เมื่อมาถึงรีสอร์ตก็เริ่มดึกแล้ว แต่ว่าที่นี่ยังคลาคล่ำไปด้วยผู้คนไม่ถึงกับแออัดมากแต่ก็ไม่ได้เงียบเหงาเลย ทิวพาเนมตรงไปเคาน์เตอร์แจ้งชื่อพนักงานก็เดินนำไปยังห้องพัก
“เดี๋ยวนะคะ พี่ทิว ทำไมมีห้องเดียวคะ” เนมหันไปถามเขาทันทีเมื่อพนักงานแจ้งว่าถึงห้องพักแล้ว และเดินกลับไป
“ก็ พี่กลัวว่าเราจะคิดมาก เอ่อ....ก็เลยจองห้องเดียว 2 เตียง เนมโอเคหรือเปล่า” เขาถามพลางจ้องตาเธอ
“คือ พี่ไม่ได้คิดอะไรนะ แค่เป็ห่วง”
“พี่ทิวกลัวเนมคิดสั้นเหรอคะ”
“ก็...ทำนองนั้น”
“เนมเสียใจก็จริง แต่เนมไม่เคยคิดอะไรแบบนั้นนะคะ”
“ไม่รู้แหละ พี่ไม่ไว้ใจ ว่าแต่เนมไว้ใจพี่หรือเปล่า”
“เฮ่อออ..เนมไว้ใจค่ะ แต่มันจะดีเหรอคะ นอนห้องเดียวกันแบบนี้”
“ถ้าเนมไว้ใจและไม่ถือ ก็ไม่เห็นจะเป็อะไรเลย พี่รับรองความปลอดภัย”
“.....ค่ะ เนมเชื่อใจพี่นะคะ” เนมพูดออกไปพร้อมจ้องหน้าเขาเพื่อย้ำว่าเธอไว้ใจ และเป็การเตือนเขากลายๆ ว่าเธอจะต้องปลอดภัย
“ป่ะ งั้นเราไปหาอะไรกินกัน พี่ยังไม่ได้กินอะไรเลย หิวตาลายแล้วตอนนี้”
“ก็ได้ค่ะ”
ทั้งคู่มานั่งอยู่ที่ร้านนั่งชิวแห่งหนึ่งไม่ไกลจากรีสอร์ตเท่าไหร่นัก ในร้านบรรยากาศค่อนข้างครึกครื้นเพราะดึกแล้วฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ไหลลงคอก็เริ่มออกอาการ แต่ด้วยว่าเป็ร้านนั่งชิลจึงไม่ได้รู้สึกว่าวุ่นวายเหมือนในผับ
ทิวสั่งอาหารมา สามสี่อย่าง พร้อมเบียร์และน้ำผลไม้ปั่นให้เนม รอไม่นานอาหารและเครื่องดื่มก็ถูกนำมาเสิร์ฟ
“พี่ทิว เนมขอเบียร์ด้วยได้มั้ยคะ”
“เอาจริงเหรอ ไม่กลัวเมาเหรอ”
“ไม่กลัวค่ะ เนมเคยดื่มค่ะ” เธอว่าพร้อมส่งยิ้มน้อยๆ ให้เขา เขาเลยพยักหน้าแล้วขอเบียร์มาให้เธอ
จากแก้วแรก ไปแก้วที่สอง สาม และ สี่ โดยที่แทบจะไม่แตะอาหารบนโต๊ะเลย ทิวนั่งจ้องเนมที่ตอนนี้ตาเริ่มหวานขึ้นจากฤทธิ์เบียร์
“เนม ไหวรึเปล่า เมาแล้วพอเถอะ” เขารั้งมือที่ถือแก้วจะยกเข้าปากนั้นไว้
