ผู้เล่นคนสุดท้ายแห่งหอคอยล่มสลาย

ตอนที่ 113
เด็กแห่งจักรวาลใหม่

ตึก…

ตึก…

ตึก…

เสียงการเต้นดังสะท้อนผ่านทุกมิติของจักรวาลลำดับที่ 7 อย่างช้าๆ แต่หนักแน่น

ทุกครั้งที่เสียงนั้นดังขึ้น—

ดวงดาวจะสั่น

Origin จะกระเพื่อม

แม้แต่กฎที่สามของจางฟานยังตอบสนองโดยอัตโนมัติ

กลางความว่างเปล่าลึกสุดของจักรวาล

ไข่สีดำทองขนาดมหึมายังคงลอยนิ่งอยู่

รอยแตกร้าวบนเปลือกเริ่มขยายออกทีละนิด

และจากภายใน—

แสงบางอย่างกำลังรั่วไหลออกมา

ไม่ใช่แสงแห่งการทำลาย

ไม่ใช่แรงกดดันของ Outer Realm

แต่มันคือ “พลังชีวิต” ที่บริสุทธิ์จนแม้แต่ Origin ยังสั่นไหว

กลาง The Fallen City

ทุกคนเงียบงัน

แม้แต่คาอินยังไม่พูดอะไรต่อ

เพราะสัญชาตญาณกำลังบอกพวกเขาเหมือนกัน—

สิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นต่อจากนี้

อาจเปลี่ยนจักรวาลอีกครั้ง

หลินอวี่มองจางฟานนิ่งๆ

“…มันอันตรายไหม”

จางฟานเงียบไปพักหนึ่ง

ก่อนตอบเบาๆ

“…ฉันก็ไม่รู้”

นั่นคือคำตอบที่ทำให้ทุกคนหนักใจกว่าเดิม

เพราะตอนนี้—

แม้แต่จางฟานที่กลายเป็นศูนย์กลางของจักรวาลลำดับที่ 7 ยังไม่สามารถอ่านสิ่งนั้นได้

Origin กระเพื่อมช้าๆ รอบตัวเขา

[PRIMORDIAL LIFEFORM STABILIZING]

Observer เด็กสาวเม้มปากแน่น

“…สิ่งมีชีวิตยุคแรกเริ่ม…”

“…ตามตำนาน พวกมันเกิดขึ้นก่อนกฎทั้งหมด”

ชายแก่ถือหนังสือพึมพำเบาๆ

“…ก่อนแม้แต่ Origin…”

เซราฟิน่าหรี่ตา

“…ถ้าแบบนั้น”

“…มันอาจเป็นสิ่งมีชีวิตดั้งเดิมของจักรวาลจริงๆ”

คาอินถอนหายใจยาว

“…ดี”

“…จากหอคอย ต่อด้วยเทพ ต่อด้วย Outer Realm”

“…ตอนนี้ก็มีสัตว์เลี้ยงจักรวาลอีก”

หลินอวี่หันไปถลึงตาทันที

“…นี่ไม่ใช่เวลามาเล่นมุกนะ!”

แต่จางฟานกลับหัวเราะเบาๆ

“…ไม่แน่”

“…อาจเป็นสัตว์เลี้ยงจริงๆ ก็ได้”

ทันใดนั้น—

ครืนนนนนนนนนนนนนน!!!

จักรวาลทั้งใบก็สั่นอีกครั้ง

รอยแตกบนไข่สีดำทองขยายออกทันที

แสงมหาศาลพุ่งออกมาจากภายใน

ทั่ว Eternal Tower มีเสียงระบบดังขึ้นพร้อมกัน

ติ๊ง!

[Primordial Entity awakening process :
12%]

[Warning :
Unknown evolution detected]

ฟ้าววววววววววว!!!

ทันทีที่แสงนั้นแผ่ออก—

ผู้คนทั่วจักรวาลก็เริ่มเห็นภาพแปลกประหลาด

ภาพของดวงดาวกำเนิดขึ้นจากความว่างเปล่า

ภาพของสิ่งมีชีวิตยุคแรกเดินอยู่ในจักรวาลที่ยังไม่มีเวลา

ภาพของ Origin ก่อนจะกลายเป็นทะเลสีดำ

ราวกับไข่ใบนั้นกำลัง “บันทึกประวัติศาสตร์ดั้งเดิม” เอาไว้ทั้งหมด

จางฟานหรี่ตาแน่น

เพราะเขาสัมผัสได้ถึงสิ่งหนึ่งชัดเจน

ไข่ใบนั้น—

ไม่ได้เป็นศัตรู

มันเหมือน “เด็ก” ที่กำลังจะเกิดมากกว่า

ทันใดนั้น—

เสียงบางอย่างก็ดังขึ้นในหัวของเขา

ไม่ใช่คำพูด

ไม่ใช่ภาษา

แต่เป็น “ความรู้สึก”

