[นิยายแปล] เทพมังกรสงครามอหังการ

ทุกคนต่างเงียบเสียง มองไปยังเจียงเฉินด้วยความคาดหวัง พวกเขาเป็นผู้เชี่ยวชาญแก่นแท้มนุษย์ เพียงแค่ตัดสินเพียงครั้งเดียวของพวกเขาสามารถทำให้เมืองชื่อสั่นคลอนได้ แต่ในตอนนี้พวกเขาฝากความหวังทั้งหมดไว้ที่เด็กหนุ่มวัยเพียงสิบห้าปี


พวกเขาไม่ได้เป็นคนที่เย่อหยิ่งและทรงเกียรติดั่งก่อนหน้า พวกเขาเป็นเพียงแค่คนเฒ่าคนแก่ของตระกูลเยี่ยนคอยเฝ้ามองการเติบใหญ่ของเยี่ยนเฉินหยวี่ นางเป็นเด็กสาวที่น่ารัก เฉลียวฉลาดและงดงามดั่งนางฟ้า นางเป็นนางฟ้าที่ถูกส่งมาจากสรวงสวรรค์ ทุกๆคนในตระกูลเยี่ยนตั้งแต่ผู้อาวุโสจนถึงเด็กหนุ่มสาวต่างเห็นนางเป็นดั่งเจ้าหญิงที่สูงส่ง หากเยี่ยนเฉินหยวี่ตายไป ทุกๆคนจะจมปลักอยู่ในความเศร้าโศกเสียใจ


เมื่อพวกเขาพบว่าแท้จริงแล้วเยี่ยนเฉินหยวี่มีกายาเก้าหยินแต่ละคนต่างเริ่มที่จะเสียใจ เพราะสิ่งที่เจียงเฉินได้บอกไปยังคงดังก้องอยู่ในจิตใจพวกเขา พวกเขามันโง่เง่ายิ่ง ถ้าเยี่ยนเฉินหยวี่ตายไปเป็นความผิดของพวกเขา


ทำลายคนที่พวกเขารักที่สุดด้วยมือพวกเขาเอง ทำลายอัจฉริยะไร้ที่เปรียบแห่งตระกูลเยี่ยน....หากว่ามีอะไรเกิดขึ้นกับเยี่ยนเฉินหยวี่ ทุกคนคงตำหนิตัวเองและจมปลักอยู่กับความโศกเศร้าทั้งชีวิต


ผลลัพธ์แบบนั้นไม่ใช่สิ่งที่พวกเขาต้องการเห็น และเด็กหนุ่มที่อยู่ตรงหน้าของเขาเป็นเพียงความหวังเดียว


บนใบหน้าของเยี่ยนเจิ้นอวิ๋นแสดงถึงความอ้อนวอน เขากลัวเจียงเฉินจะปฎิเสธเขาเพราะไม่มีใครนอกจากเจียงเฉินที่สามารถช่วยเยี่ยนเฉินหยวี่ได้อีกแล้ว


"เฮ้อ!"


เสียงถอนหายใจอันนุ่มนวลในห้องโถงประชุม เยี่ยนเฉินหยวี่ได้ลุกขึ้นช้าๆจากที่นั่งและเดินก้าวเล็กๆข้ามไปทางห้องโถงและมาถึงตรงหน้าเจียงเฉิน


"คุณชายเจียง ในตอนนี้ข้าได้รู้ถึงต้นตอสาเหตุของอาการเจ็บป่วยของข้าแล้ว หากหยวี่เอ๋อร์ตายไปก็สามารถตายตาหลับ หยวี่เอ๋อร์กับคุณชายเจียงไม่เคยพบกันมาก่อน มันไม่จำเป็นที่คุณชายเจียงจะต้องมาเป็นห่วงหยวี่เอ๋อร์มากนัก"


เยี่ยนเฉินหยวี่กล่าวออกมาอย่างแผ่วเบา สีหน้าของนางนั้นราวกับสีหน้าของคนที่พร้อมที่จะตายและได้บอกถึงความต้องการครั้งสุดท้าย นางพูดด้วยน้ำเสียงสบายๆ แต่เจียงเฉินเห็นถึงความอ้างว้างภายในดวงตาของนาง


เป็นไปได้ว่าเยี่ยนเฉินหยวี่จะไม่กลัวความตาย นางต้องทุกข์ทรมานจากความหนาวเหน็บภายในร่างกายนางในหลายปีที่ผ่านมา และนางได้เตรียมใจว่าวันหนึ่งนางอาจต้องพบกับความตาย


