เซเลน่าปากงจักรสีแดงพุ่งออกไป
สเตตัสระดับ LV40 ชั่วคราวทำให้อานุภาพของสกิลรุนแรงขึ้นอย่างมหาศาล มันพุ่งตรงไปโดยมีเป้าหมายคือสัตว์ปีศาจตัวหนึ่งที่มีรูปร่างคล้ายแกะ แต่ร่างกายเป็นโครงกระดูกทั้งตัว
สิ่งนั้นรู้สึกได้ถึงบางอย่างพุ่งเข้ามาจากทางด้านหลังจึงหันไปงับทันที..กงจักรสีแดงแตกละเอียดแล้วโปรยเศษพลังเวทกระจายไปทั่ว
สิ่งนั้นมองไปยังทิศทางที่กงจักรพุ่งเข้ามา ก็ได้เห็นนิ้วของอะไรบางอย่างยื่นออกมาจากมุุมกำแพงแล้วกระดิกเล็กน้อย
“?”
มันสงสัยจึงวิ่งไปยังทิศทางนั้น
กลับมาทางด้านเซเลน่า หลังปากงจักรเสร็จ เธอกระดิกนิ้วล่อโดยไม่โผล่ตัวออกไป จากนั้นจึงรีบวิ่งทันที
สเตตัสระดับเลเวล40แม้จะชั่วคราวแต่ก็ให้ความรู้สึกที่สุดยอดมากๆ ตัวเธอเบาหวิวและวิ่งด้วยความเร็วที่มากขึ้นกว่าเดิมอย่างมหาศาล แต่ถึงอย่างนั้นตัวเธอก็รู้สึกได้ว่ามีอะไรบางอย่างตามมาจากทางด้านหลัง และวิ่งด้วยความเร็วสุดยอดมากๆเช่นกัน แถมเร็วกว่าตัวเธอด้วย จนระยะห่างระหว่างทั้งคู่ค่อยๆร่นเข้าหากันทีละนิด
“บ้า…เอ้ยยย..ทำไมมันวิ่งไวจังยะ”
“กรร…!”
ทางด้านสัตว์ปีศาจโครงกระดูกแกะเมื่อเห็นเป้าหมายเป็นเหยื่อจึงรีบตามไปด้วยความหิวกระหาย
มันขยับขาและซี่โครงที่ไร้เนื้อเยื่อวิ่งตามไปด้วยความเร็วระดับสุดยอด
กระโหลกแกะมีเขาแหลมสีดำ ปากยื่นออกมาและมีฟันแหลมคมคล้ายใบมีดกำลังสีกันคล้ายเครื่องตัดโลหะ
เซเลน่ารู้ซึ้งถึงความน่ากลัวของสัตว์ปีศาจในชั้นก่อนหน้านี้ดีว่ามันแข็งแกร่งขนาดไหน…แม้ว่าตอนนี้เธอจะได้สเตตัสเพิ่มขึ้นชั่วคราวในระดับนึง แต่ก็ยังไม่มันใจอยู่ดีว่าจะชนะมันได้ด้วยตัวคนเดียว
ตัวเธอวิ่งลัดเลาะไปตามผนังดันเจี้ยนเรื่อยๆคล้ายเส้นทางเขาวงกตจนระยะห่างระหว่างสิ่งนั้นกับเธอใกล้เข้ามาจนถึงจุดวิกฤติ สัตว์ปีศาจกระโดดอ้าปากแล้วเล็งงับไปที่หัว
เซเลน่าเลี้ยวเป็นครั้งสุดท้ายแล้วหมอบลงทันที
ตอนนั้นเองมีคลื่นดาบแสงสีขาวยักษ์พุ่งเข้ามากระแทกสัตว์ปีศาจแล้วชู้ตลอยขึ้นไปด้านบน
--------------
[สกูร์ชิพ] (แกะกะโหลก)
สัตว์ปีศาจ: LV52
เผ่า: อันเดธ
รายละเอียด: -
--------------
“เป็นอะไรไหมเซเลน่า!..”
เซซิเลียรีบวิ่งเข้ามาประคองเพื่อนของเธอด้วยความเป็นห่วง
“ยัง!..มันยังไม่จบ..”
เรเวลมองไปยังแกะร่างโครงกระดูกที่ถูกชู้ตขึ้นไป..ตอนนั้นเองมีระยางบางอย่างงอกออกมาจากซี่โครงหลายเส้นพุ่งไปปักที่พื้นดัง 'ฉึก'
“นั่นมันอะไรน่ะ!”
