ตอนที่ 11 คำสัญญา
หลานซีนอนหมดแรงระบมอยู่บนพื้นหิน นัยน์ตาคู่คมสีน้ำตาลอ่อนมองภาพหัวหน้าโจรสาวซิงหนานที่ยกรอยยิ้มเหี้ยมเกรียมพร้อมกับเงื้อกระบี่เล่มยาวขึ้นสูงด้วยความสิ้นหวัง
“ถึงเวลาตายของเจ้าแล้ว…แม่นางชุดดำ!”
ซิงหนานตวาดเสียงเหี้ยม พลันตวัดสับกระบี่ลงมาหมายจะบั่นศีรษะหลานซีให้ขาดสะบั้นในพริบตา!
หลานซีหลับตาลงเตรียมใจรับความตาย ทว่าในวินาทีวิกฤตก่อนที่คมกระบี่จะทันได้สัมผัสผิวกาย…
“เคร้งงงง!”
เสียงอาวุธปะทะกันดังก้องกังวานไปทั่วโถงถ้ำ! ประกายไฟสว่างวาบขึ้นเบื้องหน้า หลานซีลืมตาขึ้นด้วยความตกตะลึง ภาพที่นางเห็นคือแผ่นหลังอันกว้างใหญ่กำยำของอาซานที่พุ่งเข้ามาแทรกตรงกลาง เขาใช้กระบี่ในมือยกรับการสับฟันของซิงหนานไว้
“ท่าน…ท่านอาซาน…”
หลานซีเอ่ยชื่อเขาออกมาเบา ๆ ด้วยน้ำเสียงสั่นพร่า
อาซานหันหน้ากลับมามองนาง พลันส่งรอยยิ้มกวน ๆ อันเป็นเอกลักษณ์ให้
“ไม่ต้องห่วงนะแม่นางหลานซี…ข้ามาช่วยเจ้าแล้ว!”
หลานซีจดจ้องมองเขา นัยน์ตาสุกใสซาบซึ้งใจจนไม่อาจเอื้อนเอ่ยสิ่งใดออกมาได้ ทางด้านซิงหนานที่ถูกรับดาบได้อย่างกะทันหันถึงกับผงะถอยหลังไปครึ่งก้าว นัยน์ตาคมดุจเสือร้ายจดจ้องบุรุษผู้มาใหม่พลันตวาดถาม
“เจ้าเป็นใครกัน! บังอาจมาขัดจังหวะข้า!”
อาซานออกแรงดันกระบี่ส่งซิงหนานให้ถอยออกไปตั้งหลัก ก่อนจะยืดอกเอ่ยด้วยน้ำเสียงกังวาน
“ข้าคืออาซาน…บุรุษที่จะมาสยบโจรชั่วอย่างเจ้าอย่างไรล่ะ!”
ซิงหนานเหยียดยิ้มเย้ยหยัน ขำในลำคอ
“อย่ามาพูดจาเพ้อเจ้อ! อย่างเจ้า…ก็เป็นได้แค่เหยื่อสังเวยคมกระบี่ของข้าอีกคนเท่านั้นแหละ!”
สิ้นคำ ซิงหนานก็ถีบทะยานกาย พุ่งเข้าจู่โจมอาซานด้วยความเร็วระดับผาดโผน! อาซานนัยน์ตาคมกริบวาววับ ไม่คิดหลบหลีก ชายหนุ่มสืบเท้าพุ่งเข้าปะทะตรง ๆ ทันที!
“เคร้ง! เคร้ง! ตึ้ก! เคร้งงง!”
เสียงกระบี่ปะทะกันดังกึกก้องสลับกับรังสีฟันสับอันรวดเร็วรุนแรง! ทั้งสองออกดาบโต้ตอบจู่โจมใส่กันอย่างหนักหน่วง ไม่มีใครยอมใครแม้แต่นิดเดียว!
หลานซีที่นอนมองการต่อสู้จากพื้นหินถึงกับทึ่งจัดจนอ้าปากค้าง! ท่วงท่าการออกดาบ พละกำลัง และความเร็วของอาซานในยามนี้ แข็งแกร่ง ดุดัน และแม่นยำกว่าตอนที่ประลองดาบไม้กับนางที่ลานหลังบ้านราวกับเป็นคนละคน!
ทว่าสิ่งที่หลานซีไม่รู้ก็คือ…ความแข็งแกร่งอันท่วมท้นของอาซานในยามนี้ มันมาจากคำสัญญาของหลานฉิงที่กระซิบไว้ข้างหูก่อนออกเดินทาง!
ภาพนิมิตเรือนร่างนุ่มหยุ่นอวบอิ่มชวนเคลิบเคลิ้มของสตรีคนน้องที่สัญญาว่าจะ ‘มอบเรือนร่างให้เป็นรางวัล’ ย้อนกลับเข้ามาวนเวียนในสมองอาซานอยู่ตลอดเวลา!
กระแสความเร่าร้อนในร่างพุ่งทะยานจน ‘ปราณมังกรกามเทพ’ ในกายตื่นตัวเต็มที่! ส่งผลให้มัดกล้ามเนื้อ ประสาทสัมผัส และพลังกระแทกของอาซานพุ่งสูงขึ้น
ชายหนุ่มตวัดกระบี่ฟันใส่ซิงหนาน พลันตะโกนคิดในใจอย่างกระฮึกกระเหิม
“ข้าต้องสยบโจรสาวคนนี้ให้ไวที่สุด จะได้รีบกลับไปรับรางวัลจากหลานฉิง”
การต่อสู้ระหว่างอาซานและซิงหนานดำเนินไปอย่างดุเดือด! เสียงกระบี่ปะทะกันดังสะท้อนก้องโถงถ้ำไม่ขาดสาย ต่างฝ่ายต่างร่ายรำคมอาวุธโต้ตอบจู่โจมกันอย่างไม่มีใครยอมใคร
ทว่าเมื่อเวลาผ่านไป…ด้วยกระแส ‘ปราณมังกรกามเทพ’ ในกายที่พวยพุ่งตื่นตัวเต็มร้อย ท่วงท่าการออกดาบและพละกำลังของอาซานก็ยิ่งดุดันขึ้นเรื่อย ๆ จนเริ่มเป็นฝ่ายกุมความเหนือกว่าและไล่ต้อนหัวหน้าโจรสาวให้ต้องกลายเป็นฝ่ายตั้งรับอย่างหนักหน่วง!
