สติสัมปชัญญะของมิ้นเลือนหายไปโดยสมบูรณ์ร่างบางของเธอนอนแน่นิ่งอยู่บนโซฟากำมะหยี่ ชุดเดรสสั้นสีเหลืองอ่อนที่เคยดูสดใสบัดนี้รั้งขึ้นจนเห็นต้นขาขาวเนียนและขอบชั้นในสีหวานที่ตัดกับผิวละเอียดราวน้ำนมลมหายใจของเธอหอบถี่และแ่เบา
จินฮยอก ยืนมองผลงานของตัวเองด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความหิวกระหายรอยยิ้มที่สุภาพหายไป เขาโน้มตัวลงไปช้าๆ
กลิ่นหวานละมุนผสมผสานกับกลิ่นอายอุ่นละเอียดอ่อนจากเรือนกายสาววัยแรกรุ่น ลอยมาแตะจมูก กลิ่นนั้นไม่ใช่แค่ความหอมแต่มันคือเสน่ห์ที่เย้ายวนจนแทบหยุดหายใจ ช่วยปลุกเร้าสัญชาตญาณลึกๆ ของเขาให้ตื่นขึ้น
"เป็เด็กสาวที่ดี..."
เขาช้อนร่างบางของเธอขึ้นมาในอ้อมแขนมิ้นตัวเล็กและเบาหวิวกว่าที่เขาคิด ร่างกายอ่อนปวกเปียกซบลงกับอกแกร่งของเขาจินฮยอกอุ้มเธอตรงไปยังห้องนอนใหญ่ที่อยู่ด้านในสุดของเพนท์เฮาส์
ประตูห้องนอนเปิดออกเผยให้เห็นเตียงนอนขนาดคิงไซส์ที่ปูด้วยผ้าปูที่นอนสีดำสนิทแสงแดดยามเช้าลอดผ่านม่านหนาทึบเข้ามาเพียงรำไรทำให้บรรยากาศภายในห้องสลัวและเต็มไปด้วยความลึกลับ จินฮยอกวางมิ้นลงบนเตียงอย่างแ่เบา
เขาเริ่มปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของตัวเองออกเผยให้เห็นแผงอกแกร่งที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อและรอยสักรูปัที่พันวนอยู่รอบแขนจินฮยอกขึ้นไปคร่อมร่างของมิ้นสายตาของเขาจับจ้องไปที่ใบหน้าสวยหวานที่กำลังหลับสนิท ริมฝีปากบางเผยอออกเล็กน้อยเป็ร้อยยิ้มที่ดูชั่วร้าย
มือหนาของเขาเอื้อมไปััที่ขอบชุดเดรสสั้นของเธอช้าๆนิ้วหัวแม่มือลากผ่านผ้าเนื้อดีลงมาที่หน้าท้องน้อยที่แบนราบความร้อนจากฝ่ามือของเขาทำเอามิ้นครางประท้วงออกมาเบาๆ
ฮาร์... ฮ๊าร์...
จินฮยอกหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเขาเปิดกล้องวิดิโอแล้วเล็งมาที่ร่างของมิ้นที่กำลังนอนหมดสติ
เขากดอัดคลิป บันทึกเรือนร่างงดงามของเธอไว้ในโทรศัพท์นิ้วมือหนาเริ่มปลดซิปชุดเดรสของเธอออกช้าๆเผยให้เห็นบราสีหวานและเนินเนื้อหน้าท้องที่ขาวเนียนราวน้ำนมจินฮยอกโน้มตัวลงไปซุกไซ้ที่ซอกคอขาวผ่อง กลิ่นหอมอ่อนๆของดอกไม้จากกายสาวทำเอาเขาแทบคลั่ง
"ฮ๊า...อึก! คุณ... จินฮยอก..."
เสียงหวานครางออกมาอย่างแ่เบาเมื่อััที่รุนแรงและจาบจ้วงเริ่มรุกล้ำเข้ามาในร่างกายที่ไร้ทางสู้
ฝ่ามือร้อนผ่าวของเขาเคลื่อนลงต่ำลูบไล้อย่างหยอกเย้าอยู่บน กลีบเนื้อนุ่มละมุนด้านนอก ก่อนที่ปลายนิ้วร้ายจะบดเบียดเข้าหาจุดรวมความเสียวซ่านที่ชูชัน ััอุ่นร้อนนั้นรุกรานหนักสลับเบาจนร่างบางบิดเร้าด้วยความซ่านสยิว
มิ้นดิ้นรนขัดขืนแต่ฤทธิ์ยาทำให้เธอไม่สามารถขยับตัวได้ เขายกยิ้มมุมปากขณะที่เริ่มบันทึกวิดีโอความสยิวที่กำลังจะเกิดขึ้น...
