สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ตอนที่ 73

สองวันต่อมา

“ตรงนั้นน่ะยกมันดีๆล่ะ แล้วสลิงนั่นแข็งแรงพอใช่มั้ย” สตีฟถามเหล่าทหารที่กำลังเอาสลิงคล้องร่างของเจ้ากาเมร่าอยู่

“ไม่ต้องห่วงครับคุณพ่อบ้านเราจะดูแลร่างของมันอย่างดี” ทหารนายหนึ่งตอบสตีฟ

“แล้วเฮลิคอปเตอร์จะยกร่างมันไหวงั้นเหรอ” สตีฟถามอย่างไม่แน่ใจ

“ไหวครับเราใช้เฮลิคอปเตอร์รุ่น xxxxx กว่าสามสิบลำในการขนย้ายมัน” ทหารนายนั้นพูดอย่างมั่นใจ

“อืม...เอาเถอะถ้ายืนยันแบบนั้น ว่าแต่เงินจะโอนให้เมื่อไหร่ล่ะ” สตีฟถาม

“ภายในสองสัปดาห์ครับ” ทหารนายนั้นบอกกับสตีฟ

“สองสัปดาห์งั้นเหรออืมว่าแต่โอนมาบัญชีนี้นะ” สตีฟพูดก่อนจะเปิดอีกบัญชีให้ทหารนายนั้นดู ซึ่งนี่เป็นบัญชีที่สตีฟแอบเปิดเอาไว้นั่นเอง

“ได้ครับคุณพ่อบ้าน” ทหารนายนั้นพยักหน้าก่อนจะจดเลขที่บัญชีจากสตีฟไป

“คุณลุงทำอะไรอยู่รีบขึ้นมาได้แล้วเครื่องจะออกแล้วนะ !!!!!!!!!” เสียงไอรี่ดังมาจากบนเฮลิคอปเตอร์ที่อยู่ไม่ไกล

“อ๊ะโทษทีจะไปเดี๋ยวนี้ล่ะ” สตีฟที่ได้ยินรีบตะโกนกลับไปก่อนจะรีบเดินไปขึ้นเฮลิคอปเตอร์ที่มารับพวกเขา

หลังจากขึ้นมาบนเฮลิคอปเตอร์สตีฟก็นั่งหันหน้าไปมาจนซาช่าอดถามไม่ได้

“เป็นอะไรเหรอคะ” ซาช่าถาม

“ก็กังวลน่ะสิกลัวเฮลิคอปเตอร์ที่ขนร่างเจ้านั่นไปจะถูกไดโนเสาร์บินได้โจมตี” สตีฟพูด

“เรื่องนั้นก็บอกไปแล้วไงคะว่าพวกมันอพยพไปหมดแล้วหลังจากเจ้ากาเมร่าตายไป” ซาช่าพูด

“แต่...มันอาจจะมีตัวที่ไม่อพยพก็ได้นี่นา” สตีฟพูดอย่างไม่แน่ใจถึงเมื่อวันสองวันก่อนจะเห็นพวกบินได้จำนวนมากบินออกไปทางทะเลก็เถอะ

“คุณลุงไม่ต้องเป็นห่วงไปหรอกค่ะถึงแม้อาจจะมีบางตัวไม่อพยพไปจริงแต่สัตว์กลายพันธ์พวกนี้มันไม่ใช่พวกที่ชอบขยายอาณาเขตนักหรอกค่ะ ดังนั้นมันไม่น่าจะออกจากรัฐนี้ไปที่อื่น” ซาช่าพูด

“อ๋อเป็นแบบนั้นเองเหรอ” สตีฟพยักหน้าเข้าใจก่อนจะนั่งเฮลิคอปเตอร์ไปเงียบๆจนถึงเขตชายแดน

“เย่ถึงแล้ว !!!!!!!” ไอรี่และไอวี่ตะโกนออกมาก่อนจะกระโดดลงจากเฮลิคอปเตอร์และวิ่งออกไปทางห้องพักของพวกเธอทันที

“จะรีบไปไหนล่ะนั่น” สตีฟพูดออกมา

“คงรีบไปอาบน้ำนั่นล่ะค่ะ หลายวันมานี้พวกเธอไม่ได้อาบน้ำแบบดีๆเลย” ซาช่าพูดเพราะหลายวันมานี้ถ้ามีโอกาสถึงจะได้อาบน้ำ แถมยังไม่ใช่การอาบที่สบายอะไรนักอีกด้วย