แต่การไม่กลัวตายไม่ได้หมายความว่านางต้องการที่จะตาย ไม่มีผู้ใดต้องการตายโดยเฉพาะคนที่อยู่ในวัยหนุ่มสาว แต่มันได้เกิดขึ้นกับเยี่ยนเฉินหยวี่เท่านั้น ทำให้นางรู้สึกเหมือนตัวเองไร้ซึ่งกำลัง


เยี่ยนเฉินหยวี่ไม่ได้ตำหนิบิดาของนางและนางก็ไม่ได้ตำหนิเหล่าผู้อาวุโส นางเข้าใจว่าทุกคนต่างพยายามที่จะช่วยนางแม้ผลสุดท้ายจะไปหยุดการก่อตัวของจุดชีพจรหยินดวงที่เก้าในร่างกายของนาง


"คุณชายเจียง ไม่ว่าอย่างไร หยวี่เอ๋อร์ต้องขอขอบคุณคุณชายเจียงสำหรับทุกอย่าง"


เยี่ยนเฉินหยวี่ได้เงยหน้าขึ้นมองไปที่เจียงเฉินด้วยดวงตาคู่งามของนาง


เมื่อมองไปยังดวงตาของนางมันทำให้ทุกคนรู้สึกปวดร้าว มันดูสิ้นหวังในการต่อสู้กับโรคร้ายและหมดกำลังใจ


การมองมาของนางเหมือนดังเข็มทิ่มแทงใจเจียงเฉิน ทำให้หัวใจเจียงเฉินเต้นระส่ำ


'ข้าต้องช่วยนาง ข้าจะต้องช่วยนางให้ได้!'


ในขณะนั้นเจียงเฉินได้ตัดสินใจอย่างแน่วแน่ การตัดสินใจแน่วแน่เช่นนี้เป็นสิ่งที่เขาไม่เคยทำมาก่อน


"ข้าจะไม่ปล่อยให้เจ้าตายแน่นอน"


เจียงเฉินกล่าวออกมาอย่างไร้อารมณ์ คำพูดของเขาได้กลายเป็นเหมือนกระแสที่ไหลอย่างอบอุ่นไปสู่ใจของเยี่ยนเฉินหยวี่ ทำให้ร่างที่อ้อนแอ้นนั้นต้องสั่นเทา


"น้องเจียงเฉิน เจ้ามีหนทางที่จะช่วยหยวี่เอ๋อร์จริงๆหรือ? ดี ดีจริงๆ"


เยี่ยนเจิ้นอวิ๋นมีความสุขอย่างมาก น้ำตาแทบไหลออกมาจากดวงตาเขา


"ฮึ่ม! ถ้าพวกเจ้ายังจะให้นางกินผลชุนหยางต่อ แม้ข้าจะเก่งแค่ไหนข้าก็ไม่สามารถช่วยนางได้แล้ว"


เจียงเฉินแค่นเสียงเย็นชา จากนั้นเขาเดินกลับไปยังห้องโถง


ได้ยินในสิ่งที่เจียงเฉินพูดออกมา ทุกๆคนรวมถึงเยี่ยนเจิ้นอวิ๋นหลั่งเหงื่อเย็นออกมา พวกเขารู้สึกว่าโชคดีมากที่วันนี้เจียงเฉินมาที่นี่ หากไม่มีเขา พวกเขาไม่มีทางรู้ถึงสาเหตุที่แท้จริงเรื่องร่างกายของเยี่ยนเฉินหยวี่ และพวกเขาก็คงจะให้นางกินผลชุนหยางแน่นอน


เยี่ยนเจิ้นอวิ๋นเอามือวางบนบ่าของเยี่ยนเหมิงแล้วก็พูดออกมา 


"เยี่ยนเหมิงเจ้าทำได้เยี่ยมมากครั้งนี้ เยี่ยมจริงๆ"


เยี่ยนเหมิงรู้สึกเหมือนความสุขได้มาหาเขา มันกระทันหันจนเขาเกิอบรับไม่ได้ ทั้งหมดเป็นเพราะเจียงเฉิน ใครจะไปคิดกันว่าทหารรับจ้างหนุ่มที่จ้างมา จะมากความสามารถถึงเพียงนี้


ในตอนนี้เยี่ยนเหมิงได้รู้สึกสำนึกบุญคุณต่อเจียงเฉิน ถ้าไม่เป็นเพราะเจียงเฉินไม่เพียงแค่เยี่ยนเฉินหยวี่จะต้องตาย ตัวเขาเองก็ต้องตายบนภูเขาไปแล้ว


"คุณชายเจียง ท่านมีหนทางในการรักษาข้าจริงๆหรือเจ้าคะ?"


