อสูรรัตติกาล

บทที่ 57 ลงทะเบียน​


"จริงสิพี่หยู่ พอดีข้ามีซากสัตว์อสูรอยู่ มันเป็นสิงโตเขาเหล็กที่มีพลังปราณกำเนิดเก้า ข้าสามารถนำมันออกไปขายได้ที่ไหนได้บ้าง"


เฉิงมู่นึกขึ้นได้จึงถามออกมา ในแหวนมิติมีซากสัตว์​อสูร​หลายตัว แต่ถ้าเป็นตัวที่ดีสุดและน่าจะขายได้ราคาคงมีเพียงสิงโตเขาเหล็ก ทำให้มันกล่าวถึง​ซากสัตว์​อสูร​ตนอื่นออกมา


"โอ้ ซากสิงโตเขาเหล็กพลังปราณกำเนิดเก้า! น้องมู่ไม่เลวเลยจริงๆ"


เฉิงหยู่ชมเชย​และแนะนำวิธีการ​จัดการซากสัตว์​อสูร​อย่างละเอียด​


ซากสัตว์อสูรสามารถนำไปขายได้ที่ร้านขายยา เพื่อนำมาบดผสมเป็นตัวยาหรือแลกเปลี่ยน​เป็นเงิน อีกทางคือนำไปที่ร้านอุปกรณ์ เพื่อทำชุดหนังสัตว์ ที่นี่ก็สามารถแลกเปลี่ยน​เป็นเงินได้เหมือนกัน


หากไม่รีบร้อนต้องการใช้เงินมาก สามารถ​นำไปที่โรงประมูลเพื่อให้ทุกคนประมูลเพิ่มมูลค่า​ หรือวิธีการ​สุดท้ายคือนำ​กลับไปแลกเปลี่ยน​แต้มที่ตระกูลเฉิง เมื่อแต้มถึงตามที่กำหนดจะสามารถ​นำไปแลกตำราวิชาระดับสูง​ สมุนไพร​หายาก อุปกรณ์​ระดับสูง​ สัตว์​อสูร​วิเศษ​ แม้กระทั่ง​แกนอสูร​ก็มีให้แลกอีกด้วย


สองวิธีสุดท้ายจะเป็นการได้สิ่งตอบแทนคุ้นค่าที่สุด แต่เหมาะสำหรับคนที่ไม่ได้เร่งรีบเอาเรื่องเงินทอง หรือต้องการ​พวกยากับอุปกรณ์​เร็วนัก


"อืม ถ้าเอาไปทำยา หรือชุดหนังสัตว์คงไม่ค่อยมีประโยชน์เท่าไร"


เฉิงมู่ครุ่นคิด มันตัดสินใจ​ได้ในที่สุด​


พวกร้านยา ร้านอุปกรณ์ หรือกระทั่ง​โรงประมูล มันสามารถ​เข้าไปใช้บริการ​คราวหลังได้ ตอนนี้สิ่งสำคัญคือ แต้มของตระกูล​เฉิง!


มันอยากรู้ว่าคลังตระกูล​เฉิงมีอะไรให้นำมาใช้เป็นประโยชน์​ได้บ้าง ถ้าโชคดีมันอาจเจอสิ่งของบางอย่าง​น่าสนใจ​


เมื่อเด็กสาวเที่ยวชมและซื้อของอย่างอิ่มหนำสำราญใจเรียบร้อย​


รถม้าเคลื่อนตัวเข้าสู่ด้านหลังเมือง


ปลายทางคือ ตระกูล​เฉิง!


"จริงสิ ข้าอยากให้พวกเจ้าเปลี่ยนชื่อเรียกของตัวเองกันด้วย เพื่อปกปิดตัวตนพวกเจ้าทั้งสองคน"


ใบหน้าของเฉิงหยู่จริงจัง​ขึ้นมาทันที


"เอ๊ะ ทำไมต้องเปลี่ยนชื่อด้วยละ?"


เฉิงซินถามออกมาด้วยความสงสัย


ได้ยินเฉิงซินถาม เฉิงมู่กับเฉิงหยู่มองหน้ากัน ทั้งสองลืมไปว่าเฉิงซินยังไม่ได้​รับรู้เรื่องราวของคืนนั้น


"คือว่านะ น้องซิน พอดีเมื่อก่อนท่านพ่อท่านแม่ไม่ค่อยถูกกับพวกตระกูลหลักน่ะ ท่านพ่อท่านแม่กลัวว่าจะเกิดปัญหากับพวกเราขึ้น จึงอยากให้เปลี่ยนชื่อเพื่อความปลอดภัยน่ะ ท่านพ่อท่านแม่จะได้ไม่เป็นห่วง"


เฉิงมู่อธิบายกับน้องสาวอย่างใจเย็น​ สีหน้า​ท่าทางของมันสงบนิ่ง​มาก


"อ๋อ ที่แท้เป็นแบบนี้เอง ข้าเข้าใจแล้วท่านพี่ แล้วเราจะใช้ชื่อไรกันดี"


เฉิงซินพยักหน้า​อย่างเรียบง่าย นางไม่คิดเอะใจและสงสัย​อีกต่อไป​


"อืม ข้าชื่อว่า เฉิงเซียว ส่วนเจ้าชื่อ เฉิงหลิน ละกัน"


เฉิงมู่คิดสักพักก่อนตอบออกมา


"นี้มันใช่ชื่อเหล่าลูกๆของอาเก้าที่อยู่ตระกูลสาขาหรือไม่ท่านพี่"