“แล้วเธอล่ะจะไปไหน” สตีฟถามซาช่า

“คงจะไปรายงานภารกิจกับคุณโฟว์ก่อนน่ะค่ะ” ซาช่าพูดก่อนจะหยิบมือถือของเธอออกมาและติดต่อไปหาโฟว์ก่อนจะเดินไปหลังจากรู้ว่าโฟว์อยู่ไหน (ที่ค่ายมีการตั้งเสาสัญญาณเอาไว้ให้ติดต่อกันในค่ายได้)

“อ๊ะรอด้วยสิจะได้ไปถามยัยนั่นไปด้วยว่าจะไปส่งเมื่อไหร่” สตีฟร้องเรียกซาช่าก่อนจะเดินตามเธอไปอีกที

แกร๊ก !! เมื่อมาถึงห้องๆหนึ่งซาช่าก็เปิดประตู้เข้าไปทันที

“ขออนุญาตค่ะคุณโฟว์” ซาช่าพูดก่อนจะเดินเข้าไปตามมาด้วยสตีฟที่เดินตามมา

“ภารกิจเป็นไงบ้างล่ะ” โฟว์ถามขณะที่เธอยังนอนหลับตาอยู่บนเก้าอี้โซฟาตัวใหญ่

“ภารกิจเรียบร้อยดีค่ะจะจัดการส่งรายละเอียดให้ภายหลัง” ซาช่าพูด

“แล้วปลอดภัยกันมั้ย” โฟว์ถาม

“พวกเราปลอดภัยดีค่ะรวมถึงคุณลุงด้วย” ซาช่าตอบ

“คุณลุง ??” ซาช่าลืมตาขึ้นข้างหนึ่งอย่างแปลกใจ

“หมายถึงคุณพ่อบ้านน่ะค่ะ” ซาช่าพูด

“อ้อ” โฟว์พยักหน้าก่อนจะบอกให้โฟว์ไปพักผ่อนได้เหลือแต่สตีฟและโฟว์ที่อยู่กันตามลำพัง

“เอ่อ...คือว่าจะให้กล...........” สตีฟยังพูดไม่ทันจบโฟว์ก็พูดออกมาเสียก่อน

“ขอพักอีกสักชั่วโมงนะ วันนี้เปิดประตูมิติพาคนกลับมาหลายรอบแล้วเหนื่อย” โฟว์พูด

“อืมอย่างนั้นเหรอถ้างั้นคงได้กลับตอนเย็นๆสินะเพราะเธอต้องใช้เวลาสร้างประตูมิติกลับไปที่นิวยอร์คอีกหลายชั่วโมง” สตีฟพยักหน้าเข้าใจเพราะดูจากสีหน้าโฟว์ตอนนี้เธอดูเหนื่อยจริงๆ

ตอนนั้นเองจู่ๆโฟว์ก็อุทานออกมา

“หือนี่คุณเลเวลสองร้อยสิบสี่แล้วงั้นเหรอเนี่ย” เสียงของโฟว์อุทานค่อนข้างตกใจ

“ก็ใช่” สตีฟพยักหน้า

“ถ้าอย่างนั้นก็ยินดีด้วยตอนนี้คุณคือมนุษย์ที่เลเวลสูงที่สุดในโลกแล้ว” โฟว์พูดออกมา

“เหอะๆไม่ได้อยากจะเป็นซักนิด” สตีฟหัวเราะแห้งๆ

“ถ้าอย่างนั้นเจอกันตอนเย็นแล้วกันไม่ก็โทรมาเรียกผมตอนที่คุณสร้างประตูมิติเสร็จแล้วเพราะยังไงค่ายนี้ตั้งเสาสัญญาณแล้วนี่” สตีฟพูดก่อนจะเดินออกจากห้องไปโดนไม่ได้สนใจว่าโฟว์จะว่ายังไงเพราะเธอยังไงก็ต้องไปส่งเขาอยู่ดี

ที่ห้องพักของสตีฟ

ตุ่บ !! สตีฟล้มตัวลงนอนบนเตียงนุ่มๆ

“เฮ้อนี่น่ะเหรองานของฮีโร่แนวหน้าเราไปลุยมาแค่ห้าวันความรู้สึกเหมือนห้าปีเลย !!!” สตีฟถอนหายใจก่อนจะบ่นออกมาเบาๆ

