เชกันที่เดินขยับเข้ามาใกล้ๆ“แกกำลังทำผิดข้อตกลง รึว่าแกอยากให้เด็กนั่น!
“ข้าทำผิดตรงไหนข้าไม่ได้ใช้พลังแม้แต่น้อยเจ้าก็เห็น
“โล่ของเจ้านั่นไง!ข้าถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของพลังเจ้า ไม่รู้ล่ะถ้าเจ้าไม่อยากให้มีอะไรเกิดขึ้น เจ้าห้ามใช้อาวุธใดๆ ขึ้นมาป้องกัน
นาฟคิดไว้แล้วว่าจะต้องเกิดสถานการณ์แบบนี้ ถึงแม้ว่าตนจะสามารถป้องกันการโจมตีได้ทั้งสามครั้งตนก็ไม่เชื่อว่าเจ้าพวกนี้จะยอมปล่อยตัว เหมยหลิน
แต่ความหวังเดียวตอนนี้คือผู้อาวุโสชุดคลุมเทาคนนั้นขอเพียงตนป้องกันได้อีกครั้งก็ครบตามสัญญาที่ให้ไว้แล้ว
อยู่ๆผู้ชมทั้งสนามก็อดประหลาดไม่ได้ น้ำตาเลือดที่อยู่ดีๆ ก็ปลดอาวุธทุกอย่างวางไว้ที่พื้น ถอดเสื้อออกเห็นมวลกล้ามเนื้อที่แน่นกระชับได้รูปของเด็กหนุ่ม
ผู้ชมต่างวิพากษ์วิจารณ์ไปต่างๆนานา
มังกี้ที่เห็นการกระทำของนาฟยิ่งรู้สึกกังวลใจ “เจ้าทำอะไรน่ะ น้องชายถอดเครื่องป้องกันออกหมดเลย
กลุ่มผู้ทรงอำนาจไม่ว่าจะเป็นสมาคม ตระกูลต่างคิดไปต่างๆ โดยเฉพาะ ซานตี้กับลาส ที่หันมามองหน้ากันต่างก็คิดว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล
นาฟทิ้งแขนทั้งสองลงข้างลำตัวสูดลมหายใจ
“เข้ามา!”
“ฮ่าๆ เชกันที่เอื้อมไปหยิบแขนกลอันใหม่จากบัตรมิติออกมาสวม ครั้งนี้ผู้ชมโดยรอบยิ่งฮือฮา เพราะแขนกลอันนี้ทั้งหนาและใหญ่กว่าเดิม เดินเข้าหาเด็กหนุ่มเบื้องหน้าอีกครัง
นาฟจดจำจังหวะการโจมตีก่อนหน้านี้ไว้หมดแล้วพลังรุนแรงมาก ถ้าโดนร่างกายตรงๆโดยไม่ใช้พลังต่อต้านมีโอกาสถึงแก่ความถึงแก่ความตายสูงมาก สิ่งที่ใช้ได้ตอนนี้คือประสาทสัมผัสของร่างกาย
“นาฟเร่งเร้าประสาทสัมผัสของตนเส้นใยประสาทแตกตัวออกไปจากสมองและไขสันหลัง ส่งผ่านการรับรู้ไปยังส่วนอื่นๆ ตา หูลิ้น จมูก ผิวหนัง สัญญาณจากอวัยวะต่างๆ ส่งกลับไปยังสมอง
เพื่อเร่งการรับรู้บรรยากาศรอบตัวทั้งหมด เริ่มได้ยินเสียงทุกเสียงทั่วทั้งสนาม ลมหายใจเข้าออกของทุกคน จุดของบรรยากาศที่ร้อนและเย็นในแต่ละตำแหน่งสัมผัสทุกกลิ่นทั่วทั้งสนาม
ชายชราและผู้อาวุโสชุดคลุมเทาเริ่มชักสีหน้า เหมือนกับคิดถึงเรื่องราวบางอย่าง
“เชกันเดินมาถึงเบื้องหน้าของเด็กหนุ่มจ้องมองไปทั่วทั้งร่ายกาย รูปร่างส่วนสูงที่ไล่เลี่ยกันเล็งไปที่เป้าใหญ่ของร่างกาย
“น้องชายทำอะไรอยู่รีบหนีเร็วเข้า!เสียงมังกี้ตะโกนดังออกมาจากข้างสนาม
“เจ้าเด็กบ้าคนนี่!เด็กสาวผมสั้นที่รับชมอยู่มุมใดมุมหนึ่งของสนามถึงกับจิกเล็บเข้าไปในมือ
กลุ่มผู้ทรงอิทธิพลมองเหตุการณ์เบื้องหน้าอย่างหมดหวัง
ซานตี้กับลาสเพ่งมองไปที่เด็กหนุ่มเบื้องล่างนี้ว่าจะเอาตัวรอดได้ยังไง
“เชกันไม่รอช้าง้างแขนกลออกไปสุดเหยียด“วิ๊ง!”ๆต่อยอย่างเต็มกำลัง “ตูม!”
