4 ทุ่ม รดายังคงนั่งจิบเหล้าต่อ โดยมีชายหนุ่มไรเดอร์นั่งเป็เพื่อน สายตาคอยลอบชำเลืองไปที่โต๊ะของกำพลอยู่เรื่อยๆ
กพลกับพลอยนั่งทานอาหารจิบไวน์บางๆ คุยกันหัวร่อต่อกระซิกอย่างมีความสุข โดยที่ไม่สนใจรดาเลยแม้แต่นิดเดียว
จน 5 ทุ่ม กพลกับพลอยลุกขึ้นจากโต๊ะเดินมาทางโต๊ะของรดา กพลหยุดที่โต๊ะของรดา
ชำเลืองมองชายหนุ่มอึดใจหนึ่งจึงพูดกับรดาว่า
“ คุณดื่มเยอะไปมั้ยดา…แล้วนี่จะไม่แนะนำแฟนให้ผมรู้จักหน่อยเหรอ “ ผู้ชายคนนี้ยังดูอายุน้อยอยู่ ถึงจะแต่งตัวธรรมดาแต่ก็ดูดีดูมั่นใจในตัวเองอยู่ไม่น้อย กพลคิด
รดาอึกอัก จะให้แนะนำอะไรล่ะในเมื่อเธอก็ไม่รู้ว่าไรเดอร์ที่เธอเรียกมาชื่อว่าอะไร
“ ผมชื่อ สิทธา ครับ ยินดีที่ได้รู้จักครับ “ ชายหนุ่มแนะนำตัว
รดาหันมามองหน้าชายหนุ่มที่เพิ่งแนะะนำตัวเองทันที
“อืม เขาชื่อ สิทธา น่ะ แล้วนี่พลจะกลับกันแล้วเหรอ “ รดาถามกพล
“ เปล่าหรอกดา พลจองห้องที่นี่ไว้น่ะ ก็กะว่าจะพาคุณพลอยเขาขึ้นไปพักผ่อนเลย ดาเองก็อย่าดื่มเยอะนักล่ะ ขับรถมาเองไม่ใช่เหรอ “ กพลถาม
รดาอึ้งไปพักใหญ่
“ อ้อ พักที่นี่กันงั้นหรอ “ รดาพึมพำเบาๆ
“ ไม่ต้องห่วงหรอกครับ เราก็จองห้องไว้ที่นี้คืนนี้เหมือนกัน พอดี่นี้เธอเครียดเื่งานนิดหน่อยเลยลืมเยอะไปหน่อย แต่อย่ากังวลเลยครับผมดูแลเธอได้ “ สิทธาพูด
กพลกับรดาหันมองสิทธาพร้อมกัน สิทธาส่งยิ้มให้ทั้งคู่
สิทธาลุกขึ้นยืนเดินเข้าไปจับแขนรดา พยุงให้เธอลุกขึ้น
“พอเถอะครับที่รัก นี่ก็ดึกมากแล้ว ผมว่าเราขึ้นห้องไปพักผ่อนดีกว่า “ ชายหนุ่มพูดพร้อมกับยิ้มหวานให้รดา
“ ขึ้นห้องเหรอ “ รดาทวนคำเธอไม่คิดว่าเื่จะกลายเป็แบบนี้ เธอคิดแค่ว่าพอ กพลกับพลอยกลับเธอก็จ่ายเงินให้ไรเดอร์แล้วก็แยกย้าย
“ใช่สิครับ ขึ้นห้อง ห้องเราเบอร์อะไรนะคุณ เอากุญแจมาสิ “ สิทธาถามพร้อมกับเอื้อมมือไไปหยิบกระเป๋าของณดาล้วงเอากุญแจห้องออกมา
“ ค่อยๆเดินนะครับที่รัก คุณเมามากเลย “ สิทธาพูดพร้อมกับโอบเอวรดาให้ค่อยๆเดินออกจากโต๊ะ
“ เราขอตัวนะครับ “ สิทธาพูดพร้อมกับก้มหัวให้กพลกับพลอยเล็กน้อยก่อนจะพยุงรดาเดินออกไป
รดางุนงง หญิงสาวทำอะไรไม่ถูกได้แต่เดินออกมาจากโต๊ะโดยมาสิทธาเดิมาด้วยข้างๆ
รดาทำท่าจะหันหลังกลับไปมองกพล แต่
“ อยู่เฉยๆ ไม่ต้องหัน เดินไปข้างหน้า ถ้าคุณอยากชนะอย่าหันกลับไป… ทำให้เค้ารู้ว่าคุณไม่ได้สนใจเขาอีกแล้ว “
ชายหนุ่มเอื้อมมือมาโอบไหล่เพื่อล๊อคคอรดาไว้
ทั้ง 2 เดินมาถึงหน้าห้องหมายเลย 405 สิทธาไขกุญแจเข้าห้อง รดาเดินโซเซมาที่เตียงนอน ในขณะที่สิทธากำลังปิดประตู
รดาน้ำตาไหลอาบสองแก้ม ตลอดเวลาที่ผ่านมาเธอพยายามลั้นน้ำตากลั้นความรู้สึกเสียใจเอาไว้ แต่ตอนนี้ทันไม่ไหวแล้ว เธอเจ็บ เจ็บที่หัวใจ เธอร้องไห้เหมือนคนบ้า
สิทธาเดินมานั่งลงที่เก้าอี้ตรงหน้าเธอ ชายหนุ่มมองหญิงสาวอย่างเวทนา แต่เขาก็ไม่รู้จะพูดปลอบใจเธอ
ยังไง จึงปล่อยให้เธอได้ร้องไห้ ร้องให้พอ….