สติที่ดับหายไปของลี่อิงนั้นคล้ายกับว่าตัวของเธอนั้นท่องไปดินแดนแห่งความฝันมันช่างเป็ความฝันที่เหมือนจริงเหนือล้ำยิ่งเสียกว่าจินตนาการของผู้คนหญิงสาวค่อยๆเปิดเปลือกตาของตัวเองอย่างช้าๆเธอพบว่าตัวเธอเองนั้นอยู่ภายในห้องนอนของเธอกลิ่นอายความทรงจำเมื่อครั้งเก่าก่อนค่อยๆย้อนกลับคืนมาอีกครั้งการจัดแต่งห้องมันช่างเป็ภาพที่สุดแสนจะคุ้นตาเมื่อครั้งที่ตัวของเธอนั้นยังเยาว์
“อะไรกัน นี่ข้ายังไม่ตาย หรือที่แล้วมาเื่ทั้งหมดเป็เพียงแค่ฝันไป” สาวน้อยอยู่ในอาการมึนงงสงสัยเพราะภาพเหตุการณ์ที่ผ่านมาเมื่อครู่นั้นมันสมจริงเป็อย่างมาก
ตึบ !!! หือ... เมื่อตัวของเธอลุกจากที่นอนเธอรู้สึกว่าตัวของเธอนั้นมันสั้นแปลกๆสิ่งของที่อยู่ภายในห้องมันก็ดูสูงไปหมดไม่เว้นแม้แต่สิ่งของเครื่องใช้เธอตัวเล็กลงหรือสิ่งของเครื่องใช้นั้นมันใหญ่ขึ้นเธอจึงตัดสินใจที่จะไปโต๊ะเครื่องแป้งของเธอ
“อะไรกัน ใบหน้าของข้า” เธอรู้สึกตื่นใเป็อย่างมากที่ใบหน้าของเธอนั้นเป็เพียงแค่เด็กสาวตัวน้อยผู้หนึ่งเท่านั้นใบหน้าของเธอในตอนนี้นั้นอายุน่าจะเพียง 7 ขวบ หญิงสาวถึงกับอื้ออึงเล็กน้อยต่อภาพเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นหรือว่าตัวของเธอนั้นจะถูกฆ่าตายแล้วจริงๆแล้วถูกส่งย้อนเวลากลับมาเมื่อครั้งที่เธอยังเด็ก
เพี๊ย!! เพี๊ย!! “โอ๊ยย เจ็บ” เด็กสาวตัวน้อยตบเข้าไปที่ใบหน้าของตัวเองเพื่อที่จะให้ตัวเองนั้นตื่นจากฝัน แต่สิ่งที่ตอบรับกลับมามีแต่เพียงความปวดแสบปวดร้อนเท่านั้น
“นี่ข้าถูกฆ่าแล้วจริงๆเหรอเนี้ย!!! ลี่ถิงเ้ากล้าทำร้ายข้าถึงขนาดนี้จริงๆอย่างงั้นเหรอ” ลี่อิงถึงกับอื้ออึงไปสักพักใหญ่สมองของนางกำลังค่อยๆประมวลผลกับภาพเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น่ชีวิตสุดท้ายของนางนั้นอายุ 20 ปี ยังไม่ทันที่ตัวของนางนั้นจะได้เข้าเรือนหอชีวิตของนางกับต้องมาพบจุดจบอย่างน่าเศร้าถูกชายคู่หมั้นและน้องสาวต่างมารดาลอบวางยาพิษร้ายสังหาร นางเกียจน้องสาวต่างมารดาั้แ่ยังเล็กกิริยาท่าทางของนางนั้นเต็มไปด้วยความหลอกลวงถึงแม้ดูแต่เพียงภายนอกจะเป็เรียบร้อยอ่อนหวานก็เถอะนางช่างร้ายลึกเหมือนกับแม่ของนาง