คลื่นพลังที่ส่งออกมารุนแรงกว่าเก่าส่งแรงกระเพื่อมชนกับม่านปราการรอบสนาม
“โครม!” นาฟกระเด็นไปไกลจนชนเข้ากับม่านปราการอีกฝั่งรอยพื้นลากยาวเป็นทางเต็มไปด้วยหยดเลือดแดงฉาน “อั๊ก!” เด็กหนุ่มสำลักเลือดร่างกายสั่นไหว ขดตัวนอนคว่ำหน้าอยู่ริมสนาม
“น้องชาย! เสียงมังกี้ตะโกนออกมาจากข้างสนาม
ผู้ชมต่างไม่กล้าส่งเสียงใดๆเมื่อเห็นเหตุการณ์ดังกล่าว
“ฟู่!” ร่องรอยควันกระจายออกมารอบๆ แขนกลไก
“ฮ่าๆอยู่ๆ เชกันก็หัวเราะออกมา เดินตรงเข้าหาเด็กหนุ่มที่นอนหายใจรวยรินเบื้องหน้า
“น้องชายเร็ว รีบหนีออกมาประตูอยู่ฝั่งขวาห่างไปไม่ไกล เสียงมังกี้ตะโกนดังออกมา
“ จินยี้ที่มองอยู่ ถึงกับจิกเล็บมือ“เร็วสิเจ้าโง่!
“ฮ่าๆๆ โดนหมัดของข้าเต็มๆลุกไม่ไหวหรอก อย่างน้อยกระดูกทั่วตัว คงแตกร้าวหมดแล้ว
กลุ่มตระกูลเชคาลที่เฝ้ามองจากด้านบนล้วนออกอาการดีใจกันออกนอกหน้า เชโกสหันไปทางกลุ่มของซานตี้ กับลาสแล้วส่งยิ้มให้
ทุกคนโดยรอบเห็นสภาพของนาฟแล้วถึงกับอยากเอาใจช่วยให้ลุกหนีออกจากสนาม และแล้วก็ค่อยๆ มีเสียงเชียร์ดังขึ้นมา “น้ำตาเลือด!” “น้ำตาเลือด!” “น้ำตาเลือด!”
“หึ พวกโง่! ไม่มีประโยชน์หรอกข้าจะจัดการให้สิ้นซากด้วยหมัดนี้ล่ะ เชกันสะบัดแขนกล เร่งเดินเข้าหานาฟทันที
จู่ๆ เกิดเรื่องอัศจรรย์ เด็กหนุ่มขยับตัว ชันเข่าข้างนึงมือยันพื้นค่อยๆ ลุกขึ้นยืน มือข้างนึงยกขึ้นมาปาดเลือดที่มุมปาก เหลือบสายตาจ้องมองไปที่ชายหนุ่มเบื้องหน้าอย่างอาฆาต
เชกันถึงกับหยุดเดิน “นะ นี่แก! ทำได้ยังไง พลังโจมตีเมื่อกี้ มันระดับปืนใหญ่เลยนะ
ผู้ชมโดยรอบถึงกับตกใจกับสิ่งที่เห็นเด็กหนุ่มน้ำตาเลือดสามารถ ลุกขึ้นยืนได้ร่องรอยแดงช่ำวงใหญ่ที่เกิดขึ้นบริเวณหน้าอกมีเลือดซึมออกมาเรื่อยๆ ก็ค่อยๆ หยุดลง
ลาสกับซานตี้สังเกตุเห็นพลังฟื้นตัวของเด็กหนุ่มคนนี้ที่ไม่ธรรมดาเลย
อยู่ๆ รองผู้อำนวนการสถานศึกษาก็เอ่ยขึ้น“สัมผัสแห่งห่วงเวลา งั้นรึ! ทุกคนโดยรอบต่างหันไปทางชายชราเกิดเสียงวิพากษ์วิจารณ์ไปต่างๆ นานา
“เด็กคนนี้เป็นเพชรเม็ดงามท่านรองไม่คิดจะชวนเข้าสถานศึกษาของท่านหรือ? ผู้อาวุโสชุดคลุมเทาหันมาเอ่ย
“ใช่หายากจริงๆ!คนที่สามารถตื่นรู้ “สัมผัสแห่งห่วงเวลา”
ได้ในอายุเพียงเท่านี้
กลุ่มคนด้านหลังตระกูลซานซึ่งเป็นเยาวชนคนหนึ่งก้าวออกมาถาม “ท่านลุงซานตี้ สัมผัสแห่งห่วงเวลา คืออะไรครับ
ซานตี้ที่ยังเหม่อมองเด็กหนุ่มเบื้องล่างอยู่เกิดสะดุ้งกับคำถามของคนในตระกูล
“สัมผัสแบบนี้จะเกิดขึ้นน้อยมากสำหรับผู้ใช้พลัง ส่วนมากจะเกิดกับผู้ใช้พลังขั้นสูงสามารถพุ่งประสาทสัมผัสออกไปรอบตัว รับรู้การเคลื่อนไหวอย่างละเอียดรอบด้าน
“ในกรณีเจ้าเด็กน้ำตาเลือด คงใช้เพื่อการถอยหนีในช่วงเสี้ยววินาทีสุดท้ายจังหวะสุดท้ายในการโจมตีคงผ่อนแรงเคลื่อนตัวถอยหลังเท่ากับแรงโจมตี
การกะจังหวะเป็นเรื่องสำคัญถ้าไม่มีประสาทสัมผัสที่เฉียบคมพอ คงไม่สามารถทำได้อยู่แล้ว