เยี่ยนเฉินหยวี่ได้มองเจียงเฉินด้วยแววตาสุกใส เต็มไปด้วยความหวัง


"แน่นอน! ไม่เพียงแค่ข้าจะรักษาเจ้าเท่านั้น ข้าจะช่วยเจ้าในการเปิดจุดชีพจรหยินจุดสุดท้าย จะทำให้เจ้ากลายเป็นอัจฉริยะไร้ที่เปรียบ ชีพจรเก้าหยินเป็นหนึ่งในกายศักดิ์สิทธิ์ที่หาได้ยากมากอาจพบได้ในรอบหมื่นปี ในเมื่อมันหาได้ยากหากปล่อยให้มันเสียเปล่าไป มันคงน่าเสียดายแย่"


เจียงเฉินหยอกนาง


"น้องเจียงเฉิน เจ้าจะช่วยหยวี่เอ๋อร์ด้วยวิธีใดรึ?"


เยี่ยนเจิ้นอวิ๋นเร่งรีบถามขึ้น


"มีทางเดียวที่สามารถรักษาอาการของคุณหนูได้อย่างสมบูรณ์ และนั่นคือต้องขจัดผลหั่วหลงทั้งหมดในร่างกายนาง และยังต้องล้างส่วนประกอบของผลชุนหยางในร่างกายที่พวกท่านได้ให้นางทานมาตลอดหลายปี จะทำให้จุดชีพจรหยินทั้งเก้าได้พัฒนาด้วยตัวมันเอง"


เจียงเฉินกล่าวต่อ 


"แต่ผลชุนหยางนั้นได้ฝังตัวลึกในร่างกายของนาง และมันยากที่จะขจัดออกอย่างสมบูรณ์ โดยเฉพาะผลหั่วหลงที่หลงเหลืออยู่ในตัวนาง ร่างกายของคุณหนูเยี่ยนตอนนี้อ่อนแอมาก ถ้าข้าขจัดโดยใช้พลัง หยินและหยางมาบรรจบกันอาจทำให้ร่างนางระเบิดออกทันที"


สิ่งที่เจียงเฉินพูดออกมาทำให้เยี่ยนเจินอวิ๋นสำนึกเสียใจมากขึ้น เขาอดไม่ได้ที่จะกังวลและถามออกไปอีก 


"น้องเจียงเฉิน ข้าเชื่อว่าเจ้ามีหนทางในการรับมือได้แน่"


"ใช่ ข้ามีหนทางอยู่ แต่ข้าต้องการบางสิ่งก่อน"


เจียงเฉินกล่าว


"ไม่ว่าอะไรที่น้องเจียงเฉินต้องการ บอกพวกเรามาได้ไม่ว่ามันจะหายากเพียงใดเยี่ยนหยวี่โหรวก็จะจัดหามาให้เจ้าให้ได้"


เยี่ยนเจิ้นอวิ๋นรีบพูดออกมา


"ข้าไม่ได้ต้องการที่จะปกปิดท่านหรอกนะ แต่วิญญาณข้าได้รับความเสียหาย ในการช่วยชีวิตคุณหนูเยี่ยน ข้าต้องรักษาวิญญาณข้าก่อน มิเช่นนั้นแล้ว ถึงอยากช่วยก็ไม่อาจทำได้"


เจียงเฉินพูดความจริงออกมา


"เยี่ยนเหมิงไปที่เยี่ยนหยวี่โหรวทันที จัดหาเม็ดยาทุกชนิดที่สามารถรักษาวิญญาณของมนุษย์ได้ แล้วนำทั้งหมดมาที่นี่"


เยี่ยนเจิ้นอวิ๋นหันหลังไปบอกเยี่ยนเหมิง แม้ว่าเจียงเฉินจะขอบางอย่างสำหรับตัวเขาก่อนที่จะรักษาเยี่ยนเฉินหยวี่ ทุกคนรวมถึงเยี่ยนเจิ้นอวิ๋นไม่ได้ว่าอะไร พวกเขาไม่กลัวที่เจียงเฉินจะหลบหนีหลังจากได้ของแล้ว