ริมฝีปากหนาพรมจูบไปตามไหล่เนียนละเอียดก่อนจะขบเม้มทิ้งรอยกัดสีกุหลาบไว้บนผิวขาวผ่อง
"อื้อ...อึก..."
มิ้นครางประท้วงในลำคอร่างกายของเธอร้อนผ่าวด้วยฤทธิ์ยาสติที่กึ่งหลับกึ่งตื่นทำให้เธอรับรู้ถึงััอันหยาบโลนแต่กลับขยับเขยื้อนไม่ได้
“อย่าขัดขืนสิ!!”
จินฮยอกพูดเสียงเข้มก่อนใช้มือเพียงข้างเดียวรวบข้อมือเล็กทั้งสองข้างของเธอไว้เหนือหัวแล้วจัดการปลดเปลื้องชุดชิ้นสุดท้ายที่ขวางกั้นสายตาออกไปจนหมด
ร่างเปลือยเปล่าของมิ้นปรากฏแก่สายตาภายใต้แสงสลัว แผ่นท้องที่แบนราบกระเพื่อมไหวอย่างตื่นตระหนก เมื่อััได้ถึงลำเอ็นร้อนผ่าวที่แข็งขึงจนเส้นเืปูดโปนกำลังถูไถบดเบียดอยู่อย่างจงใจที่ปากทางชุ่มฉ่ำหัวหยักบานสีเข้มกดย้ำลงบนติ่งเกสรที่ไวต่อััซ้ำแล้วซ้ำเล่า
เขากดเน้นน้ำหนักลงไปเพียงครึ่งทางที่ปากอ่าวคลึงวนจนกลีบเนื้อนุ่มที่ยังซิงสนิทบวมเป่งและสั่นระริก
"จำความรู้สึกนี้ไว้ให้ดีนี่แหละคือ ค่าธรรมเนียม ของการเป็... ซุปเปอร์สตาร์"
จินฮยอกเลิกร่ำไรเขาเปลี่ยนเป็ปีศาจที่หิวกระหายกระแทกท่อนเอ็นร้อนฉ่าที่กำลังแข็งจนเส้นเืปูดเข้าใส่ใจกลางความสาวที่ยังซิงสนิทอย่างไม่ออมแรง
ความใหญ่โตของมันบดเบียดช่องทางที่คับแน่นจนแทบฉีกขาดวินาทีที่เขากดกระแทกเข้าไปรวดเดียวจนสุดโคน เยื่อบางๆที่ขวางกั้นก็ขาดสะบั้นลงอย่างไม่เป็ท่า
มิ้นครางลั่นเมื่อความเ็ปแล่นริ้วขึ้นมาพร้อมกับััที่รุกรานจาบจ้วงจินฮยอกไม่รอให้เธอได้ตั้งตัวเขาเริ่มขยับเอวกระแทกกระทั้นเข้าใส่รอยแยกที่ชุ่มโชกไปด้วยเืและน้ำหวานบังคับให้เธอต้องรับความใหญ่โตของเขาเข้าไปซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ตับ ตับ ตับ ตับ
“อู้วว...! อ๊าร์...”
ความคับแน่นที่บีบรัดทำเอาจินฮยอกครางออกมาอย่างยับยั้งอารมณ์ไม่ได้เขาจงใจถอนเอ็นหนาร้อนผ่าวออกมาจนเกือบสุดแล้วกระแทกสวนกลับเข้าไปใหม่รวดเดียวจนโคนหนาบดเบียดกับเนินเนื้อนุ่มเสียงเนื้อกระทบกันดังสนั่นก้องห้องท่ามกลางกลิ่นคาวที่คละคลุ้ง
"อึก...ฮื้อออ! ฮึก!... เจ็บ... เจ็บ..."
เสียงหวานสั่นพร่าปนสะอื้นความเ็ปที่เหมือนร่างจะฉีกขาดทำเอาเธอได้สติขึ้นมาวูบหนึ่ง
จินฮยอกไม่ได้ผ่อนแรงลงเลยแม้แต่น้อยมือหนาคว้าหมับเข้าที่เอวคอดกิ่วของมิ้นแล้วตรึงไว้แน่นกับที่นอน ก่อนจะค่อยๆ ผ่อนแรงถอนเอ็นที่ร้อนระอุออกมาจนเกือบพ้นปากทางความว่างเปล่าที่เกิดขึ้นกะทันหันทำให้มิ้นเผลอสูดหายใจเข้าลึกร่างกายที่เพิ่งถูกเบิกทางสั่นระริกและขมิบตื้อด้วยความรุ่มร้อนที่ค้างคาทว่าวินาทีต่อมา จินฮยอกก็กระตุกยิ้มร้าย เขาสอดใส่ลำเอ็นหนาที่เส้นเืปูดโปนสวนกลับเข้าไปรวดเดียวจนมิดโคน!
