ในห้องประชุมพลันเย็นยะเยือก แม้แต่ระบบปรับอากาศก็ดูเหมือนจะไม่ช่วยอะไรเมื่อCFOเฒ่ากำลังท้าทายความสามารถของผู้บริหารหนุ่มต่างถิ่น
“คุณกวิน ซีอีโอวันเดอร์แพ็กเกจ...” ลู่หรงเงยหน้า ปรับเสียงที่คล้ายจะเย้ยเยาะ “ผมอดสงสัยไม่ได้จริงๆ ว่าความน่าเชื่อถือของคุณนั้น เพียงพอสำหรับโครงการระดับโลกนี้หรือไม่”
ถ้อยคำที่ถูกประดิษฐ์มาเพื่อบั่นทอนเกียรติของคู่ต่อสู้ ทำให้ผู้คนต่างก็เสียวสันหลังกลัวว่ากวินจะเสียหลักให้กับ CFO เขี้ยวลากดินผู้นี้หรือไม่
“ผมได้รับข้อมูลมาว่าคุณมีประสบการณ์การบริหารที่มีไม่ถึง 5 ปีในบริษัทขนาดกลางในประเทศไทย ที่ดูเหมือนจะไม่เคยได้ทำเมกกะโปรเจกต์ในระดับโลกเลยสักครั้ง” ”
เขาจงใจใช้คำพูดที่เหมือนจะเหยียดกับขนาดบริษัทของนักธุรกิจชาวต่างชาติราวกับเปิดจุดด้อยของกวินต่อหน้าสาธารณชน
“โครงการไฮโดรเจนมีมูลค่าหลักหมื่นล้าน และเป็นความหวังของคนทั้งโลก การที่ซีอีโอหน้าใหม่เข้ามาร่วมลงทุนในมูลค่าขนาดนี้ หวังว่าคุณจะไม่ได้หวังที่จะเข้ามาบริหารในโครงการนี้ใช่ไหมครับ เพราะหากเราต้องฝากอนาคตไว้ในมือของซีอีโอหน้าใหม่ที่เพิ่งหัดเดินในเกมการเมืองระดับสากล ดูเหมือนว่าจะเป็นความเสี่ยงต่อความเชื่อมั่นต่อนักลงทุนอยู่ไม่น้อยนะครับ” ลู่หรงกล่าวพลางจ้องลึกไปในตาของอีกฝ่าย
“ท่านซีอีโอคงทราบใช่ไหมครับ” รอยยิ้มเล็กๆที่คล้ายกับกำลังถูกปรากฏขึ้นบนใบหน้าของผู้บริหารเฒ่าผู้มากประสบการณ์
กวินหรี่ตาลงเล็กน้อยตั้งรับกับการเย้ยเยาะซึ่งหน้า ขณะที่ตั้มนั่งอยู่ติดขอบเวที เห็นออร่าสีดำที่ฟุ้งที่กระจายไปทั่วร่างของลู่หรงราวกับเถ้าถ่านที่พร้อมจะเผาไหม้ทุกอย่างให้มอดไหม้ คนผู้นี้ไม่ได้มีจุดประสงค์ดีต่อพวกเขา
กวินสบตากับตั้มก็รู้ในทันทีว่าอีกฝ่ายต้องการจะสื่อสารอย่างไร ก่อนจะหันไปมองทางลู่หรง
“ขอบคุณสำหรับคำแนะนำของท่านนะครับ” กวินกล่าวเสียงต่ำ ก่อนจะสบตากับอีกฝ่ายอย่างท้าทาย “นับเป็นเรื่องดีที่เราจะได้ทำความเข้าใจกันให้ชัดเจน ก่อนที่ผมจะวางเม็ดเงินมหาศาลลงในโครงการนี้ในฐานะนักลงทุนรายใหญ่”
เขาเน้นย้ำถึงสถานะของตนเอง และจำนวนเงินที่จะเข้ามาค้ำจุนโครงการที่กำลังเกิดวิกฤตทางการเงินในตอนนี้