สัญชาตญาณของพวกเขาบอกว่าเจียงเฉินไม่ใช่คนประเภทนั้น นอกจากนี้มีเพียงแค่เจียงเฉินเท่านั้นที่สามารถบอกถึงอาการและสาเหตุที่แท้จริงของเยี่ยนเฉินหยวี่ได้ ไม่มีผู้ใดในหมู่ปรมาจารย์สามารถทำเช่นนี้ได้ ตอนนี้ความเป็นความตายของเยี่ยนเฉินหยวี่อยู่ในกำมือของเจียงเฉินแล้ว ไม่ว่าจะขออะไรก็ตามพวกเขาจะทำอย่างดีที่สุดที่จะนำมาให้แก่เจียงเฉิน


"เข้าใจแล้วขอรับ ข้าจะไปเดี๋ยวนี้"


เยี่ยนเหมิงกำลังจะหันออกไปแต่ผู้เชี่ยวชาญแก่นแท้มนุษย์คนหนึ่งหยุดเขา


"ช้าก่อน"


คนที่พูดเป็นชายชราสวมเสื้อหรูหรา เขาเป็นผู้อาวุโสสูงสุดของเยี่ยนหยวี่โหรว เยี่ยนหงไท่ เขาอยู่ระดับแก่นแท้มนุษย์ขั้นกลาง และตำแหน่งของเขาเป็นรองเพียงแค่เยี่ยนเจิ้นอวิ๋น


เขาเป็นผู้ควบคุมดูแลเยี่ยนหยวี่โหรว


"ท่านผู้นำตระกูล ท่านจำได้หรือไม่ว่าอีกสามวันจะมีการจัดการประมูลขึ้นที่เยี่ยนหยวี่โหรว?"


เยี่ยนหงไท่ถาม


"ใช่ ข้ารู้"


เยี่ยนเจิ้นอวิ๋นตอบ


"ของชิ้นสุดท้ายในการประมูล คือโอสถกลั่นวิญญาณขั้นปฐพีระดับต่ำ โอสถชนิดนี้มาจากส่วนในของแคว้นฉี มันได้ถูกปรุงขึ้นโดยนักปรุงยาผู้ยิ่งใหญ่ มันมีประสิทธิภาพเต็มสิบส่วน!"


คำพูดของเยี่ยนหงไท่นั้นทำให้ตาเจียงเฉินเกิดประกายขึ้นมา


"โอสถกลั่นวิญญาณขั้นปฐพีระดับต่ำ ข้านี่โชคดีจริงๆ"


เจียงเฉินรู้สึกมีความสุขอย่างมากในใจเขา ความเสียหายของวิญญาณเขานั้นมากมายยิ่ง ถ้าเขาใช้โอสถทั่วไป หรือของหายากมันจะเป็นการยากที่จะรักษา นี้เป็นถึงโอสถกลั่นวิญญาณ อย่างไรก็ตาม โอสถนี้ใช้รักษาวิญญาณโดยเฉพาะ โอสถชนิดนี้ผสมมาจากสมุนไพร 49 ชนิด ทั้งหมดสามารถที่จะบำรุงจิตวิญญาณได้ มันช่วยทำให้จิตวิญญาณมีความแข็งแกร่งมากขึ้น เมื่อแข็งแกร่งมากขึ้นมันจะช่วยในการบ่มเพาะอีกด้วย


นักปรุงยาที่ได้ปรุงโอสถประสิทธิภาพเต็มสิบส่วนนี้จะต้องเป็นนักปรุงยาระดับปฐพีขั้นปลาย


เยี่ยนหยวี่โหรวสามารถที่จะหาโอสถล้ำค่าเช่นนี้มาได้นั้นทำให้เจียงเฉินรู้สึกแปลกใจ


"ท่านลุงไท่ ช่วยไปนำโอสถกลั่นวิญญาณมาให้เจียงเฉินหน่อย"


เยี่ยนเจิ้นอวิ๋นพูดออกมาอย่างไม่ลังเล


"นี่........"