“นี่ซาช่าต้องทำแบบนี้มาหลายปีเพื่อหาเงินและค่าใช้จ่ายมาตลอดเลยเหรอเนี่ย นี่ถ้าเราไม่ขอให้เธอเลิกทำงานเสี่ยงอันตรายป่านนี้เธอคงไม่เลิกเป็นแนวหน้าเลยล่ะมั้ง” สตีฟพูดพลางนึกถึงซาร่า

“รู้สึกผิดเหมือนกันแฮะที่ต้องโกหกเรื่องที่เรากลายเป็นฮีโร่ไปแล้ว แต่จะให้พูดยังไงล่ะจู่ๆจะให้เดินไปบอกเฮ่ซาร่าผมเป็นฮีโร่แล้วนะ แบบนี้เหรอไม่ง่ายเลยเฟ้ย” สตีฟพูดพลางตบหน้าผากตัวเองเบาๆจริงๆเขาก็ไม่อยากจะโกหกเธอหรอกแต่จะให้เริ่มพูดกับเธอยังไงนี่สิก็นะตัวเขาที่เข้าใจมาตลอดว่าเป็นคนธรรมดาที่ไม่สามารถต่อสู้ได้เพราะไม่มีสกิลสำหรับต่อสู้ แต่จู่ๆวันหนึ่งดันรู้ว่าสกิลนั้นมันโกงโคตรๆแถมตอนนี้เขายังกลายเป็นมนุษย์ที่เลเวลมากที่สุดแล้วอีก

“เอาไว้สักวันค่อยหาวิธีบอกเธอก็แล้วกัน” สตีฟพ่นลมหายใจออกมาก่อนจะหลับตาลงและหลับไปที่สุด

หลายชั่วโมงต่อมา

หวืด !!! หวืด !!! เสียงโทรศัพท์มือถือที่อยู่ในกางเกงของสตีฟสั่นเขาค่อยๆเลื่อนมือลงไปล้วงมือถือจากกระเป๋ากางเองออกมา

“ฮาโหล” สตีฟรับโทรศัพท์ก่อนจะพูดออกไป

“คุณพ่อบ้านตื่นได้แล้วค่ะประตูมิติสร้างเสร็จแล้วจะรออยู่ที่............” เสียงโฟว์ดังเข้ามาในโสตประสาทของสตีฟและทันทีที่เขาได้ยินว่าประตูมิติสร้างเสร็จแล้วก็รีบลืมตาตื่นก่อนจะรีบลุกขึ้นมาจากที่นอนทันที

“เสร็จแล้วเหรอจะไปเดี๋ยวนี้แหละ !!!” สตีฟพูดก่อนจะรีบวางสายและออกจากห้องไปทันที

อีกด้านหนึ่ง

“เฮ้อ !! ซื้อมาจนได้ต้องผ่อนไปอีกปีสินะ” ซาร่าถอนหายใจออกมาพลางดูกระเป๋าถือสีขาวยี่ห้อดังในมือเธอที่พึ่งจะซื้อมาสดๆร้อนๆ

หน้าต่างกระเป๋ามิติรุ่น XVII ระดับ Aกระเป๋ามิติเย็บด้วยมือจากหนังจะเข้เผือกความจุ 10x10 เมตร

“สตีฟคงไม่บ่นหรอกมั้งเพราะเราผ่อนคอนโดหมดไปแล้วนี่เนอะ หรือว่าเราจะไปลุยกับพวกเลเวลร้อยสักร้อยสองร้อยตัวดี จะได้เอาเงินสดมาจ่าย” ซาร่าพูดพลางดูกระเป๋าในมือเธอ

“ไม่สิเราสัญญากับสตีฟเอาไว้แล้วว่าจะไม่เอาตัวเองไปเสี่ยงอันตรายเป็นฮีโร่แนวหน้าอีก” ซาร่าส่ายหน้าก่อนจะพูดกับตัวเอง

“เอาน่าซาร่าทำงานแค่ปีเดียวก็ผ่อนหมดแล้วกระเป๋าใบละล้านกว่าเอง” ซาร่าพูด

“อ๊ะวันนี้วันศุกรแล้วสินะ พรุ่งนี้ก็หยุดชักขี้เกียจกลับไปที่โรงเรียนแล้วสิเพราะยังไงพรุ่งนี้ก็กลับคอนโดอยู่ดี คืนนี้กลับคอนโดเลยแล้วกันคิดถึงสตีฟแล้วด้วยสิ” ซาร่ายิ้มออกมาก่อนร่างของเธอจะค่อยๆลอยขึ้นและเหาะไปทางคอนโดของเธอทันที

