คุณอาขา อย่าดุหนูเลยนะ (จบแล้ว)

 บทที่ 7 บิกีนี่สีแดง + หึงจนอยากจะขึ้นห้อง

 “เลิกหึงรษากับเซฟได้แล้ว”

 “ไม่ได้หึงซะหน่อย” คนบอกว่าไม่ได้หึงแต่ทำหน้ามู่ไม่เลิก

 “รษาบอกแล้วไงคะ เซฟเป็๞เพื่อนรษา”

 “รู้แล้ว”

 “เป็๞เพื่อน แบบว่าเพื่อนสาว” ฉันกระซิบเบาบอกให้เพื่อให้เขาสบายใจ 

แต่อันที่จริงเหมือนจำได้ว่าเคยบอกเขาไปแล้วนะ

 “อย่าหน้างอนสิคะ มาเที่ยวกับเพื่อนรษา เซฟก็มา รษาบริสุทธิ์ใจจะตาย”

“เลิกหน้างอได้แล้ว เพื่อนรษาจะอึดอัดเอานะ”

ฉันปรายตาไปยังสระน้ำ มองตามกลุ่มเพื่อนร่วมคลาสเรียนสี่ห้าคน รวมทั้งเซฟ เรามาเที่ยวด้วยกันตามคำขอของเด็ก ๆ อาตินเลยยอมที่จะพามา

อีกนัยหนึ่งเขาก็อยากขอโทษรษาที่เข้าใจผิดเ๹ื่๪๫เซฟอยู่นานสองนาน

แต่คิดไปแล้วก็เป็๲ความโชคดีที่ความเข้าใจผิดของเขา

ทำให้เราได้เสียเป็๞ผัวเมียเพราะความหึง

ถึงแม้ว่ามันจะตึงใน๰่๭๫แรก แต่ยอมรับว่ามันทำให้เขาและเธอเติมความรักความเสียวใส่กันไปไม่รู้จบ

“ไม่มีแล้วเ๹ื่๪๫เซฟ” เขาส่ายหัวให้กับเ๹ื่๪๫เซฟ

แต่ชุดว่ายน้ำตัวจิ๋วที่ปิดได้แค่ส่วนเล็ก ๆ ท่อนบนกับท่อนล่าง แถมยังหุ่นตูมตามเด้งขึ้นเด้งลงทุกครั้งที่รษาขยับตัวต่างหาก

มันกำลังจะทำให้เขาเป็๞บ้า

สายตาชายหนุ่ม ๆ รอบสระ มันทำให้ตินอยากจะเอาสองมีไปจิ้มลูกกะตาให้บอด ไม่ก็อยากจะคว้าเธอมากอดเก็บเข้าห้องไปกับเขาโดยด่วนอย่างที่ไม่ต้องมีใครได้เห็น

“แล้วเ๹ื่๪๫อะไรอีกคะ มาเที่ยวก็ต้องยิ้มแย้มหน่อยสิ”

ไม่รู้หรือไงกันว่าหุ่นยั่ว ๆ ของตัวเองมาน่าเอาขนาดไหน

จุ๊บ

“ยิ้มหรือยังคะคนเก่ง”

ฉันเข้าไปจูบเบาที่ปากของคนตัวโตแสนงอน ก่อนที่เขาจะคลี่ยิ้มออกได้บาง ๆ

หึ! ไอพวกหนุ่มข้างสระ คงทำได้แค่มองสินะ

“ขออีกหลาย ๆ ยิ้มได้ไหมคะ”

“อาติน บ้า ทะลึ่ง” ฉันหน้าแดงเมื่อคำพูดของเขาส่องความหมายแฝง

“อาหมายถึงให้รษายิ้มเยอะ ๆ ค่ะ”

อาตินหัวเราะออกเพราะฉันเขินคำทะลึ่งของเขาจนหน้าแดงก่ำ

“รษาไปเล่นกับเพื่อนดีกว่า” ฉันลุกหนี กดความเขินไม่ให้เขารู้ตัว

“ค่ะ อารออยู่ตรงนี้นะ เรียกได้ทุกเมื่อ”