ซิงหนานที่เริ่มเพลี่ยงพล้ำ นัยน์ตาคมดุจเสือร้ายฉายแววเล่ห์เหลี่ยม สมองอันช่ำชองศึกของนางเริ่มคิดหาอุบายใหม่ทันที!
สายตาของหัวหน้าโจรสาวพลันเหลือบไปเห็นหลานซีที่นอนหมดแรงบาดเจ็บอยู่บนพื้นหินเบื้องหลัง รอยยิ้มเหี้ยมเกรียมผุดขึ้นบนริมฝีปากของซิงหนาน ในเสี้ยววินาทีนั้นเอง นางก็ยื่นมือซ้ายไปที่ซองอาวุธข้างเอว พลันสะบัดปามีดสั้นคมกริบพุ่งตรงเข้าใส่หลานซีอย่างรวดเร็วและเลือดเย็น!
“ฟุ่บ!”
“แม่นางหลานซี ระวัง!”
อาซานที่เหลือบไปเห็นอุบายชั่วร้ายเข้าพอดี นัยน์ตาเบิกกว้างด้วยความตระหนก สัญชาตญาณความต้องการปกป้องสั่งการให้เขากระโจนตัวพุ่งเข้าไปเบี่ยงกระบี่รับปัดมีดสั้นเล่มนั้นออกไปได้ทันท่วงที!
“เคร้ง!”
มีดสั้นถูกปัดกระเด็นคาอากาศ ทว่าการพุ่งเข้าไปช่วยหลานซีกะทันหัน ส่งผลให้อาซานต้องเปิดช่องโหว่อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้!
ซิงหนานที่รอจังหวะนี้อยู่แล้ว ยกรอยยิ้มสมใจ พลันถีบทะยานกายพุ่งตามเข้ามาฟันสับกระบี่ใส่เขาแบบทันท่วงที!
อาซานรีบเอี้ยวตัวยกกระบี่ขึ้นรับอย่างฉิวเฉียด ทว่าแรงปะทะอันหนักหน่วงประกอบกับการเสียหลัก ส่งผลให้คมกระบี่ของซิงหนานเฉือนสับเข้าที่ **ไหล่ซ้าย** ของเขาอย่างจัง!
บาดแผลเก่าที่เพิ่งสมานตัว ปริฉีกขาดออกเป็นทางยาวทันที! เลือดสีแดงสดทะลักพุ่งซึมย้อมเสื้อผ้าชุดใหม่จนแดงฉาน ความเจ็บปวดระบมแล่นปราดเข้าสู่ประสาทสัมผัสจนอาซานต้องกัดฟันแน่น
“ท่านอาซาน! ไหล่ของท่าน!”
หลานซีร้องเรียกด้วยความตกใจและห่วงใยสุดขีดเมื่อเห็นเลือดสด ๆ ทะลักออกมา
อาซานก้มมองบาดแผลที่ไหล่ซ้าย ชายหนุ่มส่งยิ้มกวน ๆ กลบเกลื่อนความเจ็บปวด พลันเอ่ยด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
“ไม่ต้องห่วงหรอกแม่นางหลานซี…แค่นี้สบายมาก!”
ทว่าในความเป็นจริง บาดแผลที่ฉีกซ้ำจุดเดิมเจ็บระบมแทบตาย!
ซิงหนานยกรอยยิ้มเหี้ยมเกรียม ส่งเสียงหัวเราะเยาะออกมาอย่างสะใจ
“ฮ่า ๆ ๆ! โง่เง่าสิ้นดี! มัวแต่เอาตัวเข้าไปปกป้องคนอื่นจนตัวเองต้องมาบาดเจ็บเสียเอง! ช่างหน้าโง่เสียจริง!”
หลานซีมองภาพบาดแผลของอาซานด้วยความรู้สึกผิดและซาบซึ้งใจ น้ำตาเอ่อคลอนัยน์ตา นางจึงเอ่ยร้องบอกเขาด้วยน้ำเสียงสั่นพร่า
“ท่านอาซาน…พอเถิด! สู้โดยไม่ต้องสนใจข้าแล้ว! เอาตัวรอดไปก่อน!”
อาซานหันหน้ากลับมาสบสายตานาง นัยน์ตาคมกริบฉายแววเด็ดเดี่ยวและจริงใจ ชายหนุ่มยกยิ้มเบา ๆ พลันเอ่ยตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงกังวานหนักแน่น
“ทำแบบนั้นไม่ได้หรอก…ข้าให้สัญญาไว้กับหลานฉิงแล้ว ว่าข้าจะปกป้องเจ้า และพาเจ้ากลับไปหานางอย่างปลอดภัยให้ได้!”
คำพูดอันจริงใจและยึดมั่นในสัญญาของอาซาน ทำเอาหัวใจของหลานซีกระตุกเต้น ความรู้สึกอบอุ่นและซาบซึ้งใจเอ่อล้นขึ้นมาในอก จอมยุทธ์สาวชุดดำจดจ้องมองแผ่นหลังของบุรุษตรงหน้าด้วยสายตาที่แปรเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง…