ระบบกลืนกินระดับเทพ : เส้นทางวิวัฒนาการของตัวข้าผู้เป็นสัตว์อสูร (อ่อนแอ)

        ท่ามกลางความสับสนไป๋ฉางเซิงคล้ายจะได้ยินเสียงแตกเพล้งดังชัดถนัดหูเป็นเสียงที่เหมือนกับกระจกถูกทุบจนแตกละเอียด

        และหลังจากเสียงแตกนั้นงูหลามอัสนีครามที่ถูกเขารัดไว้แน่นก็ดูเหมือนจะสิ้นเรี่ยวแรงไปในทันทีมันหยุดการดิ้นรนขัดขืนอย่างบ้าคลั่งลง

        ถึงแม้จะยังมีการกระตุกอยู่บ้างแต่มันก็เป็นเพียงการหดตัวของกล้ามเนื้อตามสัญชาตญาณหลังจากสูญเสียสติสัมปชัญญะไปแล้วเท่านั้น

        ไป๋ฉางเซิงไม่กล้าประมาทแม้แต่นิดเดียวเขายังคงงับแผลนั้นไว้แน่นไม่มีทีท่าจะปล่อยพร้อมกับฉีดเมือกพิษเข้าไปอย่างบ้าคลั่งต่อไป

        จนกระทั่งผ่านไปครู่หนึ่งเจียงจืออวี๋จึงเอ่ยปากขึ้น

        “งูหลามอัสนีครามตายแล้ว”

        น้ำเสียงนั้นฟังดูอ่อนแรงอย่างยิ่งซึ่งความจริงก็เป็นเช่นนั้น

        เธอต้องรับการโจมตีจากอัสนีบาตที่หมายเอาชีวิตไปหนึ่งคราตามด้วยการถูกหางของมันฟาดเข้าอย่างจังอีกหนึ่งครั้งในขณะที่พลังเลือดกำลังแปรปรวน เธอยังฝืนใช้หอกทะลวงทองเป็นครั้งที่สองอาการบาดเจ็บจึงซ้อนทับจนทรุดหนัก

        ในยามนี้เจียงจืออวี๋ใช้มือข้างหนึ่งยันหอกลงกับพื้นเพื่อพยุงร่างดูเหมือนว่าหากไร้ซึ่งหอกเล่มนี้ค้ำยันไว้ เธอคงจะล้มพับลงในวินาทีถัดไป

        “ช่วยเฝ้าให้ฉันที ฉันต้องปรับสมดุลพลังเลือดที่ตีกลับก่อน”

        พูดจบเจียงจืออวี๋ก็หยิบยาสยบเลือดออกมาจากแหวนมิติหลังจากกลืนลงไปเธอก็ขยับกายนั่งขัดสมาธิลงทันที

        ไป๋ฉางเซิงละสายตาจากเธอแล้วหันกลับมามองที่ร่างของงูหลามอัสนีคราม

        หอกสุดท้ายของเจียงจืออวี๋นั้นแทงทะลุเกล็ดงูสีม่วงกลางหน้าผากของมันจนแตกกระจายพร้อมกับทิ้งรูเลือดกว้างขนาดสามนิ้วเอาไว้ซึ่งเป็นรูปทรงเดียวกับปลายหอกโลหะผสมเล่มนั้นพอดิบพอดี

        สังหารในหอกเดียวเด็ดขาดไร้ซึ่งความลังเล

        ประสบการณ์การต่อสู้ของเจียงจืออวี๋นั้นช่างโชกโชนเหลือเกิน

        หากเปลี่ยนเป็นผู้ฝึกยุทธ์ระดับสามคนอื่นอย่าว่าแต่จะชนะเลย แค่รับมืองูหลามอัสนีครามให้ครบสามกระบวนท่าก็คงทำไม่ได้ต่อให้จะเป็นจางสิงหรือซินซวงที่เป็นผู้ฝึกยุทธ์ระดับสามระดับสมบูรณ์ก็ตาม

        แต่เจียงจืออวี๋กลับใช้ประสบการณ์การต่อสู้ของเธอทั้งตั้งรับและปัดป้องการโจมตีถึงตายของมันในขณะเดียวกันก็ยังสามารถคว้าโอกาสที่แวบเข้ามาเพียงเสี้ยววินาทีเพื่อสวนกลับได้อย่างแม่นยำ

        การโจมตีเต็มกำลังสองครั้งครั้งแรกทำให้งูหลามอัสนีครามบาดเจ็บเล็กน้อยส่วนครั้งที่สองคือการปลิดชีพมันในทันที!

