ทายาทจักรพรรดิ (NC18+)

ตรงนี้มีคนงานอยู่ราว40คนซึ่งเป็นประมาณครึ่งนึงของทั้งหมดเลยทีเดียว

ถ้าไล่ออกหมดก็คนจะเดือดร้อนจริงๆนั่นแหละ

คงต้องทิ้งอย่างอื่นทั้งหมดที่ไม่ใช่กาแฟ นายศิวกรคิด

พอโดนพูดแบบนี้ใส่คนงานหลายคนก็ลังเลขึ้นมาจริงๆ แล้วสุดท้ายก็มีคนเดินออกไปราว5-6ได้

“งั้นที่เหลือยังไงก็จะไม่ยอมใช่มั้ย”นายศิวกรถาม

“เราจะยอมได้ยังไง นายอย่าพยายามเลยอย่างน้อยที่สุดผมต้องได้ลูกคืน แล้วเจ้านั่นมันต้องรับปากว่าจะไม่มายุ่งกับความเชื่อของเราอีก”ขุนเขายืนกรานคนถอยไปแค่5-6ไม่มีผลอะไรนักเพราะถ้าคนออกขนาดนี้ยังไงก็ต้องเกิดความเสียหาย

“ที่เขาเอาลูกแกไปก็เพราะ…ช่างเถอะงั้นพวกแกก็ไปลาออกก็แล้วกัน ถ้าจบวันนี้ใครยังไม่ออกฉันจะไล่ออกเอง”

เดิมนายศิวกรยังคิดจะอธิบายว่าทำไมทางการถึงเอาตัวลูกของขุนเขาไปแต่สุดท้ายก็เปลี่ยนใจเพราะว่าต่อให้สุดท้ายหาวิธีโน่มน้าวเจ้าพวกนี้ได้เขาก็ไม่มีทางไว้ใจคนงานพวกนี้ได้อีกแล้ว

ส่วนทางคนงานก็ได้แต่ยื่นอึ้งเพราะไม่คิดว่านายศิวกรจะให้พวกเขาลาออกจริงๆ

“นายลืมรึเปล่าถ้าคนออกขนาดนี้…”

“ฉันสร้างที่นี่มาได้ฉันก็หาวิธีแก้ปัญหาได้ ออกไปได้แล้ว”นายศิวกรพูดแทรกทันทีเพราะรู้ว่าทางนั้นจะพูดอะไร

คำพูดของนายศิวกรทำให้พวกคนงานที่โดนสองผัวเมียยุมาตัวแข็งทื่อ

“นายจะบ้าหรอ ทำไมต้องช่วยมันด้วย ผมก็แค่ต้องการลูกคืนแล้วก็ไม่อยากให้ใครมายุ่งกับความเชื่อของเราเท่านั้นเอง”ขุนเขาพยายามอธิบายสิ่งที่เข้าต้องการด้วยความไม่เข้าใจ

“ต่อให้พวกแกบอกว่าจะทำงานต่อ โดยไม่ต่อรองอะไรแล้ว ฉันก็ไม่เอาพวกแกเอาไว้อยู่ดี ฉันไม่เก็บไอ้พวกที่ดูแลอย่างดีแล้วยังมาขู่ฉันแบบนี้เอาไว้หรอก”นายศิวกรยืนกรานอย่าเด็ดขาดแล้วก็ตะโกนลั่นว่า"ออกไป"

“ก็ได้แล้วนายจะเสียใจ”ขุนเขาพูดอาฆาตทิ้งท้ายเอาไว้แล้วเขากับเมียก็เดินนำคนอื่นๆออกไป

“เฮ้ย นี่เราโดนไล่ออกจริงๆหรอ แค่มาช่วยไอ้ขุนทวงลูกคืนกับเรียกร้องไม่ให้มาดูถูกความเชื่อของพวกเราเนี่ยนะ”

“แปลว่านายเข้าข้างคนที่มันเอาตัวลูกคนอื่นไปเนี่ยนะ”

“แล้วเราเอาไงดีวะ”

พวกคนงานไม่ได้มองเลยว่าขุนเขาทำผิดเลยโดนทางการเอาตัวลูกไป แต่พวกมันมองว่าเพราะออสมายุ่งขุนเขาเลยโดนเอาลูกไป

