เทียนนักรบยอดคุณหมอ ภาคสาม ตอนกำเนิดจ้าวสวรรค์

เทียนมาปรากฏตัว ต่อหน้าสัตว์ประหลาดแล้วต่อยด้วยหมัดดาวนพเก้าเข้าใส่ หมัดที่ปล่อยไปเป็นหมัดยักษ์พุ่งตรงเข้าใส่ร่างสัตว์ประหลาด ตูม ร่างสัตว์ประหลาดเป็นรอยหมัดยักษ์ทะลุร่างไป  แต่สัตว์ประหลาดกับมีเนื้อเยื่อคืนกลับมาอย่างรวดเร็ว  

“ พลังขั้นเซียนจักพรรดิหรือ”  เทียนสงสัยทำไมสัตว์ประหลาดถึงได้มีพลังเซียนจักรพรรดิ แต่พอนึกได้ว่า ซากศพแปดอสูรที่นอนอยู่ก้นทะเลสาบกว่าห้าหมื่นปี คงเป็นเหตุให้สัตว์ประหลาดตนนี้ซึมซับพลังไปนั่นเอง  

ในขณะที่ เทียนกำลังชะงักอยู่นั้น เจ้าสัตว์ประหลาดก็อ้าปากพ่นแสงสีแดงเข้าใส่เทียนเต็มๆ  เทียนมีพลังเซียนคุ้มกันยังต้อง ถูกกระแทกกระเด็นไปชนภูเขาพังทลายไป และมันยังปล่อยแสงไปทั่ว ทำให้เกิดเพลิงเผาผลาญไปทั่วบริเวณทะเลสาบปากุ่ย จนเกิดควันคลุ้งไปทั่ว  เทียนรีบเขียนยันต์สายฟ้ากักขังแล้วปล่อยไปบนฟ้า ยันต์สายฟ้ากักขังครอบคลุมสัตว์ประหลาดเอาไว้ได้ มันพยายามจะเดินออกนอกเขตสายฟ้ากักขัง แต่ว่าทำไม่ได้ ถูกสายฟ้าฟาดเข้าหลายเส้น แต่มันไม่เป็นอะไรเลย ด้วยเพราะหนังของมันที่หนาทนทาน มันได้แต่ส่งเสียงร้องด้วยความโมโห ที่ไม่สามารถออกจากยันต์สายฟ้ากักขังได้ เทียนปล่อนพลังเหมันต์แช่แข็งมันอีกครั้ง น้ำในทะเลสาบกลายเป็นน้ำแข็งทั้งหมด เจ้าสัตว์ประหลาด ร่างมันก็ถูกแช่แข็งตามไปด้วย  ในทันนั้นร่างของเจ้าสัตว์ประหลาดก็เกิดแสงสีแดงค่อยๆ เพิ่มขึ้นทั่วร่างเหมือนมีพลังงานความร้อนอยู่ในร่างของมันคล้ายจะระเบิดออกมา

น้ำแข็งเริ่มละลาย  อย่างรวดเร็ว มันสามารถละลายน้ำแข็งได้ด้วย แล้วมันก็แหงนหน้าไปบนฟ้า แล้วอ้าปากปล่อยแสงทำลายยันต์กักขัง   ตูม  ยันต์สายฟ้ากักขัง ถูกแสงจากปากปีศาจระเบิดทำลายไปจนหมด เทียนนั่งสมาธิหลับตาฉายแสงแห่งพุทธะ เข้าใส่ร่าง สัตว์ประหลาด ทำให้มันหยุดชะงัก แล้วเทียนก็ปล่อยฝ่ามือยูไลปราบมารเข้าใส่

ตูม ฝ่ามือนับพันกระแทกร่างปีศาจจนเป็นรู รูปฝ่ามือ แต่คราวนี้ บาดแผลของมันไม่สามารถสมานเข้าหากัน ร่างเกิดเผาไหม้  จากรูบาดแผลแล้วลามไปทั่วร่างกายค่อยๆกลายเป็นเถ้าถ่าน เต็มทะเลสาบ    ฝ่ายราชครูเผ่าภูตอสูรบรรพกาลเห็นเช่นนั้น ก็รีบสั่งให้ทุกคนถอยกลับ ทันที  แล้วร่างของเผ่าภูตอสูรก็ค่อยๆ หายไปจากทะเลสาบปากุ่ยไปจนหมด