“อื้มมม ไหวค่ะ เนมยังไม่เมาหรอกค่ะ” เธอตอบพร้อมแกะมือเขาออกแล้วยกเบียร์ที่เหลือขึ้นซดรวดเดียวหมดแก้ว พร้อมเรียกเด็กเสิร์ฟขอเบียร์เพิ่ม แล้วนั่งฮัมเพลงตามนักร้องโฟล์กซองบนเวทีอย่างอารมณ์ดี
ทิวเห็นท่าทางผ่อนคลายของเธอก็เลยไม่ได้ขัดใจ ปล่อยให้เธอดื่ม เพราะเขาเองไม่ได้ดื่มเยอะอยู่แล้วเพราะต้องขับรถกลับที่พัก
“เนม พี่ว่าเนมเมามากแล้ว กลับกันเถอะ” เขาพูดเมื่อเห็นว่าเธอค่อนข้างเมามากแม้จะไม่ถึงกับเละเทะแต่ก็คิดว่าสภาพนี้เดินไม่น่าจะตรงแล้วล่ะ
“พี่ทิว ป้อดอ่ะ ไม่เห็นยกเลย เนมยกหมดแล้วหลายแก้วแล้วนะคะ” เธอว่าพร้อมมองหน้าเขาตาปรือ
“ครับ แม่คนคอแข็ง แต่ตอนนี้มันดึกมากแล้ว พี่ว่าเรากลับไปพักผ่อนกันเถอะ พรุ่งนี้พี่พาไปดำน้ำ”
“จริงเหรอคะ!” เมื่อได้ยินว่ามีโปรแกรมเที่ยวต่อพรุ่งนี้เธอก็ทำตาโต ทิวส่ายหัวยิ้มน้อยๆ แล้วเรียกพนักงานมาคิดเงิน
“เนมขอเข้าห้องน้ำแป๊บนะคะ” พูดพร้อมลุกขึ้นยืนแล้วเซเล็กน้อย ดีที่ทิวลุกคว้าแขนไว้ได้ทัน
“เป็ไงล่ะ คอแข็ง หมดแก้ว...หมดแก้ว ลุกแค่นี้เซละ” เขาแซวเธอ
“แฮ่ๆ นั่งนานไปหน่อยค่ะลุกเร็วมันเลยมึนๆ ค่ะ”
“ยัง ยังจะแถอีก เฮ่อออ...เรานี่มันจริงๆ เลยนะ”
ทิวยกมือขยี้หัวเบาๆ พร้อมจับต้นแขนเธอไว้ข้างหนึ่งแล้วพาเดินไปด้านหลังเพื่อเข้าห้องน้ำ
“โอ๊ะ!!”
ฟุ่บ!!
ด้วยความมึนทำให้เนมเดินเซไปชนกับผู้หญิงที่เดินสวนออกมาจากห้องน้ำพอดีจนเกือบล้มหน้าทิ่ม แต่ทิวดึงแขนเธอเข้าหาตัวแล้วกอดไว้
“ขอโทษครับ น้องผมเมา” เขารีบขอโทษคนที่เนมเดินชน ผู้หญิงคนนั้นเลยพยักหน้าเล็กน้อยแบบไม่ถือสาแล้วเดินจากไป
“หืมมม ตัวพี่หอมจังเลยอ่ะพี่ทิว” แทนที่จะรู้สึกผิด ยัยตัวแสบกลับเงยหน้าจากอกเขาแล้วพูดขึ้นมาหน้าตาเฉยทำให้ทิวถึงกับไปไม่ถูก
“เนม...ไปเข้าห้องน้ำได้แล้ว เข้าเดียวได้มั้ยเนี่ย” เขาเริ่มไม่มั่นใจว่าเธอจะเข้าห้องน้ำคนเดียวไหว
“ไหวๆ ไหวค่ะ” เมื่อถือหน้าห้องน้ำเขาก็ยืนรอเธออยู่อย่างนั้นจนเธอเดินออกมา
“ไปค่ะ กลับกันดีกว่า”
ทิวเดินประคองไหล่เธอออกมาจากร้านตรงไปยังลานจอดรถ เขาเปิดประตูฝั่งคนนั่งข้างคนขับ เอามือจับหัวเธอไว้แล้วดันตัวเธอให้เข้าไปนั่ง พร้อมคาดเข็มขัดจนเรียบร้อยดี
