“สัด!! ปล่อยกูนะโว้ย!! ไอ้เหี้ย!!” ผมทั้งดิ้นทั้งทุบทั้งตีไอ้เหี้ยเฮลให้มันปล่อยผมแต่ว่ามันก็ไม่ได้รู้สึกเหี้ยไรเลยไอ้เหี้ยนี่มันถึกจริงๆ เลย TT
“...” ไอ้สัดเฮลมันยังคงเงียบและลากผมต่อไปโดนที่ไม่คิดที่จะพูดอะไรเลยสักคำอะ..ไอ้บ้านี่!!
“นี่!!” ส่วนผมก็ยังคงแหกปากต่อไปเหมือนเดิมทำไมไม่มีคนผ่านมาทางนี้บางนะใครก็ได้ช่วยผมด้วย T^T
“หุบปาก!!” มันตะคอกใส่ผมทั้งๆ ที่ยังลากผมอยู่หึ..คิดว่ากูกลัวมึงเหรอ? สัส!!
“ปล่อยกู!! ไอ้เหี้ย!! กูบอกให้ปล่อยกูไงวะ!!” ผมยังะโต่อไปเรื่อยๆถ้ามันทนได้ก็ทนไป
“กูบอกให้หุบปาก!! ถ้ามึงไม่หุบปากเดี๋ยวกูจะปิดปากมึงด้วยปากของกูเอง -_-;;”
“...!!” ผมรีบหุบปากทันทีไม่ต้องรอให้มันพูดย้ำไอ้เหี้ยนี้มันโคตรจะเหี้ยอยู่แล้วผมรู้ดีเมื่อครั้งที่แล้วผมก็โดนมันเล่นงานไปทีหนึ่งแล้วคราวนี้ผมจะไม่ยอมมันอีกเด็ดขาด
“หึ! อย่างนี้ค่อยน่ารักหน่อย^^” ดูมันยิ้มดิ อะ..ไอ้สัดกูล่ะเกลียดมึงฉิบหาย
“ชิ!!” ผมจิ๊ปากอย่างหมั่นไส้มัน(แต่ทำอะไรไม่ได้) ก็ได้แต่เดินตามมันไปอย่างง่ายดาย มันไม่บีบข้อมือผมแล้ว เมื่อกี้ตอนแรกมันบีบข้อมือผมแรงมากตอนนี้มันคงแดงเถือกไปแล้วมั้ง
ไอ้เหี้ยเฮลมันพาผมเดินมาเรื่อยๆจนตอนนี้ผมไม่รู้ว่าเรากำลังอยู่ส่วนไหนของมหาลัยฯ กันแล้วก็ผมเป็เด็กใหม่ผมจะไปรู้เื่ได้ไงอ่ะใครมันจะไปแก่ถึกเหมือนกับไอ้เหี้ยนี่กันล่ะ
ผมลืมบอกไปหรือเปล่าว่าไอ้เหี้ยที่เดินอยู่ข้างๆผมตอนนี้มันน่ะอยู่ปีสองแล้ว หึ..แก่นะไม่เท่าไหร่ เพราะมันน่ะหล่อ ผมยอมรับจริงๆว่ามันน่ะหล่อ แค่ว่าความเหี้ยนี้ไม่ต้องพูดถึงอย่าให้ผมพูดเลยแม่งเหี้ยโคตรๆ
Rrrrrr
ใครโทรมาอีกวะหวังว่าคงไม่ใช่หม่ามี้นะนี่พึ่งจะผ่านมาไม่กี่วันเองผมยังทำใจไม่ได้กับการต้องย้ายที่อยู่ใหม่ ผมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูด้วยมือข้างซ้าย(ก็ข้างขวาไอ้เหี้ยเฮลจับอยู่) ปรากฏว่าเป็ไอ้พาสที่โทรมานั่นเอง
“โหล มีไรสัด” ผมพูดด้วยเสียงที่โคตรจะเบาเพราะกลัวว่าไอ้เหี้ยเฮลเห็นแล้วมันจะว่าเอาไอ้เหี้ยนี่ยิ่งเหี้ยๆ อยู่
(“โหย ไอ้สัดนี่คือการทักทายเพื่อนมึงเหรอ?”)