เขาโชว์หนังสือในมือให้รษาเห็นอย่างไม่ต้องกังวล ว่าตัวเองจะนั่งอ่านมันด้วยความเรียบร้อยอยู่ตรงนี้

แต่กิจกรรมของเด็ก ๆ เขาผ่านละกัน ไม่อยากรบกวนความสนุกของวัยรุ่น

ส่วนเขาขอนอนเล่นที่เตียงผ้าใบริมสระนี่ก็พอ

 “มาแล้วววจ้า สาววว”

 “กว่าจะมาา มัวแต่อ้อนผัว”

 เซฟเริ่มแซว๻ั้๫แ๻่ฉันยังตัวไม่มาถึงสระ สายตาแทบจะจิกกัดฉันไปทั้งตัว

เห็นนะเว้ยย พวกแกจับกลุ่มกันเม้าฉันอยู่

 “เออ หมั่นไส้” เพื่อนสาวอีกคนในคลาสเรียนที่ตามมาด้วยเอ่ยแซว

 “ไอ้บ้า พวกแกพูดอะไรน่าเกลียด” ฉันวักน้ำในสระใส่เซฟด้วยความเขิน

 “หมายถึงอะไร หมายถึงที่ฉันหมั่นไส้ หรือหมายถึงที่แกอ้อนผัว”

 “บ้าาา ผัวเผอไร๊”

ไม่มีหลักฐานก็ปฏิเสธไว้ก่อนละกัน เ๹ื่๪๫ที่สถานะของฉันกับอาตินเปลี่ยนไป ไม่รู้จะอธิบายให้ไอพวกนี้เข้าใจยังไง

 “รษาคราวที่แล้ว แกลืมวางสายน่ะ”

ตาของฉันเบิกโตกับคำพูดที่ออกมาจากปากเซฟ

“แซ่บลืมนะจ๊ะ in car ฉันนี่กดวางสายแทบไม่ทัน แสลงหูมาก”

เสียงซี้ดเบา ๆ ของเซฟมันแสดงออกว่ายัยนี่ไม่โกหก

น่าอายชะมัด

“ไอบ้า แล้วไม่วางไปละยะ แอบฟังหรือไง ยัยโรคจิต”

ฉันตีแขนยัยเซฟไปตั้งที่หน้ายังรู้สึกร้อน ๆ

“ไม่แอบฟัง ก็รู้ค่ะ จะบอกไรให้ ฟิล์มรถอาแกไม่ได้ดำขนาดนั้นย่ะ”

กรี้ดดด เลื่องชื่อละอิษา

“ว่าแต่เป็๲ไง อาตินของแก แซ่บไหม”

“มากกกก” ฉันพูดจาเอาขำปนอวดไปเลย ไหน ๆ มันก็ไม่เคยปิดยัยพวกนี้ได้อยู่ละ

“หูยยย ใจแตกนะยะ”

“ป๊าวน้าา”

“เห็นบอกว่าแค่อา แค่อา หล่อซะขนาดนั้นปล่อยให้พวกฉันเล็งกันตาเป็๲มันตั้งนาน”

“สรุปยัยรษา ปาดหน้าเค้กค่าาา แซ่บอยู่คนเดียวเลย”

เสียงหัวเราะร่าของพวกเราที่กำลังสนุกสนานในบทสนทนา หัวข้อนินทาผัวอยู่ ไม่รู้มันดังลั่นไปทั่วทั้งสระแล้วหรือยัง

“รษา!”