“เป็ไง เมามากมั้ย” เขาถามคนที่เอาหัวพิงเบาะรถไว้หลับตาพริ้ม
“นิดหน่อยค่ะ สบายๆ” ยกมือทำท่าโอเค แต่ไมได้ลืมตามามองเพราะรู้สึกมึน
“หึ อวดเก่งจังนะ” ทิวอดไม่ได้ที่จะยกมือมาขยี้ผมเธอเบาๆ อย่างเอ็นดูก่อนออกรถ
เมื่อมาถึงห้องพักระหว่างทางเดินจากลานจอดรถมาเนมก็บ่นไม่หยุดเื่ระยะทางทั้งๆ ที่ความเป็จริงมันไม่ได้ไกลเลยสักนิดเดียว แต่ดูเหมือนคนเมาออกอาการงอแงหน่อยๆ
“เนม ปวดขาแล้วเนี่ย” เธอพูดพร้อมกับถอดรองเท้าออกโดยไม่สนว่ามันจะกระเด็นไปคนละทิศละทาง
“อาบน้ำไหวมั้ยเนี่ย..หึ้”
“เออ...พี่ทิว แล้วเนมจะเอาเสื้อผ้าที่ไหนเปลี่ยนคะ” เหมือนเพิ่งนึกได้เธอจึงหันมาถามเขา
“พี่ให้เพื่อนพี่เตรียมให้เรียบร้อยแล้ว แต่ว่าก็คงจะไม่ได้พอดีตัวเป๊ะหรอกนะ พี่ก็เดาๆ เอาน่ะ” ว่าแล้วเขาก็เดินไปเปิดตู้เสื้อผ้าแล้วหยิบเสื้อยืดแขนสั้นกับกางเกงขายาวพร้อมผ้าเช็ดตัวส่งให้เธอ
“เอ่ออ...คือ ชั้นในอยู่ในห้องน้ำแล้วเนมไปดูเอาละกันนะ” เขาพูดพร้อมหันหน้าหนี ไม่กล้ามองหน้าเธอ
“ฮะ...เพื่อนพี่เตรียมชั้นในไว้ให้ด้วยเหรอ”
“อย่าเพิ่งเข้าใจผิดนะ เพื่อนพี่เป็ผู้หญิง แล้วตัวก็พอๆ กับเนมแหละพี่เลยรบกวนให้มันช่วยเตรียมไว้ให้”
“อ่อๆ ขอบคุณค่ะ”
ว่าแล้วก็เดินเซน้อยๆ เข้าห้องน้ำไป เธอใช้เวลาอยู่พักใหญ่ก่อนจะออกมาพร้อมกับชุดใหม่ที่ค่อนข้างโอเวอร์ไซส์สำหรับเธอเล็กน้อย
“ราตรีสวัสดิ์นะคะพี่ทิว ขอบคุณมากๆ สำหรับวันนี้ค่ะ” เนมหรี่ตาพูดพร้อมทิ้งตัวลงบนเตียงของตัวเองทันที ทิวเลยเดินเข้าห้องน้ำไปทำธุระส่วนตัวบ้าง
ไม่นานก็ได้ยินเสียงกรนเบาๆ พร้อมเสียงหายใจสม่ำเสมอของคนที่หลับสนิทเพราะฤทธิ์เบียร์ไปแล้ว ทิวออกมาจากห้องน้ำก็ถึงกับส่ายหัว เพราะก่อนหน้าจะเข้าห้องน้ำเขาก็คิดว่าเธอคงจะจัดแจงนอน และห่มผ้าเรียบร้อย แต่ภาพที่เห็นตอนนี้ก็คือภาพเดียวกับก่อนที่เขาจะเข้าห้องน้ำไป
“เนม...เนม นอนดีๆ หน่อย เดี๋ยวก็ตกเตียงหรอก” เขาเขย่าขาที่เลยขอบเตียงออกมาเกือบครึ่ง เพราะเนมทิ้งตัวขวางเตียงไว้แล้วก็หลับไปทั้งอย่างนั้น