รูอันอุทานออกมา
เส้นคล้ายเชือกยางถูกยืดขึ้นไปเรื่อยๆพร้อมกับมีเส้นเลือดปูดนูน..สกูร์ชิพพยายามออกแรงต้านคลื่นดาบรูปครีบฉลามสีขาวซึ่งเต็มไปด้วยอนุภาคแสงรวมตัวกันอยู่
‘กรรร….!’
ตอนนั้นเองมันบิดตัว..เบี่ยงคลื่นดาบออกไปแล้วพุ่งมาหาเซเลน่าที่อยู่ตรงพื้นทันที
“บ้าเอ้ยยย!…”
เซเลน่าตั้งท่าเตรียมสู้
“ฉันรู้แต่แรกแล้วล่ะว่าการโจมตีนั้นมันจัดการแกไม่ได้..ก็ไม่ได้คิดจะจัดการตั้งแต่แรกหรอกนะ"
เรเวลสแยะยิ้มและตอนนั้นเองคลื่นดาบรูปครีบฉลามซึ่งถูกเบี่ยงออกไปได้ย้อนกลับมาอีกครั้งแล้วกระแทกเข้าไปที่หลังของสกูร์ชิพเต็มๆ
“แหงกก…”
สกูร์ชิพน้ำลายยืดออกมาเล็กน้อย
คลื่นดาบกระแทกเป้าหมายกระเด็นร่วงลงไปยังจุดๆหนึ่ง ซึ่งจุดนั้นเป็นทุ่งดอกไม้และมีเสารูปตัวPกับตัวOปักอยู่
สิ่งนั้นคือสกิลกับดักที่เซซิเลียกับรูอันช่วยกันวางไว้ก่อนหน้านั้นนั่นเอง
<อาณาเขตแห่งสวนดอกไม้> เริ่มทำงานทันทีที่ศัตรูร่วงตกลงมา
กำลังกายและความเร็วกว่า90%ถูกช่วงชิง นอกจากนั้นดอกไม้ยังพ่นเถาวัลย์ออกมามัดตัวไว้จนทั่วร่าง
‘เวทไฟ-ประกาศิตแห่งเปลวเพลิง’
เรเวลปักหอกลงไปที่พื้น
ไฟสีดำลุกท่วมตัวสกูร์ชิพ ทำให้ค่าพลังป้องกันธาตุไฟลดต่ำลงไปอีก นอกจากนี้ความเร็วยังถูกลดทอนซ้ำอีกครั้งด้วย
แผนการของเรเวลก็คือล่อศัตรูเข้ามา จากนั้นใช้สกิลสายลดทอนค่าสเตตัสทั้งหมดที่มีลดทอนค่าสเตตัสต่างๆของศัตรูให้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้..จากนั้น
“ตอนนี้แหละรัวการโจมตีใส่มันเลย”
เรเวลกล่าวให้สัญญาณ ทั้งตัวเขา เซซิเลีย และเซเลน่ารัวอัดสกิลใส่สกูร์ชิพซึ่งเป็นเป้านิ่งอย่างบ้าคลั่งแบบไม่ยั้ง
การโจมตีอย่างรุนแรงพุ่งเข้าไปหาเป้าหมายอย่างต่อเนื่องไม่หยุดพักจนฝุ่นควันลอยตลบอบอวนทั่วบริเวณกว่า1นาที กระทั่งทั้งสามคนเริ่มหอบหายใจ
“แฮ่กๆ…สำเร็จมั้ย?”
เซเลน่ากล่าวด้วยอาการหอบเหนื่อย
“ไม่รู้เหมือนกัน..”
เรเวลหายใจถี่มองไปยังฝุ่นควันสีดำเบื้องหน้าโดยตาไม่กระพิบ
“หวังว่าจะ..ส...สำเร็จนะคะ..”
เซซิเลียนั่งคุกเข่าข้างหนึ่งลงกับพื้น..เพราะตัวเธอไม่เคยออกปากร่ายสกิลต่อเนื่องขนาดนี้มาก่อน..เธอหอบหายใจแล้วหลับตาลง
‘ความรู้สึกนี้มันอะไรกัน..’
เรเวลหัวใจเต้นแรงรัวๆมองไปยังฝุ่นควันสีดำที่ยังไม่จางหาย..ตอนนั้นเองเขาเบิกตาขึ้นแล้วรีบตะโกนออกไป
“เซซิเลียหลบเร็ว!!”
“คะ?”
เซซิเลียหันหน้ามามองแบบงงๆ
“ชิ..โถ่เอ้ยยย”
เรเวลรีบวิ่งไปกอดเซซิเลียเอาไว้แล้วกดลงกับพื้น
'หงาบ….ฉึก!….'