“ นึกไม่ถึงว่าเจ้าได้รับการสืบทอดฝ่ามือยูไลด้วย”  ศิษย์พี่เข้ามาหาเทียนทันทีหลังจากปราบสัตว์ประหลาดได้แล้ว   เทียนได้แต่ยิ้มและถามกลับว่า

“ แล้วพวกเผ่าภูตอสูรหนีไปได้หรือ”

“ พวกมันมีวิชาเวทย์แปลก ๆ พวกเราไม่สามารถสัมผัสพวกมันได้เลย ร้ายกาจจริงๆ

ศิษย์พี่จงขุยเอ่ยอย่างกังวล

“ แล้วพวกเราจะทำอย่างไรดีพี่ใหญ่” ว่านเอ๋อ โผล่หน้ามาถามอย่างสนอกสนใจ

“ พาพวกเจ้ากลับไปสำนักเซียนเป็นอย่างแรก”  ศิษย์พี่จงขุยพูดอย่างจริงจัง

“ โอ๊ย จะให้ข้ากลับไปได้อย่างไร ใครจะอยู่ช่วยพี่ใหญ่ ข้าเป็นน้องสาวพี่นะ

ยังไงข้ากับเพื่อนจะอยู่ช่วยพี่ใหญ่ปราบพวกเผ่าภูตอสูรอีกแรง” ว่านเอ๋อพูดอย่างมุ่งมัน  เทียนถอยออกมาให้พี่น้องสองคนคุยกัน แล้วชวนสี่ผู่ช่วยคนสนิทกลับสำนักมือปราบ เพราะรู้อยู่แล้ว ผลการเจรจาระหว่างสองคนพี่น้องนั้น คงจะเป็นแบบเดิมทุกครั้ง กลับมาถึงเทียนก็เข้าไปในเจดีย์ พอเสี่ยวหลงเห็นเทียนก็วิ่งปรื้ดเข้ามาหาเทียนอย่างร็วดเร็ว

“ แม่จ๋า แมจ๋า”  เทียนต้องจับเสี่ยวหลงมาอุ้มเอาไว้  เทียนสังเกตว่าเสี่ยวหลงมีแต่ผ้าพันตัวเอาไว้ ยังไม่มีเสื้อผ้าใส่เลยสักชุด คิดว่าจะพาไปออกไปข้างนอกเพื่อหาซื้อเสื้อผ้าให้สักหน่อย

“ ท่านปู่หลี่ข้าจะพาเสี่ยวหลงไปซื้อเสื้อผ้าสักหน่อยนะ”

“ ดี เหมือนกัน เจ้าเด็กนี่ซนมาก หาซื้อมาเยอะหน่อยแล้วกัน”  เทียนคิดก็มันเป็นลูกลิงจะให้มันอยู่เฉยๆได้อย่างไรกัน

“ เสี่ยวหลง นี่เจ้าซนมากเลยเหรอ ท่านปู่หลี่บ่นเจ้าแล้วนะ” เทียนอุ้มเสี่ยวหลงแล้วหอมแก้มแรงๆ ด้วยความหมั่นเขี้ยวเสี่ยว หลงได้แต่หัวเราะ เอิ๊กอ๊ากอย่างมีความสุข

เทียนพาเสี่ยวหลงออกมาเดินตลาดครั้งแรกที่เสี่ยวหลงเห็นผู้คน ทำให้เสี่ยวหลงตื่นตาตื่นใจมาก ส่งเสียงหัวเราะดีใจตลอดทาง พยายามจะออกไปวิ่ง เทียนต้องจับเอาไว้ไม่เช่นนั้น  ตลาดป่วนแน่  พอผ่านร้านซาละเปาร้อน เสี่ยวหลงถึงกับชี้นิ้ว

ร้องบอกว่า กิน กิน  

“ เจ้าเพิ่งเกิดสามวัน ฟันยังไม่มีเลย กินซาละเปายังไม่ได้หรอก ท้องไส้พังพอดี”

เสี่ยวหลงได้ฟังก็น้ำตาจะไหล เทียนเลยซื้อให้ลองกินก่อน 1 ใบ เสี่ยวหลงถึงกับคายทิ้ง