ไม่ถึงห้านาทีซาร่าก็เหาะมาถึงระเบียงห้องของเธอและสตีฟ

ตึก !! เท้าซาร่าก้าวลงบนขอบระเบียงก่อนเธอจะเปิดประตูระเบียงเข้าไปทันที

“สตีฟฉันกลับมาแล้ว !!!!” ซาร่าพูดก่อนจะมองเข้าไปในห้องและก็ต้องแปลกใจ

“หือ !!!!! ทำไมห้องมันโล่งงี้ล่ะ” ซาร่าอุทานออกมาหลังจากเห็นสภาพห้องของตัวเองเธอที่กลายเป็นห้องโล่งๆไม่มีเฟอร์นิเจอร์สักชิ้น

“หรือว่าเราเข้าห้องผิด !!!” ซาร่าพูดอย่างไม่แน่ใจว่าเธอเข้าห้องผิดหรือไม่เธอจึงถอยกลับไปที่ระเบียงและเหาะขึ้นไปอีกครั้ง

“ตึก B ถูกต้องนี่นา” ซาร่าพูดก่อนจะเริ่มชี้นิ้วนับชั้นและนับห้องว่าห้องของเธอห้องไหน

กลับมาที่สตีฟ

วู่บ !!! ประตูมิติปรากฎขึ้นที่ห้องนั่งเล่นให้ตอนโดของสตีฟก่อนร่างของสตีฟจะเดินออกมาและประตูมิติก็ปิดลงไปทันที

“ในที่สุดก็ถึงห้องสักที เสียดายแฮะที่ไม่ได้บอกลาเด็กสามคนนั้นเพราะดันหลับอยู่” สตีฟพูดออกมาก่อนจะมองห้องตัวเองที่ไม่มีเฟอร์นิเจอร์สักชิ้น

จ๊อก !!!! เสียงท้องของสตีฟร้องออกมา

“ชักหิวแล้วสิรีบจัดเฟอร์นิเจอร์แล้วทำอะไรกินดีกว่า” สตีฟพูดก่อนจะหยิบพวกโต๊ะและเก้าอี้ที่เอาติดกระเป๋ามิติไปด้วยออกมา

“เสียดายกระเป๋าที่คุณโฟว์ให้ยืมเหมือนกันแฮะใบนั้นความจุตั้งหนึ่งพันลูกบาตรเมตร” สตีฟพูดอย่างเสียดายเพราะกระเป๋าของเขานั้นความจุแค่หนึ่งในสิบของกระเป๋าใบที่โฟว์ให้ยืมเอง

“แต่น่าเสียดายไดโนเสาร์พวกนั้นชะมัดทางสมาคมฮีโร่ดันต้องการร่างของพวกมันทั้งหมดเสียดาย ว่าจะหากระดูกตัวเล็กๆมาต่อทำเป็นฟิกเกอร์ในห้องเราซะหน่อย” สตีฟอดเสียดายไม่ได้

ตึง !! ตึง !! ตึง !! สตีฟค่อยๆหยิบโต๊ะหยิบเก้าอี้ หยิบพวกอุปกรณ์เครื่องครัวต่างๆอย่างพวกเตาแก๊ส เครื่องล้างจาน และเครื่องซักผ้าออกมา

“ฟู่ว !! แค่นี้ก้เรียบร้อย” สตีฟถอนหายใจออกมา

“อ๊ะตรงนั้นเบี้ยวไปหน่อย” สตีฟอุทานออกมาหลังจากเห็นว่าโต๊ะกินข้าวนั้นไม่ได้อยู่จุดเดิมเขารีบเดินไปเลื่อนมันให้เข้าที่ทันที

ครืด !!! เสียงสตีฟเลื่อนโต๊ะกินข้าวตอนนั้นเองสตีฟก็ได้ยินเสียงรองเท้าที่ริมระเบียง