        เธอรู้ว่าจะดึงจุดเด่นของตัวเองออกมาใช้อย่างไรและรู้ว่าควรจะโจมตีจุดอ่อนของคู่ต่อสู้ตรงไหน

        ประสบการณ์การต่อสู้ระดับนี้หากอยู่ในระดับจักรพรรดิยุทธ์อาจถือเป็นเรื่องปกติแต่ถ้าเทียบในระดับเดียวกันแล้ว มันคือการกดขี่ทางชั้นเชิงอย่างสมบูรณ์แบบ!

        ร่างไร้วิญญาณของงูหลามอัสนีครามคือหลักฐานที่ชัดเจนที่สุด

        ทว่าในขณะที่ไป๋ฉางเซิงมองดูศพของงูหลามอัสนีครามเขาก็เกิดความคิดหนึ่งขึ้นมาในหัว

        การกลืนกินเต่าศิลาพิสุทธิ์ทำให้เขาได้เกราะศิลาคุ้มกายการกลืนกินแมงป่องก้ามยักษ์เข็มทองทำให้เขามีพิษรวมถึงราชันหมาป่ากระดูกเหล็กและปลาคาร์ปมังกรที่ช่วยปลดล็อกสาขาสายวิวัฒนาการกระดูกเหล็กและเลือดมังกร

        และเมื่อเทียบกับพวกนั้นงูหลามอัสนีครามตัวนี้ก็มีคุณสมบัติที่โดดเด่นอย่างหนึ่งเช่นกัน!

        นั่นก็คือสายฟ้าที่มันปล่อยออกมานั่นเอง

        มีเพียงผู้ที่เคยสัมผัสกับอานุภาพของสายฟ้านั้นด้วยตัวเองเท่านั้นถึงจะรู้ว่ามันน่าสยดสยองเพียงใด

        ก่อนหน้านี้เขาไม่ได้นึกถึงเรื่องนี้เลยแต่เมื่อการต่อสู้จบลงและไป๋ฉางเซิงเริ่มสงบสติอารมณ์ได้ความปรารถนาบางอย่างที่ยากจะอธิบายก็พลุ่งพล่านขึ้นมาในใจ

        “ถ้าหาก... ฉันหมายถึงถ้าหากนะ”

        “ถ้าฉันกินเนื้อของแกเข้าไประบบน่าจะคัดลอกพรสวรรค์ในการควบคุมสายฟ้าของแกมาให้ฉันได้ใช่ไหม?”

        ไป๋ฉางเซิงพึมพำในใจจากนั้นเขาก็อ้าปากงับลงบนบาดแผลของงูหลามอัสนีครามทันทีเขากัดแน่นไม่ยอมปล่อยก่อนจะกระชากเนื้อชิ้นใหญ่ขนาดกว่ากำปั้นออกมาแล้วชูคอขึ้นกลืนมันลงไปรวดเดียว

        [ยินดีด้วย โฮสต์กลืนกินงูหลามอัสนีคราม ได้รับค่าพลังเลือด 12 แต้ม ได้รับแต้มวิวัฒนาการ 6 แต้ม]

        [ยินดีด้วย โฮสต์ปลดล็อกสาขาสายวิวัฒนาการใหม่ที่ยังไม่ถูกเปิดใช้งาน:อัสนี]

        [อัสนี: หลังจากปลดล็อก จะได้รับความสามารถในการกระตุ้นการโจมตีด้วยสายฟ้าความรุนแรงของการโจมตีจะเพิ่มขึ้นตามระดับพลังจิตและระดับของสายวิวัฒนาการ]

        [แต้มวิวัฒนาการที่ต้องใช้ในการเปิดใช้งาน: 300 แต้ม]

        “เฮ้ย!”