“......” ไร้ปฏิกิริยาและเสียงตอบรับใดๆ จากอีกฝั่ง
ทิวตัดสินใจยกขาของเนมทั้งสองข้างแล้วหมุนให้อยู่ในองศาที่มันควรจะเป็ แต่คนหลับก็ไม่ได้รู้สึกตัวเลยแม้แต่น้อย ทิวพลิกตัวเธอนอนหงายแล้วดึงผ้าห่มออกจากใต้ตัวเธอมาห่มให้จนถึงอก พร้อมยกหัววางบนหมอนจนเรียบร้อย
“หึ หมดฤทธิ์ไปแล้วยัยตัวแสบ” เขานั่งจ้องหน้าเธอที่หลับสบายไปแล้ว ทิวเอานิ้วเกลี่ยเส้นผมออกหน้าแก้มใส ความเนียนและกลิ่นหอมอ่อนๆ ของสบู่เหลวทำให้เขาเผลอก้มลงหอมแก้มเนียนนั้น แล้วก็ต้องห้ามใจตัวเองไม่ให้ทำอะไรไปมากกว่านี้โดยการเดินไปปิดไปพร้อมกลับมานอนที่เตียงของตัวเอง พลิกไปมาหลายตลบก็ข่มตาไม่ลง คงเพราะแปลกที่และยังนอนร่วมกับยัยเด็กแสบนี่อีก
สายของอีกวัน เนมขยับตัวบิดี้เี เมื่อแสงพระอาทิตย์เริ่มสว่างจนทำให้เธอตื่น หลังจากปรับสายตาให้เข้ากับแสงได้แล้วก็หันซ้าย ขวา มองหาทิว เธอก็ไม่เห็นเขาอยู่ที่เตียงแล้วเลยเดินเข้าไปล้างหน้าแปรงฟันแล้วเดินออกมาที่ระเบียงหน้าห้องนอน
“พี่ทิว” เธอส่งเสียงเรียกเขาเมื่อเห็นอีกฝ่ายนั่งเก้าอี้ในท่าสบายจิบกาแฟอยู่
“ตื่นแล้วเหรอ” เขาหันมาพร้อมวางแก้วกาแฟในมือลง
“หิวหรือยัง พี่จะได้สั่งให้เขาเอาข้าวต้มมาให้”
“หิวค่ะ มากๆ ด้วย เนมขอน้ำขิงร้อนๆ ด้วยได้มั้ยคะ รู้สึกปวดหัวนิดๆ ค่ะ” เธอบอกพร้อมนั่งลงเก้าอี้อีกตัวตรงข้ามเขา
“ปวดมากมั้ย” พูดพร้อมกับยื่นมือมาแตะที่หน้าผากรวดเร็ว
“ตัวก็ไม่ร้อน”
“เอ่อ...สงสัยแฮงค์ค่ะ” เธอว่าพร้อมยิ้มอายๆ
“หึ ก็สมควรแหละ ดื่มเยอะขนาดนั้น”
ไม่นานข้าวต้ม 2 ถ้วยและน้ำขิงร้อนๆ ก็ถูกเสิร์ฟ เนมไม่รอช้าจัดการข้าวต้มตรงหน้าทันที ตามด้วยน้ำขิงที่เริ่มอุ่นกำลังดี
“เป็ไง ดีขึ้นมั้ย”
“ดีขึ้นมากๆ ค่ะ”
“ว่าแต่ ทำไมพี่ทิวตื่นเร็วจังคะ”
“คือ..พี่นอนไม่ค่อยหลับอ่ะ คงแปลกที่” เขาพูดแต่ไม่มองหน้าเนม
“กินเสร็จแล้วเดี๋ยวไปดำน้ำกัน เพื่อนพี่เตรียมเรือไว้ให้แล้ว”
“โอเคค่ะ งั้นเนมขอไปเปลี่ยนชุดแป๊บนึงนะคะ”
8K