“พวกมึงเฉยๆไว้เชื่อกูเดี๋ยวเราก็เนียนกลับไปทำงานเหมือนเดิมนั่นแหละ”ชายคนนึงเสนอขึ้นมาแล้วคนหลายคนที่ไม่คิดจะออกตามขุนเขาไปก็เลือกที่จะทำตาม

“เฮ้ออ”นายศิวกรถอนหายใจออกมาขณะยืนมองคนงานเดินออกไป

“โทษทีนะต้องเจอเรื่องอะไรแบบนี้ยังไงเดี๋ยวฉันเข้าไปจัดการเรื่องในไร่ก่อน”นายศิวกรหันมาบอกกับออส

“จะไม่มีปัญหาใช่มั้ยครับ”ออสถามรู้สึกผิดนิดๆเหมือนกัน

ถึงจะรู้ว่าตัวเองไม่ได้ทำอะไรผิดแต่ยังไงเรื่องมันก็เริ่มมาจากการที่เขาเข้าไปยุ่งกับลูกของขุนเขาที่โดนร่างทรงนั่นตีอยู่ดี

“ก็นิดหน่อยหละนะ อย่างน้อยก็ได้คนคืนมา5-6คน ก็ดีจะได้รู้ว่าใครเลี้ยงไว้ได้ ส่วนไอ้พวกนั้นต่อไปก็เอาตัวรอดเองแล้วกัน”พอพูดจบนายศิวกรก็เดินเข้าไปในไร่

เขาสั่งหัวหน้าคนนายที่ไม่ได้มีปัญหาว่าให้คนงานทั้งหมดมาดูเฉพาะส่วนที่เป็นกาแฟ ส่วนอย่างอื่นถ้าทำได้ค่อยไปดู ถ้าไม่ได้ก็ทิ้ง เอาไว้ค่อยปลูกใหม่ สัตว์ต่างๆที่เลี้ยงไว้เพาะขายก็ขายไปก่อนให้หมด เขาจำเป็นต้องเอาเมล็ดกาแฟเป็นหลักไว้ก่อน

“ฟ้าไม่ชอบเลยที่เขาพูดไว้ก่อนไป”ฟ้าพูดเบาๆ

ออสหันไปดูก็เห็นว่าเธอมายืนดูอยู่ข้างหลัง

“ฉันด้วย”

…

วันรุ่งขึ้น

นายศิวกรเดินเข้าไปตรวจในไร่ตามปกติแล้วก็ต้องชะงัก 

มีคนงานมากกว่าที่เขาคิด พอสังเกตุดูดีๆก็พบว่ามีคนที่ควรจะออกไปแล้วเมื่อวานแต่กลับมาทำงานตามปกติ

“คิดว่าเนียนมาทำงานต่อแล้วฉันจะเอาพวกแกไว้หรอ”เขาเดินกลับไปบ้านทันที

ที่หน้าบ้านเขามีกล้องอยู่เพราะงั้นเขาจึงดูได้ว่าเมื่อวานมีใครบ้างพอมั่นใจแล้วเขาก็ให้หัวหน้าคนงานเรียกพวกนั้นมาพบที่หน้าบ้าน

“ออกไปซะฉันไล่พวกแกออก”

คนพวกนั้นตะลึงพวกเขาคิดว่าในเมื่อเป็นแบบนี้ก็เนียนๆกลับมาทำงานซะคงไม่เป็นอะไรยังไงนายศิวกรก็ขาดคนอยู่แล้ว

“ปกติฉันก็ใจดีอยู่หรอก แต่ไม่ได้หมายความว่าจะเด็ดขาดไม่เป็น ออกไปได้แล้ว”นายศฺิวกรสั่งเสียงเหี้ยม

“นายอย่าทำแบบนี้เลย เรื่องเมื่อวานเราโดนไอ้ขุนมันยุ ถือว่าเราขอโทษแล้วกันนะครับ”คนงานคนหนึ่งลองขอร้องดูแต่ว่า