        “บ้าเอ้ย บ้าเอ้ย บ้าเอ้ย!”

        เมื่อได้ยินเสียงแจ้งเตือนของระบบในหัวชั่วพริบตานั้นไป๋ฉางเซิงรู้สึกเหมือนถูกคลื่นแห่งความดีใจพัดเข้าใส่จนแทบตั้งตัวไม่ติด

        มันทำได้จริงๆด้วยว่ะ!

        ไอ้ความคิดเมื่อกี้ความจริงเขาก็แค่ลองเสี่ยงดวงดูเท่านั้นแหละ

        เพราะเขาไม่สามารถกำหนดได้ว่าระบบจะปลดล็อกสายวิวัฒนาการไหนให้อย่างตอนที่อยู่ในถุงกักวิญญาณของคณบดีเฉียนเขาก็ได้กินของล้ำค่าตามซวนหนีหยกทมิฬไปตั้งหลายอย่างแต่กลับไม่มีอย่างไหนปลดล็อกสาขาใหม่ให้เลยสักอัน

        การกินเนื้อของงูหลามอัสนีครามคราวนี้เขาก็แค่คิดว่าลองดูไม่เสียหลายดีกว่าปล่อยทิ้งไว้เปล่าๆ

        ใครจะไปนึกว่าระบบจะมอบเซอร์ไพรส์ให้เขาจริงๆแถมเป็นเซอร์ไพรส์ที่ใหญ่มากเสียด้วย!

        เมื่อมองดูเงื่อนไขในการเปิดใช้งานไป๋ฉางเซิงก็ไม่ลังเลแม้แต่นิดเดียว เขากดเปิดใช้งานทันที

        [ยินดีด้วย โฮสต์ใช้แต้มวิวัฒนาการ 300 แต้มเปิดใช้งานสาขาสายวิวัฒนาการ: อัสนี]

        [แต้มวิวัฒนาการที่ต้องใช้ในการอัปเกรดครั้งถัดไป: 1,000 แต้ม]

        แต้มวิวัฒนาการที่ใช้ในการเปิดใช้งานและอัปเกรดของอัสนีนั้นเท่ากับเลือดมังกรพอดิบพอดีเพียงแค่จุดนี้ก็สัมผัสได้แล้วว่าระดับของมันต้องไม่ธรรมดาแน่นอน

        และไป๋ฉางเซิงมีลางสังหรณ์ว่าอัสนีน่าจะเหมือนกับเลือดมังกรคือเป็นสาขาสายวิวัฒนาการที่สามารถเติบโตได้อย่างไร้ขีดจำกัดและจะช่วยยกระดับเพดานพลังของเขาให้สูงขึ้นอย่างมหาศาล

        ทันทีที่เสียงแจ้งเตือนของระบบสิ้นสุดลงไป๋ฉางเซิงก็เริ่มรู้สึกถึงความร้อนรุ่มที่ค่อยๆ ผุดขึ้นมาตรงกึ่งกลางหน้าผาก

        มันรู้สึกเหมือนถูกไฟลนแต่กลับไม่มีความเจ็บปวดแบบเข็มทิ่มแทง มันยังอยู่ในระดับที่เขาพอจะทนได้

        ทว่าไป๋ฉางเซิงดูเบาความรู้สึกร้อนนี้เกินไปหน่อยเมื่อเวลาผ่านไป ความร้อนนั้นเริ่มทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆราวกับมีเหล็กเผาไฟมาทาบลงบนหน้าผากแต่เพียงพริบตาเดียวมันกลับเปลี่ยนเป็นความรู้สึกเย็นเยียบสุดขั้ว

        หากใครมองมาที่ไป๋ฉางเซิงในตอนนี้จะพบว่าบนหน้าผากของเขามีเกล็ดมังกรชิ้นหนึ่งเปล่งแสงสีม่วงเรืองรองวูบวาบไปมาอย่างลึกลับ