“เฮ้ย !!!” สตีฟอุทานออกมาหลังจากมองที่ระเบียงและเห็นซาร่า

ครืด !!! ซาร่าเปิดประตูระเบียงก่อนจะเดินเข้ามาพลางทำหน้าแปลกๆ

“ก็ไม่ได้เข้าผิดห้องนี่นาแปลกจังเลย อ๊ะสตีฟทำอะไรเหรอ !!!” ซาร่าบ่นก่อนจะเห็นสตีฟยืนอยู่ที่โต๊ะกินข้าว

“อะ อะ อ๋อกำลังจะทำกับข้าวน่ะ ทะ ทะ ทำไมกลับมาวันนี้ล่ะไม่ใช่พรุ่งนี้เหรอ” สตีฟพูดก่อนจะถามซาร่า

“พอดีออกมาซื้อของน่ะและเห็นว่าไหนๆก็เย็นแล้วและยังไงพรุ่งนี้ก็หยุดเลยขี้เกียจกลับไปนอนที่โรงเรียนแล้ว” ซาร่าพูด

“อืม...ถ้าอย่างนั้นเธอไปอาบน้ำก่อนสิเดี๋ยวจะทำอะไรให้กิน” สตีฟพยักหน้าก่อนจะไล่ซาร่าไปอาบน้ำ

“จ๊ะเอาเป็นมีทบอลนะสตีฟจู่ๆก็อยากกิน” ซาร่าพูด

“มีทบอล ????” สตีฟแปลกใจที่จู่ๆซาร่าก็อยากกินมีทบอล

“ใช่มีอะไร หรือว่าไม่มีวัตถุดิบ” ซาร่าถามดู

“ก็เครื่องปรุงไม่พอนิดหน่อยสงสัยต้องลงไปซื้อ” สตีฟพูดเพราะเมื่อไม่กี่วันก่อนเขาพึ่งจะปั้นมันไปหลายพันลูกแถมเครื่องปรุงที่ใช้หมักเนื้อก็ใช้ไปจนเกลี้ยงกระเป๋า (ตอนที่ 62)

“ถ้าลำบากไม่ต้องก็ได้ไม่เป็นไร” ซาร่าพูด

“ไม่เป็นไรผมไปแป๊ปเดียวเองอย่าลืมสิผมมีมอเตอร์ไซค์นะ” สตีฟพูดก่อนจะเดินไปที่หน้าประตู

“นี่สตีฟเมื่อครู่ฉันเข้าห้องผิดด้วยล่ะดีนะห้องนั่นเป็นห้องโล่งๆไม่มีคนอยู่ไม่อย่างนั้นขายหน้าตายชักเลย” จู่ๆซาร่าก็พูดออกมา

“เข้าห้องผิด ???” สตีฟหันหน้ากลับมาพลางถามอย่างสงสัย

“ใช่เมื่อตะกี้ฉันเหาะเข้ามาแล้วก็ดันไปเข้าห้องของใครก็ไม่รู้ตกใจแทบแย่ห้องมันโล่งไปหมดเลยเลยออกไปและกลับเข้ามาใหม่ก็เจอนายนี่แหละ” ซาร่าพูดทำให้สตีฟถึงกับเหงื่อตกเพราะถ้าเขาเข้าใจไม่ผิดซาร่าไม่ได้เข้าหอกผิดหรอกแต่เธอดันกลับมาจังหวะก่อนที่เขาจะกลับมาพอดีทำให้เจอแต่ห้องโล่งๆน่ะสิ

“เอ่อ...เธอคงเหนื่อยมากเกินไปล่ะมั้งเลยจำชั้นและห้องผิดฮ่ะๆๆๆ” สตีฟหัวเราะกลบเกลื่อนออกมา

“อ๊ะเธอรีบไปอาบน้ำเถอะซาร่าผมจะรีบไปซื้อเครื่องปรุงเดี๋ยวนี้แหละรับรองเลยก่อนที่เธอจะฟอกสบู่เสร็จผมก็กลับมาแล้ว” สตีฟพูดก่อนจะเปิดประตูและรีบออกจากห้องไป

ตึง !! เสียงสตีฟปิดประตูเสียงดัง

“สงสัยเราจะเหนื่อยมากเกินไปแฮะรีบไปอาบน้ำดีกว่า” ซาร่าบ่นออกมาก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำอย่างงงๆ

จบ...

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 73 เข้าห้องผิด !!

คล้ายกับเรื่องสุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก ที่คุณอ่าน

สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 73 เข้าห้องผิด !!

คล้ายกับเรื่องสุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้