ชีวิตใหม่ของฉันช่างดีอะไรเยี่ยงนี้ ฟื้นขึ้นมาดันมาอยู่ในร่างคนอื่น ไม่พอยังได้มาอยู่ในยุคที่ไม่มีไฟฟ้าให้ความสว่าง แถมยังไร้เครื่องมือสื่อสารอีก แต่ก็ยังถือว่า์ไม่ได้ใจร้ายกับฉันมากนัก เพราะส่งมาอยู่ในร่างของผู้หญิงคนนี้ ลู่จิ่วคุณหนูใหญ่ของบ้านเศรษฐีจางนี้
"คุณหนูเมื่อครู่ตอนที่ออกไปนำสำรับมาให้ท่าน ข้าเห็นฮูหยินหวังมาที่นี่ด้วยล่ะเ้าค่ะ"
"นางมาแล้วเกี่ยวอะไรกับข้า" ฉันถามอย่างสงสัย เสี่ยวฮวาที่ได้ยินฉันถาม เธอจึงกวักมือให้ฉันขยับไปใกล้ ๆ เธอ
"นางเป็แม่ว่าที่สามีท่านอย่างไรล่ะเ้าคะ คุณหนูจำไม่ได้หรือ"
"เดี๋ยวนะ...มีเื่แบบนี้ด้วย"
"ก็เดือนก่อนที่คุณหนูตกน้ำจนหมดสติไป ท่านฮูหยิงจะให้คุณหนูไปดูตัวกับคุณชายรองสกุลหวังไงเ้าคะ" เมื่อได้ฟังที่เสี่ยวฮวากระซิบบอก ฉันถึงกับอยากจะอุทานโอเอ็มจีออกมาดังเสียตอนนั้น ยังมีอีกกี่เื่ที่ฉันยังไม่รู้และต้องรู้ แม่เ้าโว้ย! ฉันผู้ครองโสดมาตลอดยี่สิบห้าปี แต่พอมาอยู่ที่นี่ได้ไม่นานก็จะได้มีสามีซะงั้น ไม่เอาหล่ะงานนี่ฉันยังไม่พร้อมเื่นี้ต้องมีเคลียร์ เคลียร์ไม่ได้ต้องหนี ฉันจะหนี หนีไปให้ไกล~~~
"นางกลับไปหรือยัง"
"นางพึ่งมาเ้าค่ะ" เออจริงด้วยฉันจึงยกมือขึ้นตีหัวตัวเองไปทีหนึ่ง ตั้งสติไอ้เอม
"คุณหนูใหญ่...ฮูหยินให้มาเรียนว่าอีกสักพักนางจะพาฮูหยินหวังมาเยี่ยมท่านจะเ้าคะ" คุณนายหวังอะไรนั้นน่าจะตายอยากนะ กำลังพูดถึงอยู่แท้ ๆ เลย
"เสี่ยวฮวาเ้ารักข้าไหม?"
"ทำไมคุณหนูถึงถามเช่นนั้นเ้าล่ะคะ แม้แต่ชีวิตนี้ข้าก็สามารถยกมันให้กับคุณหนูได้"
"ขอบคุณเ้ามากนะ...นับแต่นี้ข้าจะถือว่าเราเป็สหายลงเรือลำเดียวกันแล้ว" อย่างน้อยถ้าฉันเจรจากับฮูหยินจางไม่สำเร็จ ระหว่างหนีออกไปก็จะสบายใจได้ว่าฉันจะมีเพื่อนร่วมทางด้วย
"ไม่ได้เด็ดขาดนะเ้าคะ ท่านจางสั่งทุกคนจับตาดูคุณหนูห้ามไม่ให้ไปที่บึงบัวท้ายหมู่บ้านอีก"
"ข้ายังไม่ได้บอกว่าจะไปที่บึงบัวอะไรนั้นเลยนะ"
"ก็คุณหนู....."