เงาบางอย่างโฉบผ่านหัวไหล่เรเวลแบบเฉียดๆไปด้วยความเร็วสูงมากระดับที่ตามองแทบไม่ทัน
“อึก..อ้ากกก….”
เรเวลจับหัวไหล่ตัวเองที่เลือดพุ่งกระฉูดออกมาราวกับน้ำพุ
“ระ..เรเวล!.."
เซซิเลียหน้าซีดมองเด็กหนุ่มที่กอดเธอไว้ในท่านอน
“เมื่อกี้มันอะไรน่ะ!!”
เซเลน่ารีบหันไปมองทิศทางที่เงาโฉบผ่าน.ก็ได้เห็นสกูร์ชิพกำลังเคี้ยวอะไรบางอย่างอยู่ในปาก
“เรเวลไม่เป็นอะไรนะครับ!..”
รูอันรีบวิ่งเข้ามาร่ายเวทรักษาให้แบบไม่รอช้า
“ชิ..บ้าเอ้ย..แค่การโจมตีเฉียดผ่านครั้งเดียวพลังชีวิตหายไปตั้ง30%”
เรเวลมองหัวไหล่ตัวเองที่มีบาดแผลฉกรรจ์อยู่ตอนนี้ ทั้งเนื้อและกระดูกหัวไหล่ส่วนบนถูกกัดจนแหว่งหายไป
หากไม่มีชุดเกราะป้องกันไว้ส่วนหนึ่งละก็..ป่านนี้แขนคงขาดไปแล้วแน่ๆ
“เรเวลขอโทษนะ..ฮึก..”
เซซิเลียมองเรเวลด้วยสีหน้าราวกับจะร้องไห้
“อย่าประมาทนักสิ..ยัยบ้าเอ้ยย..”
เมื่อกี้หากเรเวลไม่มาช่วยไว้ละก็เซซิเลียคงตัวขาดครึ่งหนึ่งแน่ๆ
ขณะที่รูอันกำลังรักษาให้เรเวลอยู่นั้นเอง สกูร์ชิพไม่รอช้ามันพุ่งเข้ามาอีกครั้งหมายจะจัดการเหยื่อทั้ง3คนในรวดเดียว
มันอ้าปากค้างจนกว้างสุดขีดพอจะเขมือบมนุษย์ตัวน้อยทั้ง3คนเข้าไปพร้อมกัน
เซซิเลีย รูอัน และเรเวลมองเห็นฟันคมกริบราวกับใบมีดนั้นคล้ายเป็นภาพวาระสุดท้ายของชีวิต
“ไอ้แกะโง่...ฉันยังอยู่ตรงนี้นะ!!”
เซเลน่าพุ่งเข้ามาชกสกูร์ชิพขณะลอยอยู่กลางอากาศ
‘เวทไฟ-อิมแพคพันซ์’
หมัดหุ้มด้วยถุงมือสีแดงกระแทกไปที่ซี่โครงแกะ จนสกูร์ชิพกระเด็นไปฝังติดกำแพง แล้วเกิดระเบิดขึ้น
"ขอบใจนะเซเลน่า”
เรเวลกล่าวขอบคุณเธอ..คนอื่นๆก็เช่นกัน
“ยังไม่จบหรอกนะ..รีบๆลุกขึ้นมาสู้ได้แล้ว”
เซเลน่ากล่าวแบบนั้น
ตอนนั้นเองรูอันรักษาเรเวลเสร็จพอดี เขาลุกขึ้นยืนพร้อมกับเซซิเลียแล้วเตรียมสู้อีกครั้ง
“ดูจากการโจมตีของมัน2ครั้งก่อนหน้านี้..ดูเหมือนมันจะเล็งเฉพาะคนที่ดูจะเป็นเป้านิ่งที่สุดก่อนนะ..ฉะนั้นอย่าอยู่นิ่งๆหรือทำตัวล่อเป้าจะดีกว่า” เรเวลกล่าว
“อา..ไม่ต้องบอกก็รู้หรอก..” เซเลน่าตอบรับแบบผ่านๆ
ตอนนั้นเองสกูร์ชิพดีดตัวออกมาจากกำแพง…สะบัดตัวเล็กน้อย..แล้วมองไปยังเหยื่ออีกครั้ง
#คุยกับไรท์(คนเขียน)#
ขออภัยที่อัพช้าครับ…เดี๋ยวตอนเย็นๆค่ำๆวันนี้จะมาอัพต่ออีกนิดหน่อย(ในตอนถัดไปนี่แหละครับ)
571K
![[จบ] บันทึกตำนานราชันอหังการ](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1652071564_22878682.webp)
![มังกรพิชิตฟ้าออนไลน์ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1727670317_62269292.webp)
