กำเนิดราชันย์นักล่า

หลังจากที่ออกจากโคลอสเซียมแล้ว พวกอิกนัสก็พบว่าตอนนี้เป็นใกล้จะค่ำแล้ว จึงเดินไปหาอะไรกินกันที่ตลาดก่อนที่จะกลับไปที่โรงแรม
หลังจากที่กินอาหารกันเสร็จแล้วพวกเขาก็เดินเลนเพื่อย่อยอาหารที่ลูฟัสสั่งมาเต็มโต๊ะไปหมด ถ้าเป็นคนธรรมดาคงกินได้ถึงสองวันเลยทีเดียว แต่ที่เขาสั่งขนาดนี้ก็เพราะว่าเงินที่อิกนัสได้รับมาจากการเดิมพันข้างของเขาที่ทำให้ได้รับเงินมาเป็นจำนวนมาก อิกนัสจึงเลี้ยงอาหารเขาเป็นการตอบแทน
โดยอิกนัสในตอนนี้นั้นมีเงินอยู่ถึงสองร้อยกว่าเหรียญทองเลยทีเดียว พวกเขาจึงเดินดูในตลาดเพื่อดูอะไรที่น่าสนใจ และไปที่ร้านประเมินเพื่อจะไปประเมินสร้อยรูปหัวกะโหลกที่พวกเขาได้รับมา
ภายในตลาดมีทั้งนักล่าและคนธรรมดาตั้งแผงขายสินค้ากันอยู่หลากหลายประเภท ไม่ว่าจะเป็นอาวุธหรืออุปกรณ์ต่างๆ ยารักษาหลากหลายชนิด และยังมีสิ่งต่างๆอีกมากมาย
“อิกนัสเดินไปทางนั้นเร็วข้าสัมผัสพลังของบางสิ่งที่มีสายเลือดของมังกรอยู่อย่างเบาบางได้” เสียงของริโดดังขึ้นภายในหัวของอิกนัส
“ลูฟัสเดินไปทางนั้นกันเถอะ เผื่อมีอะไรที่น่าสนใจ” อิกนัสพูดขึ้นหลังจากที่ได้ยินเสียงของริโอบอกกับเขา
เมื่อพวกเขาเดินไปตามทางที่ริโอก็พบกับร้านขายสัตว์เลี้ยงเก่าๆโทรมๆแห่งหนึ่ง ซึ่งดูเหมือนว่าร้านนี้จะไม่ค่อยมีคนเข้ามาใช้บริการสักเท่าไหร่
“นายจะเข้าไปในร้านนี้จริงๆหรอ ก่อนหน้าที่เราจะผ่านมามีร้านขายสัตว์เลี้ยงตั้งหลายร้านไม่เห็นนายสนใจสักร้าน แต่เลือกดิ่งมาที่ร้านนี้เลย” ลูฟัสถามขึ้นเมื่อเห็นสภาพของร้าน
“ร้านนี้แหละ เข้าไปกันเลยเถอะ” อิกนัสก็สงสัยเช่นเดียวกับลูฟัส แต่เขาได้ถามเพื่อยืนยันกับริโอแล้ว ซึ่งเธอก็บอกว่าร้านนี้แน่นอน
เมื่อเข้าไปภายในร้านพวกเขาก็พบกับกรงของสัตว์ที่ว่างเปล่ากองอยู่เกลื่อนพื้นไปหมด เมื่อเดินตรงเข้าไปก็พบกับชายชราคนหนึ่งกำลังนอนกอดขวดเหล้าอยู่บนเปล สิ่งที่น่าสนใจในร้านก็มีเพียงแต่ไข่ของสัตว์อสูรที่วางเรียงกันอยู่ในแผงบนโต๊ะที่ทำขึ้นอย่างพิเศษโดยมีแสงส่องลงมาเพื่อให้ความอบอุ่นแก่สัตว์อสูรภายในไข่แต่ละใบ
ลูฟัสที่เห็นแบบนั้นก็ส่ายหัวออกมาอย่างเสียไม่ได้ เขาสะกิดอิกนัสแล้วถามออกไป “นายแน่ใจนะว่าที่นี่จะมีอะไรที่นายสนใจอยู่ ชั้นว่า…”
“เป็นไข่พวกนั้น มีสองใบที่ข้าสัมผัสได้ถึงสายเลือดแห่งมังกร ใบสีฟ้าลายขาวกับใบสีดำนั่น” ยังไม่ทันที่ลูฟัสจะพูดจบ เสียงของริโอก็ดังขึ้นมาภายในหัวของอิกนัส
“คุณตาครับผมขอซื้อไข่สัตว์อสูรได้หรือเปล่าครับ” อิกนัสพูดพร้อมกับเขย่าตัวชายชราที่นอนหลับอยู่