“ผมยอมรับอย่างไม่อายว่าประสบการณ์ของผมอาจไม่ยาวนานเท่าท่านบอร์ดบริหารในห้องนี้” กวินเว้นจังหวะ สายตาจับจ้องไปที่ลู่หรงอย่างท้าทาย “อย่างไรก็ตาม ผมมั่นใจว่าผมมีบางสิ่งที่สำคัญยิ่งกว่าระยะเวลาการทำงาน... นั่นคือนั่นคือเครือข่ายที่แข็งแกร่ง ความเชี่ยวชาญด้านการปฏิบัติงาน และความเป็นประเทศได้รับการยอมรับในระดับโลกในเรื่องความเป็นกลางทางภูมิรัฐศาสตร์" เขากล่าว ยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย ในขณะที่ทุกคนในห้องนิ่งฟังเงียบกริบ
"ในยุคที่โลกแบ่งขั้วอำนาจกันอย่างรุนแรง การมีนักลงทุนจากประเทศไทยเป็นพันธมิตรนี้ จะช่วยลดความขัดแย้งทางการเมืองโลกได้อย่างมีนัยสำคัญ ผมเชื่อว่าทุกคนที่อยู่ที่นี่ปรารถนาที่จะเห็นโครงการนี้ประสบความสำเร็จ...โดยปราศจากการจับตามองและการโจมตีจากมหาอำนาจคู่แข่ง ใช่ไหมครับ”
กวินก้าวเดินไปข้างหน้าเล็กน้อย แล้วยกยิ้มที่เห็นลักยิ้มที่ดูอบอุ่นข้างแก้ม
“ลองพิจารณาภาพรวมให้กว้างขึ้นนะครับ หากโครงการพลังงานขนาดใหญ่เช่นนี้ได้รับการสนับสนุนจากทุนจีนเพียงอย่างเดียว มันจะกลายเป็นเป้าหมายหลักในการทำสงครามการค้าโลกในทันที อย่างไรก็ตาม ด้วยสถานะที่ประเทศไทยเป็นกลางต่อทุกฝ่าย และเป็นหนึ่งใน Strategic Partner ประชาคมโลกจะมองว่าโครงการนี้เป็นเป็นแสงแห่งความหวังสำหรับพลังงานใหม่ให้กับเอเชียและโลกทั้งใบ แม้ว่าแหล่งพลังงานแบบดั้งเดิมจะยังคงติดอยู่ในข้อพิพาทที่ไม่สิ้นสุดก็ตาม”
หลี่หมิงยิ้มอย่างสะใจที่กวินโต้ตอบได้อย่างชาญฉลาด ขณะที่ลู่หรงหน้ากระตุกด้วยอารมณ์ที่กำลังปะทุจนแทบระเบิด
“นั่นก็หมายความว่า คุณก็มีแผนที่จะเข้ามาบริหารโครงการนี้สินะครับ”ลู่หรงถาม กวินสบตานิ่ง
“ใช่ครับ ผมมีแผนที่อยากเข้ามาบริหารในโครงการแห่งนี้จริงครับ”
ขณะที่สายตาของทุกคนมองกันล่อกแล่ก ลู่หรงก็ยกมุมปากขึ้น
“แต่ประสบการณ์บริหารของคุณยังคงเป็นข้อกังขา ผมคิดว่าเมกะโปรเจกต์นี้อาจจะยังอาจจะไม่เหมาะสมกับคุณเท่าไร”
กวินได้ฟังก็สบตานิ่ง ยิ้มรับบางๆ
“ผมเข้าใจในความกังวลท่านครับ แต่ผมขอแนะนำสักนิดนะครับ ว่าสิ่งที่ท่านควรโฟกัสเป็นอันดับแรก คือความมั่นคงของโครงการนี้ และเหตุใดประสบการณ์อันยาวนานที่ท่านอ้างถึงได้นำพาให้ตัวเลขทางการเงินของโครงการมาสู่วิกฤตได้ถึงขนาดนี้ล่ะครับ”
เอกสารงบการเงินของโครงการไฮโดรเจนที่มีตัวเลขติดลบแดงเถือกปรากฏบนหน้าจอโปรเจ็คเตอร์ ขณะที่ลู่หรงมองไปที่หน้าจอด้วยความตกตะลึง ก่อนจะสบตากับนักธุรกิจชาวไทยที่ตอบโต้แบบตาต่อตาฟันต่อฟัน