บิดาของลี่อิงนั้นก็คือ แม่ทัพเนี่ยนจินขุนพลคู่ราชบัลลังก์ เขาคือหนึ่งในเสาหลักของบ้านเมืองและมีสาวงามคู่กายถึงสองคนคนแรกคือแม่ของลี่อิงและคนที่สองแม่ของลี่ถิง ท่านแม่ทัพเป็คนที่มีบุตรยากจึงทำให้ท่านมีบุตรสาวเพียงแค่สองคนเท่านั้นก็ไม่แปลกที่มีผู้คนมากมายอยากที่จะมาเกี่ยวดองกับแม่ทัพเนี่ยนจินเพราะถ้าหากสิ้นแม่ทัพผู้นี้ไปขุมกำลังและอำนาจคงที่จะหนีไม่พ้นบุตรเขย ทหารภายใต้การดูแลของท่านแม่ทัพนั้นเต็มไปด้วยยอดฝีมือ
ลี่อิง เด็กสาวตัวน้อยค่อยๆพยายามรวบรวมสติของตัวเองว่าแท้ที่จริงแล้วมันเกิดเื่อะไรขึ้นกับนางบ้าง
“ลี่ถิง การที่เ้าและชายชู้ของเ้าลอบทำร้ายข้าอาจจะเป็เพราะชีวิตวัยเยาว์ข้าอาจจะรังแกเ้ามากจนเกินไป” ลี่ถิงค่อยๆนึกย้อนกับสิ่งที่ตัวเองเคยทำกับลี่ถิงน้องสาวต่างมารดาเพราะตัวของนางนั้นก็เคยทำร้ายกาจไว้มากจริงๆจึงทำให้เด็กสาวที่ไร้เดียงสาแต่เพียงภายนอกผู้นี้นั้นวางแผนลอบสังหารนาง
“แต่ไม่เป็ไรเมื่อข้าย้อนเวลากลับมาแล้วข้าสัญญาเลยว่าข้าจะรังแกเ้าให้หนักกว่าเดิม” รอยยิ้มของลี่อิงนั้นแสดงถึงความชั่วร้ายเป็อย่างมากเพราะถึงอย่างไรพื้นฐานนิสัยของนางก็เป็คนเ้าคิดเ้าแค้นอยู่แล้วมีหรือที่จะปล่อยเื่นี้ให้ผ่านไปโดยง่ายนางตั้งใจแล้วว่าจะคิดบัญชีทั้งต้นทั้งดอก
“คุณหนูเ้าค่ะ ได้เวลารับประทานอาหารค่ำแล้วเ้าค่ะ” ในระหว่างที่ตัวของนางนั้นกำลังนึกคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยก็มีสาวใช้นางหนึ่งมาตามให้นางไปกินข้าว
“อืม...ขอบใจนะ เดี๋ยวข้ากำลังจะออกไป” สาวใช้นางนี้นั้นแทบที่จะไม่เชื่อหูของตัวเองว่าคุณหนูผู้เอาแต่ใจผู้นี้จะพูดดีกับนางด้วยเพราะที่แล้วมามีแต่ความเฉยชา ใน่ชีวิตที่แล้วลี่อิงสามารถจดจำได้เป็อย่างดีใน่ที่ท่านแม่ของนางเสียสาวใช้คนนี้เป็ผู้ปลอบโยนนาง แต่ใน่เวลานี้ท่านแม่ของนางนั้นยังคงมีชีวิตนางจำได้ว่านับจากวันนี้ไปท่านแม่ของนางมีเวลาเหลืออยู่เพียงแค่ 5 ปี เท่านั้น เท่าที่ตัวของนางจำได้ท่านแม่ของนางเสียชีวิตด้วยโรคร้ายมันเป็โรคที่ไม่มีทางรักษานางสัญญากับตัวเองเลยว่าจะใช้เวลาที่เหลืออยู่กับท่านแม่ของนางให้คุ้มค่ามากที่สุด