[WARM…]

จางฟานชะงักทันที

หลินอวี่สังเกตเห็นสีหน้าเขา

“…เกิดอะไรขึ้น”

จางฟานเงียบไปหลายวินาที

ก่อนตอบช้าๆ

“…มันกำลังคุยกับฉัน”

ทั่วเมืองเงียบสนิท

คาอินถึงกับขมวดคิ้ว

“…เดี๋ยวนะ”

“…ไข่จักรวาลคุยได้?”

จางฟานยกมือกุมหน้าผากเบาๆ

เพราะเสียงนั้นยังคงดังต่อเนื่อง

[SAFE…]

[WARM…]

[HOME…]

ทุกคำเต็มไปด้วยความรู้สึกบริสุทธิ์

ไม่มีความมุ่งร้ายแม้แต่น้อย

เหมือนเด็กที่เพิ่งลืมตาขึ้นมาแล้วกำลังตามหาสิ่งคุ้นเคย

Origin กระเพื่อมอีกครั้ง

[THE CHILD RECOGNIZES THE THIRD LAW]

Observer ทั้งสามหน้าเปลี่ยนทันที

เด็กสาวชุดนักเรียนรีบพูด

“…เดี๋ยวนะ”

“…อย่าบอกนะว่า…”

ชายแก่ถือหนังสือเงยหน้าช้าๆ

“…มันมองจางฟานเป็น…”

เซราฟิน่าพูดต่อเสียงต่ำ

“…ผู้ปกครอง”

คาอินเงียบไปสองวินาที

ก่อนระเบิดหัวเราะลั่น

“…ฮ่าๆๆๆๆ!”

“…แกมีลูกแล้วว่ะ!”

“เงียบไปเลยนะ!!!”

หลินอวี่ตะโกนทันที หน้าแดงขึ้นมาทันควัน

จางฟานถึงกับถอนหายใจแรง

“…นี่ไม่ใช่เวลามาเล่นเรื่องนี้ไหม”

แต่ก่อนใครจะพูดอะไรต่อ—

ครืนนนนนนนนนนนนน!!!

ไข่สีดำทองก็สั่นรุนแรงขึ้นอีกครั้ง

รอยแตกขยายออกทั่วเปลือก

แสงภายในเริ่มส่องทะลุออกมารุนแรงขึ้นเรื่อยๆ

ทั่วจักรวาลลำดับที่ 7 เริ่มเกิดคลื่นพลังมหาศาล

แต่แปลกตรงที่—

มันไม่ทำลายอะไรเลย

ตรงกันข้าม

ดวงดาวที่ใกล้ดับกลับฟื้นพลัง

โลกที่เสียหายเริ่มซ่อมแซมตัวเอง

แม้แต่ Origin ยังสงบนิ่งลงอย่างประหลาด

จางฟานเบิกตาเล็กน้อย

“…มันกำลังปล่อยพลังชีวิต…”

Origin ตอบทันที

[PRIMORDIAL CREATION ENERGY DETECTED]

ทั่ว Eternal Tower เงียบงัน

เพราะนี่คือพลังตรงข้ามกับ Origin อย่างสมบูรณ์

Origin คือการคืนทุกอย่างสู่จุดเริ่มต้น

แต่พลังของเด็กในไข่—

คือ “การสร้าง”

ทันใดนั้น—

รอยแตกสุดท้ายบนเปลือกไข่ก็ขยายออก

แกร๊งงงงงงงงง!!!

เปลือกขนาดมหึมาแตกออกพร้อมแสงสีดำทองที่ระเบิดไปทั่วจักรวาล

ทุกคนต้องยกแขนขึ้นบังตา

ก่อนเสียงเล็กๆ จะดังขึ้นเบาๆ

“…อื้อ…”

ความเงียบปกคลุมทุกมิติ

จางฟานค่อยๆ เบิกตากว้าง

เพราะกลางแสงนั้น—

มี “เด็กผู้หญิง” ตัวเล็กๆ กำลังลอยอยู่

ผมสีดำทองยาวสลวย

ดวงตาเหมือนจักรวาลทั้งใบ

และทันทีที่เธอลืมตาขึ้น—

Origin ทั้งจักรวาลก็ก้มลงราวกับกำลังคารวะ