“หืม มีใครต้องการอะไรนะ” ชายชราที่กำลังนอนอยู่มีปฏิกิริยาแล้วลืมตาขึ้นมา
“ผมต้องการซื้อไข่สัตว์อสูรสองใบครับ” อิกนัสบอกความต้องการของเขาอีกครั้ง
“ไอหนูเอ็งไม่เห็นสภาพของร้านข้าหรืออย่างไร เอ็งยังกล้าเข้ามาซื้อของให้ร้านของข้าอีกน่ะ” ชายชราพูดพร้อมกับพิจารณาชายหนุ่มตรงหน้าอย่างละเอียด
“ลุงเพื่อนผมเป็นผู้ควบคุม ลุงไม่ต้องหวงไข่สัตว์อสูรของลุงไปหรอก เพื่อนของผมจะดูแลเป็นอย่างดี” ลูฟัสพูดขึ้นเมื่อเห็นว่าชายชรามีท่าทีที่สงสัยเพื่อนของเขา
“ผู้ควบคุมเรอะ ถึงจะเป็นใครข้าก็ขายไข่สัตว์อสูรให้ไม่ได้หรอก” ชายชราตอบออกไปอย่างไม่ใยดี
“ทำไมหล่ะครับ ผมขอถามเหตุผลที่คุณม่ขายพวกมันให้ผมหน่อยได้หรือเปล่า ทั้งที่คุณดูแลพวกมันเป็นอย่างดีแต่ทำไมถึงไม่ขายให้คนที่ต้องการ” อิกนัสเอ่ยถามออกไป
“ก็เพราะว่าไข่ในร้านของข้ามันไม่มีชีวิตแล้วอย่างไรหล่ะ เอ็งจะเอาพวกมันไปทำอะไรได้อีกหล่ะ ข้าคงไม่สามารถที่จะขายพวกมันให้ใครได้อีกแล้ว” ชายชราตอบกลับไปอย่างทอดถอนใจ
“งั้นถ้าผมสามารถทำให้พวกมันฟักออกมาได้คุณลุงต้องขายมันให้กับพวกผมนะครับ” อิกนัสยื่นเงื่อนไขของเขาต่อชายชรา
“เห้ยอิกนัสนายเอาจริงหรอ ลุงนี่บอกว่พวกมันหมดพลังชีวิตไปแล้วนายจะทำอย่างไรให้มันฟักตัวออกมาได้กันหล่ะ” ลูฟัสถามออกไปด้วยน้ำเสียงที่ดูร้อนลน
“นายไม่ต้องห่วงไปหรอกน่า เชื่อมือชั้นได้เลย” อิกนัสตอบออกไปด้วยความมั่นใจ แต่ภายในใจของเขานั้นก็แอบหวั่นใจอยู่ไม่น้อยเหมือนกัน เพราะไม่ใช่เขาที่เป็นคนทำให้ไข่ฟักแต่เป็นมังกรสาวที่อยู่ภายในตัวเขาบอกมาว่าเธอนั้นทำให้พวกมันพวกออกมาได้
ชายชราเลิกตามองชายหนุ่มผมสีเงินตรงหน้าด้วยความรู้สักแปลกประหลาด เพราะถ้ามีคนมาบอกเขาว่าจะฟักไข่ภายในร้านของเขานั้น ร้อยทั้งร้อยก็จะต้องกับไปด้วยความผิดหวังเหมือนเช่นที่ผ่านมา ไม่งั้นร้านของเขาคงไม่มีสภาพอย่างเช่นทุกวันนี้ แล้วมันจะยังมีคนที่ไม่รู้เรื่องนี้อยู่ภายในเมืองนี้อีกงั้นหรือ ที่จะต้องการไข่สัตว์อสูรจากร้านของเขา งั้นเด็กพวกนี้คงเป็นคนต่างถิ่นที่ไม่รู้เรื่องอะไรถึงได้มาที่ร้านของเขา
“พวกเอ็งคงมาจากเมืองอื่นสินะ ข้าจะเล่าเรื่องของร้านข้าให้พวกเอ็งฟัง แล้วให้พวกเอ็งตัดสินใจอีกที” เมื่อชายชราคิดได้อย่างนั้นก็ถามออกไป
จากนั้นชายชราก็เล่าเรื่องเกี่ยวกับร้านของตัวเองให้กับพวกอิกนัสฟัง รวมถึงเรื่องที่เขาโดนหลอกขายไข่สัตว์อสูรที่ใกล้จะไม่มีชีวิตออกไปให้กับเด็กสองคนฟัง