“ท่านพี่ลี่อิง” ในขณะที่เด็กสาวตัวน้อยจะเดินทางไปที่ห้องโถงก็มีน้ำเสียงที่อ่อนหวานดังขึ้นความน่ารักความไร้เดียงสาของนางนั้นแทบที่จะไม่น้อยไปกว่าลี่อิงเลยความอ่อนโยนของนางนั้นราวกับว่าได้รับการสั่งสอนมาเป็อย่างดี
“ที่แท้ก็เป็เ้าเองลี่ถิง” น้ำเสียงของนางนั้นเ็าเป็อย่างมากความเ็าของนางนั้นมันเกินกว่าเด็กสาวคนหนึ่งควรจะมี ภาพเหตุการณ์ที่นางดูดปากกับเฟยเทียนอย่างดูดดื่มแล้วจ้องมองนางสิ้นลมอย่างเืเย็นภาพเหตุณ์การในครั้งนั้นตัวของนางย่อมไม่มีทางลืม
“พวกเราเดินไปหาท่านพ่อด้วยกันนะเ้าค่ะ” รอยยิ้มของลี่ถิงนั้นเต็มไปด้วยความสดใส แต่แท้ที่จริงแล้วนางแอบแสยะยิ้มด้วยความรังเกียจนางจำเป็อย่างยิ่งที่จะต้องสร้างภาพเป็สาวน้อยน่ารักต่อหน้าคนทุกคน
“น้องพี่เดินมาใกล้ๆพี่ซิ พี่มีอะไรจะคุยกับเ้า” รอยยิ้มของลี่อิงนั้นมองดูแล้วช่างเหมือนกับปีศาจร้าย
“ค่ะ ท่านพี่” ทางด้านน้องสาวที่สุดแสนจะใสซื่อนางสาวเท้าเดินมาพาพี่สาวด้วยความตื่นเต้นยินดีว่าพี่สาวที่สุดแสนจะน่ารักของนางนั้นมีอะไรที่จะพูดคุยกับนางกัน
เพรี๊ยยยยยย ลี่อิงตบไปที่ใบหน้าของน้องสาวอย่างสุดแรง เด็กสาวตัวน้อยที่สุดแสนจะใสซื่อถึงกับหลั่งน้ำตาอาบแก้ม
“ท่านพี่ พี่ตบน้องทำไม” ด้วยความไร้เดียงสาลี่ถิงทำได้แต่เพียงหลั่งน้ำตาออกมา แต่ภายในใจนั้นก็เต็มไปด้วยความเจ็บแค้น
“ข้าเพียงแค่้าสั่งสอนเ้าเพียงเล็กๆน้อยๆเท่านั้น ว่าคราวหน้าคราวหลังอย่าอวดดีต่อหน้าข้าเป็อันขาด” น้ำเสียงของลี่อิงนั้นเยือกเย็นเป็อย่างมากจะให้นางรู้สึกดีกับคนที่ฆ่านางได้อย่างไร
“น้อง น้อง” ในระหว่างที่ลี่ถิงกำลังพูดอีกรอบ
เพรี๊ยย ใบหน้าของนางก็ถึงกับสั่นสะท้านอีกรอบยังไม่ทันไรนางก็โดนตบอีกแล้ว
ภายในห้องโถงตอนนี้นั้นเคร่งเครียดเป็อย่างมากไม่ว่าจะอย่างไรแม่ของลี่ถิงนั้นจะต้องเอาเื่ลี่อิงให้ได้ที่กล้าตบหน้าลูกสาวของนางถึงสองรอบเด็กสาวตัวน้อยกับซุกซ่อนความร้ายกาจ
