The Great Magician

คลาวครุ่นคิดกับตัวเองภายในห้องของโรงแรม จนตัวคลาวนึกขึ้นได้ว่ารางวัลจากการสังหารแมนติคอร์ยังเหลืออีกสองชิ้นคลาวเริ่มหยิบออกมาตรวจสอบ
[หางแมนติคอร์(มีพิษสมบูรณ์)]หางของแมนติคอร์มีพิษร้ายแรง สามารถสังหารสิ่งมีชีวิตระดับต่ำได้ทันที แต่ถ้าระดับเดียวกันหรือสูงกว่าจะสามารถสร้างดีบัพ สโลว์ ติดพิษ มึนงง ข้อจำกัด : จำกัดเฉพาะเผ่าที่สามารถสวมใส่หางได้
หางของมันเป็นปัญหาสำหรับคลาวอีกอย่างนึง คลาวคิดว่าถ้าโดนพิษของมันโอกาสชนะคงเป็นศูนย์ แต่หางของมันการโจมตีจะเป็นการโจมตีที่ตายตัวทำให้การหลบหลีกหรือการป้องกันนั้นง่ายกว่าความเร็วของมันมากนัก
'สำหรับเผ่าที่ใช้หาง? มีผู้เล่นที่สามารถเปลี่ยนเผ่าได้แล้วงั้นเหรอ? น่าจะพอมีราคาสูงอยู่บ้างแต่ถ้าผู้เล่นยังเป็นเผ่ามนุษย์ก็ไม่สามารถสวมใส่มันได้'คลาวคิดในใจ
[กรงเล็บของแมนติคอร์ (สมบูรณ์)]กรงเล็บที่โดนไฟเผาเป็นเวลานานแต่มันยังสามารถทนความร้อนได้ จึงทำให้เมื่อเอาไปสร้างอาวุธจะสามารถเพิ่มความรุนแรงของธาตุไฟได้มหาศาล
'การที่เราดรอปได้แต่กรงเล็บกับฟันอาจเป็นเพราะศัตรูระดับสูงที่เราพบเจอจำเป็นต้องใช้การเผาเป็นหลัก จึงทำให้ชิ้นส่วนที่ทนความร้อนไม่ได้สลายหายไป'คลาวคิดว่าความคิดนี้น่าจะถูกต้อง
"เหอ...ปัญหาหลักตอนนี้คือเงินไม่มีจะเข้าหอคอยปัญญาถ้าจะขายจองพวกนี้จำเป็นต้องใช้เวลาในการประมูล ช่างน่ากลุ้มใจเหลือเกินถ้าอาเทอร์เรียยังอยู่คงไม่ต้องมาคิดอะไรให้มากมายนัก เงินที่เหลือก็ให้แม่ไปหมดแล้วด้วย..."คลาวพูดกับตัวเองพร้อมกับลงไปนอนบนเตียงโทรมๆของโรงแรม
จนกระทั่งเวลาเช้าตรู่คลาวตื่นขึ้นมาภายในโรงแรมพร้อมกับเตรียมตัวหาเงิน 'ของที่ขายได้ภายในตัวก็เหลือแค่ 2ชิ้นที่พอมีราคาเราควรขายราคาร้อนเลยดีไหม?'คลาวคิดไม่ตกกับเรื่องนี้ คลาวคิดว่าของทั้งคู่ถ้าให้เวลามันราคาจะขึ้นไปสูงถึงหมื่นได้
"ไม่มีทางเลือก!"คลาวตัดสินใจหลังจากที่คลาสตัดสินใจคลาวก็ใช้ใบหน้าเดิมเป็นตัวชื่อใหม่คือกาบันคลาวค่อยๆเดินทางภายในนครหอคอยอย่างรอบคอบ เพื่อที่จะให้ลูคัสคิดว่าคลาวหายออกไปจากเมืองนี้อย่างสมบูรณ์ คลาวมุ่งหน้าไปยังโรงประมูลพร้อมกับติดต่อเจ้าของร้านเพื่อขายในราคาร้อน และให้ตัวเจ้าของร้านไปประมูลเอาเอง เมื่อมาถึงคลาวเข้าไปพบกับผู้ตรวจสอบราคาและเริ่มพูดคุย
"ของทั้งสองชิ้นท่านคิดว่าราคามันควรอยู่ที่เท่าใด?"คลาวถามขึ้น"จากความสัตย์จริงข้าให้ได้ 900เหรียญทองจากทั้งสองชิ้น"เมื่อผู้ตรวจสอบราคาตรวจเสร็จก็ได้ไปกระซิบกับเผู้จัดการร้านเมื่อคุยกันเสร็จสิ้นก็มาบอกราคาที่คลาว
"ข้าขอ2,000เหรียญทอง"คลาวพูดขึ้น
