กลรัก หนุ่มปริศนา

    7. ผมชื่อ สิทธา

    4 ทุ่ม รดายังคงนั่งจิบเหล้าต่อ โดยมีชายหนุ่มไรเดอร์นั่งเป็๲เพื่อน สายตาคอยลอบชำเลืองไปที่โต๊ะของกำพลอยู่เรื่อยๆ 


    กพลกับพลอยนั่งทานอาหารจิบไวน์บางๆ คุยกันหัวร่อต่อกระซิกอย่างมีความสุข โดยที่ไม่สนใจรดาเลยแม้แต่นิดเดียว


    จน 5 ทุ่ม กพลกับพลอยลุกขึ้นจากโต๊ะเดินมาทางโต๊ะของรดา กพลหยุดที่โต๊ะของรดา

    ชำเลืองมองชายหนุ่มอึดใจหนึ่งจึงพูดกับรดาว่า


    “ คุณดื่มเยอะไปมั้ยดา…แล้วนี่จะไม่แนะนำแฟนให้ผมรู้จักหน่อยเหรอ “ ผู้ชายคนนี้ยังดูอายุน้อยอยู่ ถึงจะแต่งตัวธรรมดาแต่ก็ดูดีดูมั่นใจในตัวเองอยู่ไม่น้อย กพลคิด


    รดาอึกอัก จะให้แนะนำอะไรล่ะในเมื่อเธอก็ไม่รู้ว่าไรเดอร์ที่เธอเรียกมาชื่อว่าอะไร


    “ ผมชื่อ สิทธา ครับ ยินดีที่ได้รู้จักครับ “ ชายหนุ่มแนะนำตัว


    รดาหันมามองหน้าชายหนุ่มที่เพิ่งแนะะนำตัวเองทันที


    “อืม เขาชื่อ สิทธา น่ะ แล้วนี่พลจะกลับกันแล้วเหรอ “ รดาถามกพล


    “ เปล่าหรอกดา พลจองห้องที่นี่ไว้น่ะ ก็กะว่าจะพาคุณพลอยเขาขึ้นไปพักผ่อนเลย ดาเองก็อย่าดื่มเยอะนักล่ะ ขับรถมาเองไม่ใช่เหรอ “ กพลถาม


    รดาอึ้งไปพักใหญ่


    “ อ้อ พักที่นี่กันงั้นหรอ “ รดาพึมพำเบาๆ


    “ ไม่ต้องห่วงหรอกครับ เราก็จองห้องไว้ที่นี้คืนนี้เหมือนกัน พอดี๰่๭๫นี้เธอเครียดเ๹ื่๪๫งานนิดหน่อยเลยลืมเยอะไปหน่อย แต่อย่ากังวลเลยครับผมดูแลเธอได้ “ สิทธาพูด


    กพลกับรดาหันมองสิทธาพร้อมกัน สิทธาส่งยิ้มให้ทั้งคู่


    สิทธาลุกขึ้นยืนเดินเข้าไปจับแขนรดา พยุงให้เธอลุกขึ้น 


    “พอเถอะครับที่รัก นี่ก็ดึกมากแล้ว ผมว่าเราขึ้นห้องไปพักผ่อนดีกว่า “ ชายหนุ่มพูดพร้อมกับยิ้มหวานให้รดา


    “ ขึ้นห้องเหรอ “ รดาทวนคำเธอไม่คิดว่าเ๹ื่๪๫จะกลายเป็๞แบบนี้ เธอคิดแค่ว่าพอ กพลกับพลอยกลับเธอก็จ่ายเงินให้ไรเดอร์แล้วก็แยกย้าย


    “ใช่สิครับ ขึ้นห้อง ห้องเราเบอร์อะไรนะคุณ เอากุญแจมาสิ “ สิทธาถามพร้อมกับเอื้อมมือไไปหยิบกระเป๋าของณดาล้วงเอากุญแจห้องออกมา


    “ ค่อยๆเดินนะครับที่รัก คุณเมามากเลย “ สิทธาพูดพร้อมกับโอบเอวรดาให้ค่อยๆเดินออกจากโต๊ะ


    “ เราขอตัวนะครับ “ สิทธาพูดพร้อมกับก้มหัวให้กพลกับพลอยเล็กน้อยก่อนจะพยุงรดาเดินออกไป


    รดางุนงง หญิงสาวทำอะไรไม่ถูกได้แต่เดินออกมาจากโต๊ะโดยมาสิทธาเดิมาด้วยข้างๆ

    รดาทำท่าจะหันหลังกลับไปมองกพล แต่


    “ อยู่เฉยๆ ไม่ต้องหัน เดินไปข้างหน้า ถ้าคุณอยากชนะอย่าหันกลับไป… ทำให้เค้ารู้ว่าคุณไม่ได้สนใจเขาอีกแล้ว “ 

    ชายหนุ่มเอื้อมมือมาโอบไหล่เพื่อล๊อคคอรดาไว้


    ทั้ง 2 เดินมาถึงหน้าห้องหมายเลย 405 สิทธาไขกุญแจเข้าห้อง รดาเดินโซเซมาที่เตียงนอน ในขณะที่สิทธากำลังปิดประตู


    รดาน้ำตาไหลอาบสองแก้ม ตลอดเวลาที่ผ่านมาเธอพยายามลั้นน้ำตากลั้นความรู้สึกเสียใจเอาไว้ แต่ตอนนี้ทันไม่ไหวแล้ว เธอเจ็บ เจ็บที่หัวใจ เธอร้องไห้เหมือนคนบ้า 


    สิทธาเดินมานั่งลงที่เก้าอี้ตรงหน้าเธอ ชายหนุ่มมองหญิงสาวอย่างเวทนา แต่เขาก็ไม่รู้จะพูดปลอบใจเธอ

    ยังไง จึงปล่อยให้เธอได้ร้องไห้ ร้องให้พอ….