“ลี่อิงทำไมลูกทำกับน้องอย่างงั้นล่ะลูก” แม่ของลี่อิงพูดกับบุตรสาวด้วยน้ำเสียงที่สุดแสนจะอ่อนโยนแววตาของนางที่จ้องมองบุตรสาวนั้นเต็มไปด้วยความรักใคร่ดูเหมือนว่า่นี้สุขภาพของนางนั้นไม่ค่อยดี ถึงจะเป็อย่างงั้นความสวยของนางก็แทบที่จะไม่ลดน้อยลงเลยผิวพรรณหน้าตาเด็กสาวตัวน้อยล้วนแล้วแต่ได้แม่ของนางมาทั้งสิ้น
“ท่านแม่ข้ากับน้องเพียงแค่หยอกล้อกันเล่นเท่านั้น” ลี่อิงพูดด้วยน้ำเสียงที่สุดแสนจะออดอ้อนยามที่พูดกับท่านแม่ของตนนางจะเป็หญิงสาวที่เรียบร้อยอ่อนหวานเป็อย่างมาก
“ลี่อิง แต่ลูกก็ไม่ควรเล่นกับน้องแรงถึงขนาดนี้นะ” แม่ทัพเนี่ยนจินกล่าวเสียงเข้มต่อบุตรสาว ถึงอย่างไรก็ตามเขาก็รักบุตรสาวทั้งสองเท่าๆกัน ลี่อิงจ้องมองท่านพ่อของนางถึงแม้ว่าตัวของนางนั้นจะอยู่ภายในร่างเด็กสาวตัวน้อยแต่ความรู้สึกนึกคิดของนางก็เป็ผู้ใหญ่ ภาพภายในความทรงจำของนางพ่อของนางชอบให้ลูกสาวเอาอกเอาใจเป็อย่างมากแต่่ชีวิตที่แล้วของนางนางไม่เคยเอาอกเอาใจท่านพ่อเลยจึงทำให้ตัวของนางนั้นถูกท่านพ่อดุั้แ่เล็กจนโต
“ท่านพ่อลูกผิดไปแล้ว ลูกเพียงแค่อยากเล่นสนุกกับน้องลี่ถิงเท่านั้นลูกไม่ได้้ากลั่นแกล้งน้องเลยสักนิด น้องลี่ถิง พี่ขอโทษนะที่เล่นกับน้องแรงจนเกินไป ท่านแม่รองข้าผิดไปแล้วข้าขอโทษ” ลี่อิงพูดด้วยน้ำเสียงที่สุดแสนจะออดอ้อนเพราะนางรู้เป็อย่างดีว่าผู้ใหญ่นั้นชอบอะไรกิริยาท่าทางของนางนั้นน่ารักเป็อย่างมากตัวของท่านแม่ทัพถึงกับฉีกยิ้มออกมา พร้อมทั้งหอมแก้มบุตรสาวตัวน้อยของเขาไปหนึ่งทีให้รางวัลต่อความน่ารักของนาง
“ฮ่า ฮ่า ไม่มีอะไร ไม่มีอะไร เด็กๆแค่เล่นกันเท่านั้น ลี่อิงเดียวนี้ลูกโตเป็ผู้ใหญ่ขึ้นมากพ่อดีใจมากจริงๆ” ท่านแม่ทัพผู้น่าเกรงขามส่งเสียงหัวเราะออกมาด้วยความอารมณ์ดี เพราะแต่เดิมบุตรสาวคนนี้นางเป็คนหัวแข็งเป็อย่างมากสร้างความเดือดเนื้อร้อนใจให้แก่เขาตลอดอยู่ๆตัวของนางก็กลายเป็เด็กว่าง่ายจะไม่ให้ตัวเขารู้สึกมีความสุขได้อย่างไร
สองแม่ลูกได้แต่นั่งบีบมือของตัวเองแน่นด้วยความโกรธแค้นที่ตัวของลี่อิงนั้นไม่ถูกลงโทษนางทำได้แต่เพียงเก็บความขุ่นเคืองไว้แต่ภายในใจเท่านั้น
1K