"ไม่ได้! ร้านเราเป็นร้านขายของ! ไม่ใช่ร้านรับซื้ออุปกรณ์ของพวกนี้มีราคาก็จริงแต่ก็สำหรับบางคน หางชิ้นนี้สามารถขายให้ได้แค่บางเผ่าเท่านั้นเจ้าคิดว่าราคามันจะไปถึงที่เท่าไหร่ล่ะ? ส่วนกรงเล็บข้าคิดว่ามันแข็งแรง ทนทานแถมยังมีธาตุไฟภายในกรงเล็บอีก แต่มันก็มีข้อเสียเช่นกันการจะหลอมกรงเล็บชิ้นนี้จึงเป็นไปได้ยาก การจะหาช่างตีอาวุธที่สามารถหลอมได้นั้นจำเป็นจะต้องใช้ราคาเพิ่มอีกกี่ร้อยเท่า เจ้าคิดดูราคานี้นั้นถือว่ายุติธรรมที่สุดแล้ว"ผู้จัดการร้านพูดขึ้น พุงของเขากระเพื่อมไปตามเวลาที่เขาพูดเสียงดังหนวดเคาสีขาวยาวพร้อมเครื่องประดับมากมาย
"ข้ารู้ท่านเป็นผู้จัดการร้านของโรงประมูลใหญ่แห่งเดียวในนครแต่ท่านรู้ไหมว่าของพวกนี้ไม่จำเป็นจะต้องขายที่ท่านคนเดียวก็ได้ ที่ข้ามาในวันนี้ก็เพื่อเชื่อมความสัมพันธ์กับท่าน แต่ดูเหมือนท่านจะไม่รับความสัมพันธ์กับเราเลย"คลาวพูดขึ้นพร้อมหยิบของทั้งสองชิ้นออกไป
"ข้าให้ได้ 1,100"เสียงของผู้จัดการร้านตามมาด้านหลัง"2,000เท่านั้น ถึงจะคุยกันได้!"คลาวตอบพร้อมกับทำท่าหันมานิดหน่อย
"พ่อหนุ่มถึงเจ้าจะขายภายนอกเจ้าก็ไม่ได้ถึง2,000หรอกนะ ใครในเมืองนี้จะสามารถรับราคาขนาดนั้นได้ถ้าไม่ใช่ข้า!"ผู้จัดการร้านพูดขึ้น"ท่านคิดตื้นเกินไป"คลาวหยิบกรงเล็งออกมาให้เจ้าของร้านดู
"กรงเล็บชิ้นนี้มีธาตุไฟเป็นหลักการจะขาย ข้าไม่จำเป็นต้องขายให้ใครอื่นไกล แค่ขายให้จอมเวทย์ธาตุไฟ ข้าคิดว่าข้าน่าจะได้สัก 1,200ต่อชิ้นเลยทีเดียว!"คลาวพูดพร้อมกับจ้องไปที่หน้าของผู้จัดการร้าน
"ไร้สาระ!"ผู้จัดการร้านสบถ
"ข้าลืมบอกไปอีกอย่างว่า ของทั้งสองชิ้นนี้เป็นชิ้นส่วนของแมนติคอร์!"คลาวพูดไพ่ตายของตัวเองขึ้นเจ้าของร้านตกตะลึง ถึงใบหน้าจะไม่แสดงอาการแต่มุมปากกระตุกจนคลาวสังเกตุได้
"ส่วนหางแค่ข้าพูดว่าเป็นหางของแมนติคอร์ นักเวทย์ที่ชอบสะสมของพวกนี้หรือพวกนักเดินทางที่เอาไปขายต่อข้าคิดว่าน่าจะได้สัก 1,500เหรียญทองเลยทีเดียว"คลาวใส่สีเพิ่มอีกครั้ง
"ตกลง2,000เหรียญทอง!"ผู้จัดการร้านกัดฟันพูดถึงจะทำท่ากัดฟันแต่คลาวก็รู้ได้ในทันทีว่าเป็นการแสดงก่อนที่คลาวจะเข้ามาในโลกใหม่คลาวมีประสบการ์ณในการเป็นพ่อค้ามานานกว่า 8ปี แค่เรื่องการสังเกตุท่าทางก็ไม่ใช่เรื่องยากทำให้คลาวรู้ว่าราคาของมันสามารถขึ้นได้สูงมากในการประมูล
"นั้นมันตอนที่ข้าจะเชื่อมความสัมพันธ์แต่ตอนนี้ ท่านไม่รับความจริงใจของข้า 2ชิ้น 2,700เหรียญทองไม่ลดไปมากกว่านี้"คลาวทำท่ามั่นใจมากขึ้น
"พ่อหนุ่ม.. เจ้าบังคับข้าเกินไป!"ผู้จัดการร้านกล่าว"ท่านต้องประเมินสถานการณ์ดีๆ แค่ท่านลดทิฐิของตัวเองลงกำไรมากมายจะเจ้ามาที่โรงประมูลท่าน"คลาวพูดพร้อมกับเดินเข้าไปกระซิบข้างๆผู้จัดการว่า"ถ้าท่านทำกำไรได้อย่างงามข้าคิดว่าเจ้าของร้านคงจะชื่นชอบท่านมากขึ้นอย่างแน่นอน!"คลาวกระซิบให้ผู้จัดการร้านฟัง


.....