“ไม่..ฉันให้โอกาศไปแล้วไอ้6คนที่มันเดินกลับไปทำงานตอนนั้นฉันก็ยังให้ทำงานต่อ แต่ที่เหลือถือว่าจบกันตรงนี้ส่วนค่าแรงเดือนนี้จะเข้าบัญชีธนาคารเหมือนเดิมฉันให้เต็มเดือน ส่วนปลายเดือนไม่กี่วันที่ไม่ได้ทำก็ถือว่ายกให้ไป ที่นี้ออกไปได้แล้ว”นายศิวกรไล่อย่างไม่ใยดี

เขาไม่ใช่เด็กๆที่จะมาใจอ่อนง่ายๆ เขาทำงานคุมคนงานมาตั้งไม่รู้กี่สิบปีที่จูนบอกทำไมเขาจะไม่รู้ จะเชือดก็ต้องเชือดจริงๆถ้าไม่อย่างนั้นเดี๋ยวอีกหน่อยเอะอะไรมันก็ประท้วง 

เขาไม่เคยเอาเปรียบคนงานเพราะงั้นเขาก็จะไม่ยอมให้คนงานมาล้ำเส้น

“นายจะบ้าหรอ พวกผมอุส่าทำเป็นไม่สนใจเรื่องเมื่อวานแล้วยังจะมาบีบกันอีก มันจะไม่เกินไปหน่อยหรือครับ”คนงานสวยนายศิวกรกลับหน้าด้านๆ

“เกินไป ไอ้ที่เกินไปมันพวกแกต่างหาก ฉันดูแลพวกแกอย่างดีแต่ดันไปเชื่อไอ้เนรคุณอย่างขุนเขาแล้วมาบีบฉัน ฉันไปทำอะไรให้พวกแก ส่วนไอ้นั่นมันก็ทำตัวเอง”นายศิวกรพูดกับคนงานด้วยอารมณ์ขุ่นมัว

“ออกไปได้แล้ว”

พอมาถึงตรงนี้คนงานก็เกิดความไม่พอใจคิดว่าตัวเองถอยแล้วแต่นายศิวกรก็ยังไม่ยอมเหมือนจะหาเรื่องกัน

“กูไม่ออกจะทำไมวะ ไม่มีอะไรจะเสียแล้วโว้ย”คนงานคนนึงตะคอกใส่นายศิวกรด้วยความหยาบคายเพราะถ้าไม่ได้ทำงานนี้แต่ไปทำที่อื่นมันจะแย่กว่านี้ทุกอย่าง

“งั้นทำงี้แล้วกัน”ระหว่างนั้นเองอยู่ๆอีกเสียงก็ดังออกมา

ออสมาพร้อมกับตำรวจหลายนายร่วมทั้งทีมของอีฟอีกหลายสิบ

เมื่อวาน ก่อนที่ออสจะกลับเขาบอกกับฟ้าไปแล้วว่าให้คอยดูว่าจะเกิดอะไรขึ้นไหมแถมยังให้อีฟทิ้งคนเฝ้าเอาไว้ด้วยเพราะไอ้ที่มันขูู่อาฆาตไว้ทำเขาไม่ค่อยสบายใจ

พอฟ้ากับคนที่เขาทิ้งเอาไว้รายงานไปเขาก็มาทันที

บ้านของนายศิวกรอยู่ในเขตเหนือซึ่งเป็นพื้นที่ของของผู้กำกับฐิติที่ออสเคยเจอตอนคดีของร่างทรงเต่าดำ

ผู้กำกับคนนั้นดูเกรงใจจูนมากตอนที่เจอหนก่อนออสก็เลยขอให้จูนโทรไปแจ้งเขาให้เอาตำรวจมาเจอกันที่นี่สัก5-6คน

“ไป ไปโรงพัก เรามีเรื่องต้องคุยกัน”จ่าตำรวจคนนึงเดินเข้าไปไล่คนงานที่ทำท่าทางกร่างใส่นายศิวกรเมื่อครู่

“เดี๋ยวก่อนจะจับเราข้อหาอะไร”คนงานถามตำรวจ

“บุกรุกไง ฉันไล่พวกแกออกไปแล้วตั้งแต่เมื่อวาน”นายศิวกรเป็นคนตอบให้แทบจะทันทีที่คำถามหลุดออกมาจากปากคนงาน

“ไม่ใช่แค่นั้น สำหรับคนที่เป็นต่างด้าวแกเตรียมกลับประเทศได้เลยเพราะใบอนุญาติโดนสั่งถอนแล้ว”จ่าตำรวจคนนั้นกล่าว