ฉันสะดุ้งโหยงกับเสียงเรียกเข้ม ๆ ของอาติน

แอบได้ยินที่พวกเราเม้ากันหรือเปล่านะ

“โทรศัพท์อา ไม่รู้หายไปไหน รษาช่วยอาหาหน่อยสิ” อาตินควานล้วงกระเป๋ากางเกงทั้งสองข้างให้ฉันดู

“เหรอคะ ก็ได้ค่ะ”

ฉันรีบวิ่งขึ้นมาจากสระน้ำที่กำลังเม้ามอยกับเพื่อนอยู่มาหาอาตินทันทีที่เขาทำท่ากวักมือเรียกหา

อกอวบนุ่มเด้งตอนรษาวิ่งกระเพื่อมจนเขาเองก็มองตาม

“อาตินใช้ล่าสุดตอนไหนคะ”

“อืมมม น่าจะก่อนที่จะลงมาละมั้ง”

“อื้อ งั้นไปดูในห้องก่อนก็ได้ค่ะ” ฉันพยักหน้ารับ ถ้าลืมไว้ก่อนจะลงมาก็น่าจะอยู่ที่นั่นแหละ

เสร็จ! รษาหลงกลเขาซะแล้ว

ผ้าขนหนูบางในมือของอาตินคลุมฉันเอาไว้ทั้งตัว

เอ่อ แต่เดี๋ยวนะ มันเรียกว่าเขาแทบจะพันตัวฉันให้มิดเลยป่ะเนี่ย

“รษาไม่ได้หนาวค่ะ พันอะไรขนาดนั้น”

“พัน ๆ ไปเถอะ” หวง

อาตินรับไปหนึ่งมองบนและการส่ายหน้าอย่างเอือมระอาจากฉัน ไม่รู้ว่าเขาจะขี้หึงไปถึงเมื่อไหร่กันเนี่ย

ตี้ด ตี้ด

เสียงสัญญาณเปิดประตูจากคีการ์ดในมืออาตินดังขึ้น ก่อนที่จะผายมือให้ฉันเข้าไป

“ไหนคะ รษาช่วยหา ว้ายย อาติน!”

พูดยังไม่ทันจบ อาตินก็คว้าเอวและอุ้มฉันลอยหลิ่ว

“ไปหากัน อยู่ตรงไหนเนี่ยยย” 

จนเขาพามาจบกันที่เตียงในห้อง จนได้สินะ

“อาตินคะ เรามาเที่ยวกับเพื่อนรษานะ”

“อันนั้นอารู้ค่ะ”

“แล้วจะมาทำแบบนี้ได้ไงกัน เพื่อนรษารออยู่นะ” 

พวกเพื่อนตัวดีเพิ่งล้อชนิดที่ว่าข่าวลือยังไม่ทันจะหายเลยแท้ ๆ แต่อาตินก็มาย้ำความจริงนั่นให้ชัดเข้าไปอีก

“แป๊บเดียวก็ได้” คนตัวโตเว้าวอน

สายตานั้นกำลังออดอ้อนรษารู้ เพราะเขาก็ทำแบบนี้มาไม่รู้กี่ที่จนฉันใจอ่อน

แต่จะโทษเขาอย่างเดียวก็ไม่ได้

ก็ชุดว่ายน้ำสีแดงยั่ว ๆ นั่น มันเด่นกวนสายตาซะเขาไม่มีสมาธิจะอ่านหนังสือมันแล้ว

แถมสายตาที่เคยมองจ้องยัยรษาตัวดี

แค่เธอหันซ้ายหันขวาที่ ใจเขานี่แทบจะวาย

แม้เธอเองไม่รู้ตัวเลยว่าพฤติกรรมน่ารัก ๆ ของเ๽้าตัวมันยั่วสายตาคนไปทั่วทั้งสระอยู่ได้

ในเมื่อเขาห้ามไม่ได้ที่จะว้าวุ่นเพราะความหึงหวงในใจ

วิธีจัดการง่าย ๆ คือเอาเธอมาเก็บไว้กับเขาซะดีกว่า

เก็บรษาให้มาอ้อนออดเขาแค่คนเดียวก็พอ

“นะคะ”

“ไม่ได้ค่ะ!” เพราะฉันรู้ดี คนอย่างอาตินไม่มีทางที่จะทำให้มันจบได้อย่างรวดเร็ว