เฉิงซินได้ยินชื่อก็นึกขึ้นได้ว่าเป็นชื่อลูกของอาวุโสเก้า ซึ่งผู้อาวุโสเก้า มีลูกสองคน ทั้งคู่​เป็นพี่น้องที่รักกันดี แบ่งเป็นผู้ชายกับผู้หญิงพอดี แต่วันนั้นลูกของผู้อาวุโสเก้า ไม่ได้ลงแข่งด้วยจึงรอดจากการถูกทำร้ายสาหัส​ของลูกๆผู้อาวุโส​อันดับ​บนอย่างโชคดี​


"ใช่ ข้าว่าตระกูลหลักคงไม่สนว่าลูกใครของตระกูลสาขาคนใด​จะได้รับการคัดเลือก และอีกอย่างลูกของผู้อาวุโสเก้าไม่ค่อยออกจากตระกูล​สาขา ทำให้มีน้อยคนนักที่จะรู้จักหน้าค่า​ตา​พวกเขา อีกอย่างพวกเราก็มีพี่หยู่ช่วยรับรองสถานะของพวกเราด้วย"


เฉิงมู่กล่าวด้วยความมั่นใจ


เฉิงซินไม่คัดค้านและยินดีทำตาม


เฉิงหยู่มองเฉิงมู่ด้วยสีหน้าแปลกๆ นางนึกไม่ถึง​ว่าเฉิงมู่จะจัดการแก้ไขปัญหา​เรื่องชื่อออกมาได้รวดเร็วและหาเหตุผล​อย่างเหมาะสมได้​ไวขนาดนี้


........


ณ.ทางเข้าตระกูลเฉิง



ทหารยามยืนเฝ้าประตู​บานใหญ่​ที่แข็งแกร่ง กำแพงสูงที่ห้อมล้อม​พื้นที่​ตระกูล​เฉิงยาวไปสุดลูกหูลูกตา


หากมองการแต่งกายทหารยามดูดีๆ พบว่าพวกเขาใส่ชุดอันมีเอกลักษณ์​เหมือนกัน ลูกศิษย์​สายนอก!


รถม้าคันหรู​และใหญ่โต​มีตราสัญลักษณ์ประจำตระกูลเฉิงสลักเด่นชัด ตัวรถม้าบ่งบอก​ได้ว่าสถานะคนในรถม้าไม่ธรรมดา​ ประตูเปิดทันที!


สองพี่น้องมองลอบผ่านหน้าต่าง พบเห็นศิษย์​สายนอกตระกูล​เฉิงเดินกันให้พลุ่งพล่าน​มากมาย


รถม้าไม่หยุดจอดและแล่นผ่านตรงเข้าไปอาคารหลังหนึ่งอย่างรวดเร็ว​


อาคารลงทะเบียน!


หนึ่งชายโสด สองสาวงามก้าวลงจากรถม้าอย่างเด่นสง่า ทั้งสามกลายเป็น​จุดสนใจ​ผู้คนโดยรอบ


เฉิงหยู่เดินนำหน้าอย่างสง่างาม ด้านหลัง​สองพี่น้องติดตามอย่างใกล้ชิด​


"อ้าว อาวุโส​เฉิงหยู่ไม่ได้​พบกันนาน ลมอะไรหอบเจ้ามาที่แห่งนี้ได้กัน?"


อาวุโส​ชราคนนึงทักทาย มันมองเฉิงหยู่ด้วยความประหลาดใจ​ ปกติสถานที่แห่งนี้จะไม่มีส่วนเกี่ยวข้อง​กับเฉิงหยู่ที่จัดการหน้าที่​ส่วนอื่นอยู่แล้ว ทำให้เฉิงหยู่แทบไม่ได้มาเหยียบที่นี่บ่อยนัก


"วันนี้ข้าพาลูกศิษย์ที่ได้รับคัดเลือกจากตระกูลสาขามาลงทะเบียน"


เฉิงหยู่ยิ้มและตอบด้วยความสุภาพ​


"โอ้ ปกติข้าไม่เคยเห็นเจ้ารับศิษย์ภายนอกมาก่อนเลยไม่ใช่หรือ!?"


อาวุโส​ชราแปลกใจ มันมองเฉิงหยู่คราหนึ่ง​ จากนั้น​สายตาชราเลื่อนไปด้านหลังหญิงสาว​ สองพี่น้องยืนสองฟาก​ฝั่ง​ของเฉิงหยู่อย่างสงบนิ่ง​


"นั้น​มันเมื่อก่อน แต่ตอนนี้ข้าได้เปลี่ยนใจเรียบร้อย​แล้ว"


เฉิงหยู่ยิ้มเล็กน้อย​และตอบกลับ​ทันที


"เด็กสองคนนี้ชื่อไรละ"


อาวุโส​ชรามองเฉิงมู่กับเฉิงซินอยู่นานสองนาน มันมองขึ้นลงตรวจสอบ​สองพี่น้อง​อย่างละเอียด​


"เด็กชายชื่อ เฉิงเซียว ส่วนเด็กหญิงชื่อ เฉิงหลิน ทั้งสองเป็นพี่น้องกัน"


เฉิงหยู่ตอบเรียบง่าย​ ใบหน้านางนิ่งและท่าทาง​สงบอันเป็นเอกลักษณ์