เยี่ยนหงไท่ลังเล คนอื่นๆก็ขมวดคิ้วไปด้วย โอสถนี่มีคุณสมบัติรักษาจิตวิญญาณและเสริมสร้างความแข็งแรงแก่จิตวิญญาณ มันสิ้นเปลืองมากมาย และนี่โอสถกลั่นวิญญาณที่มีประสิทธิภาพเต็มสิบส่วน ระดับปฐพีขั้นต่ำอีกด้วย ถ้ามันได้ขายในงานประมูล คงได้ไม่ต่ำกว่าหนึ่งแสนเหรียญทอง


ถ้ามันไม่ใช่โอสถที่ล้ำค่าเยี่ยนหยวี่โหรวก็จะไม่ขายมันในรอบสุดท้ายการประมูล


"หากข้าได้โอสถกลั่นวิญญาณนี้ สามารถที่จะรักษาคุณหนูได้มากสุด 3 วัน"


เจียงเฉินพูดอย่างไม่แยแส


"ท่านลุงไท่ นำโอสถกลั่นวิญญาณมาที่นี่ที ชีวิตของหยวี่อ๋อร์ไม่อาจประเมินค่าได้"


เยี่ยนเจิ้นอวิ๋นกล่าว


"ท่านผู้นำตระกูล ราคาของโอสถกลั่นวิญญาณนี้แพงมากๆเลยนะขอรับ ท่านไม่กลัวเจ้าเด็กนั่นรักษาคุณหนูไม่ได้แม้กระทั่งได้โอสถไปแล้วก็ตามหรือขอรับ?"


เยี่ยนหงไท่ส่งข้อความต่อเยี่ยนเจิ้นอวิ๋นผ่านสัมผัสเทวะ


"ข้าไม่คิดว่าเจียงเฉินเป็นคนเช่นนั้น นอกจากนั้นมีเพียงเขาเท่านั้นที่สามารถช่วยหยวี่เอ๋อร์ได้ ไม่จำเป็นต้องพูดแล้ว ไปนำโอสถมาซะ"


เยี่ยนเจิ้นอวิ๋นพูด


"ไม่จำเป็นที่จะต้องไปหรอกขอรับ โอสถกลั่นวิญญาณอยู่ในมือข้าตอนนี้แล้ว"


เยี่ยนหงไท่ได้ล้วงไปยังกระเป๋ากางเกงเขาและนำกล่องสีมรกตออกมา เม็ดยาโปร่งใสขนาดเท่านิ้วโป้งได้อยุ่ในกล่องมรกตนี้


เยี่ยนหงไท่มองไปที่กล่องสีมรกต เขายังดูลังเลแต่ก็ยื่นไปยังเจียงเฉิน


"ช่วยเตรียมห้องให้ข้าหน่อย ไม่อนุญาตให้ผู้ใดเข้ามารบกวน เมื่อวิญญาณได้รับการฟื้นฟูเมื่อไร ข้าจะไปช่วยรักษานางทันที ดังนั้นพวกเจ้าเตรียมในส่วนของสมุนไพรสำหรับปรุงโอสถชำระล้างด้วย ข้าจำเป็นต้องใช้มันในการช่วยคุณหนู"


เจียงเฉินพูดออกมา


"น้องเจียงเฉิน พวกเรามีโอสถชำระล้างในเยี่ยนหยวี่โหรว พวกเราสามารถนำมาให้เจ้าได้ทันที"


เยี่ยนเจิ้นอวิ๋นกล่าว


"โอสถชำระล้างนั่นมีประสิทธิภาพเต็มสิบส่วนหรือไม่?"


เจียงเฉินมองไปยังเยี่ยนเจิ้นอวิ๋น


"ไม่ นักปรุงยาของเยี่ยหยวี่โหรวสามารถทำได้เพียงเม็ดโอสถหยวนประสิทธิภาพเต็มสิบส่วน เท่านั้น แต่พวกเขาไม่สามารถปรุงโอสถชำระล้างที่มีประสิทธิภาพเต็มสิบส่วนได้"


เยี่ยนเจิ้นอวิ๋นตอบกลับ


"ถ้าเช่นนั้นช่วยเตรียมสมุนไพรที่จำเป็นสำหรับการปรุงโอสถมาให้ข้าด้วย โอสถชำระล้างที่จะใช้กับคุณหนูนั้นจะให้มีสิ่งปนเปื้อนมาด้วยไม่ได้เด็ดขาด"


เจียงเฉินพูด


"อย่าบอกนะว่าน้องเจียงเฉินเป็นนักปรุงยาด้วย? เจ้าสามารถปรุงโอสถชำระล้างประสิทธิภาพเต็มสิบส่วนได้จริงๆหรือ?" 


เยี่ยนหงไท่ถาม


เจียงเฉินไม่ได้ตอบเขา พลังวิญญาณได้ปลดปล่อยออกมา เขาหงายฝ่ามือขึ้น เปลวไฟสีแดงปรากฎขึ้นด้านบนและเปลวเพลิงเริงระบำไม่หยุด แทนคำตอบ



==================================


โปรดติดตามตอนต่อไป...