        ในขณะเดียวกันไป๋ฉางเซิงรู้สึกว่าในอากาศรอบตัวมีบางสิ่งที่ดูเป็นมิตรกับเขาเพิ่มมากขึ้น

        เพียงแค่เขาขยับความคิดนิดเดียวธาตุต่างๆที่ลอยละล่องอยู่ในอากาศก็เริ่มไหลเวียนมาสถิตอยู่ที่กึ่งกลางหน้าผากของเขา

        เมื่อความหนาแน่นของธาตุถึงระดับหนึ่งไป๋ฉางเซิงก็รับรู้ได้ทันทีว่าสิ่งนี้คืออะไร

        “อัสนี!”

        ที่แท้มันเป็นความรู้สึกแบบนี้เองเหรอ?

        ในระหว่างที่ธาตุอัสนีกำลังควบแน่นไป๋ฉางเซิงสัมผัสได้ว่าพลังจิตของเขาถูกสูบออกไปอย่างรวดเร็วเมื่อธาตุสะสมจนถึงขีดสุด เขาก็สูญเสียการควบคุมที่มีต่ออัสนีไปโดยสิ้นเชิง

        เสียงระเบิด“ตูม!” ดังขึ้นสายฟ้าสีน้ำเงินขาวเส้นหนึ่งพุ่งทะยานออกมาจากหน้าผากของไป๋ฉางเซิงมันเหมือนกับการโจมตีของงูหลามอัสนีครามเมื่อครู่ไม่มีผิดเพี้ยนสายฟ้าพุ่งผ่านพงหญ้าจนเกิดคลื่นความร้อนที่เผาไหม้ทุกอย่างตามรายทาง

        สุดท้ายมันก็พุ่งเข้าปะทะกับพุ่มหญ้าที่อยู่ไกลออกไปหลายสิบเมตรแรงระเบิดทำให้ดินแตกรอยไหม้ดำกระจุยกระจาย

        อานุภาพนี้ต่อให้จะยังเทียบไม่ได้กับงูหลามอัสนีครามตัวจริงแต่มันก็ไม่ได้ด้อยกว่ากันสักเท่าไหร่เลย!

        สำหรับตัวตนในระดับเดียวกันถ้าไม่ใช่พวกสัตว์ประหลาดอย่างเจียงจืออวี๋ ก็ยากนักที่จะรับการโจมตีนี้ของเขาได้!

        ยิ่งไปกว่านั้นพลังอัสนีของเขายังสามารถพัฒนาต่อไปได้พร้อมกับพลังเลือดและระดับวิวัฒนาการที่เพิ่มขึ้น

        เมื่อมองดูผลลัพธ์ที่สายฟ้าสร้างไว้บนพื้นดินที่ห่างออกไปไป๋ฉางเซิงก็รู้สึกสะใจอย่างบอกไม่ถูก

        ที่ผ่านมาวิธีการโจมตีของเขามันช่างน้อยนิดจนน่าเวทนามีเพียงพิษเท่านั้นที่พอจะหยิบมาใช้แก้ขัดได้บ้าง

        แต่ตอนนี้ทุกอย่างเปลี่ยนไปแล้วเมื่อมีท่าไม้ตายอย่างอัสนีไป๋ฉางเซิงก็ไม่ต้องเอาตัวเข้าเสี่ยงอันตรายในระยะประชิดทุกครั้งอีกต่อไป

        แรงระเบิดครั้งใหญ่ทำให้ซินซวงและจางสิงที่อยู่ไกลออกไปต้องเหลียวหลังกลับมามองแม้แต่เจียงจืออวี๋ที่กำลังหลับตาปรับพลังเลือดอยู่ก็ยังต้องลืมตาขึ้นมามองเขา

        โดยเฉพาะเมื่อเห็นเกล็ดมังกรสีม่วงที่เปล่งแสงวูบวาบอยู่บนหน้าผากของไป๋ฉางเซิงแววตาของเจียงจืออวี๋ก็พลันฉายแววความสงสัยและประหลาดใจออกมาอย่างปิดไม่มิด