“ก็ไม่เห็นจะเป็นอะไรนี่ครับ ถ้าผมทำให้มันฟักได้ร้านของคุณก็จะได้ขายไข่ออกไปได้ด้วย ผมก็ได้สัตว์อสูรไปด้วย มีแต่ได้กับได้คุณไม่อยากขายพวกมันออกไปหรือครับ” อิกนัสได้ฟังเรื่องราวทั้งหมดก็ยืนกรานที่จะซื้ออยู่เช่นเดิม
“ไม่ใช่ว่าข้าไม่อยากจะขายแต่ข้าไม่อยากจะรับเงินจากการหลอกลวงผู้คนที่ตั้งใจจะมาซื้อสัตว์อสูรในร้านของข้า” ชายชราตอบออกไป พร้อมกับระลึกถึงความหลังในตอนที่ร้านของเขายังมีผู้คนมากมายต้องการสัตว์อสูรจากร้านของเขา
“ถ้าผมฟักพวกมันได้ คุณก็ไม่ได้หลอกขายอะไรให้ผม แต่ถ้าผมฟักพวกมันไม่ได้คุณก็ไม่ได้เสียหายอะไร แถมถ้าผมฟักพวกมันไม่ได้ผมก็ยังจะจ่ายเงินให้คุณอยู่ดี”
“งั้นก็ตามใจเอ็งก็แล้วกันข้า พูดทุกอย่างที่ข้าอยากจะพูดออกไปแล้ว ถ้าเอ็งยังอยากจะได้เอ็งก็จัดการเลย ข้าจะคอยดู เห้อ...ข้าเตือนเอ็งแล้วนะ” ชายชราพูดแล้วถอนหายใจออกมา
“งั้นผมฟักพวกมันเลยแล้วกันนะครับ” อิกนัสพูดพร้อมกับเริ่มวาดวงจรเวทลงบนพิ้นด้วยเลือดของเขา ตามที่ริโอบอกกับเขามา
จากนั้นจึงเดินไปหยิบไข่สองใบที่เขาต้องการมาถือไว้ พร้อมกับกระตุ้นวงจรเวทมังกรเพลิงที่หน้าอกของเขา เพื่อส่งพลังชีวิตของเขาไปภายในไข่ทั้งสองใบ โดยค่อยๆส่งเขาไปทีละนิดๆเพื่อกระตุ้นสิ่งมีชีวิตที่อ่อนแอที่อยู่ภายในไข่ให้มันสามารถฟักตัวออกมาได้ เขาต้องควบคุมพลังชีวิตอย่างระมัดระวังเพ่อไม่ให้มันมากเกินไปจนทำให้สิ่งมีชีวิตภายในไข่ตายไปเพราะทนพลังชีวิตไม่ไหว
โดยที่ไม่มีใครรู้ว่าเขากำลังถ่ายทอดพลังชีวิตและพลังเวทมังกรเพลิงของริโอผ่านทางตัวเขาไปสู่ไข่ที่มีสายเลือดของมังกรหลับไหลอยู่
จากนั้นเขาก็นำไข่ทั้งสองใบไปวางบนวงจรเวทมนตร์ที่เขาเขียนขึ้นมา
ลูฟัสและชายชราเจ้าของร้านมองดูอิกนัสด้วยความสนใจและตื่นเต้น เพราะอยากพวกเขาอยากจะรู้ว่าอิกนัสนั้นจะทำอย่างไรเพื่อให้ไข่ที่ไม่มีชีวิตฟักตัวออกมาได้
เมื่อวางไข่ทั้งสองใบลงบนวงจรเวทที่เขาเขียนขึ้นมา อิกนัสก็หยิบผลึกอสูรระดับเงินที่เขามีออกมาสองอัน จากนั้นจึงทุบมันให้ละเอียดแล้วโปรยลงบนไข่ทั้งสองใบ
“เจ้าทำอะไรน่ะ ข้าไม่เคยเห็นวิธีทำสัญญาแบบนี้มาก่อน”
“นายทำอะไรนะอิกนัส การทำสัญญากับไข่สัตว์อสูร ชั้นไม่เคยเห็นใครใช้ผลึกอสูรมาก่อนเลย” ชายชราเจ้าของร้านและลูฟัสพูดขึ้นพร้อมกันด้วยความแปลกใจกับวิธีการที่พวกเขาเห็น

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 27 ซื้อไข่สัตว์อสูร

นิยายแนะนำ

กำเนิดราชันย์นักล่า

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 27 ซื้อไข่สัตว์อสูร

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้