แน่นอนหละว่าใบอนุญาติยังไม่ได้โดนสั่งถอนจริงๆเพราะออสกับจูนไม่ได้รู้จักชื่อนามสกุลพวกนี้ทุกคนแต่จูนบอกตำรวจเอาไว้แล้วว่าระบุตัวตนได้เมื่อไหร่ให้บอกเธอเพราะเธอจะสั่งถอนเอง

แน่นอนว่าตำรวจเชื่อเธอทันทีเพราะคนอย่างจูนจะสั่งถอนใบอนุญาติแรงงานต่างชาติไม่กี่คนจะทำไม่ได้ก็ให้มันรู้ไป

คนงานตะลึง

เป็นเรื่องแล้วเพราะแบบนี้ไม่ใช่แค่ได้งานที่แย่ลงแต่อาจจะซวยต้องโดนส่งกลับจริงๆ

“จะบ้าหรอถอนได้ไงยังไม่ได้ทำอะไรเลย”

“ไม่ ไม่เอา ถอนได้ไงวะฉันยังเหลือเวลาอีกเป็นปีกว่าจะต้องขอต่อเวลา”

หลายคนเริ่มโวยวาย

แต่ไม่มีประโยชน์สุดท้ายก็โดนตำรวจเอาตัวไปหมด ถึงจะมีคนพยายามใช้กำลังหนีไปแต่ตรงนี้มีทั้งตำรวจทั้งทีมของอีฟเพราะงั้นเลยไม่มีใครรอดไปได้

ส่วนชาวแกรมม่าก็โดนดำเนินคดีข้อหาบุกรุกไปตามระเบียบ

“เรียบร้อย รับรองว่าพวกนี้จะไม่มากวนคุณอีก”จ่าตำรวจรับปาก

“ขอบคุณนะครับ รอครู่นึงนะ”นายศิวกรพูดก่อนจะเดินหายเข้าไปในบ้าน

“นี่ครับ เอาไว้แบ่งกันหาอะไรอร่อยๆกินกันนะ”เขากลับมาพร้อมซองขาวซองหนึ่งแล้วส่งให้จ่าตำรวจคนนั้นโดยเอาหลังบังกล้องไว้

จ่าตำรวจยิ้มออกมาด้วยความพอใจที่นายศฺิวกรรู้ธรรมเนียม

“นี่นามบัตรผม ต่อไปเจอปัญหาโทรมาได้เลยนะครับ ถึงผมยศจะไม่ได้ใหญ่แต่รับรองว่าพรรคพวกเพียบ”เขาส่งนามบัตรให้นายศิวกรอย่างอารมณ์ดีก่อนจะใช้นิ้วโป้งชี้ไปข้างหลังที่มีตำรวจอีกหลายคนยืนคุมตัวพวกคนงานอยู่เตรียมจะพาไปสถานี

ออสมองภาพตรงหน้าไม่ค่อยสบอารมณ์นักแต่ก็ตัดสินใจไม่พูดอะไร

“เดี๋ยวผมให้อีฟหาคนมาคอยดูแลที่นี่นะครับ”ออสบอกกับนายศิวกรเพราะนอกจากคนงานที่เนียนอยู่ในไร่เมื่อครู่แล้วยังมีพวกไอ้ขุนเขาอาฆาตไว้แล้วออกไปแล้วยังไม่รู้ว่าจะกลับมาไม้ไหนอีก

แล้วอีฟก็แจ้งเบื้องบนให้ส่งคนมาคอยดูแลครอบครัวฟ้า4คนซึ่งก็เป็นคนที่ผ่านการฝึกและมีประการณ์สูง

สุดท้ายผ่านไปหลายเดือนสองผัวเมียตัวต้นเรื่องก็โดนยิงตายอยู่ในไร่ เนื่องจากพยายามแอบเข้ามาเผาไร่แก้แค้นนายศิวกรที่ไม่ยอมเข้าข้างตนเองแล้วโดนการ์ดที่อีฟส่งมาจับได้

สิ่งที่เกิดขึ้นทำให้พวกชาวแกรมม่าที่โดนจับไปวันนี้ไม่กล้าทำอะไรโง่ๆอีกหลังออกจากคุก