื่อขอคำสั่งไล่ล่า 

“อนุญาตให้ไล่ล่า ย้ำ เป้าหมายต้องตาย!”

นักเวทย์จำนวน 50 คนในชุดเกราะบินออกมาจากยานเปิดใช้งานไอพ่นบินตามหลังแอนเดอร์สันด้วยความเร็วของนักเวทย์ 800 ปี ภายใต้การวิ่งหนีของแอนเดอร์สันเขารู้สึกวิตกไม่คิดว่าหนึ่งในกองกำลังหลักของตระกูลเสาหลักจะถูกส่งมาจัดการเขาแบบนี้ ด้วยการมาของแนวหน้าตระกูลซิกฟรีทส่งผลให้เขาต้องวิ่งพลางหาวิธีจะจัดการพวกที่บินอยู่บนฟ้าสูง แต่แล้วยานรบทั้ง 5 ก็ได้ใช้ความเร็วที่มากกว่าบินมาดักหน้าแล้วใช้ปืนลำแสงยิงถล่ม เขาจึงพยายามกระโดดหลบพลางมองดูสิ่งที่จะทำให้ตัวเองได้เปรียบในพื้นที่ทะเลทรายแห่งนี้

ปิ้วปิ้ว ปิ้วปิ้ว ปิ้ว!

“ชิ ไม่แปลกเลยที่อาจารย์วิเอร่าบอกว่าสนามรบ ต่างจากสนามต่อสู้ในวิทยาลัย”

แอนเดอร์สันมองดูลำแสงจากกระบอกปืนของนักเวทย์ที่ยิงไล่หลัง ด้วยการยิงของพวกมันไม่มีการร่ายเวทย์เลยสักครั้ง  มีเพียงแค่การกระตุ้นพลังเวทย์เข้าสู่ปืนที่มีเวทย์เขียนเข้าไปในชิปเพื่อสร้างเวทย์ขึ้นมาไล่ยิง ด้วยการสู้กับนักเวทย์ที่ไม่ร่ายเวทย์ ส่งผลให้เขาต้องวิ่งหลบเท่านั้น

“ยังไม่อยากใช้ด้วยสิ หวังว่าเมืองที่กำลังถึงจะมีขายนะ”

แอนเดอร์สันควักกระดาษเวทย์ออกมาถือในมือ 10 แผ่น ทันใดนั้นเขาก็ได้โยนพวกมันขึ้นไปบนอากาศ ต่อหน้าคนที่กำลังขับยานดักหน้า  พริบตาที่เวทย์ในกระดาษเปิดใช้งาน พายุขนาดใหญ่สูงกว่า 100 เมตรจำนวน 10 ลูกด้วยกัน ก็ได้ระเบิดออกมาจากกระดาษเวทย์ทั้ง 10 ส่งผลให้รอบตัวของแอนเดอร์สันเต็มไปด้วยพายุหมุนขนาดใหญ่โต

“บ้าเอ๊ย นำยานออกไป นำยานออกไปเดี๋ยวนี้!”

กัปตันยานรีบสั่งให้นำยานออกไปจากพายุทั้ง 10 ลูกอย่างไรก็ตามเส้นทางที่ใช้ออกไปกลับน้อยมากพวกมันจึงใช้ปืนใหญ่บนยานยิงพายุหวังจะแหวกทางออกไป แต่รอยแหวกที่สร้างได้กลับหายไปอย่างรวดเร็วเพราะพายุหมุนตลอดเวลา

“เปิดม่านพลังแล้วทะลวงออกไปเลย อย่าให้ยานตกที่นี่!”

ยานหนึ่งลำมีมูลค่าสูงมาก ยิ่งเป็นยานที่สร้างในมิสเทอรี่ยิ่งมีราคาสูงกว่าขายในสหพันธ์โคเวียถึง 2 เท่า อย่างไรก็ตามแอนเดอร์สันกลับไม่ปล่อยให้ยานรบลำไหนบินหนี ในจังหวะที่พวกมันพยายามจะทะลวงออกไปจากพายุของเขานี้เอง แอนเดอร์สันได้นำกระดาษเวทย์ออกมา 5 แผ่นด้วยกัน ทันทีที่เขากระตุ้นเวทย์ลงไปใช้งาน เถาวัลย์ขนาดใหญยักษ์จำนวน 5 เส้นก็ได้แตกตัวลงไปชอนไชใต้พื้นดินแล้วส่งเถาวัลย์ที่แตกตัวขึ้นมาใหม่พุ่งเข้าไปมัดยานทั้ง 5 ลำ เหล่านักเวทย์ที่ตามแอนเดอร์สันเข้ามาในพายุ จากเดิมหวังจะฆ่าแอนเดอร์สันพวกมันต่างหันไปรับคำสั่งใหม่ให้ทำลายเถาวัลย์ออกจากยาน

“พวกแกคิดผิดแล้วที่ไปสนใจอย่างอื่นนอกจากฉัน”

แอนเดอร์สันกระทืบเท้าลงไปบนพื้นดินส่งผลให้คำสาปมากมายหลายพันรูปแบบปรากฎออกมาจากวงเวทย์ที่เรียกใช้จนวงเวทย์ซ้อนทับกัน ภายใต้พายุโหมกระหน่ำคำสาปของเขาที่เรียกใช้งานพวกมันต่างกันพุ่งไปตามสายลมเข้าไปหมุนปั่นร่างของทุกๆคนที่พยายามจะหนี 