“ กินนม กินนม”   สุดท้ายเสี่ยวหลงก็ไม่สนใจซาละเปาอีก ขอกินแต่นมอย่างเดียว

เทียนเลยหยิบมาให้เสี่ยวหลงกินหนึ่งขวด  แล้วในที่สุดเทียนก็มาถึงร้านขายเสื้อผ้า เจอเถ้าแก่เดินออกมาต้อนรับ

“ เถ้าแก่หาชุดให้เขาสัก 50 ชุด แล้วชุดที่โตกว่านี้เผื่อไว้อีก 50 ชุด”  เทียนสั่งเถ้าแก่ไป เถ้าแก่ดีใจที่มีคนสั่งมากมายขนาดนี้ เข้ามาเตรียมวัดขนาดของเสี่ยวหลง

ขณะนั้นมี คนเข้ามาในร้านกลุ่มหนึ่ง เป็นเด็กชายวัย 9 ปี เดินนำหน้า มีองครักษ์เดินตามมาอีก สามสิบคน มีชายชราคนหนึ่งยืนประกบ เด็ก 9 ปีไม่ห่างไปไหน

“ เถ้าแก่ ท่านชายน้อยมาเยือนร้านของเจ้า รีบมาต้อนรับเดี๋ยวนี้”  เสียงหัวหน้าองครักษ์คนหนึ่งส่งเสียงดังเหมือนต้องการขู่เถ้าแก่  ซึ่งเถ้าแก่รีบขอโทษเทียนแล้วเรียกให้เด็กคนอื่นมาวัดตัวเสี่ยวหลงแทน  ส่วนเถ้าแก่ต้องรีบผละจากเสี่ยวหลงไปต้อนรับท่านชายน้อย  สร้างความหงุดหงิดให้เทียนยิ่งนัก  

“ ท่านชายน้อยมีอะไรให้ข้ารับใช้หรือของรับ”  เถ้าแก่รีบเอ่ยอย่างนอบน้อม

“ ข้าต้องการ ชุดใหม่ล่าสุด 10 ชุด”  เด็กชายวัยเก้าปีเอ่ยด้วยเสียงชัดถ้อยชัดคำ

แล้วหันมามองเสี่ยวหลงที่กำลังยืนดูดนม  ให้หญิงสาววัดตัวอยู่

“ ปู่จาง เอาอสูรหูยาวตัวนี้กลับไปด้วย ข้าจะเอามันไปเลี้ยงที่บ้าน”

“ ได้เลย ท่านชายน้อย”

เทียนได้ฟังก็ปรี๊ด ทันที นี่มันคิดจะเอาเสี่ยวหลงไปเลี้ยง มันคิดว่ามันเป็นใครกัน  เสี่ยวหลงได้แต่ดูดนมแล้วหัวเราะอย่างเบิกบานใจ ไม่รู้ตัวว่ามีคนอยากจับตัวไปไว้เป็นสัตว์เลี้ยง

“ พ่อหนุ่ม ท่านชายต้องการสัตว์เลี้ยงของเจ้า ว่าราคามา”  ชายชรารับใช้คนนี้ช่างตามใจเจ้านายเสียเหลือเกิน

“ พวกเจ้านี่ตามใจ เด็กน้อยคนนี้มากเกินไปแล้ว ข้าคงต้องสั่งสอนพวกเจ้าเสียบ้าง”  เทียนพูดจบก็ใช้พลังเซียนกดดันจนชายชราต้องก้มลงไปคุกเข่ากับพื้น

แล้วใช้มือดึงร่างท่านชายน้อยมาใกล้ๆ  แล้วนำเชือกมาผูกคอเอาไว้  

“ เสี่ยวหลงมานี่ วันนี้เจ้ามีสัตว์เลี้ยงตัวใหม่ มาเอามันไปขี่เล่นไป”  

เสี่ยวหลงกระโดดตัวลอยขี่หลัง ท่านชายน้อย ซึ่งเวลานี้อยู่ในท่าคุกเข่าสี่ขา ถูกเสี่ยวหลงใช้เชือกผูกคอกระชากให้เดินสี่ขา กลายเป็นหมาเดินวนอยู่ในร้านขายเสื้อผ้า พยายามจะพูดออกมา แต่กลายเป็นเสียงหมา เห่าโฮ่ง ๆ ไม่มีเสียงมนุษย์พูดออกมา