"ช่างเถอะ ๆ พักเื่นี้เอาไว้ก่อนรีบแต่งตัวให้ข้าเร็ว" หลังจากเธอแต่งตัวให้ฉันเสร็จ พึ่งรู้ว่าคนที่นี่เขาใช้เวลาในการแต่ตัวนานพอควร คิดถึงเสื้อยืดกางกางยีนส์ขาด ๆ ที่ห้องจัง ไม่นานฮูหยินจางกับฮูหยินหวังก็เข้ามาหาฉันในห้อง
"เป็ยังไงบ้างลูก ป้าได้ยินข่าวว่าหนูฟื้นก็รีบมาเยี่ยมทันที" ฮูหยินหวังถามฉัน
"ขอบคุณเ้าค่ะท่านป้า ที่มีเมตตาต่อข้า"
"เสียดายนักที่เ้ารองไม่มาด้วย รับรองถ้าเขามาเห็นเ้าเข้าจะต้องชอบเ้าแน่นอน" ฮูหยินหวังพูด อย่ามาเลยจะดีกว่า ข้าน้อยผู้นี้ยังทำใจมิใคร่จะได้ ฉันเถียงเธอในใจ ส่วนฮูหยินจางทำเพียงส่งยิ้มหวานหยดมดขึ้นมาให้ฉัน
หลังจากที่ฮูหยินหวังกลับไปได้สักพักฉันก็ไปคุยเื่การดูตัวกับฮูหยินจางที่กำลังนั่งเล่นกับลู่เสียนอยู่ที่ศาลาในสวนหลังบ้านทันที
"ท่านแม่เ้าคะ...ข้ามีเื่จะคุยด้วยได้ไหมเ้าคะ"
"ได้สิ...จิ่วเออร์มีเื่อะไรไม่สบายใจหรือเปล่า"
"คืออย่างนี้นะเ้าคะ....ข้าได้ยินว่าท่านจะให้ข้าไปดูตัวกับคุณชายรองหวังอะไรนั้น ข้าขอไม่ไปได้ไหมเ้าคะ"
"ทำไมถึงพูดแบบนี้ล่ะเราคุยกันรู้เื่ไปแล้วนะ อีกอย่างเ้าเองก็เห็นด้วยกับแม่" ฮูหยินจากพูด ฉันอยากจะบอกเธอมากว่านั้นมันเมื่อก่อนที่เป็ลู่จิ่วน้อยของนาง แต่ตอนนี้ไม่ใช่หากเป็เอมในร่างลู่จิ่ว พูดไปมีหวังหายาขม ๆ มาต้มให้ฉันกินอีกแน่ แค่คิดก็สยองแล้ว
"แต่...."
"ไม่มีคำว่าแต่ใดใดทั้งสิ้น พูดคำไหนคำนั้นห้ามคืนคำ" ที่ผ่านมาฉันเห็นเธอเป็คนอ่อนหวานมาตลอด พอมาครั้งนี้เธอเปลี่ยนไป เธอหน้านิ่งมากตอนพูดทำเอาฉันรู้สึกกลัวขึ้นมา
"รับทราบเ้าค่ะ...ลูกขอตัวกลับห้องก่อนนะเ้าคะ"
หลังจากมาถึงห้องเสี่ยวฮวาก็ไปนำขนมและชามาให้ ขณะกำลังนั่งรอฉันก็นึกแผนได้
"เสี่ยวฮวา"
"เ้าคะคุณหนู"
"ข้าไม่อยากอยู่ที่นี่แล้ว"
"คุณหนูหมายความว่ายังไงคะ"
"ข้าอยากออกไปเดินเล่นข้างนอก เมืองนี่มีตลาดไหม"
"มีเ้าค่ะ...แต่"
"ไม่มีคำว่าแต่ใดใดทั้งสิ้น...แล้วเ้าต้องไปกับข้าด้วยอย่าลืมว่าเราลงเรือลำเดียวกันแล้ว" ฉันรีบพูดดักเธอไว้ก่อน
"ก็ได้เ้าค่ะ" เธอตอบตกลงอย่างเลี่ยงไม่ได้
"ดีมาก! ไปเตรียมชุดให้ข้าสักสองสามชุดใส่ห่อผ้าด้วยนะ ของเ้าก็ด้วย"
"ทำไม่ถะ" เสี่ยวฮวากำลังจะถาม "ไม่ต้องถามอะไรทั้งนั้นทำตามที่ข้าสั่งก็พอ" ฉันพูดตัดคำถามเธอ
"เ้าค่ะ"
หลังจากพวกเราเตรียมตัวเสร็จ ฉันได้ให้เสี่ยวฮวาถือห่อผ้าออกไปก่อนทำทีเหมือนเอาขยะไปทิ้ง และให้เธอรออยู่แถว ๆ เพราะฉันกำลังรอเวลาให้ยามหน้าประตูเปลี่ยนเวรก่อน โชคดีที่ไม่ต้องรอนานเพราะพวกเขาโดนวานให้ไปช่วยยกของ ฉันจึงใช้เวลานั้นในการแอบออกมา แม่เ้าครั้งแรกที่ฉันเห็นบ้านเมืองด้านนอกรั้วบ้าน น่าตื่นเต้นดีแท้แต่ตอนนี้ไม่มีเวลามาชื่นชมดื่มด่ำกับบรรยากาศแบบนี้
"คุณหนูทางนี้เ้า"
"เราไปกันเถอะ" ถ้าช้าเดี๋ยวโดนจับได้ก่อน ไว้เจอกันเมื่อวันที่ฉันไม่มีทางไปนะบ้านจางจ๋าาาา
*หวังว่าทุกคนจะสนุกกับการอ่านนะคะ*
3K
![Hi Darling สวัสดีครับที่รัก...เราจะรักกันได้หรือยัง? [ตอนจบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1632313647_13463526.webp)