“เออ มีไร” ผมถามมันพร้อมกับแอบมองดูไอ้สัดเฮลไปด้วยไอ้เหี้ยนี่โง่นะขนาดกูคุยโทรศัพท์แม่งมันยังไม่รู้เลย
(“กูแค่เป็ห่วงมึง”)
“กูไม่เป็ไร อ๊ะ!!” ผมยังพูดไม่ทันได้จบประโยคไอ้เฮลก็หันมากระชากโทรศัพท์ของผมทันที
“มึงคุยกับใคร?” มันบีบข้อมือของผมแน่นพร้อมกับผลักผมกระแทกกับกำแพงซะจนผมจุกไปหมดเป็เหี้ยไรของมันอีก
“...” ผมได้แต่เงียบ งั้นก็แสดงว่าที่มึงทำเป็เงียบเมื่อกี้มึงก็รู้ซินะว่ากูคุยโทรศัพท์อยู่ไอ้สัด!!
“กูถามมึงไม่ได้ยินเหรอวะ กูถามว่ามึงคุยกับใคร?” คราวนี้มันตะคอกใส่หน้าผมแถมยังจับตัวผมเขย่าไปมาอีก โอ๊ย!! กูจะอ้วก
“เื่ของกู อย่าเสือก!!” ผมก็หมดความอดทนแล้วเหมือนกันกูก็เจ็บนะสัด!!
“ต้องให้กูเป็ผัวมึงก่อนใช่ไหม กูถึงรู้เื่ของมึงได้”
“พูดเื่เหี้ยไร มึงอย่าเข้ามานะ!!” ผมใเมื่อเฮลมันพุ่งเข้ามาหาผมแล้วตรึงข้อมือทั้งสองมือของผมไว้เหนือหัวผมรู้สึกได้ถึงเปลวไฟที่ลุกออกมาจากตาของมันนี่ผมกำลังทำให้มันโกรธเหรอวะหนังหน้าอย่างมันโกรธเป็กับเขาด้วยเหรอ? ผมเห็นทำตัวกวนส้นไปวันๆ
“ก็กูกำลังจะเป็ผัวมึงไง กูจะได้รู้เื่ของมึงได้ทุกเื่” ไอ้เหี้ยนี้มันยิ้มกวนส้นตีนผมจนตามันหยีเลยล่ะครับ
“ไม่มีทาง!! ไอ้เหี้ยกูเป็ผู้ชายนะเว้ย!! ต่อให้กูอยากแค่ไหนถ้าในโลกนี้เหลือมึงคนเดียวกูก็จะไม่เอามึงมาทำผัวหรอกไอ้เหี้ย!!” ผมพูดพร้อมกับมองหน้ามันอย่างท้าทาย
“น้องครับ กรุณาสุภาพกับรุ่นพี่ด้วยนะครับเดี๋ยวกูทนไม่ไหวเอามึงตรงนี้แล้วจะหาว่ากูไม่เตือน!!”
“อ๊ะ!! อย่าเข้ามะ..” ผมพูดไม่ทันจบไอ้เหี้ยเฮลมันก็กระโจนเข้ามาประกบปากผมทันทีนี่ผมจูบกับมันอีกแล้วงั้นเหรอ? O_O
[Hell’s part]
“อื้อ..อ่อย!!” คนตัวเล็กใต้ร่างผมได้แต่ดิ้นไปมาแต่มีเหรอคนอย่างไอ้เฮลซะอย่างไม่ปล่อยให้หลุดมือหรอก
ผมระดมจูบมันอย่างรุนแรงและเร่าร้อนแม่งปากมันหวานฉิบหาย!! เหมาะสมกับที่มันชื่อคิสจริงๆปากมันน่าจูบที่สุด
ผมจูบมันอย่างพอใจจากตอนแรงที่รุนแรงและเร่าร้อนก็กลายเป็อ่อนหวานและนิ่มนวลจนมันยอมโอนอ่อนตามผมหึ..สุดท้ายมึงก็แสดงออกมาให้กูเห็นว่ามึงน่ะร่านแค่ไหน ไอ้เหี้ยคิส!!