“ พวกเจ้ากลับไปบอกพ่อกับแม่เจ้านายของเจ้า ไปหานมวัวอร่อย ๆ มาให้เสี่ยวหลงกินถ้าเขาพอใจ ข้าจะคืนเจ้าหนูนี่ให้”

“ นี่เจ้าไม่รู้หรือว่า ตระกูลท่านชายน้อยเป็นใคร เจ้าไม่ตายดีแน่”  ชายชราพูดได้แค่นี้ เทียนก็สะบัดมือใส่ ร่างชายชรากระเด็นหายไปในอากาศทันที

“ พวกเจ้าที่เหลือไปกันได้แล้ว หรืออยากเป็นแบบตาเฒ่านั่น”  องครักษ์ที่เหลือวิ่งกลับไปรายงานที่ตระกูลทันที ที่เหลืออีกครึ่งได้แต่ยืนมองอยู่ไกลๆ เห็นท่านชายกลายเป็นสัตว์สี่ขา ให้กับเสี่ยวหลงขี่วนไปมาในร้านอย่างมีความสุข  

จนกระทั่งเจ้าของร้านรีบนำเสื้อผ้าทั้งร้อยชุดมาให้เทียน  แล้วเทียนก็ให้เถ้าแก่ลองใส่ให้กับเสี่ยวหลงลองชุด ในขณะที่ยังยืนอยู่บนหลังท่านชายน้อย ซึ่งตอนนี้หน้าตาแดงกล่ำไปด้วยความโกรธ แต่พูดอะไรไม่ได้ พูดออกมากลายเป็นเสียงหมา แล้วยังไม่สามารถนั่งหรือยืนได้อีก ได้แต่เดินสี่ขา ได้อย่างเดียว

พอเสี่ยวหลงแต่งตัวเสร็จ ก็ดูน่ารักขึ้นมาทันที โดยชุดที่ใส่เป็นชุดผ้าไหมราคาแพงทั้งชุดเสื้อสีขาวมีคลิบสีทอง มีลายดอกกุ้ยฮัว เทียนจ่ายไป ห้าแสนเหรียญทอง

สำหรับ 100 ชุด  เทียนจ่ายเสร็จก็กำลังจะไป ก็มีคนมาเป็นจำนวนมากกว่า 300 คนมาล้อมร้านขายเสื้อผ้าเอาไว้ มีชายหนุ่มคนหนึ่งวัย 25ปี แต่งชุดเกราะเต็มยศ เดินออกมาด้านหน้าแล้วตะโกนเข้ามาว่า

“ ปล่อยน้องชายข้าออกมา แล้วตัดมือทั้งสองข้างซะ แล้วไสหัวไปจากดินแดนสนธยานี้”

เทียนได้แต่ยืนมองคนพวกนี้ด้วยความสมเพช มันคิดว่าไม่มีใครมีปัญญาสู้มันได้หรือยังไงกันนะ เทียนเห็นเสี่ยวหลงกระโดดดีใจที่ได้ชุดใหม่ ท่านชายน้อยก็กระอักเลือดออกมาทุกที ที่เสี่ยวหลงกระโดดดีใจบนหลังมัน พี่ชายเห็นน้องก็ตกใจ ไม่คิดว่าเทียนจะกล้าทำเช่นนี้กับน้องชายตัวเอง

“ ข้าบอกพวกเจ้าแล้ว ให้ไปตามพ่อกับแม่ ไอ้หนูนี่มารับกลับไป แล้วให้หานมมาให้ลูกชายข้ากินด้วย พวกเจ้าฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องหรือยังไง” เทียนสะบัดมือทีเดียวทหารนับร้อยหายไปจนหมดเหลือแต่พี่ชายคนเดียว ที่มองเทียนด้วยความโกรธแค้นจึงปล่อยสัตว์วิญญาณออกมาเป็นเสือขาวตัวใหญ่ พุ่งกระโจนใส่เทียนทันที  เทียนกำลังจะใช้มือตบเสือขาวยักษ์ผู้นี้  แต่ยังไม่ทันปล่อยฝ่ามือออกไป