บนยานรบที่กำลังเปิดไอพ่นเต็มกำลังหวังจะทรงตัวกลางอากาศล้วนมีคำสาปเข้าไปกัดกร่อนโลหะจนแหว่งหาย ทางฝั่งนักเวทย์ที่พยายามทำลายเถาวัลย์ล้วนแล้วร้องตะโกนออกมาด้วยความกลัวตายเพราะชุดเกราะของพวกมันกำลังถูกกัดกร่อนจากคำสาปที่ไม่รู้ว่ามีอะไรบ้าง ทางฝั่งผู้ถอนคำสาปที่คิดจะขจัดคำสาปของแอนเดอร์สันล้วนถูกเล่นงานหนัก จนไม่สามารถช่วยคนอื่นๆได้เพราะตัวเองก็เอาตัวไม่รอด

หมับ!

มือข้างขวาแอนเดอร์สันจับไปยังเถาวัลย์ที่เกิดมาจากเวทย์ ก่อนที่เขาจะใช้ฉายาผู้เป็นที่รักของต้นไม้และฉายาเจ้าแห่งพืชพรรณควบคุมมัน ทันทีที่แอนเดอร์สันเชื่อมต่อได้นั้น เถาวัลย์ที่ถูกตัดขาดก็เริ่มแตกตัวใหม่กลายเป็นเถาวัลย์ที่ใหญ่กว่าเดิมพุ่งเข้าไปรัดยานรบเอาไว้ ทางฝั่งนักเวทย์ที่ถอดชุดเกราะออกไปพวกมันก็ถูกคำสาปที่พัดปลิวไปตามพายุหมุนเข้าเล่นงาน ถึงอย่างนั้นแอนเดอร์สันกลัวว่าพวกมันจะไม่ตาย เขาจึงสั่งให้เถาวัลย์แตกตัวเข้าไปรัดเพิ่มขึ้นอีก จนภายในพายุเต็มไปด้วยเสียงกรีดร้อง

อ้าก!

บู้ม!

ลำแสงสีฟ้าจากหนึ่งในยานรบพุ่งทะลวงเถาวัลย์มุ่งตรงมายังแอนเดอร์สัน เขาที่เห็นดังนั้นจึงใช้กระดาษเวทย์ธาตุดินระดับ 8 สร้างกำแพงป้องกัน ถึงอย่างนั้นมันกลับแรงกว่าก่อนหน้านั้น ส่งผลให้ร่างของเขากลิ้งไปตามพื้นทรายพร้อมกับกระดูกภายในร่างกายหักไปหลายท่อน ชุดเกราะระดับ 3 ที่สวมใส่สำหรับปิดลมร้อนล้วนแตกกระจาย ภายใต้ร่างที่บาดเจ็บหนักเขากลับไม่ตายทำเพียงร้องตะโกนด้วยความเจ็บปวดที่มากกว่าคนปกติถึง 10 เท่าก่อนจะลุกขึ้นยืนหลังจากร่างกายต่อกระดูกกลับมาเป็นเหมือนเดิม

“ไอ้พวกบ้าเอ๊ย”

บู้ม บู้ม บู้ม บู้ม!

ลำแสงปืนใหญ่จากยานรบเริ่มยิงด้วยความบ้าคลั่งดิ้นรนเป็นครั้งสุดท้ายให้พวกมันรอดออกไป ทันใดนั้นระเบิดมากมายที่มากับยานก็ได้ทิ้งลงพื้น ไม่สนเลยว่านักเวทย์จะทำอะไรอยู่ คนที่อยู่บนยานรู้เพียงแค่ว่ามันจะต้องทำลายที่นี่ แม้ยานรบจะตกไปชายที่ชื่อแอนเดอร์สันจะต้องตายกับพวกมัน

“ลานประหารมือปีศาจ”

เวทย์ระดับ 8 เปิดใช้งานด้วยการใช้ร่างของนักเวทย์เป็นเครื่องสังเวย ทันทีที่เวทย์คำสาปเปิดใช้ ม่านพลังงานสีดำก็ได้ปกคลุมบริเวณที่เกิดพายุหมุนก่อนจะส่งมือขนาดใหญ่ออกมาฉีกกระจากทุกอย่างภายในอาณาเขตของมัน เหล่าคนที่อยู่บนยานเมื่อเห็นว่ามีเวทย์คำสาปบางอย่างที่น่ากลัวเป็นอย่างมากกำลังทำงาน พวกมันก็ได้ทิ้งระเบิดทั้งหมดออกมาจากยาน ไม่สนว่าตัวเองจะตาย

“บะ บ้าเอ๊ย นี่มันเวทย์บ้าอะไรกัน!”

มือมากมายเต็มไปด้วยกรงเล็บพุ่งเข้าไปฉีกกระชากยานก่อนจะฉีกร่างของนักเวทย์บนยานที่ยังคงมีชีวิต แอนเดอร์สันที่เห็นว่าทุกอย่างเริ่มสงบเขาจึงลากกลุ่มคนที่มาฆ่าเขาลงไปฝังใต้พื้นทราย ครั้งนี้นับว่าเขาเปิดเผยไพ่ตายมากไป จึงจำเป็นต้องฝังทุกอย่างให้กลุ่มใหม่ไม่สามารถรับข้อมูลเหล่านี้ได้