ผมล่ะจากปากมันมาอย่างขัดใจเมื่อมันเริ่มดิ้นเพราะว่าหายใจไม่ออกผมไม่รู้ว่าผมกับมันจูบกันมานานเท่าไรแล้ว ยิ่งตรงนี้ไม่ค่อยมีคนพลุกพล่านเสียด้วยรับรองถ้ายังเป็อยู่แบบนี้รับรองมันได้เป็เมียผมแน่ๆ
ผมไซร้ซอกคอมันลงมาเรื่อยๆหอมชะมัดทำไมตัวมันหอมอย่างนี้นะปากผมก็คอยขบเม้มสร้างร่องรอยของผมที่ตอนนี้มันเริ่มขึ้นมาเป็สีกุหลาบแล้ว
ส่วนมือผมก็ไม่ยอมให้มันอยู่นิ่งๆหรอกนะถึงผมจะมีมือเดียวก็เถอะ เอาน่าผมน่ะสามารถมากมายนะผมใช้มือข้างที่ยังว่างอยู่ค่อยๆปลดกระดุมเสื้อนักศึกษาของมันมาของหวานยังรอผมอยู่ภายใต้เสื้อนักศึกษาของมัน : )
“อื้อ จะทำอะไร” มันพูดพร้อมกับเสียงครางที่หวานบาดหูผมเสียงแม่งเพราะฉิบหาย
“หึ” ผมไม่พูดอะไรแต่ก็ยังดำเนินภารกิจต่อไปเรื่อยๆเมื่อมันทำท่าจะพูดอะไรสักอย่างผมก็ขึ้นไปจูบกับมันอย่างดูดดื่มทันที
“อื้อ..” ผมจูบกันมันจนมันครางออกมาอีกครั้งคราวนี้ผมก้มลงไปยังหน้าอกของมันทันทีหลังจากที่ผมกระชากเสื้อของมันออกไปอย่างที่มันไม่รู้ตัวด้วยซ้ำแล้วผมก็ก้มหน้าลงไปสูดดมความหอมจากยอดอกสีชมพูของมันที่ตอนนี้ชูชันขึ้นมามีอารมณ์ล่ะสิไอ้สัด!!
“อ๊ะ!!” มันไม่ทันได้ตั้งตัวผมก็งับเข้าไปที่หัวนมสีชมพูของมันจนมันต้องร้องออกมาเสียงหลงเสียงมึงนี่หวานบาดจิตเลยจริงๆ
ผมแทบจะกลืนกินร่างกายของมันไปทั้งตัวร่างกายของผมก็ร้อนเป็ไฟให้ตายสิทำไมมันมีแรงดึงดูดผมให้เข้าหามันมากจังนะ
“อืม” ผมครางออกมาจากลำคอ ตัวของมันทั้งหวานทั้งหอมจริงๆนะครับผมกำลังจะเลื่อนต่ำลงมาเรื่อยๆมือของผมก็เริ่มที่จะอยู่ไม่สุขอีกครั้งมันเริ่มทำหน้าที่ปลดเข็มขัดของมันแล้วแต่ว่า...
Rrrrr
“บัดซบ!! แม่งใครโทรมาทำเหี้ยไรตอนนี้วะ” ผมจำใจต้องล่ะจากอกสีสวยนั่นเพื่อรับโทรศัพท์คอยดูนะมึงถ้ามีเื่เหี้ยไรไม่สำคัญกูจะฆ่ามึงไอ้สัด!!