เสี่ยวหลงเห็นสัตว์อสูร ก็พุ่งตัวเข้าหาเสือขาวยักษ์ผู้นี้ทันที พอเสือขาวยักษ์เห็นเสี่ยวหลงก็ตกใจชะงักค้าง ถูกเสี่ยวหลงต่อยเข้าไปหลายหมัดจนฝุ่นคลุ้งไปหมดมองไม่เห็นอะไรเลย พอฝุ่นจาง ก็พบว่า เสี่ยวหลงจับแผงคอของเสือขาวแล้วขี่ไปมาเหมือนสัตว์เลี้ยงเชื่องๆ อย่างง่ายดาย  เทียนเห็นแล้วก็โล่งอก บอกให้หลงเอ๋อมานี่ เสี่ยวหลงพุ่งเข้ากอดเทียนเอาไว้ แล้วบอกว่า

“ สู้ สู้”

“ อืมเก่ง เจ้าเก่งไม่ต้องสู้แล้ว ไปขี่สัตว์เลี้ยงของเจ้าต่อไป”  เสี่ยวหลงก็มาขี่หลังท่านชายน้อยต่อ โดยที่เสือขาวก็มาหมอบข้างๆ เสี่ยวหลงไม่ไปไหนอีก

“ แก ตายเสียเถอะ”  ชายหนุ่มใช้ดาบง้าวพุ่งจู่โจมเทียนด้วยความดุดัน

เทียนดีดดัชนีสายฟ้าเข้าใส่ไปห้าครั้ง ร่างชายหนุ่มค้างอยู่อย่างนั้นขยับตัวไม่ได้

“ กลับไปบอกพ่อกับแม่เจ้า ข้าอยู่ที่สำนักมือปราบ อยากได้ลูกชายคืน ทำตามที่ข้าบอกซะ”  เทียนเอ่ยจบก็คลายจุดให้ จากนั้นก็เดินทางกลับไปสำนักมือปราบ โดยมีท่านชายน้อยคลานสี่ขา เป็นพาหนะให้เสี่ยวหลงขี่ไปจนถึงสำนักมือปราบ

ระหว่างทางคนที่รู้จักท่านชายน้อยต่างยืนมองด้วยความตกใจไม่คิดว่าท่านชายน้อยกลายเป็นสัตว์เลี้ยงให้เด็กน้อยขี่เล่นแบบนี้

พอเทียนมาถึงสำนักกองปราบ ก็พบว่า มีชายคนหนึ่งนั่งข้างศิษย์พี่จงขุย และ

พี่ชายของท่านชายน้อยยืนอยู่มองด้วยสายตาโกรธแค้น ด้านข้างมีถังบรรจุนมมาหลายคันรถ  เทียนเห็นเช่นนั้นก็เรียกเสี่ยวหลงกลับมาที่หน้าอก  เสี่ยวหลงเริ่มง่วงแล้วจึงหลับคาไหล่เทียนไป เทียนปล่อยท่านชายน้อยกลับไป

“ ท่านพ่อท่านต้องแก้แค้นให้ข้าด้วย”  ท่านชายน้อยร้องห่มร้องไห้ฟ้องพ่อตัวเอง

“ เรื่องนี้ให้มันแล้วกันไปเถอะ ท่านไป๋หู่”  จงขุยรีบไกล่เกลี่ยให้

“ ได้ เรื่องนี้เห็นแก่ท่านมือปราบ ข้าจะไม่คิดถึงเรื่องนี้อีก พวกเรากลับ”  ไป่หู่หัวหน้าตระกูลกลับไปอย่างไม่ค่อยพอใจเท่าใดนัก เทียนใช้มือกวาดเอานมทั้งหมดเข้าไปเก็บเอาไว้ในเจดีย์

“ เจ้ารู้ไหมว่า ท่านไป๋หู่เป็นใคร”  จงขุยถามเทียน

“ ไม่รู้”

“ มันเป็นสายเลือดอสูรบรรพกาลอันดับที่  6 ของดินแดนสนธยาแห่งนี้”

“ อืมถึงว่าวางกล้ามกันนัก”

“ ข้ารู้ว่าพวกมันไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเจ้า ระวังตัวไว้ก็ดี แล้วเจ้าไปเอาลูกใครมาเลี้ยงนี่”