"ปึ้ก!...อ๊างงงงง!"
เสียงเนื้อกระทบกันดังสนั่นพร้อมกับเสียงกรีดร้องที่ขาดห้วงแรงกระแทกที่จงใจยัดเยียดเข้ามาทำเอาตัวของมิ้นไถลขึ้นไปจนหัวแทบชนหัวเตียงความใหญ่โตบดเบียดผนังนุ่มที่คับแน่นจนแทบปริขาดความเ็ปในคราแรกถูกซัดกระหน่ำด้วยความเสียวซ่านที่รุนแรงกว่าเป็เท่าตัว เมื่อส่วนหัวหยักบานกระแทกเข้ากับจุดลึกสุดภายในซ้ำแล้วซ้ำเล่า
เขายังไม่หยุดเพียงเท่านี้จินฮยอกเริ่มขยับเอวเข้าออกเป็จังหวะที่หนักหน่วงและจาบจ้วงทุกครั้งที่เขากดเน้นลงมา มิ้นรู้สึกเหมือนร่างทั้งร่างจะแตกออกเป็เสี่ยงๆความดิบเถื่อนที่ไร้ซึ่งความปรานีของเขากำลังเปลี่ยนเสียงสะอื้นให้กลายเป็เสียงครางกระเส่าที่สิ้นไร้เรี่ยวแรงจะต่อต้าน เรียวขาขาวผ่องสั่นระริกถ่างออกกว้างโดยอัตโนมัติเพื่อรองรับความใหญ่โตที่แทรกเข้ามาอย่างไม่ปราณี
ความเ็ปในตอนแรกถูกแทนที่ด้วยความเสียวที่รุนแรงจนสมองขาวโพลนเธอเริ่มขยับเอวเข้าสู้ จินฮยอกยกยิ้มมุมปากเมื่อเห็นปฏิกิริยานั้นเขายิ่งเพิ่มความเร็วและแรงกระแทกจนเสียงเนื้อกระทบกันดังก้องไปทั่วห้องนอนหรู
"อึก...อ้า!... ไม่ไหว... ไม่ไหวแล้ว..."
เสียงหวานของมิ้นครางประท้วงอย่างแ่เบาความอับอายปนเสียวซ่านโหมกระหน่ำจนเกินจะต้านทาน
จินฮยอกไม่ผ่อนแรงแม้แต่น้อยเขายิ่งเร่งจังหวะเอวกระแทกเข้าใส่รอยแยกที่ชุ่มโชกอย่างบ้าคลั่งเสียงเนื้อกระทบกันดังระรัวพ่วงไปกับเสียงหอบหายใจที่หนักหน่วงวินาทีที่ความเสียวซ่านพุ่งขึ้นสูงจนไม่อาจทานทน จินฮยอกกดสะโพกเน้นย้ำรวดเดียวจนโคนหนาบดเบียดกับเนินเนื้อนุ่มปล่อยตัวตนที่แข็งขึงปักลึกเข้าสู่จุดกระสันส่วนลึกที่สุดของเธอซ้ำๆ
"อ๊างงงงงงงง!ฮ๊าร์ ฮ๊าร์ ฮ๊าร์!"
มิ้นกรีดร้องออกมาสุดเสียงร่างบางทั้งร่าง กระตุกเกร็งจนหลังแอ่นโค้งขึ้นจากที่นอน เรียวขาสวยสั่นระริกขมิบตื้อรัดลำเอ็นร้อนผ่าวภายในอย่างรุนแรงเล็บคมทั้งสิบจิกลงบนแผ่นหลังกว้างของจินฮยอกจนฝังลึก เพื่อระบายความเสียวซ่านที่อัดอั้นจนสมองขาวโพลน
จินฮยอกคำรามลั่นราวกับสัตว์ป่าพลางกระตุกเกร็งกายเข้าหาเธอด้วยแรงทั้งหมดที่มีปลดปล่อยน้ำอุ่นร้อนสีขาวขุ่นฉีดพุ่งเข้าใส่ภายในกายสาวจนเอ่อล้นออกมามิ้นสะอื้นพลางหอบหายใจรวยริน ดวงตาพร่ามัวมองเห็นเพียงเงาของชายที่เพิ่งพรากเอาครั้งแรกของเธอไปร่างกายที่เคยบริสุทธิ์บัดนี้กระตุกสั่น ก่อนที่ทุกอย่างจะดับวูบไป