“ใช่แล้ว หน้าตาน่ารักจังขออุ้มหน่อยได้ไหม”  ว่านเอ๋อกับพวกออกมาพร้อมหน้ากันพอดี

“ เขาชื่อเสี่ยวหลง แม่เพิ่งเสีย  ก่อนตายแม่เขาฝากให้ข้าพาไปตามหาพ่อน่ะ” เทียนบอกตามจริง แล้วยกให้ว่านเอ๋ออุ้มดู

“ อืมอสูรน้อยตนนี้ไม่ธรรมดา มีสายเลือดอสูรจิ้งจอกติดตัวมา ไม่รู้ว่าพ่อมันเป็นใครกันนะ ดูไม่ออกจริง ๆ” ศิษย์พี่จงขุย มองดูก็รู้ว่าเสี่ยวหลงมีสายเลือดจิ้งจอก

แต่ไม่รู้ว่ามีสายเลือดราชันวานรด้วย  ว่านเอ๋อหอมแก้มเสี่ยวหลงด้วยความเอ็นดูทำให้ทั้งห้าเซียนน้อยทั้งหอมทั้งกอดจนเสี่ยวหลงตื่นขึ้นมาอีกครั้ง เทียนปล่อยให้ทั้งหมดเล่นกับเสี่ยวหลงตามสบาย แล้วให้เสี่ยวหลงกินนมที่เพิ่งได้มาใหม่

เสี่ยวหลงบ้วนทิ้งหมดเลย เทียนเลยต้องนำนมญี่ปุ่นมาให้กินตามเดิม

“ ศิษย์พี่เรื่องของ เผ่าภูตอสูรบรรพกาล ไปถึงไหนแล้ว”

“ แผนพวกมันไม่สำเร็จ พวกมันคงไม่ยอมหยุดแน่ ข้าว่าจักรพรรดิภูตของพวกมันน่าจะฟื้นแล้ว รอเพียงนำเลือดไปบวงสรวงให้พวกมันอีกไม่มาก จักรพรรดิภูต คงได้กลับมาแข็งแรงเช่นเดิม”

“ จักรพรรดิภูตนี่พลังระดับไหนกัน”

“ ก็ต้องมีไม่น้อยกว่าเซียนระดับฟ้าขั้นกลางอย่างแน่นอน”

“ โอ้โห แล้วเช่นนี้ใครจะจัดการมันได้ละเนี่ย”  เทียนตกใจเช่นกัน ขนาดระดับจักรพรรดิร่างกายก็เป็นอมตะฆ่าไม่ตายแล้ว ระดับฟ้ามิกลายเป็นพระเจ้าไปแล้วหรือ

“ ถ้ามันปรากฏตัวออกมา แล้วทำร้ายต่อสิ่งมีชีวิตอื่นๆ สวรรค์เบื้องบนต้องรู้แน่ พวกเขาจะต้องส่งแม่ทัพสวรรค์กลับมาปราบพวกมันอีกครั้งเอง เจ้าไม่ต้องห่วงหรอก”

“ แล้วทำไม ครั้งก่อนจักรพรรดิภูตอสูรถึงไม่เป็นอะไรเลย”

“ ไม่รู้เรื่องนี้เป็นที่สงสัย มาช้านานไม่มีใครตอบได้เลยสักคน ว่าเขาสามารถรอดมาได้อย่างไร ไม่โดนฝังเหมือนกับอสูรทั้งแปด”  ทันใดนั้นสี่ผู้ช่วยมีเรื่องมารายงานด่วน

“ ทางตอนใต้ของเมือง มีเหตุฆาตกรรม เผ่าแม่มดถูกคนฆ่าสังหารล้มตายไปหลายร้อยคน มีสายของเราจากตอนใต้ส่งสาสน์มาบอกเมื่อสักครู่นี้เอง” ตี้อี้ รายงาน

“ ไปกันเถอะ ฆ่าคนเป็นร้อยเช่นนี้มันมากเกินไปแล้ว”  ศิษย์พี่จงขุยรีบออกเดินทางทันที เทียนพาเสี่ยวหลงกลับไปนอนในเจดีย์แล้วรีบตามไปดูเช่นกัน....